InTownPost

Ακολουθήστε μας :

26
Κυρ, Σεπ
Tο διάβασαν 285 άτομα (285 Views)

Τραγούδια και μουσικές που ταυτίστηκαν με ταινίες, αλλά δεν γράφτηκαν για ταινίες (Blackboard Jungle), του Γιώργου Noir Παπαϊωσήφ

BLACJUNGL222-ITP01EXON23


Το συγκεκριμένο αφιέρωμα, πιθανώς να θεωρήσετε, ότι αφορά τους φανατικούς του είδους, εκείνους, δηλαδή, που η κινηματογραφική τέχνη είναι κάτι πέρα από μια απλή και ευχάριστη έξοδος ψυχαγωγίας, άπαξ δεκαπενθημέρου ή μηνιαίως και το θέμα σινεμά το έχουν απογειώσει σε πιο εξεζητημένες σφαίρες. Κάθε άλλο! Είναι μια σειρά άρθρων, αφιερωμάτων στο InTownPost, για όλους όσους εκτιμούν την τέχνη τού κινηματογράφου, ακόμα κι αν δεν κρατούν, ευλαβικά, σινε-ημερολόγιο για τις ταινίες που επιβάλλεται να δουν εβδομαδιαίως.

Η επιτυχημένη ταύτιση της μουσικής ή των τραγουδιών στην ηχητική μπάντα του, τότε, φιλμ και των καρέ εικόνων, αυτών που φώλιασαν αιωνίως στις μνήμες και τις αισθήσεις του φιλοθεάμονος κοινού και συνειρμικά, ταχύτατα και εύστοχα το ένα φέρνει το άλλο, ερμηνεύεται συνήθως, ότι ο αριθμός των θεατών της όποιας ταινίας ξεπέρασε αριθμητικά κατά πολύ τον μέσο όρο θέασης, αφήνοντας πίσω του και εκείνον, τον καυτό πυρήνα των ακραιφνών κινηματογραφόφιλων.

Ανοίγουμε διάλογο με ταινίες που απόλαυσαν και οι μη φανατικοί της σκοτεινής, αίθουσας προβολής. Κοινώς, αναφερόμαστε όχι μόνο σε «καλλιτεχνικές» δημιουργίες του είδους, αλλά και σε blockbusters. Καταλαβαίνεται, λοιπόν, πως θα ακολουθήσω, άλλοτε τραγουδιστά, άλλοτε χορευτικά και άλλοτε απολαυστικά τον μαγικό δρόμο με τα κίτρινα τουβλάκια που οδηγεί, όσο γίνεται, στην σιγουράντζα της εμπορικής ουράς της 7ης Τέχνης.

Ένα αφιέρωμα για την μουσική και τα τραγούδια που δεν γράφτηκαν, κατά παραγγελία, για κάποια ταινία, αλλά άφησαν το αποτύπωμα τους στην αιωνιότητα με αφορμή μια ταινία, καθώς εύστοχα τοποθετήθηκαν στο play list της κινηματογραφικής παραγωγής. Η μουσική, ο στίχος και η εικόνα σε μια τέλεια εναρμόνιση. Άκου, λοιπόν, να δεις!...


1955

Στην Ζούγκλα του Μαυροπίνακα (Blackboard Jungle)


Η δύναμη του κινηματογραφικού marketing ρίχνει τους πρώτους σπόρους στην νεανική, ασπρόμαυρη ταινία «Στην Ζούγκλα του Μαυροπίνακα» (Blackboard Jungle - 1955) του σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Μπρουκς, σε σενάριο του ίδιου και του συγγραφέα, Ίβαν Χάντερ που έγραψε και το βιβλίο.

Η ταινία αφηγείται ρεαλιστικά τις μεταπολεμικές, εφηβικές ανησυχίες, τον νεανικό θυμό, την εσωτερική εξέγερση και τις κοινωνικές αντιθέσεις στην χώρα του «ονείρου». Το εκπαιδευτικό σύστημα στα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα περνάει από το μάτι της βελόνας. Η εκπαίδευση, το σχολείο, οι μαθητές, οι συμμορίες, η οργή, οι απειλές στους εκπαιδευτικούς καθοδηγητές του συστήματος, η ένταση, οι συμπλοκές, η βία και στον πυρήνα των συγκρούσεων ο καθηγητής Ρίτσαρντ Ντέιντερ (Γκλεν Φορντ), να προσπαθεί μόνος του να στρώσει το πράγμα, αντιμετωπίζοντας οργίλους νεολαίους στα μέσα της φλογερής δεκαετίας.

Τα πράγματα επιδεινώθηκαν στους νέους εκείνης της εποχής, όταν έξι ημέρες μετά την προβολή της ταινίας, στις 30 Σεπτεμβρίου 1955, πέφτει η βαριά σκιά στις καρδιές του κάθε δυτικού εφήβου και νεολαίου από την είδηση του ξαφνικού θανάτου του απόλυτου νεανικού ειδώλου τους, του «Επαναστάτη Δίχως Αιτία», Τζέιμς Ντιν. Ο 24χρονος ηθοποιός στις 17:45 συγκρούεται θανάσιμα με διερχόμενο αυτοκίνητο στο Κόλεμ της Καλιφορνίας. Ανασύρθηκε νεκρός από τις τσαλακωμένες λαμαρίνες της Porsche Spyder convertible με το όνομα «little bastard».

Η νεολαία χάνει την κινηματογραφική της εικόνα της και αναζητά στη θέση της μια καινούργια όχι απαραίτητα στο πρόσωπο ενός ακόμα σταρ, αλλά στην ξεσηκωτική μουσική πρόταση ενός νέου ηλεκτρισμένου και νευρικού ήχου. Το τραγούδι «Rock Around the Clock» του Bill Haley & His Comets, στην πρώτη πλευρά του δίσκου των 45 στροφών με label της δισκογραφικής εταιρείας Decca ανοίγει την ταινία «Στην Ζούγκλα του Μαυροπίνακα» (Blackboard Jungle - 1955) και γίνεται κυριολεκτικά ο χαμός.

Ο Γκλεν Φορντ και ο Σίντεϊ Πουατιέ


Η ιστορία ενός τραγουδιού και η έναρξη μιας νέας περιόδου

Το «Rock Around the Clock», που ακούγεται στην έναρξη της ταινίας «Στην Ζούγκλα του Μαυροπίνακα» (Blackboard Jungle), γράφτηκε το 1952 από τον Μαξ Φρίντμαν και τον Τζέιμς Μάγιερς (αργότερα χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Τζίμι δε Νάιτ) και παραδόθηκε στον Μπίλι Χάλεϊ και τους Κομήτες του για να ηχογραφηθεί στο στούντιο της Decca, με παραγωγό τον επιτυχημένο και διάσημο Μιλτ Γκάμπλερ (ήταν ο θείος του γνωστού, κωμικού ηθοποιού Μπίλι Κρίσταλ), ο οποίος είχε αναλάβει τις μουσικές παραγωγές των μαύρων τραγουδιστών Λούις Τόμας Τζόρνταν και της Μπίλι Χόλιντεϊ.

Ο Γκάμπλερ επέμενε άκαμπτα το τραγούδι «Rock Around the Clock» να είναι το flipside (δεύτερη πλευρά) στο 45άρι και στην πρώτη να ηχογραφηθεί ένα τραγούδι του τζαζίστα Ντίκι Τόμσον, που η εταιρεία ήθελε να προωθήσει. Έπειτα από διαφωνίες, μεγάλες περιπέτειες και μικρές ατυχίες του συγκροτήματος το «Rock Around the Clock» πέρασε στην πρώτη πλευρά του δίσκου στις 20 Μαΐου 1954 και ουδείς δίνει την δέουσα προσοχή.


Το έργο βγαίνει στις αίθουσες.

Στην Ευρώπη η ταινία οδήγησε πολλούς τινέιντζερς να δημιουργήσουν σοβαρά επεισόδια εντός των κινηματογραφικών αιθουσών κατά την διάρκεια της προβολής της. Στην Ελλάδα «Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακα» φιλοξενήθηκε στις σκοτεινές αίθουσες τον Φεβρουάριο του 1956, με την ανάλογη, φυσικά, διαφήμιση, προκαλώντας πανζουρλισμό στην νεολαία της πατρίδας μας. Τόσο το επαναστατικό της περιεχόμενο, όσο και η μελωδία της νέας χορευτικής μόδας είχαν καταλάβει αμαχητί την πληγωμένη μεταεμφυλιακή, την μελαγχολική και την πεινασμένη γη της καραγκούνας, της Βέμπο, του Τσιτσάνη, του βαλς και του Αττίκ.

Οι νεαροί Έλληνες έπειτα από το επικό άκουσμα του τραγουδιού του Bill Haley, τους διαπερνά ηλεκτρικό φορτίο ισοδύναμο με αυτό ενός κεραυνού και ευθύς μετασχηματίζονται σε εύφορους αποδέκτες μυθικών αφηγήσεων της βαθιάς Εσπερίας για τον διονυσιακό χορό Rock & Roll, αλλά χορό Rock & Roll δεν έβλεπαν.

Για πρώτη φορά οι δικοί μας έφηβοι έγιναν αυτήκοοι και αυτόπτες μάρτυρες των «αεροπλανικών» και «διαβολικών» φιγουρών του νεόφερτου χορού, που έμοιαζε αρκετά με το swing, τον Οκτώβριο του 1956 όταν στον υπαίθριο χώρο του Ζαππείου η ορχήστρα του αμερικανικού στόλου έπαιζε «ροκενρόλια», όπως τα αποκαλούσαν, με τους αμερικανούς ναύτες να τα δίνουν όλα χορεύοντας. Τα ωραία αμερικανάκια ντυμένα με τζιν, άσπρα μακό, δερμάτινα τζάκετ και φουλ μπριγιαντίνι στα μαλλιά, αφού χόρεψαν στην αρχή μόνοι τους, στην συνέχεια άρχισαν να σηκώνουν τις «μαγεμένες» Ελληνίδες κοπελιές για να τις διδάξουν τα σωστά βήματα, τα «λικνίσματα» και τα «πιασίματα» που απαιτούσε η πιο αισθησιακή πλευρά του Rock & Roll. Λένε, πως εκείνο το απόγευμα στο Ζάππειο, προς το τέλος της εκδήλωσης έπεσαν και κάποια γιαούρτια στα clean cut προσωπάκια των μοδάτων Αμερικάνων, από τους αγανακτισμένους δικούς μας νεολαίους, γιατί δεν άντεχαν να βλέπουν τα ναυτάκια να τους παίρνουν την τροφή μέσα από το στόμα.

Το ροκενρολικό κλίμα άρχιζε γρήγορα να «μυρώνει» το παρθένο δέρμα της ελληνικής εφηβείας και νεολαίας. Ο «νόμος 4000» περί τεντιμποϊσμού βρισκόταν ante portas.

Στο Ζάππειο το 1956 και στους ξέφρενους ρυθμούς του Rock & Roll


Το τραγούδι και η ταινία

Το «Rock Around the Clock» επιλέχθηκε να ακουσθεί στην ταινία «Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακα», όταν ο νεαρός Πίτερ Φορντ, ο γιός του πρωταγωνιστή της ταινίας Γκλεν Φορντ, ακολούθησε τον πατέρα του στο κινηματογραφικό studio, κουβαλώντας μαζί και τα πολύτιμα 45άρια του για να ακούει μουσική όσο ο πατέρας του θα εργαζόταν στο παλτό.

Όταν ο γιός του ηθοποιού πληροφορήθηκε το σενάριο της ταινίας πρότεινε το συγκεκριμένο, άγνωστο τραγούδι για να συμπεριληφθεί στην παραγωγή. Το άκουσε ο σκηνοθέτης Ρίτσαρντ Μπρουκς και μαζί με τους υπεύθυνους της εταιρείας συμφώνησαν να το τοποθετήσουν στους τίτλους της έναρξης.

Το «Rock Around the Clock» εκτινάχθηκε στο Νο 1, πουλώντας 25 εκατομμύρια δίσκους. Έναντι ενός, εντελώς, ευτελούς ποσού για ένα άσημο ροκαμπίλι η κινηματογραφική M.G.M. δεν κατοχύρωσε πλήρως τα δικαιώματα του τραγουδιού, αγνοώντας τις συμβουλές του Ρίτσαρντ Μπρουκς, παρά κατέβαλε τυπικά το ακριβές αντίτιμο μόνο για την χρήση του στην κινηματογραφική παραγωγή, χάνοντας την ευκαιρία, κυριολεκτικώς, να θησαυρίσει από ένα τεράστιο μουσικό hit με όχημα το φιλμ.

Έπειτα από αυτό το πάθημα οι κινηματογραφικές εταιρείες ανάπτυξαν ειδικά, διοικητικά και νομικά τμήματα για να αναλαμβάνουν αποκλειστικά τα περί πνευματικών δικαιωμάτων και σωστής κατοχύρωσης στα «υιοθετημένα» και εκτός των studios τέτοιου είδους θεμάτων.

Η ταινία «Στη Ζούγκλα του Μαυροπίνακα» προτάθηκε για 4 Όσκαρ (Σκηνικών, Μοντάζ, Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας και Σεναρίου για τον Ρίτσαρντ Μπρουκς) για να αποχωρήσει από την τελετή της απονομή με άδεια χέρια.

Ο Μπίλι Χάλεϊ σε στιγμές μεγάλης δόξας


Ο Μπίλι Χάλεϊ, γεννημένος στις 6 Ιουλίου 1925 στο Μίτσιγκαν και χρισμένος με δόξα και τιμές, ως ο πατέρας του Rock & Roll (βασιλιάς έγινε ο Έλβις εκ των υστέρων), με τεράστια προβλήματα αλκοολισμού και όγκο στον εγκέφαλο (η τελευταία από τις τρεις γυναίκες του, η Μάρθα Βελάσκο, συμπαθητικά διέψευδε στον Τύπο τα περί καρκίνου), καταρρέει στον κήπο του σπιτιού του στο Χάρλινγκεν του Τέξας για να εγκαταλείψει τα εγκόσμια τις πρωινές ώρες της 9ης Αυγούστου του 1981 σε ηλικία 56 χρόνων, σχεδόν, αγνοημένος.

Το «Rock Around the Clock» δεν είναι απλά ένα τραγούδι που άρεσε. Είναι το τραγούδι που οριοθέτησε την έναρξη μιας ολόκληρης εποχής.

Η αφετηρία της rock n` roll επανάστασης ξεκίνησε με την νευρική μουσική του Μπίλι Χάλεϊ και όχημα μια κινηματογραφική ταινία. Και ένας εκ των βασικών πρωταγωνιστών της, ο 28χρονος ηθοποιός Σίντεϊ Πουατιέ «προβιβάζεται» στη τάξη των μεγάλων αστέρων.


Το τραγούδι «Rock Around the Clock» στην ταινία «Στην Ζούγκλα του Μαυροπίνακα» (Blackboard Jungle)

Τραγούδια και μουσικές που ταυτίστηκαν με ταινίες,...
«Τραγούδια και μουσικές που ταυτίστηκαν με ταινίες...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/