30
Δευ, Νοε

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Trafficking: κέντρο Αθήνας, μέρα μεσημέρι», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

 -Τι έγινε φίλε μου; Τι είδες και σκιάχτηκες;

-Είχα κρεμασμένη από μία κιθάρα σε κάθε ώμο. Έναν μικρό ενισχυτή κιθάρας στο ένα χέρι και μία τσάντα με (κιθαριστικά) καλώδια, πετάλια κλπ στο άλλο. Μόλις επέστρεφα από ένα ραντεβού για κιθάρες, αν θυμάμαι καλά: είχα μόλις αγοράσει αυτά τα μισοκατεστραμμένα όργανα με σκοπό να τα επισκευάσω και να τα κρατήσω ή να τα trade-άρω. (Νομίζω ότι εντέλει διακόσμησαν τους τοίχους ενός πολυτελούς εστιατορίου). Είχα παρκάρει καμιά δεκαριά στενά μακριά, πάλι καλά: δε βρίσκεις εύκολα να παρκάρεις σε τέτοια περιοχή ποτέ, πόσο μάλλον μέρα μεσημέρι. Έτσι, ζαλωμένος με τα όργανα, έπρεπε να διασχίσω μια από τις περιβόητες 'κακόφημες' οδούς 'της νύχτας', να στρίψω μετά για άλλα δυο στενά δρόμο μέχρι το στριμωγμένο αμάξι.

Ζέστη, μέρα-μεσημέρι, φορτωμένος, κάθιδρος, περπατάς με σταθερή ταχύτητα, δε θες να λαχανιάσεις κι από πάνω. Περιεργάζεσαι ελαφρώς την 'περίφημη' οδό –την κοκκινοφωτισμένη τα βράδια οδό με τα 'σπίτια', τα μπορντέλα- να δεις αν υπάρχουν αναμμένες κόκκινες λαμπίτσες και μέσα στη μέρα, και μάλλον υπάρχουν καναδυό. Νιώθω λίγο άβολα, αλλά σκέφτομαι: υπάρχουν άνθρωποι που μένουν εδώ, ή κοντά εδώ, χαλάρωσε.

Άδειος ο δρόμος μεσημεριάτικα -μόνο τρεις φιγούρες προχωρούν απ' την αντίθετη κατεύθυνση και πλησιάζουν.

-Μη μου πεις… Ωχ, όχι ρε γαμώτο… 

Στ' αριστερά -όπως τους βλέπω- είναι ένας ψηλός ακαθόριστης ηλικίας, -σαραντάρης; πενηντάρης;- παλιόμουτρο τελειωμένο: όλα πάνω του φαντάζουν βρώμικα και διεστραμμένα. Στα δεξιά άλλη παλιόφατσα: φουσκωτός, ξυρισμένο κεφάλι, νταής, τραμπούκος, σαν ακροδεξιός ή ματατζής. Αυτός κρατάει απ' το μπράτσο το τρίτο μέλος της παρέας: ένα κοριτσάκι που δεν το κάνεις πάνω από 16 χρονών –ίσως να είναι 18, και να μικροδείχνει, τι σημασία έχει; Ροζ τζην μπουφάν, ροζ τζην παντελόνι, καστανόξανθο, πανέμορφο σαν αλλόκοσμη οπτασία μέσα στον αληθινότατο εφιάλτη και φουλ μαστουρωμένο. Γελάει, ψιλοπαραπατάει και ψελλίζει σε κάποια βαλκανική διάλεκτο. Βουλγάρικα; Ρουμάνικα; Σέρβικα;

Δε θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο το τι παιζόταν. 'Φρέσκο κρέας' για τη 'δουλειά' – η μικρή θα έκανε θραύση.

Τάχεις δει στα ντοκιμαντέρ και τις ταινίες: τους τάζουν γκομενιλίκι αρχικά, φλερτ, μετά κάποια δουλειά σε καφετέρια – ή βάζουν φίλες τους (παγιδευμένες ήδη) να τους πουν «-Έλα, είναι ωραία εδώ, έχει και δουλειά και λεφτά..». Τα ζόμπι 'της δουλειάς' (!) έχουν ένα σωρό τρόπους να τυλίξουν τέτοια ξωτικά σε σκλαβιά και εκμετάλλευση.

Συντετριμμένος, όταν φτάνω στ' αμάξι και φορτώνω τις κιθάρες, παίρνω τηλέφωνο στο 100 και τους λέω τι είδα. Σα να τους είπα 'κάτι τρέχει στα γύφτικα'. Άλλωστε, δεν είχα κάτι συγκεκριμένο να πω – δεν έκατσα να δω σε ποιο οίκημα μπήκαν, δεν είχα κάτι να πω για 'βία', για κάτι άμεσα αξιόμεμπτο.

Αργότερα πληροφορήθηκα ότι υπάρχει η 24ωρη γραμμή 1109 - Γραμμή Πληροφόρησης για την Εμπορία Ανθρώπων

Ώρες: 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα

Γλώσσες: Ελληνικά και 171 ακόμη γλώσσες

Ιστότοπος: www.1109.gr


Business as usual

Ποιος ξέρει πόσες φορές έχουν κάνει και θα κάνουν τη ρουτίνα τους εκείνα τα αποβράσματα και οι όμοιοί τους; Πας, παραλαμβάνεις το ανύποπτο 'εμπόρευμα' από το σταθμό, το μαστουρώνεις και υπολογίζεις πόσα θα σου βγάλει τη βδομάδα, το μήνα, το χρόνο. Υπό την απειλή βίας τη βάζεις να υπογράψει διάφορα κι είσαι νόμιμος!

Δεν ήμουν ο Λίαμ Νίσον να τους πολτοποιήσω ούτε ο Σταλόνε, (που στο πρόσφατο 'Rambo, Last Blood' ξηγιέται 'Taken'), και να πάω το κοριτσάκι σε κάποιο ασφαλές σημείο. Για κιθάρες είχα πάει, δεν περίμενα να υποστώ τέτοιο πλήγμα μέρα μεσημέρι. Γιατί σε πιάνει απελπισία. Μέσα σε όλον τον δυσάρεστο τυφώνα σκέψεων δεσπόζει η σκέψη περί της 'πελατείας'.

Οι  καταναλωτές

Μιλούν όλοι για trafficking και για 'σκλαβοπάζαρα του έρωτα' (!!) ή όπως αλλιώς τα λένε σε τίτλους. Κατηγορούνται οι προαγωγοί και οι 'προστάτες' φυσικά, αλλά αυτοί που κάνουν τη 'χρήση', αυτοί που φέρνουν το χρήμα σ' αυτή την αγορά, οι πελάτες, χιλιάδες από δαύτους σύμφωνα με τα νούμερα: φαντάζουν αθώοι, καθαροί.

Χωρίς να εκθέσω άποψη περί 'αγοραίου έρωτα' και 'αρχαιότερου επαγγέλματος στον κόσμο', θα έλεγα ότι η πελατεία είναι ενήμερη του τι αγοράζει. Κι όπως οι κρεατοφάγοι*: νιώθουν αθώοι του εγκλήματος αλλά δεν είναι. Αυτοί 'καταναλώνουν' λιμασμένα τα 'φρέσκα κρέατα' της αγοράς.

*Διαβάστε το άρθρο «Dominion», για την απάνθρωπη κτηνοτροφία, (εδώ), στο IntownPost. 

Βιβλίο: Αλικία – Το «γιούχα» της Επιδαύρου, του Βα...
«Το Μουσείο της Ακρόπολης περιμένει επισκέπτες», γ...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares