InTownPost

Ακολουθήστε μας :

25
Κυρ, Ιουλ
Tο διάβασαν 120 άτομα (120 Views)

«Το Φεστιβάλ του Ρίφκιν»

WA19_08.06_0162


«Το Φεστιβάλ του Ρίφκιν»

(Rifkin's Festival)

Είδος: Ερωτική κομεντί

Παραγωγή: H.Π.Α., Ισπανία, Ιταλία (2020)

Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν

Με τους: Τζίνα Γκέρσον, Γουάλας Σον, Ελένα Ανάγια, Σέρζι Λόπεθ, Κρίστοφ Βαλτς, Λουί Γκαρέλ

Διάρκεια: 92΄

Διανομή: Tanweer

Ο κριτικός κινηματογράφου και διανοούμενος Μορτ Ρίφκιν (Γουάλας Σον - καλός) συνοδεύει τη σύζυγο του Σου (Τζίνα Γκέρσον – καλή) στο διάσημο ισπανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν, ανησυχώντας για το ξεμυάλισμα της με τον νεαρό σκηνοθέτης Φιλίπ (Λουί Γκαρέλ).

Στο πίσω μέρος του μυαλού του, ο Μορτ ελπίζει, ότι η αλλαγή περιβάλλοντος θα δώσει σπίθα στο πρώτο του υπερφιλόδοξο μυθιστόρημα. Όσο η Σου ασχολείται παθιασμένα με τον γοητευτικό Φιλίπ, ο Μορτ συναντά τη γλυκιά καρδιολόγο, την Δρ. Ρόχας (Ελένα Ανάγια - καλή) και κάτι μέσα του αλλάζει.


Στην ταραχώδη τροχιά των καταγγελιών της θετής κόρης Ντίλαν Φάροου περί κακοποίησης από τον πατέρα της Γούντι Άλεν, όταν το κορίτσι ήταν εννέα ετών, γεγονότα τα οποία διαψεύδει ο γνωστός σκηνοθέτης και ηθοποιός σε καταγγελίες που ακόμα δεν έχουν καταλαγιάσει, ο 85χρονος Άλεν ανέσυρε το κουράγιο για να συνεχίσει την υπόσχεση που έθεσε στο κοινό του, πως θα σκηνοθετεί μια ταινία τον χρόνο. Έτσι, λοιπόν από την μετριότητα του 2019 «Μια Βροχερή Μέρα στη Νέα Υόρκη» ήρθαμε στην επόμενη μετριότητα «Το Φεστιβάλ του Ρίφκιν» (2020) σε σενάριο δικό του, ταινία εξ'ολοκλήρου γυρισμένη στη χώρα των Βάσκων, στο Σαν Σεμπαστιάν της βόρειας Ισπανίας. Απόλυτα εξοστρακισμένος από το αγγλοσαξωνικό κύκλωμα λόγω των καταγγελιών ως παιδόφιλου και βιαστή ανήλικης, αλλά και την δυσκολία που δημιούργησε το συγκεκριμένο ζήτημα στο να εκμαιεύσει χρηματικά κεφάλαια για τις ταινίες του, ο Γούντι Άλεν εξασφάλισε χρηματοδότηση από την ισπανική εταιρία παραγωγής Mediapro, που στο παρελθόν συμμετείχε στις ταινίες του Νεοϋορκέζου σκηνοθέτη, όπως: «Vicky Cristina Barcelona» (2008) και «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» (2011).

Το ίδιο στυλ και ύφος που μας έχει συνηθίσει ο σκηνοθέτης τα τελευταία χρόνια, δίχως να καινοτομεί ή να πρωτοτυπήσει κάπου, έστω μια μικρή αλλαγή πλεύσης, μια διαφοροποίηση στο μοντέλο που υπηρετεί ο Άλεν, το «Φεστιβάλ του Ρίφκιν» σηκώνει πανιά για τους όρμους που τα λυσσαλέα γκούγκαρ γουστάρουν τεκνά και οι γουρμασμένοι, ανασφαλείς διανοούμενοι το ρίχνουν στους αναζωογονητικούς ενθουσιώδεις γεροντοέρωτες, πάντα άψογα σκηνοθετημένα και πολύχρωμα. Ατάκες στο πνεύμα του Άλεν, σινεφίλ διαφυγές πάλι με πασπαρτού τον Άλεν και ο καταπληκτικός Γουάλας Σον να υποδύεται ξανά τον Γούντι Άλεν.

Η αφηγηματική της ταινίας μοιάζει με παρωχημένη ιστορία σε οίκο ευγηρίας, από αμετανόητο, γηραιό κονφερασιέ του Λας Βέγκας. Σημάδια έντονης κόπωσης, αρρυθμία και άρωμα ναφθαλίνης με λεβάντα. Ώρα για το βραδινό γιαουρτάκι με σταφίδες.


Photo Gallery: «Το Φεστιβάλ του Ρίφκιν»

«Η Αιώνια Κάθαρση»
«Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος Αλλά Πρέπει να Μιλήσου...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/