fbpx

banner αεροδρομίου

 

«The Gentlemen»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 

 

  • Είδος: Περιπέτεια
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2019)
  • Σκηνοθεσία : Γκάι Ρίτσι
  • Με τους: Μάθιου ΜακΚόναχι, Τσάρλι Χάνμαν, Χένρι Γκόλντινγκ, Μισέλ Ντόκερι, Τζέρεμι Στρονγκ, Έντι Μάρσαν, Κόλιν Φάρελ, Χιού Γκραντ
  • Διάρκεια: 120’
  • Διανομή: Odeon

Ο Αμερικάνος έμπορος ναρκωτικών, ονόματι Μίκι Πίρσον (Μάθιου ΜακΚόναχι – πολύ καλός!), έχει χτίσει την άκρως επικερδή αυτοκρατορία του στο Λονδίνο και πλέον θέλει να παραδώσει τα ηνία για να επιστρέψει στην πατρίδα του και να ασχοληθεί με την οικογένεια του.

Το γεγονός αυτό πυροδοτεί μια σειρά από συνομωσίες, σχέδια και απόπειρες από όλους εκείνους που επιβουλεύονταν την θέση του και που τώρα έχουν την ευκαιρία να αρπάξουν την περιουσία του.

Αλήθεια είναι, ότι γουστάρουμε τον Γκάι Ρίτσι όχι γιατί σκηνοθετεί περίφημα τα crime stories με το αγγλικό χιούμορ και την χοντροκοπιά του Bow-bell Cockneys, αλλά γιατί το στιλ του είναι πια ανεξίτηλη σφραγίδα στο συγκεκριμένο είδος σινεμά. Ξέρεις τι θα δεις, είναι εγγύηση, είσαι «φτιαγμένος» ότι πρόκειται για English-gang story αλά Γκάι Ρίτσι, δηλαδή, μια παράπλευρη πτήση στις ταινίες: «Δύο Καπνισμένες Κάνες», «Η Αρπαχτή», «Rock n’ Rolla», κάθε φορά όμως με διαφορετικό ρυθμό και στιλ, έτσι για να δημιουργεί κινηματογραφική ιστορία και για να καλυφθούν με άνεση και «αέρα» τα λεπτά της προβολής.

Αυτός είναι ο Ρίτσι, ο απόλυτος χαρτογράφος του αγγλικού υπόκοσμου, που όλοι μας γοητευτήκαμε για την εξυπνάδα και τις γκάφες του. Δεν είναι τέλειος ούτε αγγελικά πλασμένος. Ένας κόσμος γεμάτος ανταγωνισμό, διαφθορά, θάνατο και αρκετό γέλιο, εγκεφαλικό γέλιο.

Δικό του στιλ, κατάδικό του, πρωτογενές και διαφοροποιημένο από αυτό του Κουέντιν Ταραντίνο, ο Άγγλος σκηνοθέτης στους «Gentlemen» φτιάχνει ένα χυμώδες κολάζ χαρακτήρων γεμάτο κόντρες και αντιθέσεις, ξεκινώντας από τον μορφωμένο, Αμερικανό αριστοκράτη Μάθιου ΜακΚόναχεϊ, που παίζει ενίοτε με αγγλικής ραπτικής τουίντ κοστούμια και τραγιάσκα στιλ «Peaky Blinders» θυμίζοντας δεκαετία του ’30. Ή τον Χιού Γκραντ σε ρόλο ασυνήθιστο, αυτού του λιγδερού, σκανδαλοθήρα, ιδιωτικού ντεντέκτιβ, ρόλος σκέτο «λουκούμι» ή τον Τσάρλι Χάναμ σε άριστα οργανωμένο παράνομο ως το πιστό, δεξί χέρι του ΜακΚόνεχι, αλλά και τον Κόλιν Φάρελ να νοιώθει απόλυτη σιγουριά καθώς βρίσκεται σε «οικείο» υποκριτικό περιβάλλον στον ρόλο του πυγμάχου Κόουτς, στρατολογώντας νέους από τις γειτονιές. Όλοι τους ταιριαστοί, υπέροχοι.

Το σενάριο γραμμένο από τον ίδιο τον Γκάι Ρίτσι κυλάει με τον γνωστό τρόπο της αφήγησης του σκηνοθέτη, χρησιμοποιώντας την μονταζιέρα πιο ήρεμα αυτή την φορά, δίνοντας αρκετό αέρα στην πλοκή. Το στοιχείο της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην χαμένη αποικία της «Νέας Γης» από την αυτοκρατορία είναι χαριτωμένο και έντονο, καθότι ο Αμερικάνος Μίκι Πίρσον (Μάθιου ΜακΚόναχι), κατακτά τον υπόκοσμο της Αγγλίας.

Καλός ο «Σέρλοκ Χολμς», επικο-φαντασμαγορικός ο «Βασιλιάς Αρθούρος», στιλάτοι οι «Άνθρωποι της U.N.C.L.E.», όλα χρυσά και άγια, αλλά ο Ρίτσι στην 11η μεγάλου μήκους ταινία του επιστρέφει εγκάρδια και με κέφι στα γνώριμα, υγρά, crimes alleys του κινηματογραφικού, αγγλικού υποκόσμου, εκεί που «γεννήθηκε» και ανήκει και, φυσικά, τον αγαπήσαμε… Feel nice, bloody, Guy!  

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη