fbpx

«S.O.S. : Δράκουλας Καλεί τη Μαμά του», της Νότας Διαμαντοπούλου

 

 

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Αγαπημένη μου Αθήνα, κάθε βράδυ έχεις κάπου να με στείλεις, να δω, ν ακούσω, να γευτώ το κάτι τις μου. Τρίτη βράδυ, τρεις γυναίκες το κλείσαμε το Zonars. Μετά την παρουσίαση των καπέλων της Κατερίνας Καρούσσος, πίναμε και μιλούσαμε, καταρίπτωντας μύθους.

Μα ναι φυσικά και μιλήσαμε και για άντρες, αλλά να, επειδή η Γαρυφαλιά κι εγώ έχομεν μιαν κλίση προς τα αιμοσταγή, η κουβέντα στράφηκε προς τον ένα και μοναδικό μαμάκια. Μόλις είχα τελειώσει το βιβλίο του Μπραμ Στόκερ και έτσι μνημονεύσαμε αυτό το παιδί των τετρακοσίων ετών.

Δράκουλας ή Βλαντ Τσέπες ή Βλαντ Δράκουλα ή Bλαντ ο Ανασκολοπιστής. Τόσα ονόματα, ούτε φάκελο στην Ευελπίδων να είχε το παιδί. Θρύλος των Βαλκανίων και του Χόλυγουντ επίσης. Τετρακόσια χρόνια έψαχνε τη Μίνα του και στους δρόμους της αγάπης που γι αυτόν ήταν σχεδόν πάντα νυχτερινοί, ρούφηξε το αίμα κόσμου και κοσμάκη.

«Το αίμα είναι ζωή». Όταν ο Μπραμ Στόκερ ήταν μικρός και ασθενικός, δεχόταν την διαδεδομένη θεραπεία της εποχής, την αφαίμαξη. Τρομακτικό για ένα παιδί που αργότερα θα ψάξει στην αντίπερα όχθη και θα στείλει τον ήρωα του από την Τρανσυλβανία στο Λονδίνο προς αναζήτηση του παντοτινού έρωτα.

Πότε πρόλαβε να ζήσει τον έρωτα ο Δράκουλας; Ίσως ποτέ. Όλο σε πολέμους και εξορίες βρισκόταν ο έρμος. Στη δεύτερη πατρίδα του θα συναντήσει τη Μίνα, την «παρθενοπιπίτσα» που στο πρόσωπο της αναγνωρίζει τη γυναίκα του. Σιγά μη το «φάμε». Κατά τους σύγχρονους ιστορικούς έκανε δύο γάμους. Εκτός απ τη Μίνα θα γνωρίσει και τη Λούση, μια «τσαπερδονοσφυριχτρούλα», που μέσα σε μία μέρα τρεις προτάσεις γάμου, είχε και έπαιζε τους άντρες στο κομπολόι της.

Ε, η Λούση την πλήρωσε. Η Λούση η απελευθερωμένη απ τους κώδικες της εποχής, η Λούση η ερωτιάρα, η Λούση το αντράκι που του θύμιζε τον πατέρα του. Διότι ο μπαμπάς Δράκουλας δεν ήταν και κανένα αθώο παιδάκι. Άφησε τον Κόμη και τον αδερφό του όμηρους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και εκείνος την έκανε «φίδι», τάχα μου για την επανάσταση. Τι έγινε ρε παιδιά;

Και να ταν μόνο αυτό; Στην προεφηβική του ηλικία, έπρεπε να αφήσει πίσω την αγκαλιά της μάνας, της τροφού και γενικότερα την κοινωνία των γυναικών για να μυηθεί στο σκληρό ανδρικό πρότυπο με τα ετεροθαλή αδέρφια, καθώς ο πατέρας  ζούσε με μια Μολδαβή πριγκίπισσα. Η απουσία της μητέρας από την καθημερινότητα τον τσαλάκωσε, η έλλειψη του μητρικού χαδιού εξηγεί αποτρόπαιες συμπεριφορές, σκληρότητα για τον ανθρώπινο πόνο, ακόμα και γυναικών αλλά και παιδιών.

Μέσα απ τη γλυκιά Μίνα, έψαχνε τη μητρική στοργή, ευγενή συναισθήματα, θαλπωρή και ζεστασιά. Ερωτεύτηκε τη γυναίκα – μάνα. Η βίαιη αποκοπή από τη μητρική εστία τον ενέταξε σε ένα κόσμο που δεν επέλεξε και ίσως δεν αποδέχτηκε ποτέ.

Μου θυμίζεις τη μάνα μου γι αυτό δεν δαγκώνω πολύ.