fbpx

banner αεροδρομίου

«Prince: Η Επανεκτίμηση», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Η καριέρα του Prince συνεχίζεται σα να μην έφυγε ποτέ εκείνος.

Υπάρχει υλικό για δεκαετίες σχετικών προσεχών κυκλοφοριών, το αρχείο του είναι βαθύ. Ήδη από πέρυσι, (2018), άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα posthumous albums του «Πρίγκηπα».

Τον περασμένο Ιούνιο (2019) βγήκε το πιο πρόσφατο, «Originals», (βλ. παρακάτω).

Και βέβαια: βγήκε προς τα έξω άφθονο οπτικό υλικό που δεν είχαμε δει/ακούσει ποτέ.

Είναι απλά τα πράγματα: παράτησα ό,τι έκανα μόλις ανακάλυψα ότι το επίσημο κανάλι του Prince στο Youtube βγάζει συνεχώς, (κάθε εβδομάδα), υλικό που είχε παιχθεί μόνο σε (αμερικάνικες κυρίως) τηλεοπτικές μεταδόσεις της εποχής του, πριν την τωρινή εποχή του διαδεδομένου, «λαϊκού» internet.

Video clips και συναυλίες που σε αφήνουν εμβρόντητο.

Να τι έχει συμβεί:

Diamonds & Pearls

Ο Prince αφού στις αρχές των 90s μαχήθηκε επικά τις δισκογραφικές, έπειτα αθόρυβα, σαν gentleman, κατάφερε να ελέγχει το υλικό του, χωρίς διαρροές. Ατσάλινα και με πορφυρό γάντι. Που σημαίνει: Για να ακούσεις/δεις Prince έπρεπε να πληρώνεις.  

Δεν είμαι σίγουρος αν τον εξυπηρέτησε απόλυτα αυτός ο σφιχτός τρόπος. Εγώ, για παράδειγμα, που ήμουν από νωρίς εκδηλωμένος φίλος, κάποια στιγμή στα 90s τον ψιλοέχασα, η πληροφορία έφτανε με το σταγονόμετρο στην Ευρώπη, αλλά είμαι σίγουρος ότι με το που κυκλοφορούσε κάτι καινούργιο ή με το που ανακοίνωνε νέα περιοδεία, η ζήτηση στην Αμερικάνικη ήπειρο ήδη ξετίναζε τα ημερολόγια των managers του, άρα δε νομίζω να αγχωνόταν ο ίδιος για overseas.

Και να: οι αποδείξεις της υπεροχής του διαγράφονται ξεκάθαρα σε όλα αυτά τα videos στα οποία για δύο, περίπου, δεκαετίες δεν είχαμε την παραμικρή πρόσβαση.

Γι’ αυτό και αναφέρω, ότι δεν είμαι σίγουρος αν τον εξυπηρέτησε απόλυτα, εν ζωή, το σφιχτό του σύστημα: εγκατεστημένη υπερδύναμη στις Americas αλλά σπάνιος στον υπόλοιπο κόσμο.

The Golden Experience

(τίτλος άλμπουμ του Prince, 1995)

Τα 90s του Prince αποκαλύπτονται σήμερα στον υπόλοιπο κόσμο ως μια πλούσια – ζάπλουτη – περίοδος της αυτοκρατορικής καριέρας του και του εκτενούς, πολυδιάστατου έργου του.

Περισσότερο: Το σύνολο του έργου του καλπάζει ακόμα προς το μέλλον και χρήζει προσεχτικής εκτίμησης.

Θα σας πω μερικά από τα πρώτα μου ξεκάθαρα συμπεράσματα:

Prince: A Concept Artist

Καταρχήν, σχετικά με τις live εμφανίσεις του Prince: οποιαδήποτε επίσημη καλλιτεχνική εμφάνιση του Prince, από το ένα και μόνο τραγούδι, ως το video clip ή τη ζωντανή παρουσίασή του, είναι κι από ένα τελειομανώς σκηνοθετημένο και χορογραφημένο, χτισμένο concept. Κάθε ένα από αυτά δηλαδή είναι μία μίνι ταινία (clip) ή μία μίνι μουσικοχορευτικοθεατρική παράσταση (live) υψηλών στάνταρντς, εκτελεσμένη με ακρίβεια. Και από τον ίδιο τον απίστευτο πρωταγωνιστή αλλά και από οποιονδήποτε πάνω ή γύρω από το stage, (μουσικοί, τεχνικοί).

Και κάθε ένα απ’ αυτά τα μίνι μιούζικαλς ήταν κι ένα πλήρες fashion show συγχρόνως.

Κι αν και σε κάποια σημεία τα ενδυματολογικά φαντάζουν υπερβολικά ή και ξεκάθαρα κιτς:

Για να βρίσκεσαι στη σκηνή με τον Prince.,.Θα επιστρατεύσω την αγγλικήν:

«To play with Prince

You’d better play like a god and look like a god». (Copyright: Nasos K)

Κοινώς: δε θα έφτανε να είσαι πολύ καλός. Top Game.  A hard gig.

Επίπεδα ακριβείας Frank Zappa και αυστηρότητας James Brown. Υπάρχουν videos με σκηνές από πρόβες όπου είναι σα να δίνουν εξετάσεις στο απαιτητικότερο ωδείο του κόσμου, τα μέλη του ensemble, (δεν το λες μπάντα, το υποτιμάς).

Good < Great < Really Great < Prince

Και βέβαια, ο πρωταγωνιστής, ο φλεγόμενος, μανιακός υπερκαλλιτέχνης, σκοράρει excellence throughout the set. Αριστεύει σε πολλούς τομείς συγχρόνως.

Έχοντας πλήρως καλυμμένο το απλό κοινό, παρέχοντας άφθονο εντυπωσιασμό, ο Prince ‘αντέχει’ και απέναντι στον πιο απαιτητικό, παρατηρητικό ακροατή/θεατή.

Σας γράφω, παράτησα ό,τι έκανα για να δω το υλικό που βγαίνει τώρα πια στη δημοσιότητα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα με τα ‘μεταπτυχιακά’ μου στις τέχνες και τις biz.

Τα ίδια τα τραγούδια του, κάθε ένα από αυτά, ποτέ δεν παιχτήκαν με τον ίδιο τρόπο. Το κάθε setlist τραγουδιών δεν είχε καμιά σχέση με της προηγούμενης περιοδείας ή ακόμα και της προηγούμενης εβδομάδας, (της εκάστοτε ‘τρέχουσας’ περιοδείας).

Ούτε καν μπορούσες να γνωρίζεις, ως κοινό, τι θα παίξει και τι θα αφήσει απ’ έξω. Σίγουρα δε θα άκουγες ένα χιλιοπαιγμένο Greatest Hits set.

Το πιο σίγουρο όμως είναι ότι θα έφευγες ξετρελαμένος/-η.

Η αρχή της επανεκτίμησης

Η μόνη –κακοδεχούμενη- ευκολία που έχουμε σήμερα, που το υλικό αρχίζει να βγαίνει προς τα έξω, είναι ότι καθώς ο εκπληκτικός αυτός καλλιτέχνης έφυγε, τόσο πολύ νωρίς, τα έργα του και το αρχείο του είναι –πρόωρα- «ολοκληρωμένα».

Και μετά το φυσικό του τέλος ως οντότητα, (και άκληρος νομίζω), το ολοκληρωμένο έργο του απλώνεται προς την αιωνιότητα.

Μεγάλο μέρος του έργου αυτού βέβαια είναι ακόμα ακυκλοφόρητο.

Ακούγοντας και βλέποντας το ένα μετά το άλλο, όλα αυτά που τώρα είναι κοινό κτήμα της ανθρωπότητας, η ανακατάταξη κι η επανεκτίμηση είναι δεδομένη. Αυτεπάγγελτη!

Και πέρα από κάτι μουσικά «γκόλουμς», («κολλημένους»), μετρημένους στα δάχτυλα, ο Prince είχε και πάντα θα έχει την παγκόσμια εκτίμηση με την αξία του. Αποτελώντας μια σπάνια περίπτωση δικαίως αναγνωρισμένου, ανάμεσα σε πλείστα υπερεκτιμημένα σκιάχτρα της ποπ κουλτούρας.   

Κι εδώ έκανα μόλις κάποιες πρώτες, rough, γενικές αποτιμήσεις.

Την επόμενη φορά που θα καταπιαστώ με την μουσική/δημιουργική κληρονομιά του Prince θα ήθελα να έχω ακόμα πιο πλήρη και συνολικότερη εικόνα.

Προς το παρόν, μετά από τα παραπάνω ως πρόλογο, να προσθέσω ότι η πορεία του υπήρξε συνεχώς εξελισσόμενη.

Και σε πρώτη φάση οι πρώτοι που μπορούν να σταθούν τυχεροί και να απολαύσουν ή να αρχίζουν να κατανοούν πράγματα, είναι όσοι μπορούν να επικοινωνήσουν με τα δημιουργικά aspects της σχολής Prince: οποιοσδήποτε είναι ικανός να συλλάβει έστω κι ένα μέρος του Φαινόμενου Prince Rogers Nelson.

Nothing compares  

Από το 2018, αφού τακτοποιήθηκαν πολυάριθμες γραφειοκρατικές εκκρεμότητες, άρχισαν να κυκλοφορούν νέα άλμπουμς, με πιο πρόσφατη τη συλλογή «Originals», (Ιούνιος 2019), που περιέχει ηχογραφήσεις του Prince, κομματιών που έγραψε αλλά έγιναν επιτυχίες από άλλους, όπως τα «Nothing Compares 2 U», «Manic Monday».

Υπάρχει άφθονο υλικό στα αρχεία του «Πρίγκηπα» για να συνεχιστεί η καριέρα του σα να μη συνέβη ο πρόωρος χαμός του.

Η επανεκτίμησή του μόλις άρχισε.

Α, και κάτι ακόμα.

Μέχρι να ξαναμιλήσουμε για τον Prince, παρακαλώ, μην τον συγκρίνετε με τον M. Jackson. Να, ίσως την επόμενη φορά να κάνουμε το ενδιαφέρον αυτό crash-test. Τι λέτε?  

Η φωτό στην πρώτη σελίδα του άρθρου είναι:

Ζωγραφική επί χάρτου, του Νάσου Καββαθά