InTownPost

Ακολουθήστε μας :

14
Δευ, Ιουν
Tο διάβασαν 40 άτομα (40 Views)

«Ο Ράφτης»

Tailor_2K_Scope_24p_0021

«Ο Ράφτης»

Είδος: Κοινωνικό

Παραγωγή: Ελλάδα (2020)

Σκηνοθεσία: Σόνια Λίζα Κέντερμαν

Με τους: Δημήτρης Ήμελλος, Ταμίλλα Κουλίεβα, Θανάσης Παπαγεωργίου, Στάθης Σταμουλακάτος, Δάφνη Μιχοπούλου

Διάρκεια: 100'

Διακρίσεις: Βραβείο Fipresci -Ειδικό Βραβείο Επιτροπής Νεότητας - Πρώτο βραβείο ΕΡΤ στο 61ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης

Διανομή: Tanweer

Ο εκλεπτυσμένος 50χρονος Νίκος (Δημήτρης Ήμελλος – πολύ καλός), είναι ράφτης παλαιάς κοπής, ο οποίος πασχίζει να κρατήσει ζωντανό το φάντασμα της καλοντυμένης αριστοκρατίας. Η οικονομική κρίση, όμως, πέφτει σαν μακελάρισσα σκιά στον εργασιακό χώρο, η δουλειά βρίσκεται στο χείλος της χρεωκοπίας, η τράπεζα απειλεί να κατάσχει το οικογενειακό ραφτάδικο και ο ηλικιωμένος πατέρας του νοσηλεύεται στο νοσοκομείο.

Ο Νίκος για να διασώσει την κατάσταση και να αποφύγει όλα τα δεινά παίρνει για πρώτη φορά τη ζωή στα χέρια του. Ανακαλύπτει έναν ανορθόδοξο τρόπο για να φέρει την τέχνη του κοντά στους ανθρώπους του σήμερα.


Ελληνική, σύγχρονη ηθογραφία, μαστόρικα κινηματογραφημένη και με παρρησία γλυκύτητας, να ορίζει την παρθενική είσοδο της Σόνιας Λίζας Κέντερμαν στις ταινίες μεγάλου μήκους. Η Κέντερμαν έχει ανοιχτόκαρδη διάθεση, θετική ενέργεια, μεράκι, αισιοδοξία και όρεξη να δημιουργεί αυτό που λέμε feelgood ατμόσφαιρα και το πετυχαίνει εκατό τοις εκατό με τον δικό της «Ράφτη».

Γνώριμη από τις μικρού μήκους ταινίες της: «Νικολέτα» (2013), το «Λευκό Σεντόνι» (2014), η Ελληνογερμανίδα σκηνοθέτις και σεναριογράφος Κέντερμαν σχεδίασε προσεκτικά και, μάλλον, με ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο την είσοδο της στις κινηματογραφικές ιστορίες μεγάλης διάρκειας, επιλέγοντας ένα χαρακτήρα, σχεδόν απροσάρμοστο, τόσο εκκεντρικό, όσο φοβισμένο και αποστειρωμένο, που τα ζόρια της ζωής τον φέρνουν να αναθεωρήσει όσα γνώριζε. Μια, ας πούμε, ενηλικίωση σε προχωρημένη ηλικία. Πρωτότυπο και άκρως ευχάριστο το θέμα κομμένο και ραμμένο ιδανικά για το κουρασμένο και αποδεκατισμένο βλέμμα του θεατή, που χρειάζεται μια αληθινή όαση ψυχαγωγίας. Όταν δε, αυτή η μικρή και έντιμη σινε-όαση έχει ελληνικές καταβολές και μοσχοβολά σινεμά μιας άλλης, αγαπημένης εποχής, με αρχή, μέση και τέλος στις ιστορίες του, τότε είναι δυο φορές καλοδεχούμενη.

Η σκηνοθέτις Σόνια Λίζα Κέντερμαν είναι ειλικρινής πρώτα με τον εαυτό της και έπειτα με το κοινό που θα παρακολουθήσει την ταινία της. Αφηγείται ξεκάθαρα και με άπλετο φως στα πλάνα της το οικονομικό αδιέξοδο του αλαφροΐσκιωτου και ονειροπόλου ράφτη και την ανάγκη να εγκαταλείψει το οικογενειακό ραφτάδικο, που άλλο χώρο από αυτόν δεν γνώρισε στην ζωή του - κάτι σαν τον προσωπικό τάφο του Ινδού είναι το μαγαζί -, για να κατασκευάσει ένα καρότσι μικροπωλητή διασχίζοντας τις σημερινές, ελληνικές γειτονιές και να τα καταφέρει, γνωρίζοντας παράλληλα την ζωή, τον έρωτα και την οικογένεια, που ο ίδιος έχει επιλέξει.

Βατό το σενάριο της Σόνια Λίζα Κέντερμαν και της Τρέισι Σάντερλαντ ως παραμυθένια πρόταση μιας ευλοκοδιάβαστης ιστορίας της σύγχρονης ελληνικής καθημερινότητας, συνοδευόμενη από την μουσική του Νίκου Κυπουργού και απαλλαγμένη πλήρως από τα τηλεοπτικά τραύματα. Η ταινία καταφέρνει να βολέψει τον θεατή εκεί που πρέπει και όπως πρέπει, ώστε να νοιώθει άνετα στο μονοθέσιο της αίθουσας. Ο ηθοποιός Δημήτρης Ήμελλος είναι εξαιρετικός και πότε δραματικά, πότε χιουμοριστικά σχοινοβατεί επιδέξια και ρομαντικά ανάμεσα σε δανδή και βουτυράτο, άβγαλτο αρσενικό. Δείτε την ταινία, θα περάσετε ευχάριστα, που είναι και το ζητούμενο, άλλωστε.


Photo gallery: «Ο Ράφτης»

«Μήλα»
«Κρουέλα»

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/