InTownPost

Ακολουθήστε μας :

07
Τρι, Δεκ
Tο διάβασαν 728 άτομα (728 Views)

«Old»

5761_TFP_00053AR_CROP

«Old»

Είδος: Θρίλερ φαντασίας

Παραγωγή: Η.Π.Α. (2021)

Σκηνοθεσία: Μ. Νάιτ Σιάμαλαν

Με τους: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Βίκι Κρίπς, Ρούφους Σιούελ, Άλεξ Γουλφ

Διάρκεια: 110΄

Διανομή: Tulip Entertainment


Μια οικογένεια πηγαίνει διακοπές αναψυχής σε ένα τροπικό θέρετρο. Εκεί θα ανακαλύψει μια καλά κρυμμένη, ειδυλλιακή παραλία όπου θα αποφασίσει να περάσει μερικές ξένοιαστες ώρες μαζί με μερικούς ακόμα εκλεκτούς επισκέπτες. Όμως, σε αυτή την παραλία, κάτι πολύ παράξενο και αλλόκοτο συμβαίνει.

Με κάποιον ανεξήγητο τρόπο οι άνθρωποι γερνούν γρήγορα. Κάτι ανεξήγητο δείχνει να συμπυκνώνει το χρόνο με αποτέλεσμα ολόκληρη η ζωή των ηρώων να μειώνεται σε μια μόλις μέρα.


Η μεγαλειώδης ιδέα, που αφορά αποκλειστικά την ανθρώπινη ζωή, συρρικνωμένη στην χρονική διάρκεια ζωής της πεταλούδας, να βρίσκεται, μάλιστα, υπό περιορισμό και ενδελεχή παρακολούθηση για «επιστημονικούς» λόγους, εν αγνοία των συμμετεχόντων, δυστυχώς χάνεται άδοξα στο ικρίωμα της βιάσης. Ο αγαπημένος σκηνοθέτης Μάικλ Σιάμαλαν βασισμένος σεναριακά στο άκρως ευφυές graphic novel του Πιέρ Όσκαρ Λέβι και του εικονογράφου Φρεντερίκ Πίτερς «Sandcastle», επιχειρεί να μετουσιώσει κινηματογραφικά το πνεύμα του βροτού ανθρώπου σε κάτι λιγότερο από μια ημέρα, όπου κάθε μισή ώρα που περνάει αντιστοιχεί σε έναν χρόνο ανθρώπινης ζωής. Κυριαρχεί η φαντασία και απουσιάζει η έμπνευση.

Στο κρίσιμο σταυροδρόμι της βιοεπιστημονικής ηθικής, που απασχολεί προσφάτως την σύγχρονη κοινωνία, λόγω της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που ζει ο πλανήτης και οι επιστήμονες-ερευνητές εφαρμόζουν τον δικό τους φασισμό με πειραματόζωα τούς αθώους πολίτες των κρατών, αλλά και αυτού του φιλοσοφικού, αιώνιου και κρίσιμου ερωτήματος ως προς την χρήση της ανθρώπινης ζωής, ανεξαρτήτου διάρκειας, ο Σιάμαλαν ανάβει ταυτόχρονα και ξαφνικά το ελεύθερο πράσινο στα φανάρια της κυκλοφορίας των δυο οδών με αποτέλεσμα να προκληθεί σφοδρότατη σύγκρουση και αναρχία, θρηνώντας θύματα: στο σενάριο, στις ερμηνείες, στην επεξήγηση και στην ίδια την δράση του θέματος.

Είναι η πρώτη φορά σε ταινία του αγαπητού Ινδοαμερικανού σκηνοθέτη - τον παρακολουθώ προσεκτικά από το 1999 της «Έκτης Αίσθησης» μέχρι σήμερα και εκτιμώ τα μάλα τον κινηματογραφιστή και σεναριογράφο για την ευφυΐα του - στην οποία βγαίνω άδειος όχι για την επιλογή του, η οποία είναι εύστοχη, αλλά για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την επιλογή του. Έπειτα από την απίστευτα ξεκάθαρη θέση του και άποψη ως προς τον φυσικό μετανθρωπισμό, που έκλεισε μοναδικά την τριλογία του με το υπέροχο «Glass», ξαφνικά η διεκπεραίωση των ζητημάτων βραχυκυκλώνουν στην ταινία, επιτρέποντας την προχειρότητα να ακυρώσει τον γραπτό και τον οπτικό του λόγο, ειδικά στο δεύτερο μέρος της ταινίας, εκεί δηλαδή, που ο Σιάμαλαν συνήθως αποκαλύπτει το κρεσέντο του. Πραγματικά δεν πρόκειται να σημειώσω για τον δημιουργό, πως «χάνω πάσα ιδέα» ή «απογοητευτικός» και άλλες τέτοιες φαιδρότητες, καθότι συμβαίνει σε όλους τους σκηνοθέτες που διαθέτουν ενεργό, γόνιμο εκτόπισμα, διαφορετική ματιά των θεμάτων και έχουν προσφέρει κινηματογραφικά αριστουργήματα με φιλοσοφικές προεκτάσεις, να έχουν μια και δυο κακές στιγμές στην πορεία τους. Αναμένουμε, λοιπόν, την αμέσως επόμενη ταινία του.


Photo Gallery: «Old»

«Περιπέτεια στη Ζούγκλα»
«Λάσι Γύρνα Σπίτι»

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/