InTownPost

Ακολουθήστε μας :

19
Κυρ, Σεπ
Tο διάβασαν 55 άτομα (55 Views)

Πρόταση για διάβασμα: «Ο Καθρέφτης των Δεινών μας», του Πιέρ Λεμέτρ (Pierre Lemaitre)

LEM222-ITP0089EXON01



Συγγραφέας: Πιέρ Λεμέτρ (Pierre Lemaitre)

Mετάφραση: Έφη Κορομηλά

Πρωτότυπος τίτλος: «Miroir de nos Peines»

Είδος: Μυθιστόρημα ιστορικής περιόδου

Σελίδες: 345

Τιμή: € 18

Ημερομηνία κυκλοφορίας: Μάρτιος 2021

Εκδόσεις: Μίνωας


Απρίλιος 1940.

Τα γερμανικά στρατεύματα προελαύνουν προς το Παρίσι, ο γαλλικός στρατός βρίσκεται σε άτακτη υποχώρηση και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τρέπονται σε φυγή, χωρίς τρόφιμα, χωρίς νερό, χωρίς βενζίνη για τα αυτοκίνητά τους, αναζητώντας κάποιο ασφαλές μέρος.

Την ίδια στιγμή μια τριαντάχρονη δασκάλα, η Λουίζ, τρέχει γυμνή στο μπουλβάρ Μονπαρνάς. Ποια είναι η τραγική εμπειρία που μόλις βίωσε; Γιατί θα κατηγορηθεί για εκβιασμό;

Η Λουίζ θα βυθιστεί μέσα στην τρέλα μιας εποχής που όμοιά της δεν είχε υπάρξει στην ιστορία. Συνοδευόμενη από τον πιστό κύριο Ζιλ θα πάρει κι αυτή τον δρόμο της φυγής, διανύοντας συγχρόνως και τη διαδρομή της προσωπικής της ιστορίας στην προσπάθειά της να εξιχνιάσει το οδυνηρό μυστικό που διέλυσε τη ζωή της μητέρας της.

Καθώς ολόκληρη η Γαλλία καταλαμβάνεται από τον πανικό της εξόδου και βουλιάζει στο χάος, μέσα από το σκηνικό του πολέμου αναδύονται ήρωες αλλά και δειλοί, ψεύτες και απατεώνες, αλλά και άνθρωποι με ειλικρινή αισθήματα, υψηλές αξίες και καλές προθέσεις.


Απόσπασμα από το βιβλίο:

««Αν έρθουν, θα 'ναι απ' το Βέλγιο, το 'χουμε προβλέψει. Κι εκεί, εγώ σας το λέω, τους περιμένουμε!»

Η Λουίζ, κρατώντας ένα πιάτο με πράσα με βινεγκρέτ κι ένα με πατσά ποδαράκι, είδε την γκριμάτσα ενός πελάτη που μουρμούρισε, δύσπιστος:

«Προβλέψει, προβλέψει…»

«Μα επιτέλους!» εξανέστη ο κύριος Ζιλ επιστρέφοντας στον πάγκο του. «Από πού θες να 'ρθουν;» Με το ένα του χέρι μάζεψε τις αυγοθήκες για τα σφιχτά αυγά.

«Εδώ, έχεις τις Αρδέννες: απροσπέλαστες!»

Με την υγρή πετσέτα του χάραξε ένα μεγάλο κυκλικό τόξο.

«Εδώ, έχεις τη γραμμή Μαζινό: απροσπέλαστη! Από πού λοιπόν θες να 'ρθουν; Μόνο το Βέλγιο μένει». Κι αφού ολοκλήρωσε την επίδειξή του, αποσύρθηκε στην κουζίνα του μουρμουρίζοντας.

«Διάολε, δε χρειάζεται να 'σαι στρατηγός για να το καταλάβεις…»

Η Λουίζ δεν άκουσε τη συνέχεια της συζήτησης επειδή το δικό της πρόβλημα δεν ήταν οι στρατηγικές χειρονομίες του κυρίου Ζιλ αλλά ο γιατρός.

Έτσι τον αποκαλούσαν «ο γιατρός», έλεγαν, εδώ και είκοσι χρόνια που ερχόταν κάθε Σάββατο και καθόταν στο ίδιο τραπέζι, κοντά στην τζαμαρία. Με τη Λουίζ δεν είχε ανταλλάξει ποτέ πάνω από λίγες λέξεις, ευγενέστατος πάντα, χαίρετε, αντίο. Εμφανιζόταν κατά τις δώδεκα το μεσημέρι, καθόταν με την εφημερίδα του. Αν και δεν διάλεγε ποτέ τίποτ' άλλο απ' το επιδόρπιο της ημέρας, η Λουίζ το θεωρούσε θέμα τιμής να παίρνει την παραγγελία του, που την έδινε με άχρωμη και σιγανή φωνή, «το κλαφουτί, ναι, πολύ καλά» έλεγε.

Διάβαζε τις ειδήσεις, κοίταζε έξω τον δρόμο, έτρωγε, άδειαζε την καράφα του και γύρω στις δύο, την ώρα που η Λουίζ παρέδιδε ταμείο, σηκωνόταν, δίπλωνε την Paris-Soir του, την άφηνε στην άκρη του τραπεζιού, έβαζε το φιλοδώρημα στο πιατάκι, χαιρετούσε κι έφευγε απ' το καφέ εστιατόριο. Ακόμα και τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν το μαγαζί βρισκόταν σε μεγάλο αναβρασμό εξαιτίας της γενικής επιστράτευσης (ο κύριος Ζιλ ήταν σε μεγάλες φόρμες εκείνη τη μέρα, θα 'θελε πραγματικά να του εμπιστευτούν τη διοίκηση του Γενικού Επιτελείου), ο γιατρός δεν είχε αλλάξει τις συνήθειές του στο παραμικρό.

Και ξαφνικά, πριν από τέσσερις εβδομάδες, τη στιγμή που η Λουίζ του έφερνε την κρεμ μπριλέ με γλυκάνισο, της είχε χαμογελάσει, είχε σκύψει προς το μέρος της και της είχε ζητήσει κάτι. Αν της είχε προτείνει να την πηδήξει, η Λουίζ θα 'χε αφήσει το πιάτο στο τραπέζι, θα του είχε δώσει ένα χαστούκι και θα είχε συνεχίσει ατάραχη τη δουλειά της, ενώ ο κύριος Ζιλ θα είχε χάσει μόνο τον πιο παλιό πελάτη του.Αλλά δεν ήταν αυτό. Ήταν σεξουαλικό, ναι, σίγουρα, αλλά ήταν… Πώς να το πει…»


Ο Πιέρ Λεμέτρ (Pierre Lemaitre) γεννήθηκε στο Παρίσι το 1951. Δίδαξε για πολλά χρόνια λογοτεχνία, προτού αποφασίσει να γίνει συγγραφέας. Το «Ιρέν» (Travail soigné), το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημά του, με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Καμίγ Βεροβέν, κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 2006. Ακολούθησαν άλλα τρία αστυνομικά μυθιστορήματα με ήρωα τον ίδιο ντετέκτιβ.

Τα βιβλία του γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία και έχουν μεταφραστεί σε 35 γλώσσες. Ο συγγραφέας έχει λάβει πολυάριθμες διακρίσεις για το έργο του, ανάμεσά τους τα βραβεία: Prix du Premier Roman du Festival de Cognac, Prix Le Point du Polar Européen, Prix des Lecteurs Policier du Livre de Poche, καθώς και το International Dagger Award για τα μυθιστορήματα «Αλέξ και Ανν».

Από τις εκδόσεις Μίνωας κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματα «Τρεις μέρες, μια ζωή» (Trois jours et une vie) και «Καλή αντάμωση εκεί ψηλά» (Au revoir là-haut), το οποίο εκτυλίσσεται στον απόηχο του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου. Το βιβλίο έχει ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 600.000 αντίτυπα, βρίσκεται ακόμη στη λίστα με τα ευπώλητα βιβλία –έξι χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία– και τιμήθηκε με το βραβείο Goncourt, το μεγαλύτερο λογοτεχνικό βραβείο της Γαλλίας. Η ταινία που βασίστηκε στο βιβλίο, σε σκηνοθεσία του Αλμπέρ Ντιποντέλ, γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία το 2017, μένοντας τρεις μήνες στην κορυφή του καταλόγου με τις πιο εμπορικές ταινίες.


Πρόταση για διάβασμα: «Μην Ανησυχείς, Μαμά, Μεγάλω...
Πρόταση για διάβασμα: «Οι Εμπρηστές», της Ριζ Οκγι...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/