InTownPost

Ακολουθήστε μας :

16
Σαβ, Οκτ
Tο διάβασαν 102 άτομα (102 Views)

«Οι Εκκεντρικοί»

EKK3334-ITP007789



«Οι Εκκεντρικοί»

(Riders of Justice / Retfardighedens Ryttere)

Είδος: Μαύρη κωμωδία, περιπέτεια, δράση

Παραγωγή: Δανία (2020)

Σκηνοθεσία: Άντερς Τόμας Γιένσεν

Με τους: Μαντς Μίκελσεν, Νικολάι Λίε Κάας, Λάρς Μπρίγκμαν, Νίκολας Μπρο, Αντρέα Χάικ Γκάντερμπεργκ

Διάρκεια: 116'

Διανομή: Rosebud .21


Κάποιος κλέβει ένα ποδήλατο, ένα αυτοκίνητο δεν παίρνει μπροστά, κάποια επιβιβάζεται σε ένα τρένο που κανονικά δεν θα έπαιρνε, κάποιος επιβάτης δίνει τη θέση του σε μια άγνωστη: μια σειρά από συμπτώσεις που όμως αποκτούν άλλο νόημα όταν συμβεί ένα θανάσιμο ατύχημα στο τρένο αυτό. Ανάμεσα στα θύματα του δυστυχήματος είναι και η γυναίκα τού στρατιωτικού Μάρκους (Μαντς Μίκελσεν – όπως πάντα απολαυστικός!), ο οποίος, μόλις πληροφορείται τι συνέβη, επιστρέφει στην πατρίδα του και την έφηβη κόρη του Ματίλντε (Αντρέα Χάικ Γκάντερμπεργκ – καλή) για να αντιμετωπίσουν μαζί την απώλειά τους.

Στα μάτια του Μάρκους αρχικά το δυστύχημα μοιάζει να ήταν απλώς μια κακή στιγμή, μέχρι που κάνει την εμφάνισή του ο Ότο (Νικολάι Λίε Κάας – καταπληκτικός), ένας άλλος επιβάτης του τρένου που παθιάζεται με τη μελέτη των πιθανοτήτων και των συμπτώσεων, παρέα με τους δύο εκκεντρικούς του συναδέλφους, τον Λέναρτ (Λάρς Μπρίγκμαν – επίσης καταπληκτικός) και τον Εμεντάλερ (Νίκολας Μπρο – τέλειος). Ο Ότο είναι πεπεισμένος ότι δεν επρόκειτο καν για ατύχημα και ότι κάποιος ήταν πίσω από όλα αυτά. Καθώς τα υποτιθέμενα στοιχεία συσσωρεύονται, ο Μάρκους αρχίζει να υποψιάζεται ότι το συμβάν ίσως ήταν μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη δολοφονία, με τη γυναίκα του να είναι μια τυχαία παράπλευρη απώλεια.


Ο εξαιρετικός Σκανδιναβός σεναριογράφος και βραβευμένος σκηνοθέτης το 1999 με το Όσκαρ Μικρού Μήκους Ταινίας «Νύχτα Εκλογών» (Valgaften), ο Δανός Άντερς Τόμας Γιένσεν («Το Μήλο του Αδάμ», «Ίσως, Αύριο»), μαζί με τον έτερο γραφιά και συμπατριώτη του Νικολάι Αρσέλ (Το Κορίτσι με το Τατουάζ), αξιοποίησαν σεναριακά την πρωτότυπη ιδέα τους. Μια ιδέα για ταινία, γυμνασμένη άψογα να τραμπαλίζεται σκηνοθετικά επιδέξια και ενθουσιαστικά στο σινεμά της περιπέτειας, του κοινωνικού ρεαλισμού, αλλά και της μαύρης κωμωδίας. Μια ταινία με συνεχόμενες ανατροπές στην πλοκή, τονισμένη κατάλληλα με συναισθηματικές πινελιές, άλλοτε να προκαλούν ζεστασιά στην ψυχή, άλλοτε θυμό και άλλοτε γέλιο. Ολοστρόγγυλο, κινηματογραφικό προϊόν, περίτεχνα δοσμένο σε μια περίοδο που το θέαμα της μεγάλης οθόνης διανύει την πιο κρίσιμη περίοδο της νέας χιλιετίας που διανύουμε.

Για μια φορά ακόμα και έπειτα από τον «Άσπρο Πάτο» του Τόμας Βίντερμπεργκ (διαβάστε εδώ), ο μοναδικός Μαντς Μίκελσεν – δεν το κρύβω άλλωστε ότι τον εκτιμώ αφάνταστα, θεωρώντας τον ως τον καλύτερο ηθοποιό σήμερα σε όλο το ευρωπαϊκό στερέωμα της 7ης Τέχνης - επιβεβαιώνει την φήμη του και με τακτική αρασέ σηκώνει, απνευστί, το δύσκολο βάρος της ταινίας. Είναι δύσκολο γιατί ο σκληροτράχηλος στρατιωτικός, που υποδύεται ο Μίκελσεν και είναι ξενιτεμένος σε «ειρηνευτικές» αποστολές στην εμπόλεμη ασιατική ήπειρο, επιστρέφει στην πατρίδα για τον θάνατο της γυναίκας του και πάνω που προσπαθεί να τα βρει με την κόρη του και μαζί να πενθήσουν, εμφανίζονται μπροστά του τρία «ξωτικά» προερχόμενα από το δάσος του παράδοξου: Ο σπασίκλας στατικολόγος Λέναρντ με τις συνομωσιολογικές εμμονές και τους αλγόριθμους, ο ευτραφής χακεράς Έμεντάλε με τις δεκάδες παραξενιές και άλλα τόσα χούγια και ο ερευνητής Ότο με τις πιθανότητες που ψυχαναλύει, για να ανατρέψουν άρδην τα δεδομένα του θανάτου της συζύγου του. Τρεις εντελώς ετερόκλητοι χαρακτήρες, τρία «απόβλητα» που μόνο το γέλιο και την απαξίωση προκαλούν στην κοινωνική, και συνάμα σύγχρονη, κυνική πλειονότητα, να τα επωμίζεται ο σφυρηλατημένος στην βία και τις σκληρές στρατιωτικές μάχες Μάρκους, όπου σε άλλες, ήρεμες συνθήκες ζωής δεν θα γύριζε ούτε να τους κοιτάξει, σαν να λέμε: ο δεινός πολεμιστής που δεν χαμπαριάζει τίποτα και το τρίο Στούτζες. Τέσσερις εκ διαμέτρου αντίθετοι άνθρωποι ανταμώνουν και με συγκολλητική ουσία το ανθρώπινο δράμα δένουν μεταξύ τους, έτοιμοι να τα βάλουν με τον υπόκοσμο.

Και ως άριστος μεταλλάκτης ο Μίκελσεν, είναι αυτός ο κινηματογραφικός ήρωας στο σενάριο που καθορίζει απόλυτα τον ρυθμό στην ταινία. Εδώ, λοιπόν, είναι η μαστοριά του σκηνοθέτη Άντερς Τόμας Γιένσεν. Το σασπένς και η περιπέτεια διαμοιράζονται ανάλογα και δίκαια με το δραματικό και το κωμικό στοιχείο, ικανά να επιπλέουν άνευ σωσίβιου στην σεναριακή ασφάλεια, την προσεγμένη σκηνοθεσία, το σφιχτό μοντάζ των Άντερς Άλμπιεργκ Κρίστιανσεν και Νικολάι Μόνμπεργκ, την μελετημένη σκηνοθετική προσέγγιση, αλλά και τις ερμηνείες των τεσσάρων στον ρεαλισμό της βάναυσης, πολιτικής ορθότητας που βιώνουμε, προσφέροντας, παράλληλα, κινηματογραφική δράση και άφθονο, πηγαίο συναίσθημα.


Photo gallery: «Οι Εκκεντρικοί»

«Ο Shang-Chi και ο Θρύλος των Δέκα Δαχτυλιδιών»
«Μια Γυναίκα Εξομολογείται»

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/