fbpx

«O Τυχοδιώκτης του Παρισιού »

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(L’ Empereur de Paris)     

 

  • Είδος: Βιογραφική περιπέτεια ιστορικής περιόδου
  • Παραγωγή: Γαλλία (2018)
  • Σκηνοθεσία: Ζαν Φρανσουά Ρισέτ
  • Σενάριο: Βενσάν Κασέλ, Όλγα Κιριλένκο, Φρέγια Μέιβορ, Όγκουστ Ντιλ, Φαμπρίς Λουκινί, Ντενί Μενοσέ, Tζέιμς Τιερέ
  • Διάρκεια: 110’
  • Διανομή: Odeon – Audio Visual

Υπαρκτό πρόσωπο ο ήρωας και μέτρ των αποδράσεων Βιντόκ και μάλιστα η νεανική ζωή του έχει καταγραφεί ως βίος και πολιτεία ενός τυχοδιώκτη απατεώνα, που πριν γίνει ο σπουδαίος ντεντέκτιβ αστυνόμος των γαλλικών Αρχών του 19ου αιώνα, σπατάλησε το βιός του σε μονομαχίες, γυναίκες, κλοπές, φυλακίσεις και αποδράσεις.

Ευγένιος Φρανσουά Βιντόκ και τα κατορθώματα του, λένε, πως ενέπνευσαν σπουδαίους, μεταναπολεόντιους Γάλλους συγγραφείς, όπως τον Ονορέ ντε Μπαλζάκ, τον Βίκτωρα Ουγκό για τον Γιάνι Αγιάνι των «Αθλίων» αλλά και τον Αμερικάνο Έντγκαρ Άλαν Πόε. Μια θρυλική  μορφή της ταραγμένης περιόδου της αυτοκρατορίας του Βοναπάρτη, ο οποίος θεωρείται και ο πατέρας της σύγχρονης εγκληματολογίας, καθώς ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος διευθυντής της γνωστής Sûreté Nationale, όπως ενημερώνουν οι εγκυκλοπαίδειες.

Στην κάμερα του  Γάλλου σκηνοθέτη Ζαν Φρανσουά Ρισέτ έχουν καδραριστεί διάφοροι σταρς από τις δυο όχθες του Ατλαντικού Ωκεανού. Ο Ίθαν Χοκ, ο Λόρενς Φίσμπερν και ο Γκάμπριελ Μπερν, όταν ο Ρισέτ έστησε το 2005 το remake του Τζον Κάρπεντερ «Επίθεση στο Σταθμό 13», Ο Μελ Γκίμπσον το 2015 στην «Βίαιη Δικαιοσύνη» και δεν αναφερόμαστε στους Γάλλους Ζεράρ Ντεπαρντιέ και Βενσάν Κασέλ στις ταινίες «Δημόσιος Κίνδυνος 1 & 2».

Ο Ρισέτ είναι καλός χειριστής της περιπέτειας και εδώ χρησιμοποιεί ξανά τον Κασέλ, που όπως και ο Ντεπαρντιέ είναι από τους σύγχρονους, άνδρες Γάλλους ηθοποιούς-σταρ με χολιγουτιανό διαβατήριο. Καλή μούρη ο Βενσάν ως Βιντόκ, μόνο που η διαχείριση του συναισθήματος του απατεώνα με καρδιά και τσαγανό χρειαζόταν περισσότερη δουλειά.

Το στόρι είναι δομημένο σε παλαιομοδίτικη φόρμα κινηματογράφησης (σαν να διαβάζεις τα «Κλασικά Εικονογραφημένα» για όσους θυμούνται), δίχως να χάνει σε αίγλη και ο Ρισέτ σε πολλά πλάνα χρησιμοποιεί φιλμ των 35 mm με πλούσια σκηνικά, καλή επιμέλεια στον τομέα της ενδυματολογίας, στην διεύθυνση παραγωγής (Φρανσουά Αμέλ) και την φωτογραφία (Μανού Ντακόζ), να προσδίδουν κατάλληλη ατμόσφαιρα στην περιπέτεια, κάτι που προσωπικά μου άρεσε. Πλούσια και καλοστημένη ταινία. Μια καλή πινελιά είναι και η παρουσία του «παγωμένου» Γερμανού ηθοποιού Όγκουστ Ντιλ («Άδωξοι Μπάσταρδη», «Kursk: Η Τελευταία Αποστολή») στον ρόλο του εγκληματία Ναθάνιελ.

Φυσικά είναι καλύτερη παραγωγή, σε ρεαλιστικό πεδίο δράσης και καταγραφής από το μεταφυσικό και αλχημιστικό «Vidocq, Η Μάσκα του Τρόμου» του 2001 σε σκηνοθεσία του επίσης Γάλλου σκηνοθέτη της «Catwoman», Πιτόφ με πρωταγωνιστή τον Ζεράρ Ντεμπαρντιέ.       

Στο απόγειο της βασιλείας του Ναπολέοντα, ο Βιντόκ (Βενσάν Κασέλ – καλός), ο μόνος άνθρωπος που απέδρασε με επιτυχία από δύο φυλακές υψηλής ασφαλείας, είναι ένας θρύλος στον κόσμο των παρανόμων. Αφού θεωρήθηκε νεκρός μετά από την τελευταία, εντυπωσιακή του απόδραση μαζί με ένα ακόμα εγκληματία κατάδικο, τον Ναθάνιελ (Όγκουστ Ντιλ – καλός), ο πρώην κακοποιός κρατάει πια χαμηλό προφίλ, ως ένας απλός έμπορος ρούχων.

Στον πάγκο με τα τόπια στην πολυσύχναστη παριζιάνικη, λαϊκή αγορά ο Βιντόκ γνωρίζει και βοηθά την κλέφτρα Ανέτ (Φρέγια Μέιβορ), που την κυνηγά ο αστυνόμος Ντουμπιγιάρ (Ντενί Μενοσέ), αφού η κοπελιά έχει ξαφρίσει κάποια ρολόγια από τις τσέπες περαστικών. Στην συνέχεια την σώζει από ένα ντουέτο κακοποιών, που περίμεναν μεγαλύτερη λεία από τα κλοπιμαία.

Το παρελθόν του όμως δεν τον αφήνει ήσυχο, καθώς αυτοί που προσπάθησαν να κακοποιήσουν την Ανέτ και τους ξυλοφόρτωσε ήταν πρώην συγκρατούμενοι του και τον αναγνώρισαν ως τον θρυλικό Βιντόκ. Μαχαιρώνουν κάποιον  και κατηγορούν τον Βιντόκ ως δολοφόνο. Για να αποδείξει την αθωότητα και τις καλές προθέσεις του, κλείνει μια συμφωνία με την αστυνομία. Να καταδιώξει και να συλλάβει πρώτα τους δυο πραγματικούς μαχαιροβγάλτες που τον κατηγόρησαν άδικα και στην συνέχεια όλους τους κλέφτες και δολοφόνους του Παρισιού, μαζί και τον αρχηγό τους με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Χωρίς καν να το προσπαθεί, ο Βιντόκ γίνεται από πρώην κατάδικος αστυνόμος.