InTownPost

Ακολουθήστε μας :

22
Τετ, Σεπ
Tο διάβασαν 406 άτομα (406 Views)

«Το ερωτικό πάθος καθορίζει τη ζωή μας σε όλα της τα στάδια, ενίοτε δε, ακόμα και διά της απουσίας του», συνέντευξη του Νίκου Παναγιωτόπουλου

PANAGIOT1112-01

O Νίκος Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Έχει γράψει σενάρια για τηλεοπτικές σειρές (Οι γυναίκες της ζωής της, Άμυνα ζώνης) και έχει γράψει ή έχει συνεργαστεί στη συγγραφή σεναρίων για περισσότερες από δέκα ταινίες μεγάλου μήκους (Απόντες, Βασιλιάς, Ώρες κοινής ησυχίας κ.ά.) – ταινίες που έχουν διακριθεί σε κινηματογραφικά φεστιβάλ τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Έχει εκδώσει τις συλλογές διηγημάτων Η ενοχή των υλικών (1997, Βραβείο Μ. Ράλλη) και Γραφικός χαρακτήρας (2016) και τα μυθιστορήματα Το ημερολόγιο ενός εξωγήινου (1998), Το γονίδιο της αμφιβολίας(1999), Αγιογραφία (2003) και Τα παιδιά του Κάιν (2011, Βραβείο Ιδρύματος Π. Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών). Τόσο τα μυθιστορήματα όσο και διηγήματά του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές ξένες γλώσσες. Το έβδομο βιβλίο του, Ολομόναχος, εκδόθηκε αρχικά στη Γαλλία, στη σειρά Ce que la vie signifie pour moi των Editions du Sonneur.Τα «Ανήσυχα Άκρα» (διαβάστε για το βιβλίο εδώ) είναι το όγδοο βιβλίο του.

«Κάποιος, πιο σοφός από μένα, έχει πει πως δεν υπάρχει μυθοπλασία που δεν έχει αυτοβιογραφική βάση»



Τα «Ανήσυχα άκρα», ο τίτλος του τελευταίου σας βιβλίου -άκρως πιασιάρικος- πώς προέκυψε κ. Παναγιωτόπουλε;

O τίτλος της συλλογής προκύπτει από το πρώτο διήγημα, το «Σύνδρομο ανήσυχων άκρων». Μια ηλικιωμένη γυναίκα δεν μπορεί να κοιμηθεί –δεν της το επιτρέπουν τα ανήσυχα άκρα της– και έτσι παίρνει χαμπάρι τον διαρρήκτη που μπουκάρει στο σπίτι της νυχτιάτικα. Τον όρο τον δανείστηκα από τη διάγνωση μιας καλής φίλης νευρολόγου, στην οποία περιέγραφα τα βάσανα της μητέρας μου. Όταν άκουσα τον ιατρικό όρο σκέφτηκα πως ταιριάζει γάντι στους ήρωες των ιστοριών μου, που ζουν στα άκρα τα ερωτικά τους πάθη.

Το νέο σας βιβλίο αποτελείται από 10 ιστορίες γραμμένες σε διαφορετικούς χρόνους, διαφορετικές φάσεις και της δικής σας ζωής;Έχουν ίσως έναν κοινό παρονομαστή;

Ασφαλώς! Μόνον έτσι θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί η συγκατοίκησή τους σε μια συλλογή. Τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στις δέκα ιστορίες βιώνουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σκοτεινές πτυχές του ερωτικού πάθους – η ζήλια, η φθορά, ο ανεπίδοτος ή ο ανομολόγητος έρωτας, ο ερωτικός ανταγωνισμός, η οδύνη του χωρισμού είναι κάποια από τα θέματα που διαπραγματεύονται οι ιστορίες αυτές.

Πέραν αυτού, οι δέκα ιστορίες στα «Ανήσυχα άκρα» παρακολουθούν κατά πόδας τη συγγραφική μου πορεία. Η παλαιότερη έχει γραφτεί την εποχή που εξέδιδα το πρώτο μου βιβλίο, ενώ η πιο φρέσκια γράφτηκε στις αρχές του προηγούμενου χρόνου. Κατά κάποιον τρόπο αποτελούν έναν οδικό χάρτη της συγγραφικής μου πορείας.

Είπατε κάπου πρόσφατα και πολύ μου άρεσε: «Το ερωτικό πάθος στοιχειώνει τις νύχτες μας άσχετα σε ποιο στάδιο της ζωής μας διανύουμε». Ισχύει αυτό όμως το τόσο μαγικό ακόμα και στις παράξενες –μονότονες, απομονωμένες– νύχτες που περνάμε εδώ κοντά κι έναν χρόνο, τι λέτε;

Ακόμα περισσότερο, αν και δεν είμαι σίγουρος πως είναι πάντα μαγικό! Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου λοκντάουν σκεφτόμουν πόσο δύσκολο θα ήταν για ένα ζευγάρι να χωρίσει, ακόμα κι αν είχαν συνειδητοποιήσει πως δεν αντέχουν πια ούτε στιγμή ο ένας τον άλλον. Σήμερα σκέφτομαι το ζόρι που τραβούν δυο εραστές που συναντήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι, ας πούμε, και κατοικούν σε γειτονικούς νομούς. Το ερωτικό πάθος καθορίζει τη ζωή μας σε όλα της τα στάδια – ενίοτε δε, ακόμα και διά της απουσίας του.

Αναρωτιέμαι: Οι ιστορίες τούτου του βιβλίου σας είναι εντελώς επινενοημένες, δεν είναι δηλαδή τόσο καταδικές σας σαν εκείνες στα εξαιρετικά- προηγούμενα- «Ολομόναχος» και «Γραφικός χαρακτήρας»;

Κάποιος, πιο σοφός από μένα, έχει πει πως δεν υπάρχει μυθοπλασία που δεν έχει αυτοβιογραφική βάση. Στον «Γραφικό χαρακτήρα» και τον «Ολομόναχο» η αυτοβιογραφική καταγωγή του υλικού ήταν ομολογημένη και απροκάλυπτη. Στα «Ανήσυχα άκρα» συμβαίνει το αντίθετο: οι ιστορίες είναι επινοημένες, πλασμένες, τα υλικά με τα οποία πλάθουμε όμως είναι φυλαγμένα στο συρτάρι με τα βιώματά μας, τους φόβους, τις ελπίδες και τις αγωνίες μας. Γράφω με αφορμή όσα ζω, όσα βλέπω και ακούω.

Ακόμα κι όταν κλέβω μια είδηση (όπως την ιστορία της ηλικιωμένης γυναίκας που συνέλαβε επ' αυτοφώρω τον διαρρήκτη που μπήκε στο σπίτι της), μετατρέποντάς την σε ιστορία, την ντύνω με υλικά που δανείζομαι από τη δική μου ζωή: το σπίτι και η γειτονιά θυμίζουν το πατρικό μου, στο Χαλάνδρι, οι συγγενείς της θυμίζουν το σόι της μητέρας μου, το ρολόι στο κομοδίνο της ήταν το ξυπνητήρι που είχε αγοράσει κάποτε ο πατέρας μου κ.ο.κ.

«Με μεγάλο κόπο, με μέθοδο και πείσμα, υποχρεώνω τον εαυτό μου να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο»


Έχετε γράψει σενάρια για το σινεμά «Απόντες», «Βασιλιάς», «Ώρες κοινής ησυχίας». Σας λείπει αυτή η φάση; Το γράψιμο, τα γυρίσματα, και τι πιστεύετε θα ξαναγυρίσει η ζωή όλων μας σε μια όποια κανονικότητα;

Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα επιστρέψουμε σε κάποια κανονικότητα. Μη με ρωτήσετε όμως ποια. Τα γυρίσματα δεν σταμάτησαν σχεδόν καθόλου. Περισσότερο επηρεάστηκαν από τη δεινή οικονομική συγκυρία παρά από τον ιό. Ο εγκλεισμός λόγω της πανδημίας μάλλον ευνόησε το γράψιμο – τόσο από άποψη περίσσειας χρόνου όσο και από άποψη υλικού.

Την εποχή του εγκλεισμού γράφετε; Είναι μια καλή ευκαιρία για δημιουργία αυτός ο αφόρητος χειμώνας;

Φυσικά και γράφω! Και διαβάζω ακόμα περισσότερο. Υπήρξαν περίοδοι στη ζωή μου που προσευχόμουν να βρω χρόνο για να δουλέψω απερίσπαστος από τις ανάγκες της καθημερινότητας. Ο υποχρεωτικός εγκλεισμός υπό μία έννοια ήταν ένα δώρο. Καταρχάς, μαγειρεύω καλύτερα. Έπειτα, μειώθηκε δραστικά η στοίβα με τα αδιάβαστα βιβλία. Τέλος, βρήκα τη χρυσή ευκαιρία να βάλω μπροστά συγγραφικά σχέδια που κρατούσα για καιρό στο συρτάρι.

Κλείνοντας: Είστε ως χαρακτήρας αισιόδοξος, το ποτήρι πώς το βλέπετε συνήθως;

Με μεγάλο κόπο, με μέθοδο και πείσμα, υποχρεώνω τον εαυτό μου να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο.

Σας ευχαριστώ θερμότατα για μια ακόμα φορά για τον χρόνο σας.

Εγώ σας ευχαριστώ, κα Πανώριου!

Πληροφορίες για το τελευταίο βιβλίο του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Ανήσυχα Άκρα» των εκδόσεων Μεταίχμιο, διαβάστε (εδώ)

Η συγγραφέας Χίλντα Παπαδημητρίου κουβεντιάζει με ...
Η ηθοποιός Αλμπέρτα Τσοπανάκη εξομολογείται την βί...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/