InTownPost

Ακολουθήστε μας :

20
Δευ, Σεπ
Tο διάβασαν 312 άτομα (312 Views)

Η συγγραφέας Μάρα Μεϊμαρίδη συνέντευξη στην Τίνα Πανώριου

MEIMAAR001-ITP099


Η Μάρα Μεϊμαρίδη είναι Ανθρωπολόγος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε στην Καστέλλα και τελείωσε την Φιλοσοφική Αθηνών. Συγχρόνως με τις μεταπτυχιακές της σπουδές Αρχαιολογίας (Sorbonne I) στο Παρίσι, ξεκίνησε νέα κατεύθυνση, στρεφόμενη προς την Βιολογία, Ιατρική Ανθρωπολογία (Jussieu-Ecole de Medecine de st Peres), απ'όπου αποφοίτησε με άριστα. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, πήρε μέρος ως ανθρωπολόγος σε αρχαιολογικές ανασκαφές σε μυκηναϊκά νεκροταφεία (Πελοπόννησος Πύλος) και σε παλαιοχριστιανικά (Άβδηρα της Θράκης), μελετώντας το σκελετικό υλικό.

Εργάστηκε επί σειρά ετών στην έρευνα για την Υγεία του Παιδιού στο Ι.Υ.Π.- Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία - Τομέας Κοινωνικής Παιδιατρικής, πάνω σε θέματα φυσιολογίας και αυξολογίας. Ήταν κύρια ερευνήτρια της έρευνας «Εθνικά Πρότυπα Ανάπτυξης Ελληνοπαίδων», που χρησιμοποιείται σήμερα σε όλα τα βιβλιάρια Υγείας των παιδιών. Η διατριβή της στο Εργαστήριο Ακτινολογίας του Παν. Αθηνών είχε θέμα «Αυξολογικά χαρακτηριστικά Ελληνοπαίδων-Ακτινοδιαγνωστική μελέτη» 1985.. Συνέχισε να σπουδάζει Συστημική και Ραϊχική μέθοδο Ψυχοθεραπείας (2005-2012).

Το 2002, εξέδωσε το πρώτο της λογοτεχνικό βιβλίο με τίτλο «Οι Μάγισσες της Σμύρνης», το οποίο έφτασε τις 900.000 πωλήσεις παγκοσμίως. Το 2004, εξέδωσε την οικογενειακή τράπουλα των Μαγισσών της Σμύρνης, με τον γενικό τίτλο «Deste – Η τράπουλα της Κατίνας».Το 2006 οι Μάγισσες της Σμύρνης μεταφέρονται στην Τηλεόραση (Mega) σε σίριαλσε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομήτη. Η «Ντάσταρ η κούπα των λεόντων» είναι το δεύτερο λογοτεχνικό της βιβλίο, από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

To 2007, εξέδωσε το «Βιβλίο Μαγείας 1» από τις Μάγισσες της Σμύρνης, συγκεντρώνοντας ένα Σμυρναίικο λαογραφικό υλικό, και ένα σύνολο μαγικών συνταγών, όπως βρέθηκαν καταγεγραμμένες στα χειρόγραφα της Κατίνας Καραμάνου. Η συνέχεια της συλλογής των μαγικών συνταγών, κυκλοφόρησε το 2008 με γενικό τίτλο «Ατταρτικός κύκλος» και «Βάλτρια» το 2013.

Το 2016 δημιούργησε τον Πνευματικό και Φιλοσοφικό Σύλλογο «Η Σμυρνιοπούλα» όπου διδάσκει σεμινάρια Μεταφυσικής.

Το 2018 «ΟΙ Μάγισσες της Σμύρνης» μεταφέρονται σε θεατρική διασκευή στο θέατρο Pallas σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, φτάνοντας τις 100 παραστάσεις.

Το θεατρικό της έργο «Σωκράτης και Πλούτων. Περί θανάτου Κωμωδία» εξεδόθη με τη μορφή θεατροαναγνώσματος το 2020 από τις εκδόσεις Ελευθερουδάκη. Συμμετέχει σε εκπομπές στην Τηλεόραση.

Το τελευταίο μυθιστόρημα της Μάρας Μεϊμαρίδη: «Κατίνα: 1922-1925» κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο 2021 και το παρουσιάσαμε στο InTownPost (διαβάστε εδώ).

Με αφορμή, λοιπόν, την κυκλοφορία του καινούργιου βιβλίου της φιλοξενούμε την συγγραφέα για μια συζήτηση σε α' πρόσωπο για τη συγγραφικής της πορεία, αλλά και την «Ραχέλ», το νέο μυθιστόρημα που ετοιμάζει και διαδραματίζεται στα πρώτα χριστιανικά χρόνια του 1ου αιώνα μ.Χ..


«…Το 2011 κατά παραγγελία Καστανιώτη, κάθισα και έγραψα την Ντάσταρ. Είχε τότε φαίνεται ο φουκαράς ο Καστανιώτης οικονομικά προβλήματα και προσπάθησε να βάλει τους συγγραφείς του να γράψουν από ένα βιβλίο, μπας και πετύχει ένα «hit» που θα τον έβγαζε από τις οικονομικές δυσκολίες»


Όταν έγραψα το πρώτο μου Μυθιστόρημα, «Τις Μάγισσες της Σμύρνης», δεν ήμουν συνειδητοποιημένη -αν θέλετε - συγγραφέας. Είσαι λοιπόν μια «κυριούλα», που γράφεις ένα κείμενο, όπου διηγείσαι μια ιστορία και το δίνεις σε έναν εκδότη, με χαρά και αναμονή για την καλή του μετέπειτα πορεία. «Οι Μάγισσες της Σμύρνης», υπέστησαν πλήγματα από την αρχή. Πριν καταλήξω στον Καστανιώτη, οι φίλες μου οι δημοσιογραφίνες, με είχανε στείλει -εν έτη 2000 -σε έναν άλλο εκδοτικό οίκο, την Ωκεανίδα. Το διάβασαν λοιπόν εκεί το κείμενο και το απέρριψαν. Με φώναξαν μια μέρα να το πάρω πίσω, λέγοντάς μου πως τούτο το κείμενο είναι τόσο φλύαρο και ανόητο, που θέλει πολύ κόψιμο και αλλαγές. Μου είπαν επί λέξη: «Βάλτε το σε ένα σουρωτήρι μακαρονιών να φύγουν τα ζουμιά, να μείνει η ουσία».

Στεναχωρέθηκα φυσικά και δεν μπορούσα πλέον να πιστέψω και στον μέντορά μου, τον Δήμο Μαυρομάτη, ο οποίος έδειχνε ενθουσιασμένος με την ιστορία της Κατίνας. Όταν το άκουσε αυτό ο Δήμος είπε: «Ανοησίες».

Όποιος είχε γνωρίσει τον Δήμο Μαυρομάτη -στον οποίο είναι αφιερωμένες και οι Μάγισσες της Σμύρνης- είχε την τύχη να χαρεί ένα αστραφτερό μυαλό, ενός αληθινού φιλοσόφου της σύγχρονης era. Ήταν πολύ φίλος με τον Μπακογιάννη και του έγραφε τους λόγους. Ίσως γι' αυτό και ο γιός του, να βάφτισε το αγοράκι του «Δήμος». Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που τον γνώρισα. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που τον είχα μέντορα.

Ο Δήμος έφυγε δυστυχώς από ένα άσχημο καρκίνο την 1η Απριλίου 2002, την ημέρα που έβγαιναν τελικά οι «Μάγισσες» στην κυκλοφορία από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Είχα έκτοτε ένα τεράστιο κενό. Γι' αυτό και σταμάτησα και να γράφω. Με ρώτησε μια μέρα η κόρη μου «No Demos -no bookstrue mommy?».

Οι Μάγισσες είχαν μια λαμπρή πορεία, αλλά όχι εγώ σαν συγγραφέας. Το 2011 κατά παραγγελία Καστανιώτη, κάθισα και έγραψα την Ντάσταρ. Είχε τότε φαίνεται ο φουκαράς ο Καστανιώτης οικονομικά προβλήματα και προσπάθησε να βάλει τους συγγραφείς του να γράψουν από ένα βιβλίο, μπας και πετύχει ένα «hit» που θα τον έβγαζε από τις οικονομικές δυσκολίες. Προφανώς πήγε σε αρκετούς από τους συγγραφείς του.

Η δικιά μου η Ντάσταρ, παρόλο που, εγώ, λατρεύω αυτό το κείμενο, το θεωρώ καλύτερο όλων όσων έχω γράψει έως τώρα, δεν πήγε καλά, την έφαγε η αφάνεια.


«…Αγαπώ πολύ τους Έλληνες και δεν θέλω να τους αγχώνω και να τους στεναχωρώ. Θέλω να τους αφήσω στην ησυχία τους, και στη νοοτροπία τους. Δεν νομίζω πως είναι έτοιμοι για νέες ιδέες, τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του λαού»


Πέρασαν χρόνια.

Μια μέρα, είμαστε στο σπίτι της Κατίνας στην Αίγινα με τη μαμά μου και είχαμε πιάσει την κουβέντα περί Κατίνας και το λαμπρό αυτό σόϊ της. Έτυχε τις ίδιες μέρες κάποιες φίλες να με ρωτήσουν «Τί απέγιναν» όλες αυτές και μία είπε: «Μας έχεις αφήσει με απορίες».

Έτσι γράφτηκε η «Κατίνα 1922-1925». Το βιβλίο έχει την ίδια επιμελήτρια, που είχαν και οι Μάγισσες το 2002. Αυτοί που ξέρουν λένε πως το νέο βιβλίο είναι πιο ώριμο στη γραφή, έχει πλοκή, δράση, και κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Από τη στιγμή που ένας συγγραφέας έχει παραδώσει το κείμενό του στην επιμέλεια, έχει ήδη φύγει για αλλού. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έχω κι εγώ λοιπόν «φύγει» πίσω στον 1ο αιώνα μ.Χ. και γράφω την ιστορία της «Ραχέλ» που ήταν η τρίτη σύζυγος του «Αποστόλου Παύλου» (και τον βάζω σε εισαγωγικά, θα δείτε γιατί). Δεν με ενδιαφέρει τίποτε άλλο, παρά η συγγραφή της «Ραχέλ».

Αυτό βέβαια το βιβλίο, δεν θα είναι καμιά εμπορική επιτυχία, μην περιμένετε αν πουλήσει δέκα αντίτυπα ζήτημα θα είναι, το ξέρω εκ των προτέρων. Το γράφω επειδή το γουστάρω, και είναι -αν θέλετε- και ένας φόρος τιμής στην Κατίνα, επειδή εκείνη μου είχε κάνει αυτή την αναδρομή ζωής εν έτη 1965, όταν ήμουνα δέκα χρονών.

Το θέμα της «Ραχέλ» είναι πώς και γιατί γράφτηκαν τα Ευαγγέλια το 75 μ.Χ. και κυρίως του «Μάρκου» κι αυτός σε εισαγωγικά επειδή δεν ξέρουμε ποιος πράγματι το έγραψε. Όλα τα άλλα Ευαγγέλια είναι μεταγενέστερες αντιγραφές του «Μάρκου» Το άλλο θέμα στη Ραχέλ είναι: Ποιος ήταν – και αν υπήρξε πράγματι κάποιος – Ιησούς. Το τρίτο θέμα είναι «ο Σαύλος-Παύλος» και το ρόλο που έπαιξε στη ζωή της. Έτσι για μια μυρωδιά, θα σας γράψω εδώ την πρώτη φράση της περίληψής της.

«Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται τον 1ο αιώνα μ.Χ. όταν η γη της Χαναάν είναι κατακτημένη από τη Ρώμη.

Είναι η πάλη (struggle) δυο μεγάλων οικογενειών, εστεμμένων στα χώματα της Παλαιστίνης. Των Ζηλωτών απογόνων του Ιούδα του Γαλιλαίου από τη μια και της οικογένειας των Ηρώδων, απογόνων του Ηρώδη του Μέγα από την άλλη….»

Το κείμενο το γράφω στα ελληνικά και έχω σκοπό να πουλήσω -ότι πουλήσω- εδώ στην Ελλάδα από βιβλία, προκειμένου να μαζέψω λεφτά, για να μπορέσω να πληρώσω την μετάφρασή του στα Αγγλικά. Το βιβλίο θα φύγει έξω.

Αγαπώ πολύ τους Έλληνες και δεν θέλω να τους αγχώνω και να τους στεναχωρώ. Θέλω να τους αφήσω στην ησυχία τους, και στη νοοτροπία τους. Δεν νομίζω πως είναι έτοιμοι για νέες ιδέες, τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του λαού. Τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς από τους Τούρκους, ήταν καταστροφικά, επειδή κυρίως στέρησαν στους καημένους τους Έλληνες την Αναγέννηση, τους κράτησαν στον Μεσαίωνα. Διακόσια χρόνια ελευθερίας μετρούν σήμερα μόνο -τα γιόρτασαν φέτος- και έχουν -πιστεύω-ακόμα δρόμο.

Η «Ραχέλ» έχει την ίδια επιμελήτρια που είχαν και οι Κατίνες. Αυτή τη φορά δουλεύουμε διαφορετικά. Δεν περιμένω να τελειώσει πρώτα το κείμενο όλο. Για να συντομεύουμε, ό,τι γράφω της το στέλνω, να επιμελείται ταυτόχρονα, αλλιώς θα μας πάρει ο διάολος. Έχει να «μπει» στο πνεύμα του 1ου αιώνα, πράγμα όχι τόσο απλό, και να αφομοιώσει την εποχή. Η δικιά μου η δουλειά είναι πιο εύκολη. Ό,τι μου «λέει» η Ραχέλ… το καταγράφω. Καταλάβατε; Και ο νοών…νοήτω!


Το τελευταίο μυθιστόρημα της Μάρας Μεϊμαρίδη: «Κατίνα: 1922-1925» κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο 2021 (διαβάστε εδώ) και θα το βρείτε στις προθήκες των μεγάλων βιβλιοπωλείων σε όλη την Ελλάδα.

Ο συγγραφέας Νικόλας Περδικάρης συζητάει σε α΄πρόσ...
Η συγγραφέας Χίλντα Παπαδημητρίου κουβεντιάζει με ...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/