fbpx

«La Strada»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 

 

  • Είδος: Δράμα (Α/Μ)
  • Παραγωγή: Ιταλία (1954) σε επανέκδοση με ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια
  • Σκηνοθεσία: Φεντερίκο Φελίνι
  • Με τους: Τζουλιέτα Μασίνα, Αντονι Κουίν, Ρίτσαρντ Μπέιζχαρτ
  • Διάρκεια: 104΄
  • Διανομή: Bibliotheque
  • Διακρίσεις: Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας – Αργυρός Λέοντας Φεστιβάλ Βενετίας – 3 Βραβεία της Ένωσης Ιταλών Κριτικών Κινηματογράφου
  • Προβολή Ταινίας: Σινέ «Βοξ» (Εξάρχεια) – Σινέ «Ζέφυρος» (Πετράλωνα) και Σινέ «Όασις» (Παγκράτι)

Η Τζελσομίνα (Τζουλιέτα Μαζίνα – απόλαυση!!!) ένα ονειροπαρμένο και καλοκάγαθο πλάσμα που βλέπει μόνο το καλό στους άλλους, πωλείται, κυριολεκτικώς λόγω φτώχειας, από τη μητέρα της στον Ζαμπανό (Άντονι Κουίν – καταπληκτικός!!!) έναν βάρβαρο, πλανόδιο καλλιτέχνη τσίρκου.

 Ο Ζαμπανό συμπεριφέρεται με το χειρότερο τρόπο στη Τζελσομίνα και δεν διστάζει να την απατήσει με άλλες γυναίκες. Έπειτα από μια έκρηξη βίας του Zαμπανό, η Tζελσομίνα αποφασίζει να δραπετεύσει. Σε ένα γειτονικό χωριό βλέπει την παράσταση ενός άλλου περιπλανώμενου, του ισορροπιστή «Il Matto», δηλαδή, του Tρελού (Pίτσαρντ Mπέιζχαρτ – υπέροχος!!!) και μένει έκθαμβη.

Ο Ζαμπανό όμως τη βρίσκει και την αναγκάζει να τον ακολουθήσει. Οι δυο τους πλέον αποτελούν μέλη του προσωπικού ενός τσίρκου. Στο ίδιο τσίρκο εργάζεται κι ο ισορροπιστής «Τρελός» που είχε μαγέψει τη Τζελσομίνα με τα ακροβατικά του.

Ο «Τρελός» θα βοηθήσει τη Τζελσομίνα να καταλάβει ότι αγαπά τον Ζαμπανό παρά τον βίαιό χαρακτήρα του, κι ότι εκείνος τη χρειάζεται. Στην  Τζελσομίνα θα δοθούν πολλές ευκαιρίες για να σπάσει τα δεσμά της και να ξεφύγει από τον τύραννο. Εκείνη, όμως, θα παραμείνει δίπλα του για να υπομείνει τις βίαιες του εκρήξεις.

Το αριστούργημα του Φεντερίκο Φελίνι «La Strada», γνωστό στην χώρα μας με τον δακρύβρεχτο, μελό τίτλο «Πουλημένη απ’ τη Μητέρα της» παραγωγής 1954, καθιερώνει το είδος του νεορεαλιστικού σινεμά στα στασίδια της 7ης Τέχνης. Καθαρόαιμη δραματουργία, γροθιά στο μαχαίρι, που ο Φελίνι στήνει υπέροχα στην κάμερα.

Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη παγκόσμια επιτυχία του σκηνοθέτη, καθώς είναι αυτή που του χάρισε την διεθνή αναγνώριση, παρά το γεγονός ότι είχαν προηγηθεί «Οι Βιτελόνι» (I Vitelloni – 1953), η οποία όμως άργησε να λάβει τα εύσημα που της άξιζαν από το διεθνή τύπο.

Στον ρόλο της Τζελμονίνα με τα μεγάλα, αστραφτερά και μελαγχολικά μάτια πρωταγωνιστεί η ακαταμάχητη Τζουλιέτα Μασίνα, η σύζυγος του Φελίνι για πενήντα χρόνια, που πάνω της κρεμάστηκε όλη ταινία. Σκηνές που σου κόβουν την ανάσα και σκίζουν την καρδιά σου. Στο πεδίο των εσωτερικών συγκρούσεων η αιώνια μάχη των συναισθημάτων, του έρωτα και του μίσους, η καρατόμηση της αθωότητας και η απαλότητα της καλοσύνης να τυλίγουν σαν αέρινο πέπλο το βλέμμα και τις σκέψεις του θεατή.

Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, μάλιστα, εξέφρασε σοβαρό ενδιαφέρον για τη δημιουργία ενός κινούμενου σχεδίου βασισμένο στα χαρακτηριστικά της Τζελσομίνα, όπως, επίσης, υπήρχαν προτάσεις από κουκλοποιούς να κατασκευάσουν την Τζελσομίνα και να την διοχετεύσουν στο εμπόριο με το όνομα της.  «Θα μπορούσα να έχω ζήσει στην «Τζελσομίνα», τουλάχιστον, για είκοσι χρόνια», δήλωσε με χιούμορ ο Φελίνι.

Η καλόκαρδη Τζελσομίνα, όταν μαθαίνει από τον «Τρελό» να παίζει την τρομπέτα, την απολαμβάνουμε σε μια μοναδική, κινηματογραφική σεκάνς με την υπέροχα μελαγχολική μελωδία του «Travelling Down A Lonely Road» του Νίνο Ρότα. Ε, για τον μέγιστο συνθέτη, οι μελωδίες του στο περιβάλλον της ταινίας έγραψαν εποχή.