fbpx

«Game of Thrones: Τελευταίο Επεισόδιο, η Ολοκλήρωση Ενός Έπους» γράφει ο Νάσος Καββαθάς

 

 

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Η επική Saga ηρωικής φαντασίας, το «Game of Thrones», ολοκληρώνεται την ερχόμενη Κυριακή με το έκτο επεισόδιο της 8ης σεζόν. Μόλις παρακολούθησα το καθηλωτικό 5ο, προτελευταίο επεισόδιο.

Και χωρίς ακόμα να έχω παγιωμένη άποψη για το όλο θέμα, έχοντας παρακολουθήσει όμως τη σειρά, καταγράφω κάποιες από τις πρώτες ξεκάθαρες σκέψεις. Δεν είμαι «σειράκιας», τα βαριέμαι όλα αυτά τα σίριαλς με τις αμέτρητες σεζόν. Και το Game of Thrones το έπιασα κάπου λίγο πριν τη μέση. Νομίζω ότι αυτό που με κέρδισε εντέλει ήταν ένα «μεράκι» που διέκρινα, κάθε επόμενη σεζόν ήταν καλύτερη απ’ την προηγούμενη και φαινόταν (και μάλλον ήταν) πιο ακριβή και προσεγμένη απ’ τις προηγούμενες. 

 

Lord of the Thrones

 

Μετά την επική τριλογία του Lord Of The Rings, πολλά επικά παραμύθια θέλησαν να συνεχίσουν, να κατεργαστούν και κάποια απλά να επωφεληθούν από το είδος της Ηρωϊκής/Επικής Φαντασίας. Εύκολα το Game of Thrones είναι ο νικητής του τιτάνιου αυτού αγώνα, υπερσκελίζοντας τον ανταγωνισμό και σε επίπεδα μεγέθους παραγωγής αλλά και σε μεράκι όπως προανέφερα, ακόμη και οι συντελεστές της σειράς είναι φανς της.

Έτσι, αυτές τις μέρες, οδεύοντας προς την ολοκλήρωση μπορούμε να πούμε ότι ζούμε Epic Fantasy «μεγάλες στιγμές», λόγω βέβαια του ότι η τελευταία σεζόν κορυφώνει επάξια το επικό ταξίδι. Κλιμακώνονταν τα πάντα από σεζόν σε σεζόν: η πλοκή, η δράση, η ίντριγκα, η βία, η μεγαλοπρέπεια κι η σκοτεινιά.

Επί σχεδόν μια δεκαετία στρατιές συντελεστών εργάστηκαν για μια σειρά που είναι περισσότερο κινηματογράφος πρώτης γραμμής παρά τηλεόραση, κι αυτή, η επίπονη δουλειά πολυάριθμων συντελεστών, είναι μια αληθινότατη επική περιπέτεια από μόνη της. Πολλά απ’ τα επεισόδια –τα περισσότερα επεισόδια των τελευταίων δύο σεζόν είναι κανονικότατες ταινίες. Προς όποια κατεύθυνση και να το περιεργαστείς τα νούμερα είναι ..υπερβατικά: καστ, κομπάρσοι, κοστούμια, σκηνικά, προσωπικό on location, προσωπικό post production, budget, όλα του.

Ξεχάστε τον «Αττίλα» ή κάτι άλλες επικές σειρές καθαρά τηλεοπτικού επιπέδου και budget, όπως π.χ. ή «Ζήνα» ή ο «Ηρακλής» που ήταν σαν φτηνο-Disney για ενήλικες ή σαν «Τόλμη και Γοητεία» για το είδος. Μπορώ να πω ότι μόνο η «Οδύσσεια» με τον Armand Assante και την Ειρήνη Παππά έπαιξαν με μια σχετική αξιοπρέπεια στο είδος, τηλεοπτικά. Αλλά πάλι, εδώ μιλάμε για μια παραγωγή πολλαπλάσιου μεγέθους. Κι εδώ είναι που πρέπει να υπογραμμιστούν κάποια επιτεύγματα του «Παιχνιδιού των Θρόνων», σε διάφορα επίπεδα.

 

Where Dragons Rule

 

Καταρχήν το στοιχείο του απρόβλεπτου, οι απρόσμενες θανατώσεις διαφόρων ηρώων που θεωρούσες ότι θα πήγαιναν μακριά. Δύσκολο task και η γενική διαχείριση τόσο πολλών χαρακτήρων και του γενικού νοήματος χωρίς πολλά (κραυγαλέα) λάθη και κενά.

Πρέπει οπωσδήποτε να τονίσω ότι το Game of Thrones αποκατέστησε την χαμένη τιμή των Δράκων σε ταινίες και σειρές. Έχουν γίνει πολλές βλακείες με δράκους κι ελάχιστες είναι οι εξαιρέσεις. Ανέβηκε πάλι ψηλά η μετοχή τους, με μερικές απ’ τις καλύτερες σκηνές-στιγμές του είδους.

Η επιτυχία της σειράς έφτασε σε Star-Making επίπεδα, φέρνοντας όλους τους πρωταγωνιστές της (που δεν ήταν ήδη Hollywood stars) να πρωταγωνιστήσουν σε υπερπαραγωγές του Hollywood, ακολουθώντας τη διαδρομή του LOTR. Το ίδιο σίγουρα συνέβη και σε όσους δούλεψαν πίσω από τις κάμερες.

Και βέβαια, δε θα εκπλαγώ καθόλου αν ο συγγραφέας και τα επιτελεία ετοιμάζουν νέα συνέχεια, (sequel series), που να συνεχίζει από όπου καταλήξει το τελευταίο επεισόδιο. Ή κάτι σε spin-off, κάτι συγγενικό με την μυθολογία, το σύμπαν του GOT.

Η βλάσφημη βία της σειράς (γυναικόπαιδα) κι οι ερωτικές σκηνές έγιναν trends που άρπαξαν κάτι φτήνιες του τύπου «Σπάρτακος», ενώ επίσης δε χαρίστηκε σε σκηνές μαζικής βίας τη στιγμή που υπάρχουν ανοιχτές πληγές πολεμικού εγκλήματος στη Γάζα, στη Συρία και αλλού στον κόσμο. Αυτό είναι ένα σύγχρονο αμφίδρομο φαινόμενο: η απεικόνιση του devastation. Απ’ τη μία μπορείς να πεις ότι προκαλεί το φιλάνθρωπο συναίσθημα, απ’ την άλλη δεν ξέρω αν σε συμφιλιώνει με αυτό, με διάφορες νοσηρές παρενέργειες κατά προέκτασιν. Αυτό είναι ένα ευρύτερα μεγάλο θέμα που θέλω να καταπιαστώ μαζί του αναλυτικότερα αλλού.

Αν δεν απατώμαι το Game of Thrones είναι η ακριβότερη σειρά που έχει γίνει για τηλεόραση, έχει ήδη εξασφαλίσει τον Σιδερένιο Θρόνο της στην διεθνή λαϊκή (pop) κουλτούρα. Χωρίς να θέλω να σποϊλάρω, να ένα ταιριαστό χαϊκού:

«Βάρβαρη μανιακή βασίλισσα

Κι η οθόνη

Πυρπολεί μαζικά κι αυτή

Ένα ναρκωμένο κοινό»