InTownPost

Ακολουθήστε μας :

13
Κυρ, Ιουν
Tο διάβασαν 32 άτομα (32 Views)

«Ένα Ήσυχο Μέρος 2»

AQP2-03710R


«Ένα Ήσυχο Μέρος 2»

(A Quiet Place Part II)

Είδος: Τρόμου, επιστημονικής φαντασίας

Παραγωγή: Η.Π.Α. (2020)

Σκηνοθεσία : Τζον Κρασίνσκι

Με τους: Έμιλι Μπλαντ, Κίλιαν Μέρφι, Μίλισεντ Σίμοντς, Νόα Τζουπ, Ντζιμόν Χουνσού

Διάρκεια: 95'

Διανομή: Odeon


Η εναπομείνασα οικογένεια Άμποτ, δηλαδή η μαμά Έβελιν (Έμιλι Μπλαντ – καταπληκτική), η κωφή θυγατέρα Ρέιγκαν (η έφηβη ηθοποιός Μίλισεντ Σίμοντς είναι στην πραγματικότητα κωφή και είναι απίθανη), ο μικρός γιός Μάρκους (Νόα Τζουπ - καλός) και το νεογέννητο βρέφος τοποθετημένο σε ένα κουτί συνεχίζουν τον αγώνα για επιβίωση σιωπηλοί. Αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους και να ακολουθήσουν το ασφαλές μονοπάτι της άμμου προς το άγνωστο.

Συναντούν τον γείτονα Έμετ (Κίλιαν Μέρφι – καλός), ο οποίος ζει μοναχικά απομονωμένος, κρυμμένος και ήσυχος σε ένα εργοστάσιο με την οικογένεια του αποδεκατισμένη από τα τέρατα και μη έχοντας καμία εμπιστοσύνη στους ανθρώπους βιώνει την απαισιοδοξία. Ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο οδηγεί τους επιζήσαντες στην σκέψη, ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι, που ζουν κάπου με ασφάλεια σε ένα νησί. Ο Έμετ και η Ρέιγκαν τους αναζητούν, ενώ η μητέρα Έβελιν και τα δυο μικρότερα παιδιά της παραμένουν στο εργοστάσιο. Η περιπέτεια αρχίζει με νέους κινδύνους να παρουσιάζονται, ισοδύναμους με αυτούς των τεράτων.


Όταν τελείωσε η πρώτη ταινία του 2018 «Ένα Ήσυχο Μέρος» (διαβάστε την κριτική της ταινίας εδώ), διαπίστωσα τρία ακριβώς πράγματα: πρώτον, το ταλέντο του άσημου σκηνοθέτη και γνωστού ηθοποιού Τζον Κρασίνσκι, σύζυγος και στην ζωή της Έμιλι Μπλαντ. Δεύτερον, το νέο είδος τρόμου που εγκαινίασε στην επιστημονική φαντασία με το θέμα της αλαλίας και των θορύβων να ενεργοποιούν ανθρωποφάγα τέρατα και τρίτον, φυσικά και επιθυμούσα μια συνέχεια, λαμβάνοντας υπ'όψιν το ρίσκο που ελλοχεύει ένα sequel, ικανό να συμπαρασύρει στο ελώδη βυθό της αποτυχίας και την πρωτότυπη προσπάθεια. Στο «Ένα Ήσυχο Μέρος 2» επιβεβαιώθηκαν και ταυτοχρόνως απαντήθηκα και τα τρία: Για το πρώτο, ο Τζον Κρασίνσκι παραμένει δουλευταράς σκηνοθέτης με ανανεώσιμες, πρωτότυπες ιδέες στην εργασία του, καθώς υπάρχουν τρεις σεκάνς στην ταινία που δεν μαρτυράω, αλλά είναι ατόφιοι αδάμαντες ιδεών, σκηνοθεσίας και μοντάζ. Για το δεύτερο, το συγκεκριμένο είδος τρόμου με την «σιωπή» και τα τέρατα εξολοθρευτές, κοπιαρίστηκε ασυστόλως και, τέλος, το sequel, διάολε, είναι αντάξιο της πρώτης ταινίας.

Ο σκηνοθέτης δεν εγκαταλείπει την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που απλόχερα μας χάρισε στο πρώτο μέρος, σφίγγοντας όλο το εντερικό σύστημα του οργανισμού μας, απλά δίνει ένα επιπλέον βήμα στην κινηματογράφηση πιο ανοιχτών πλάνων σαν στιγμιαίες ανάσες αυτοδύτη που τελειώνει το οξυγόνο του, δίχως όμως να χάνει το στόρι ούτε μισή σταγόνα ανατριχίλας και αγωνίας. Ελάχιστοι οι διάλογοι στην ταινία. Τον λόγο αντικαθιστά η ζωντάνια της καλοκουρδισμένης εικόνας και η βωβή υποκριτική των ηθοποιών σαν να παρακολουθείς τον «Νοσφεράτου» του 1922 σε σκηνοθεσία του Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου. Προσθέτει όσο χρειάζεται την ανθρώπινη ανωμαλία, που απελευθερώνεται σατανικά και καταστροφικά ένεκα της μεταποκαλυπτικής κατάστασης στην Γη, φιλοξενεί στο καστ τον Κίλιαν Μέρφι («Peaky Blinders», «Inception»), ο οποίος τον βγάζει ασπροπρόσωπο και παλικάρι, συνθέτοντας μια αυθεντική ταινία τρόμου, που διαθέτει ψυχή, νεύρο και συναίσθημα. Η γυναίκα μάνα αρπάζει τα ηνία της επιβίωσης για την οικογένεια, πρωτίστως των τέκνων της και ορμάει στο πρόβλημα μαχητικά. Ενημερωνόμαστε πως ξεκίνησε η παρουσία των αρθρόποδων, αιμοσταγών τεράτων στον πλανήτη, από τον ουρανό βέβαια, αλλά από το πού ακριβώς κατάγονται παραμένει αναπάντητο και δικαίωμα του να παραμείνει σε αυτή την πληροφορία, για να συνεχίσει την ιστορία την 474η ημέρα από την εξολόθρευση του ανθρώπινου είδους.

Στο σενάριο και την σκηνοθεσία του Τζον Κρασίνσκι δεν θα δεις το αίμα να εκτοξεύεται πίδακας, δεν θα δεις διαμελισμένα ανθρώπινα σώματα, καθότι δεν παίζει σε αυτή την αρένα του τρόμου. Είναι πιο εσωτερικός και ήρεμος, αφοσιωμένος στα αντανακλαστικά του ανθρώπινου παράγοντα, ενώ το καρδιοχτύπι και την πίεση στην αρτηρία του θεατή θα τα ανεβάσει μαγκιόρικα με την εμπειρία που απόκτησε, παρότι στο sequel αφήνει περισσότερο χώρο και έδαφος στα τυφλά τέρατα με την οξυμένη ακοή. Φυσικά και η μπαλκονόπορτα έμεινε ανοιχτή για να εισέλθει η τρίτη συνέχεια της ιστορίας, που θα είναι μάλλον και ο επίλογος της τριλογίας. Μην λιανίσετε τα νύχια των χεριών σας, ούτε να μελανιάσετε το χέρι του συντρόφου σας. Προσδεθείτε καλά στο μονοθέσιο κάθισμα του θερινού σινεμά και απολαύστε την.


Photo Gallery: «Ένα Ήσυχο Μέρος 2»

«Κρουέλα»
«Σουπερνόβα»

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/