fbpx

banner αεροδρομίου

«Dogman»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 

  • Είδος: Δράμα
  • Παραγωγή: Ιταλία, Γαλλία (2018)
  • Σκηνοθεσία: Ματέο Γκαρόν
  • Με τους: Μαρτσέλο Φόντε, Αντάμο Ντιονίζι, Εντοάρντο Πέσε, Νούνζια Σιάνο
  • Διάρκεια: 103’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment
  • Διακρίσεις: Βραβείο Αντρικής Ερμηνείας, 71ο Φεστιβάλ Καννών

Η ιστορία, η οποία βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό που συγκλόνισε την Ιταλία και τον διεθνή τύπο με την αγριότητα της, βρίσκει στη μεθοδική προσέγγιση του Ματέο Γκαρόν μία ανεπιτήδευτη εξιστόρηση με πρωταγωνιστή τον εξαιρετικό Μαρτσέλο Φόντε που απέσπασε το Βραβείο Αντρικής Ερμηνείας στις Κάννες. Με φόντο τις παρακμιακές και την ίδια στιγμή καθηλωτικές παρυφές μιας μεγάλης πόλης, ο σκηνοθέτης επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος –μία διαδρομή που ξεκίνησε με τη διαβόητη ιταλική μαφία στο «Γομόρα» – για να εστιάσει σε ένα πιο μικρής κλίμακας δράμα για την συντριβή της αξιοπρέπειας και την εκδικητικότητα που γρυλίζει μέσα από τα δόντια του πιο αδύναμου κρίκου.

 

Στις παρυφές μιας μητρόπολης, όπου ισχύει μόνο ο νόμος του πιο δυνατού, ο Μαρτσέλο (Μαρτσέλο Φόντε), ένας μικροκαμωμένος και ευγενικός άντρας, μοιράζει τις μέρες του ανάμεσα σε ένα κομμωτήριο για σκύλους, την αγάπη του για την κόρη του και μία αμφιλεγόμενη σχέση υποταγής με τον Σιμόνε (Εντοάρντο Πέσε), έναν πρώην πυγμάχο που τρομοκρατεί όλη τη γειτονιά. Αποφασισμένος να προφυλάξει την αξιοπρέπεια του, μετά από συνεχή ταπείνωση, ο Μαρτσέλο καταστρώνει σχέδιο εκδίκησης με αναπάντεχη έκβαση.

 

Αξίζει να αναφέρουμε το πως ο σκηνοθέτης της ταινίας Ματέο Γκαρόν επέλεξε τον ερασιτέχνη ηθοποιό Μαρτσέλο Φόντε για να υποδυθεί τον «Dogman», ρόλο για τον οποίο βραβεύτηκε στις Κάνες.: «Ο Μαρτσέλο ζει σε ένα κοινωνικό κέντρο κοντά σε μία φυλακή, όπου δουλεύει ως φύλακας.

Σε αυτό το μέρος, γίνονται πρόβες για θεατρικές παραστάσεις. Λειτουργεί εκεί μία θεατρική ομάδα από αποφυλακισμένους και ο Μαρτσέλο τους παρακολουθούσε να κάνουν πρόβες. Μερικές μέρες πριν ο υπεύθυνος του κάστινγκ της ταινίας ταξιδέψει για να συναντήσει αυτή την ομάδα στο θέατρο, ένας από τους τύπους πήγε στην τουαλέτα και πέθανε.

»O Μαρτσέλο πήρε τη θέση του στην ομάδα, αφού παρακολουθούσε τις πρόβες κάθε μέρα και μπόρεσε να μπει στο πετσί του ρόλου σχετικά εύκολα. Οπότε όταν o υπεύθυνος έφτασε να συναντήσει την ομάδα, ο Μαρτσέλο ήταν εκεί. Είναι μία τραγική σύμπτωση, αλλά έτσι διασταυρωθήκαμε μαζί του. Αυτό που με τράβηξε στο Μαρτσέλο είναι, ότι έφερε την ανθρωπιά και τον φυσικό κωμικό συγχρονισμό.

Για μένα, ήταν σαν ένας νέος Μπάστερ Κίτον. Και η ιδέα της ταινίας αποτίνει φόρο τιμής στις βουβές ταινίες, στον σπουδαίο Κίτον ή τον Τσάπλιν. Ειδικά, στο πρώτο μέρος όπου παίζει με τα σκυλιά, είναι τόσο τρυφερός με την κόρη του και προσπαθεί να τον αγαπάνε όλοι στην κοινότητα. Είχε μεγάλη σημασία γιατί φώτισε την ιστορία».