fbpx

«Devin Townsend, o σημερινός Progressive Hero και «Empath», το Νέο του Αlbum», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

 

 

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Ετοιμάζω ένα άρθρο για τον Μουσικό Τύπο, για το πόσο ελάχιστα έχει να κάνει με την ίδια τη μουσική στ’ αλήθεια. Ακόμη κι ο ειδικευμένος μουσικός τύπος, παρά τις συχνά αγνές αρχικές προθέσεις, καταλήγει σε μαγαζάκια, παράγκες όπου -αναλόγως των συμφερόντων- προωθούνται κυρίως μετριότητες και flat out αθλιότητες του δισκογραφικού συστήματος και λογικό από μια άποψη: είναι μια ρεαλιστική απεικόνιση του μουσικού χάρτη της ανθρωπότητας, μια φωτογραφία του τοπίου της, όπου βέβαια οι μετριότητες και οι κάτω του μετρίου είναι η πλειοψηφία.

Πραγματικά σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο εκκεντρικός (για τον μουσικό τύπο) Devin Townsend, το σύστημα του μουσικού τύπου τους περιθωριοποιεί ως «oddballs», «τρελούς επιστήμονες», «τρελάρες», «bonkers», «Nerds» – είναι μια πολύ διαδεδομένη έκφραση που την κολλάνε σε μια ευρεία γκάμα «κολλημένων», «σπασίκλων» και «φυτών», από έφηβα ψώνια μέχρι τελειωμένους επιστήμονες.

Nerd και ο φαν του Star Trek π.χ., Nerd και ο Άϊνσταϊν. Είναι μια handy έκφραση. Κι όντως, ο Devin είναι ένας genuine τρελός επιστήμονας της μουσικής τέχνης. Τα τελευταία χρόνια, με αργό ρυθμό, λόγω του ότι -σχεδόν παραδόξως- ο Devin γνωρίζει όντως επιτυχία, με πωλήσεις και με επιτυχημένες περιοδείες, το σνομπάρισμα σιγά-σιγά διαμορφώνεται σε -μερική, ακόμα- αποδοχή από τον ευρύτερο Τύπο και κάποιο ευρύτερο κοινό. Απ’ αυτή τη μερίδα του κοινού δηλαδή που δεν έχει αποβλακωθεί, κι απ’ αυτούς που δεν έχουν κολλήσει σ’ ένα είδος.

Πολλοί τον θεωρούν έναν σύγχρονο Frank Zappa. Ακόμη και ο Steve Vai, (μουσικό ίνδαλμα και πρωτοπαλίκαρο κάποτε του Zappa ο ίδιος), που πρωτοέφερε τον Devin στο προσκήνιο, νιώθει περήφανος για τον μαθητή του που «εξελίχθηκε σε ιδιοφυϊα», όπως δήλωσε.

 

Devin Townsend – The True Progressive Hero

 

Συνοπτικά: ο Καναδός Devin μετά τον δίσκο «Sex & Religion» (1994) με τον Steve Vai, (ιδανικό introduction), άρχισε να βαδίζει σε πολλά παράλληλα ή και διαμετρικώς διαφορετικά μουσικά μονοπάτια: βάδισε στο χώρο του metal (του extreme, πειραματικού metal μάλιστα), με τους καταιγιστικούς Strapping Young Lad, με τους οποίους έκανε εξαιρετικούς, πρωτοποριακούς δίσκους, που δε στερούνται μελωδίας και αληθινού μουσικού πειραματισμού, σε αντίθεση με τις αμέτρητες δρακουλοντυμένες μπάντες του είδους.

Παράλληλα όμως με τους SYL (των οποίων ήταν και ο κύριος συνθέτης) ξεκίνησε την προσωπική του δισκογραφία, που οδήγησε στην εύλογα ονοματισμένη μπάντα του, τους Devin Townsend Project (DTP). Στο μεταξύ εξελισσόταν και ως παραγωγός, ως μουσικός σκηνοθέτης πέρα από συνθέτης, εκτείνοντας τον ορίζοντα με τις πολύπλοκες ενορχηστρώσεις του και την αποτύπωσή τους σε ηχογραφήσεις, με state of the art αποτελέσματα.

Στα μήκη και τα πλάτη του πλούσιου μουσικού του καταλόγου, ο Devin μέχρι σήμερα έχει μια γκάμα απίστευτου εύρους: από rock, metal, pop, country, rockabilly, easy listening, new age, acoustic, classical, orchestral, χορωδιακά, jazz, reggae, dance, χιούμορ , ότι μπορείς να φανταστείς, παντρεμένα, πολύ συχνά μέσα σε ένα μόνο άλμπουμ ή ένα μόνο κομμάτι. Είναι ο σημαντικός progressive rock artist της εποχής – ενώ τα μέσα και ο Τύπος προωθούν μετριότητες του χώρου που ούτε καν θέλω να αναφέρω, για να μην τις διαφημίσω.

Ο τρόπος που δουλεύει και συνθέτει είναι περισσότερο αυτός ενός συνθέτη κλασικής μουσικής παρά ενός οργισμένου rocker, ταυτόχρονα η ένταση μπορεί να ανέβει σε extreme επίπεδα, ή ακόμη δυσκολότερο: να εναρμονιστεί με το λυρισμό εδώ κι εκεί, στα μουσικά του τοπία. Δε θα δεις σε κανένα μουσικό άρθρο να αναφέρει κανείς κάτι για την οπερατική/χορωδιακή φωνητική προσέγγιση του Devin. Θα βρεις όμως να διαβάσεις αρκετά για την κιθαριστική του δεξιοτεχνία και εφευρετικότητα.

Πέρσι έλυσε τους ζυγούς της μπάντας του Devin Townsend Project, μετά την πετυχημένη περιοδεία για το κύκνειο άσμα της μπάντας, με το πανίσχυρο άλμπουμ-φινάλε «Trancendence» (2017).

 

 fans του τον θεωρούν genius

 

Ο Devin είναι ίσως ο μοναδικός εν ενεργεία καλλιτέχνης που συνεχίζει να με αφήνει έκπληκτο με τα μουσικά του επιτεύγματα. Και δε μιλάω για επιτεύγματα, (στημένα hits, ροζ σκάνδαλα και ούτω καθ΄ εξής), που απασχολούν τον μουσικό Τύπο, αλλά για την ίδια τη μουσική, τα μουσικά επιτεύγματα που επινοεί και το πόσο τέλεια λειτουργούν απίστευτοι συγκερασμοί/συνδυασμοί, χωρίς να χάνεται το τραγούδι, η μελωδία.

Σας το λέω: στη σημερινή εποχή που πολλοί παριστάνουν τους «wizards» με τις τεχνολογίες του, ο Devin είναι μια μουσική sophisticated Disneyland από μόνος του. Δεν θεωρείται άδικα genius.

Για όσους δεν έχουν ακούσει Devin, προτείνω να ξεκινήσουν από την τετραλογία των άλμπουμς «Addicted», «Ki», «Deconstruction», «Ghost» ή για μια ακόμη πιο χαλαρή προσέγγιση: από τα «Casualties of Cool». Αυτό το τελευταίο είναι και ότι πιο κοντινό σε blues-country-jazz έχει κυκλοφορήσει.

Βάλτε στα παιδιά σας να ακούσουν, να δουν κομμάτια όπως τα «The March of the Poozers» και «Lucky Animals» και χορέψτε κι εσείς μαζί τους. Α, ναι, μπορείτε να αρχίσετε από τα links που είναι τοποθετημένα στο music galleryτου Devin Townsend σ’ αυτό εδώ το άρθρο-αφιέρωμα.

 

«Empath», το νέο άλμπουμ

 

Το singles απ’ το άλμπουμ «Empath», τα ολόφρεσκα «Genesis», «Evermore» και «Spirits will collide» είναι μόνο μερικά από τα νέα του «έπη», αποδείξεις του πόσα πράγματα μπορεί να χωρέσουν, εναρμονιστούν μέσα σε ένα πλούσιο μουσικό έργο.

Γι’ αυτό το άλμπουμ ο Devin μάζεψε διάφορους αξιόλογους μουσικούς στην δημιουργική ομάδα του, με πρωτοπαλήκαρο τον καλό μου φίλο Mike Keneally, έναν ακόμα phenomenal, ιδιοφυή μουσικό, που τον είχα φέρει στην Ελλάδα ως μέλος της μπάντας του Steve Vai, το 2000.

Εντάξει, αν ακούτε μόνο ραδιόφωνο, λαϊκά, χιπ-χοπ, δεν ξέρω αν το μυαλό σας μπορεί να ξεκολλήσει απ’ το χυλό, αλλά ίσως και πάλι να βρείτε στοιχεία που να σας αρέσουν στις μουσικές του Devin. Βάζω Devin να παίζει με διάφορους ανθρώπους γύρω μου και προς ευχάριστη έκπληξή μου όχι μόνο δεν τσινάνε – ειδικά οι μικρότερες ηλικίες -, αλλά ενθουσιάζονται. Δεν είναι απίστευτο.. Όχι! Τα παιδιά έχουν ανοιχτό μυαλό.

Το άλμπουμ «Empath» κυκλοφόρησε μόλις, στις 29 Μαρτίου. Δείτε και το online «making of» documentary , έχει 7 ‘επεισόδια’, (βλ. link). Θα τον υποστηρίξω παραγγέλνοντας το άλμπουμ. Δεν γράφω για benefits.

 

I endorse Devin Townsend

 

Λυπάμαι που λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων έχασα τη συναυλία των Devin Townsend Project με ορχήστρα & χορωδία στο Αρχαίο Θέατρο στο Plovdiv της Βουλγαρίας, πρόπερσι το Σεπτέμβριο, (κυκλοφορεί και σε Dvd/Blue Ray, Ocean Machine, Live in Plovdiv – Devin Townsend Project”) και βέβαια της πρώτης του συναυλίας στην Αθήνα, (που έγινε αμέσως μετά το Plovdiv). Αλλά σίγουρα θα ξαναδώ live τον Devin. 

Τον θεωρώ ήδη ιστορική μουσική φιγούρα, χαίρομαι που παρακολουθώ την εξέλιξή του απ’ την αρχή της καριέρας του και σε όλες τις στιγμές του συναρπαστικού, μουσικού ταξιδιού του και της διδαχής του, όπως στο Αρχαίο Θέατρο, όπου οι ηθοποιοί δίδασκαν, λειτουργούσαν.

Βάθος, πλάτος, ποιότητες, ακρότητες: οργανωμένα, δαμασμένα, ο Devin είναι από τους λαμπρότερους μουσικούς εξερευνητές που έχουμε σήμερα και παρακολουθώ με χαρά το λαμπρό μουσικό του έργο.

Και μάλιστα: 1ον: ποντάρω ότι ο Devin πιθανότατα να μην έχει ακόμη φτάσει στο peak, το ζενίθ της δημοσιότητάς του, έχει αρκετά να προσφέρει με το μουσικό του ταξίδι σε εξέλιξη, ενώ ταυτόχρονα: 2ον: τα έχει ήδη όλα, ακόμα δηλαδή και να σταματούσε τελείως να κυκλοφορεί μουσική, ήδη είναι ένα πλούσιο μουσικό κεφάλαιο, ινστιτούτο, το έργο του.

Aλλά, he never disappoints. Δεν είναι τυχαίο που ήμουν εκεί τη μοναδική φορά που έπαιξε live το αριστουργηματικό άλμπουμ «Deconstruction», ούτε ότι με την μπάντα μου είμαι ο πρώτος που έπαιξε ποτέ live κομμάτι του Devin Townsend στην Ελλάδα, (βλ. link).  

Πρέπει εντέλει να σημειώσω ότι παράλληλα ο Devin, όπως και ο Steve Vai, είναι ένας πάντα ενδιαφέρων,  χειμαρρώδης συνομιλητής και στοχαστής, είναι αμέτρητα τα videos με συνεντεύξεις και σχολιασμούς του, interviews, clinics, άλλο ένα στοιχείο στην προσωπικότητά του που θυμίζει Zappa, λαλίστατοι αμφότεροι. Όχι κλισέ, όχι ξερόλας, αλλά αυτοσαρκαζόμενος, χιουμορίστας, με ανήσυχο και εξερευνητικό νου.

Κι αν ο πολύς κόσμος ακούει ως επί το πλείστον σαβούρα που πλασάρεται για μουσική: Ήμουν σίγουρος για χρόνια – και αποδείχθηκε – ότι οι προοδευτικές μουσικές έχουν στοιχεία για όλους, θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι κοινές, mainstream.

Όταν π.χ. έφερα για πρώτη φορά τον Steve Vai για συναυλίες στην Ελλάδα το είδα να συμβαίνει μπροστά μου: το πιο ετερόκλητο κοινό που μπορείς να φανταστείς κι όλοι καταλάβαιναν, ψυχαγωγούνταν, διασκέδαζαν. Ο «μαθητής» Devin διευρύνει το παιχνίδι. Ανακαλύψτε.

 

«Empath» περιοδείες

 

Αν πραγματικά είχα χρόνο σκεφτόμουν να τον κλείσω, να του διοργανώσω μια εμφάνιση σταθμό στην Αθήνα, στην τρέχουσα Acoustic περιοδεία του «An Evening with Devin Townsend», οι ευρωπαϊκές ημερομηνίες φτάνουν μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Αλλά από Νοέμβριο θα περιοδεύσει με full μπάντα για το νέο άλμπουμ, «Empath».

     music gallery          Devin Townsend