fbpx

Οι «Νύχτες Πρεμιέρας» αναζητούν τις καλύτερες ταινίες Μικρού Μήκους

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας αποδεικνύει εδώ και χρόνια την αγάπη του για το ελληνικό σινεμά και το στηρίζει έμπρακτα από τα πρώτα του βήματα.

Με ιδιαίτερη φροντίδα το Διαγωνιστικό Τμήμα Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους των Νυχτών Πρεμιέρας βοηθά – για σχεδόν μια δεκαετία – τις νέες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους να βρουν τον δρόμο τους προς τη μεγάλη οθόνη και να συναντήσουν το κοινό τους. Μια αγάπη και εμπιστοσύνη που ανταποδίδουν και οι Έλληνες και Ελληνίδες δημιουργοί καταθέτοντας με διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό τις ταινίες τους στις Νύχτες Πρεμιέρας, οι οποίες φτάνουν να εκπροσωπούν δυναμικά το πιο δημιουργικό κομμάτι της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής.

Έχοντας παρουσιάσει συνολικά περισσότερες από 400 ταινίες από το 2012, το ολοζώντανο και συναρπαστικό Διαγωνιστικό Τμήμα των Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους είναι αναπόσπαστο κομμάτι και του επετειακού 25ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.

Σε συνέχεια του περήφανου περσινού αριθμού ρεκόρ των 244 συμμετοχών, σας καλούμε να καταθέσετε την ταινία σας.

Όροι Συμμετοχής:

  • Στο Διαγωνιστικό δικαιούται να συμμετάσχει κάθε ελληνική ταινία μικρού μήκους που έχει ολοκληρώσει την παραγωγή της από το Σεπτέμβριο του 2018 μέχρι και το καλοκαίρι του 2019.
  • Για τη συμμετοχή στο Διαγωνιστικό δεν απαιτείται αποκλειστικότητα προβολής ή ελληνικής πρεμιέρας της ταινίας.
  • Στην περίπτωση που η ταινία επιλεγεί στο διαγωνιστικό τμήμα, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα υποβολής της αποκλειστικά σε DCP.
  • Σκηνοθέτες και παραγωγοί από Ελλάδα και Κύπρο που επιθυμούν να συμμετέχουν, μπορούν να υποβάλουν την ταινία τους μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας FilmFreeway μέχρι και τις 7 Ιουλίου 2019.

Οι ταινίες που θα επιλεχθούν, θα προβληθούν κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, ενώ ειδική κριτική επιτροπή θα απονείμει βραβεία Καλύτερης Ταινίας (Α’ και Β’), Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Ανδρικής και Γυναικείας Ερμηνείας.

Τα βραβεία Α’ και Β’ Καλύτερης ταινίας θα συνοδεύονται από χρηματικό έπαθλο, λεπτομέρειες για τα οποία θα ανακοινωθούν σύντομα.

Η προθεσμία υποβολής λήγει στις 7 Ιουλίου 2019.

Δεκτές θα γίνονται αποκλειστικά όσες ταινίες υποβληθούν μέσα από την πλατφόρμα FilmFreeway.

Διαβάστε ακόμη:

Νύχτες Πρεμιέρας 2018: Τα βραβεία του Διαγωνιστικού τμήματος Ελληνικών ταινιών Μικρού Μήκους

Οι Νύχτες Πρεμιέρας είναι το μεγαλύτερο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου που πραγματοποιείται στην Αθήνα, έχει φιλοξενήσει μεγάλα ονόματα του ξένου και ελληνικού κινηματογραφικού χώρου, και προσελκύει το ενδιαφέρον περισσότερων από 60.000 θεατών. Κάθε χρόνο το Φεστιβάλ προβάλλει περισσότερες από 200 ταινίες σε κεντρικούς κινηματογράφους της πόλης, και αποτελεί τον κινηματογραφικό θεσμό της Αθήνας σηματοδοτώντας την έναρξη της νέας κινηματογραφικής χρονιάς.

Η επετειακή 25η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί από τις 18 έως τις 29 Σεπτεμβρίου 2019.

Μεγάλος Χορηγός του 25ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας είναι η COSMOTE TV.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία υποβολής των ταινιών:

shorts@aiff.grwww.cinemagazine.gr | www.aiff.gr |

τηλ. επικοινωνίας: 210 6018565 (εσωτ. 25).

Filmanalysis Summer ’19

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

To Filmanalysis υποδέχεται το καλοκαίρι στο φιλόξενο χώρο του Faro Creative Learning, μ’ έναν κύκλο έξι σεμιναρίων δίωρης διάρκειας το καθένα και με εισηγητή τον κριτικό κινηματογράφου Δημήτρη Μπούρα, συνεχίζοντας μια συνεργασία που άρχισε πριν από τρία χρόνια.

Συγκρίνουμε μεθοδικά ταινίες διαφορετικού είδους ή ύφους, σκιαγραφούμε πορτρέτα κορυφαίων δημιουργών. Προσεγγίζουμε το σινεμά πέρα από την πλοκή των ταινιών ή το παρασκήνιο της βιομηχανίας του θεάματος, επιχειρώντας μια ξενάγηση του μέσου θεατή σε πτυχές της ονειρικής πραγματικότητας που λέγεται κινηματογράφος

H αφίσα του Filmanalysis σχεδιάστηκε από τον Σωτήρη Μαργέλο
Δημήτρης Μπούρας

Θεματικές Ενότητες

Ντέιβιντ Λιντς

Η Αμερική σε παραμορφωτικούς καθρέφτες του ονείρου

«Κουρδιστό πορτοκάλι» & «Mad Max»

Οψεις βίας αλλά και φουτουριστικής δυστοπίας 

Γούντι Αλεν

Η ελαφρότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και η διαχρονικότητα ενός αστείου

«Fight Club» & «Death Becomes Her»

Η αναζήτηση της αντρικής ταυτότητας και η απώλεια της γυναικείας, ή πώς χάνεται το άτομο στον παράδεισο του καταναλωτισμού

Μικελάντζελο Αντονιόνι

Ο γεωμέτρης της ανθρώπινης ερήμου

Από το «Νοσφεράτου» μέχρι το «Ασε το κακό να μπει»

Ο ρομαντικός ορίζοντας του αληθινού κόσμου

Έναρξη σεμιναρίου: Tετάρτη 15 Μαΐου 2019
Ώρες σεμιναρίου: 20.30 – 22.30
Διάρκεια σεμιναρίου: έξι δίωρες συναντήσεις 

Απαραίτητη η κράτηση θέσης

Εβρου 14, Μέγαρο Μουσικής Αθήνα Τ/φ: 210 7717544

 www.faro.gr , info@faro.gr

«Μας άφησε ο Τάκης Μόσχος…», της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Ο Αργύρης της «Γλυκιάς Συμμορίας» απέδρασε και απελευθερώθηκε…

Για τον Τάκη Μόσχο ο λόγος, τον μοναχικό βραβευμένο καλλιτέχνη που σε μια δύσκολη στιγμή της πολυτάραχης ζωής του ένιωσε ψυχικά αδύναμος και άρχισε να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών νομίζοντας, ότι έτσι θα ξεπεράσει τα προβλήματά του. Ευτυχώς όμως, κατάφερε να  ξεφύγει από τη μάστιγα των ναρκωτικών, αφού για μεγάλο διάστημα, τουλάχιστον 20 χρόνια, έζησε σαν μελλοθάνατος.

Γλυκιά Συμμορία
Μετέωρο και Σκιά

«…πέρασα μέσα από αυτό και βγήκα κερδισμένος, ένας άλλος Τάκης», παραδέχτηκε  ο ίδιος όταν κοινοποίησε τον εθισμό του στα ναρκωτικά, με την ευχή, ότι θα σώσει και άλλους χρήστες.

Ο Τάκης Μόσχος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 68 χρονών, μετά από πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια που τον είχαν βυθίσει σε κώμα τους τελευταίους μήνες.

Ο Αργύρης της ταινίας «Γλυκιά Συμμορία» (1983) του Ν. Νικολαϊδη, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης της ταινίας «Μετέωρο και Σκιά» (1985) του Τάκη Σπετσιώτη τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Σκόπελο ήρεμη ζωή, σκηνοθετώντας μια ερασιτεχνική ομάδα του νησιού.

«Έφυγα από την Αθήνα γιατί κούρασα και κουράστηκα, με τη γκλάβα μου. Κάποια στιγμή δεν πήγαινε άλλο, από καμιά άποψη. Και προέκυψε η Σκόπελος, εντελώς τυχαία. Πήγα μερικά καλοκαίρια, ένα φθινόπωρο αποφάσισα να μείνω λίγο περισσότερο, μετά μπήκε ο χειμώνας και δεν ήθελα να φύγω, και τελικά, αφού έβγαλα τον πρώτο χειμώνα, πήρα τον αέρα, που λένε. Είμαι πολύ τυχερός που βρέθηκε αυτό το μέρος, για να με πετάξει το κύμα εκεί, για να μην πνιγώ. Αυτό που κάνω στη Σκόπελο είναι πολύ πιο ιερό από οποιαδήποτε ταινία. Σκηνοθετώ μία ομάδα από ερασιτέχνες και ανεβάζουμε δυο παραστάσεις το χρόνο και γυρνάμε εκεί, στα γύρω νησιά, σαν μπουλούκι. Είναι πολύ ωραίο. Πολύ…» είχε πει όταν ανακάλυψε τον παράδεισό του στο ομορφότερο νησί των Σποράδων αλλά και ολόκληρου του Αιγαίου.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα skopelos.com, το τελευταίο διάστημα, αν και η υγεία του ήταν ραγισμένη , είχε περάσει ήδη ένα εγκεφαλικό, ασχολείτο με την Ερασιτεχνική Θεατρική Ομάδα Σκοπέλου (ΕΘΟΣ) στην οποία διατελούσε σκηνοθέτης, ενώ ήταν και σκηνογράφος, ενδυματολόγος, επιμελητής μουσικής, βαφέας και συντηρητής του παλιού κινηματογράφου «Ορφέας», στον οποίο δίνονταν οι  παραστάσεις.

Ο Τάκης Μόσχος γεννήθηκε στη Χαλκίδα, σπούδασε Νομική στη Θεσσαλονίκη, όπου πέρασε από τους πρώτους. Κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία και τις Καλές Τέχνες στη Γερμανία, όπου και πέρασε εκρηκτικά φοιτητικά χρόνια, όπως έχει ο ίδιος δηλώσει σε συνέντευξή του.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα σαν μοντέλο και στη συνέχεια πέρασε στη μεγάλη οθόνη στον «Άγγελο» (1982) του Γ. Κατακουζηνού, την πρώτη ελληνική ταινία που μίλησε για την ομοφυλοφιλία στην Ελλάδα.

Τον Ιούλιο του 2012 εμφανίστηκε στη Μικρή Επίδαυρο με την Αντιγόνη του Σοφοκλή, ως μέλος της ομάδας ΑΣΙΠΚΑ. ενώ στο θέατρο η τελευταία του εμφάνιση ήταν στη παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» (2018).

‘Εκτοτε συμμετείχε σε τρεις ταινίες. Πρόκειται για τους «Αισθηματίες» του Ν. Τριανταφυλλίδη, «Το Μαξιλάρι» του Κ. Καλογιάννη και πιο πρόσφατα στην «Τσακισμένη Ψυχή» του Β. Χριστοφιλάκη.

«The Dirt: Η Rock Ταινία της Δεκαετίας;», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Forget Bohemian Rhapsody

Η ταινία «The Dirt», βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο-βιογραφία των Motley Crue, είναι ένα rockmovie που τα σπάει και ανεβάζει αρκετά την μπάρα για τις μελλοντικές ταινίες αναλόγου περιεχομένου. Ξεχάστε τη σαπουνόπερα-αγιογραφία, «Bohemian Rhapsody», ξεχάστε και το «Rockstar» με τον παπάρα τον Marky Mark (Wahlberg) να υποδύεται τον «ροκά».. fuck the Oscars, this is the real shit!

Να το πω αλλιώς: ενώ το «Bohemian Rhapsody» σου προσφέρεται με ένα «Ορίστε», συνοδευμένο με τσάϊ και μπισκοτάκια, το «The Dirt» σου λέει «Πάρ’ τα», πετώντας σου το τραπέζι στη μούρη, με συνοδεία σπασμένων μπουκαλιών μπύρας.

Ποτέ δε θα το περίμενα. Αν κάνω –και μοιραία κάνω- τη σύγκριση με το «Bohemian Rhapsody», τότε το «The Dirt» του πατάει το κεφάλι κάτω. Τη θεωρώ μια από τις καλύτερες “Rock” -εν γένει- ταινίες που έχω δει.

Και φαντάσου: οι Queen κι ιδιαίτερα ο Freddie είναι από τις μεγαλύτερες μουσικές μου αγάπες. Ποτέ δεν ήμουν σε τέτοια επίπεδα με τους Motley Crue (αναμφίβολα μεγάλη μπάντα στο είδος τους).

Εδώ όμως το αντίστοιχο προϊόν (η ταινία), είναι σαφώς ανώτερο.

Η ταινία κάνει απ’ το 1ο δευτερόλεπτο αυτό που υπόσχεται ο τίτλος της: βγάζει τα άπλυτα στη φόρα. Με καθηλωτικό τρόπο.

Ο θεατής μένει να βγάλει τις κρίσεις του πάνω σ’ αυτά που θα δει. Μπορεί να κρίνει τους ίδιους τους Motley Crue, μπορεί να γελάσει με το hard partying, να καταδικάσει διάφορα απ’ αυτά τα ξεφτιλίκια που έχουν κάνει, σαν κλόουνς από νουβέλα του Steven King – αλλά η ταινία τα δείχνει, δεν τα κρύβει.

Έχω διαβάσει το βιβλίο «The Dirt», όπως και το «The Heroin Diaries» του Nikki Sixx, που είναι καλύτερο βιβλίο και επίσης πηγή για το σενάριο της ταινίας.

Το casting, το σενάριο, οι ερμηνείες, με φέρανε σ’ εκείνη την μέθεξη του σινεφίλ, εκεί όπου ξεχνιέσαι και μπαίνεις μέσα. Οι ερμηνείες, οι κινήσεις, οι συμπεριφορές, όλοι οι ηθοποιοί μπήκαν στο πετσί.

Συγχαίρω τους συντελεστές της ταινίας για την .εχμ, «τίμια» δουλειά που κάνανε σε όλα: στην απεικόνιση της εποχής, στις τρέλες αλλά και στα πιο βαριά, ασήκωτα ζητήματα. Δεν κάνανε σκόντο, δεν στρογγυλέψανε (πολύ) τίποτα.

Tο «The Dirt» είναι από πολλές απόψεις η καλύτερη ροκ ταινία της δεκαετίας

«The Dirt» – «Τα χάλια»

Ναι, είμαι της άποψης ότι η ταινία θα άξιζε να βγει στις αίθουσες. Βέβαια, αν και στην Αμερική οι Motley Crue είναι μεγάλοι σταρς, η αξία και η αναγνωρισιμότητα του Freddie Mercury οπουδήποτε αλλού στον κόσμο είναι δυσανάλογα μεγαλύτερη, δεν θα έφτανε ποτέ το νούμερο των εισιτηρίων.

Λυπάμαι που το διαπιστώνω: αν και αγαπώ το ‘παραδοσιακό’ σινεμά, (και πηγαίνω σινεμά), εδώ, με το «The Dirt» και με διάφορα άλλα καλούδια που έχουν κάνει, οι τύποι του Netflix χτυπάνε την αγορά αλύπητα. Νιώθω τα shockwaves που στέλνει αυτές εδώ τις στιγμές αυτή η ταινία στο στερημένο εν γένει –πάλι- ροκ κοινό.

Πρέπει οπωσδήποτε να προσθέσω άλλη μία πολύ-πολύ πρόσφατη ροκ, μέταλ, δυνατή ταινία, που βγήκε σε λίγες αίθουσες παγκοσμίως, το σκληρό, ρεαλιστικότατο θρίλερ «Lords of Chaos», που καταγράφει την παράνοια εκείνων των Σουηδών σατανιστών στα 90s, που καίγανε εκκλησίες, κάνανε δολοφονίες κ.α. 

Να προσθέσω στη λίστα με τις, λίγο-πολύ, ‘ροκ’ ταινίες που αξίζουν να ιδωθούν: το «Nowhere Boy», για τα νεανικά χρόνια του John Lennon.

Αν θέλετε να είσαστε το average κοινό, τότε μπορείτε να βολεύεστε με σούπες όπως το «Ray», το «Almost famous» κ.α. Ακόμη και το χλιαρό «Walk the line» με τον πολύ Joaquin Phoenix. Ή ψευτο-αρτίστικες σαχλαμάρες όπως το «I’m not there» για τον οπορτουνιστή ψευδοπροφήτη για πολλούς- Bob Dylan. Ή όλες τις άλλες ειδωλοποιητικές αγιογραφίες που βγαίνουν και που θα βγουν στο μέλλον: προβλέπω ήδη τις σούπες που θα βγουν στο μέλλον για τυπάκους όπως ο Bruce Springsteen.

Στο ψητό: οι ίδιοι οι Motley Crue, οι αληθινοί, (συμπαραγωγοί της ταινίας), είναι όσο καμένοι είναι διάφοροι τυχάρπαστοι που γίνανε και που γίνονται και σήμερα και οποτεδήποτε μεγάλοι σταρς, σ’ οποιοδήποτε είδος, (όπως κι αυτοί που μόλις προανέφερα).

Αυτά βλέπω εγώ στην ταινία: τις γουρουνιές και τις αλητείες που ονειρεύεται στ’ αλήθεια να κάνει –ατιμώρητα- ο μέσος αμερικάνος, ή αμερικανοθρεμμένος σε (υπο)κουλτούρα, όπως εμείς, εσείς, οι νεοέλληνες, για δεκαετίες.

Ο αμερικανοποιημένος, μεγαλωμένος με αμερικάνικες ταινίες να του καθορίζουν τα πρότυπα,  που θεοποιεί πατροπαράδοτα κλισέ τύπου «Sex & Drugs & Rock’n’Roll». Αυτός που θεοποίει, απλούστερα, τα πλούτη, την διασημότητα και ακόμη περισσότερο: τη μαγκιά του να μη σε αγγίζουν οι νόμοι όταν έχεις τα παραπάνω, (πλούτη, διασημότητα, μικρές ή μεγάλες εξουσίες.

Η ταινία δείχνει τις άσχημες, βρώμικες αλήθειες μιας εποχής που ενθάρρυνε -και συνεχίζει να ενθαρρύνει- τη διαφθορά, το hard partying, τον σεξισμό: τα advantages της δημοσιότητας. Στα κατάλληλα μάτια βέβαια. Και συγχρόνως: λειτουργεί και ως just entertainment. Μπορείς να δεις και την ωραία και την άσχημη αλήθεια.

Η υποδοχή του Τύπου στο «The Dirt» και τι προτάσσει ο Τύπος

Και βέβαια, ρίχνοντας μια ματιά στην υποδοχή του «συστημικού Τύπου», (τα διάφορα κέντρα ελέγχου όπως το Rolling Stone (φτου!), το Variety κλπ), τα reviews τους αδικούν το «The Dirt» με διάφορους τρόπους. Και αντιπροτείνουν ως καλές music biopics διάφορες σούπες, όπως αυτές που αναφέρω παραπάνω, και άλλες ακόμη χειρότερες.

ΟΚ, αναμενόμενο.

Το μήνυμα «Δες τα χάλια σου/μας» που είδα εγώ –όπως και ίσως πολλοί άλλοι- σε ταινίες όπως το «The Dirt» ή το «Lords of Chaos» δεν το βλέπει ο φλωράκος που φέρεται και γράφει ως μεγαλοσχήμων σε τέτοιου, μαζικού, προβατοποιητικού τύπου εκδόσεις που αποφασίζουν πριν απ’ το κοινό για το κοινό.

Tους έχω ζήσει για δεκαετίες, γράφοντας στα ίδια μεγάλα περιοδικά, δίπλα-δίπλα τα γραφεία μας, για χρόνια:

Έτσι είναι κι εδώ, σε «παράγκες» του τύπου της μικρής μας χώρας: λογιών-λογιών υπερφουσκωμένα τυπάκια με δήθεν άποψη, άσχετη με την πραγματικότητα όσο κι οι ίδιοι. (Υπάρχουν οι αντίστοιχοί τους σε κάθε χώρα!)

Προτάσσουν με συγκεκριμένους τρόπους τι είναι «πρωτοποριακό», «επαναστατικό», «εναλλακτικό», κ.ο.κ.

Το άμουσο punk πωλείται εδώ και δεκαετίες ως επαναστατικότητα, εναλλακτικότητα, απελευθέρωση και εναγκαλίζεται κυρίως από αγοράκια και κοριτσάκια πλουσίων προαστίων! Το άμουσο και υποκοσμικό hip-hop/rap επίσης πωλείται εδώ και δεκαετίες ως επαναστατικότητα, εναλλακτικότητα, απελευθέρωση: αυτό πια είναι κάτι που οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει, οποιοσδήποτε μπορεί να ραπάρει, δε συνιστά μουσική αυτό το μονότονο μπουρδολόγημα.

Βλέπεις είναι ευκολότερο να πεις «fuck all» παίζοντας κιθάρα χωρίς να ξέρεις κιθάρα, (punk), ή σκρατσάρωντας ένα δίσκο και μουρμουρίζοντας βλακείες –συνήθως- πάνω από μια λούπα, (hip-hop). Ή ένα sample.  Εδώ κι εκεί gay επαναστατικότητα, εναλλακτικότητα, απελευθέρωση, υπερφουσκώνοντας τύπους όπως ο Elton John.

ΟΚ babies, μην ανησυχείτε, σε λίγους μήνες θα βγει η ταινία για τον Elton. Θέλεις να μιλήσουμε για Elton John; Ωραία.

Βλέπεις; Λέω ‘Elton John. Τον ξέρεις. Ως celebrity. Πες μου ένα τραγούδι του. Δε βρίσκεις; Ε βέβαια, αφού οι περισσότεροι που γράφουν γι’ αυτόν ούτε καν ξέρουν τα τραγούδια του, τον ξέρουν ως μια ακόμα επιβεβλημένη φάτσα της δημοσιότητας, Ένα celebrity.

Ένας ακόμα υπερφουσκωμένος, μετριότατος συνθέτης που ντυνότανε κυριολεκτικά σαν κακόγουστος κλόουν επί δεκαετίες. Οι ενδυμασίες και οι περούκες του υπήρξαν περισσότερο ειδήσεις από την ελαχίστης αξίας μουσικής του και της κακής φωνής του.

Ο Freddie ποτέ δεν προέταξε την αμφιφυλοφιλία του ως είδηση. Η μουσική και η φωνή του ήταν καλύτερες απ’ τις «κιτρινίλες» που πουλάνε διάφοροι για να συνεχίσουν να επιπλέουν στα tabloids.

Υπάρχουν πολύ χειρότερες μπάντες και «καλλιτέχνες» άλλων μουσικών ειδών που έχουν celebrit-o-ποιηθεί και που έχουν γίνει ταινίες. Έτσι κι οι αληταράδες οι Motley Crue πουλάνε τη βρώμικη ιστορία τους, τώρα και σε ταινία.

Επιστρέφω: Η ταινία έχει επιτυχημένα και ρεαλιστικά απεικονίσει τα Hard Rockin’ 80s, περιορίζοντας στο ελάχιστο τα κλισέ των ταινιών του είδους. Όλοι οι ηθοποιοί έχουν αποδόσει πολύ-πολύ καλά τους χαρακτήρες, ακόμη και δεύτεροι ρόλοι -όπως π.χ. οι γονείς των Motley Crue- έχουν αποδοθεί απ’ το σενάριο σαν ..άνθρωποι, όχι σαν τις χάρτινες φιγούρες του ‘Bohemian Rhapsody’ πχ. Είναι μια καλοφτιαγμένη ταινία. Το τι θα εισπράξει ο καθένας μεσα της εξαρτάται απ’ τον ίδιο. Ακόμη και αντικρουόμενα συναισθήματα και σκέψεις, όπως σ’ εμένα.

Αυτό είναι ένα επίτευγμα για μια ταινία.

Τι θέλεις από μια rock/musicbio ταινία; Aγιογραφία τύπου Bohemian Rhapsody;

Θέλεις και fun και food for thought. Και εντιμότητα, κατά το δυνατόν.

Οι Motley Crue δεν είναι ούτε οι καλύτεροι ούτε οι χειρότεροι καμένοι των show-business. Και ναι, το φινάλε της ταινίας «γέρνει» λίγο προς την αγιογραφία, θα εκτιμούσα ακόμη περισσότερο αν ζητούσαν ένα έντιμο συγγνώμη προς πολλές κατευθύνσεις. Ως αμερικάνοι αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν: tabloids, κάθε είδους σκάνδαλα και υπερβολές, ξέρουν να πουλήσουν ακόμη και τα εν προκειμένω υπερδιαφημισμένα αίσχη τους και να κονομάνε. Με περηφάνια.

Να τι λέω: Η ταινία είναι ένα ακόμα ντοκουμέντο εκείνης της αληθινής διαταραχής του αποδεδειγμένα φάλτσου αμερικάνικου ονείρου.

«Είσαι αλάνι; Ποιός δε θέλει να τον θεωρούν μάγκα; Έχεις λεφτά και διασημότητα; Πέσε με τη μούρη στις απολαύσεις, αφού σε παίρνει. Και δώσ’ του: αλκοόλ κι άλλα drugs, σεξ, πορνεία δηλαδή το στέκι σου είναι το στριπτζάδικο, κάνε παλαβομάρες, αφού είσαι λιώμα συνέχεια, ποιός θα κάνει τη χειρότερη βλακεία. Μαγκιά. Badass». 

Καθόλου τυχαία ο σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο σκηνοθέτης των ‘Jackass’.

Αν θες να συνεννοηθούμε για τα παραπάνω, άντε δες ή διάβασε το «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας», (Fear and loathing in Las Vegas). 

Ή αλλιώς, άσ’ το, άντε δες τον «Καζαντζάκη» ή τον «Ελ Γκρέκο»!

Ακρόαση για την νέα ταινία του Δημήτρη Αθανίτη «Μήδεια»

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η εταιρεία παραγωγής DNA films καλεί σε ακρόαση ηθοποιούς για την νέα ταινία του Δημήτρη Αθανίτη.

Ο σκηνοθέτης του «Invisible» και του «Καμιά Συμπάθεια για τον Διάβολο» αναζητεί άνδρες και γυναίκες ηθοποιούς, καθώς ετοιμάζει την διανομή για το νέο του σχέδιο «Μήδεια» από το έργο του Ευρυπίδη.

Η ακρόαση θα γίνει:

Σάββατο και Κυριακή 20 και 21 Απριλίου 2019

από τις 11:0 έως τις 15:00.

Κόνιαρη 41, Αμπελόκηποι, μετρό Αμπελόκηποι, 5ος οροφ. – The Vip Excellence

Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Αθανίτης

«Movie On Workshop Κριτικής Κινηματογράφου»: Τρίτος κύκλος, Φεβρουάριος – Απρίλιος 2019 , Εισηγητής ο Δημήτρης Μπούρας

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το Movie On είναι σεμινάριο-εργαστήριο κριτικής κινηματογράφου που φιλοδοξεί να φέρει τον απλό θεατή ή τον σινεφίλ κοντά στον επαγγελματία κριτικό κινηματογράφου.

To Μovie On δημιουργήθηκε από τον Δημοσιογράφο – Κριτικό Κινηματογράφου Δημήτρη Μπούρα και γεννήθηκε στις αρχές του 2018 στο Faro Creative Learning και ήδη ολοκλήρωσε επιτυχημένα δύο κύκλους στη διάρκεια της χρονιάς.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2019 θα αρχίσει ο τρίτος κύκλος του, πάντα στον ίδιο φιλόξενο χώρο, με ταινίες που πρωταγωνιστούν στα φετινά Οσκαρ: η «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου, το «Ρόμα» του Αλφόνσο Κουαρόν και το «Πράσινο βιβλίο» του Πίτερ Φαρέλι θα βρεθούν στο κέντρο του ενδιαφέροντός μας.

The Favourite
Roma
Green Book

Το Movie On μπαίνει εμβόλιμα στην κινηματογραφική επικαιρότητα. Επιλέγουμε μια ταινία, τη βλέπουμε και τη συζητάμε διεξοδικά, αναλύοντας μεθοδικά επιμέρους πλευρές της για να συνθέσουμε στο τέλος μια ολοκληρωμένη κριτική άποψη για αυτή. Κάπως έτσι, ξεκινώντας από την πρώτη αίσθηση και τις συγκινήσεις που απορρέουν από κινηματογραφικές εικόνες, φτάνουμε σε υλικά κι αφηγηματικές συνταγές και σε στοιχεία που συνθέτουν κινηματογραφικές φόρμες.

Το Movie On είναι workshop, άρα διαδραστικό, βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή όλων όσοι το παρακολουθούν. Καταθέτουν παρατηρήσεις, αναπτύσσουν σκέψεις και επιχειρήματα.

Στόχος του Movie On είναι να διευρύνει το οπτικό πεδίο του «απλού θεατή» και να οξύνει το βλέμμα του κάνοντας ακόμη πιο συναρπαστική εμπειρία την παρακολούθηση μιας ταινίας.

Η αφίσα του τρίτου κύκλου του Movie On σχεδιάστηκε από τον Σωτήρη Μαργέλο.

Διάρκεια εργαστηρίου:

Δώδεκα 2ωρες συναντήσεις (24 ώρες)

Έναρξη εργαστηρίου:

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019
Λήξη εργαστηρίου:

Τετάρτη 24 Απριλίου 2019

Faro Creative Learning

Eβρου 14, Μέγαρο Μουσικής

Τ2107717544,  www.faro.gr

Ο Δημοσιογράφος - Κριτικός Κινηματογράφου και δημιουργός του Movie On, Δημήτρης Μπούρας

Η Κέρκυρα κέρδισε το βραβείο του EUFCN best European Location Award 2018, ως ο καλύτερος τόπος γυρισμάτων

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Στην Κέρκυρα, τόπο γυρισμάτων της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς των βρετανικών καναλιών ITV και PBS «The Durrells», απονεμήθηκε φέτος το EUFCN best European Location Award, βραβείο που απονέμεται στην καλύτερη τοποθεσία για κινηματογραφικά γυρίσματα για το 2018.

Η υποψηφιότητα της Κέρκυρας, που προτάθηκε από την Διεύθυνση Hellenic Film Commission του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (EKK), συγκέντρωσε την προτίμηση του κοινού και διακρίθηκε ανάμεσα σε 12 φιναλίστ δημοφιλή locations που διεκδικούσαν το βραβείο, μέσω ψηφοφορίας που διοργάνωσε για δεύτερη χρονιά το European Film Commissions Network (EUFCN), δίκτυο που αριθμεί 90 μέλη από 30 χώρες, σε συνεργασία με το Cineuropa.

Από τα γυρίσματα του σίριαλ στην Κέρκυρα
«The Durrells»

O πρόεδρος του EUFCN Truls Kontny δήλωσε μετά την απονομή:

«Οργανώσαμε τον διαγωνισμό για το Best European Location Award πέρυσι στο πλαίσιο της 10ης επετείου του European Film Commissions Network. Σκοπός μας ήταν να αναδείξουμε την δουλειά των Film Commissions αλλά και την ποικιλομορφία των Locations στην Ευρώπη. Χαιρόμαστε πολύ που κέρδισε η Κέρκυρα».

Αμέσως μετά την παραλαβή του βραβείου στην έκθεση FOCUS– Meeting Place for International Productions του Λονδίνου, όπου το Hellenic Film Commission συμμετείχε με περίπτερο, η Βένια Βέργου, διευθύντρια του Hellenic Film Commission του ΕΚΚ, σημείωσε: 

«Η βράβευση της Κέρκυρας, της πρότασης του Hellenic Film Commission στον διαγωνισμό Best European Location Award 2018 του European Film Commissions Network (EUFCN), έρχεται αφενός να υπογραμμίσει την συστηματική και στοχευμένη προσπάθειά μας για την προβολή της Ελλάδας ως μια film friendly χώρα σε διεθνείς εκθέσεις και αφετέρου να τονίσει την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από τις οπτικοακουστικές παραγωγές. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα διότι αυτή η βράβευση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της έκθεσης FOCUS – The Meeting Place for International Productions στο Λονδίνο, την πρωτεύουσα των Βρετανών οι οποίοι αγάπησαν την Κέρκυρα μέσα από την βρετανική τηλεοπτική σειρά THE DURRELLS. Συγχαρητήρια στον Line Producer Κώστα Ραφτόπουλο, τον Location Manager Νίκο Κουμανταράκη, την Avion Films που έκανε την εκτέλεση παραγωγής στην Ελλάδα και σε όλα τα μέλη του συνεργείου από την Ελλάδα (55 από την Κέρκυρα, 35 από την Αθήνα) οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία των γυρισμάτων της σειράς «Durrells». Τέλος, ευχαριστούμε την ΕΡΤ για την υποστήριξή της στην υποψηφιότητα της Κέρκυρας».

O πρόεδρος του EUFCN Truls Kontny , η διευθύντρια του Hellenic Film Commission του ΕΚΚ Βένια Βέργου και η υπεύθυνη συντονισμού Σταυρούλα Γερονιμάκη
«The Durrells»

Η εξαιρετικά δημοφιλής τηλεοπτική σειρά «Durrells» των βρετανικών καναλιών ITV και PBS ολοκλήρωσε 4 κύκλους επεισοδίων με γυρίσματα τόσο στην παλιά πόλη της Κέρκυρας, ένα από τα προστατευόμενα από την UNESCO μνημεία της Ελλάδας, όσο και στις περιοχές Κοντόκαλι, Κουλούρα, Άγιος Στέφανος, Ερημίτης, Γαστούρι, Μπουκάρι, Παραμόνας, Πουλάδες, Δανίλια, Σκριπερό, Νησάκι, Χαλικούνας, Κουραμάδες και Σιναράδες. Η σειρά βασίζεται στην αυτοβιογραφική τριλογία της Κέρκυρας του Τζέραλντ Ντάρελ, φυσιοδίφη, εξερευνητή και συγγραφέα, η οποία εξιστορεί την εγκατάσταση της οικογένειας του στο νησί το 1933.  

Η Κέρκυρα επικράτησε μεταξύ άλλων 12 μαγευτικών τοποθεσιών, όπως η λίμνη Καρέτσα της Ιταλίας, το εθνικό πάρκο της Τενερίφης στην Ισπανία, το Ίνσμπρουκ της Αυστρίας και το νησί Vis στην Κροατία, όπου γυρίστηκε η νέα ταινία του Mamma Mia, «Mamma Mia! Here We Go Again».

Ο Δήμαρχος της Κέρκυρας κ.Κώστας Νικολούζος

Ο Δήμαρχος της Κέρκυρας Κώστας Νικολούζος επεσήμανε:

«Η επιλογή της Κέρκυρας, ως κορυφαία τοποθεσία στην Ευρώπη για τη φιλοξενία κινηματογραφικών γυρισμάτων, επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για έναν από τους πιο γοητευτικούς τόπους της Ελλάδας και της Ευρώπης, σταυροδρόμι πολιτισμών  ανάμεσα στη δύση και την ανατολή. Ο Δήμος μας αξιοποιεί τα  πλεονεκτήματά της και εργάζεται συστηματικά πάνω σε αυτά: υποδέχεται πάντα φιλόξενα και ενισχύει με κάθε δυνατό τρόπο κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές,  που προβάλλουν την Κέρκυρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είμαστε περήφανοι για την επιλογή της Κέρκυρας και ευχαριστούμε όλους όσοι στήριξαν την ελληνική υποψηφιότητα».

Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, έχοντας θέσει στις στρατηγικές του προτεραιότητες την ενίσχυση των δραστηριοτήτων της Διεύθυνσης Hellenic FIlm Commission για την προσέλκυση διεθνών οπτικοακουστικών παραγωγών, στηρίζει με την παρουσία του στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου και με τη θεσμική συμμετοχή του σε fora, εκθέσεις και διαγωνισμούς την σταθερή ανέλιξη και προώθηση του ελληνικού κινηματογράφου και της εγχώριας κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Περισσότερες πληροφορίες για το EUFCN εδώ (www.eufcn.com)

Περισσότερες πληροφορίες για το Hellenic Film Commission εδώ (https://www.filmcommission.gr/)

Περισσότερες πληροφορίες για τα γυρίσματα της σειράς THE DURRELLS εδώ (https://www.filmcommission.gr/hfcnews/the-durrells-season-4-wraps-filming-in-greece/)

«Έφυγε» ο τελευταίος αυτοκράτορας του σινεμά

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

«Ξεκίνησα πολύ νέος και καμιά φορά μπέρδευα τα όρια μεταξύ του σινεμά και της ζωής, ήταν η τρομερή δεκαετία του ’60. Η πεποίθηση, ότι μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο ήταν κοινό αίσθημα. Είναι κάτι που δεν βλέπω και πολύ γύρω μου πια… Στην Ιταλία τα πράγματα δεν πάνε καλά εδώ και αρκετό καιρό. Στην Ελλάδα, φυσικά, η κατάσταση είναι χειρότερη. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που έχουν χάσει τη δουλειά τους και δεν προσπαθούν για τίποτα, όντας απόλυτα παραιτημένοι. Είναι πραγματικά θλιβερό. Δυστυχώς, δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για το μέλλον. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος στις ταινίες μου όμως».

Αυτά είχε πει σε μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα ο μεγάλος Ιταλός σκηνοθέτης Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Μέχρι και για την ελληνική κρίση είχε πάρει θέση, όπως διαβάσατε στις παραπάνω αράδες, όταν  δικοί μας άνθρωποι της τέχνης σιωπούν ακόμα δέκα χρόνια μετά που βιώνουμε ακόμη αυτό το μαρτύριο.

Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών σύμφωνα με δημοσίευμα της ιταλικής La Repubblica.

Με τον θάνατό του έκλεισε ένα μεγάλο κεφάλαιο του παγκόσμιου σινεμά.

Ο Μπερτολούτσι γεννήθηκε στην Πάρμα της τότε φασιστικής Ιταλίας στις 16 Μαρτίου του 1940. Ο πατέρας του ήταν ο ποιητής Τζουζέπε Μπερτολούτσι.

Πολύ νέος ακολούθησε τα βήματα του πατέρα τους και μάλιστα διακρίθηκε με αρκετά βραβεία λογοτεχνίας πριν αποφασίσει, ότι ήθελε να ακολουθήσει κινηματογραφική καριέρα. Πριν αρχίσει να γυρίζει τις δικές του ταινίες, ήταν βοηθός σκηνοθέτης του Πιερ Πάολο Παζολίνι! Ανάμεσα στις γνωστότερες ταινίες του είναι ο «Κονφορμίστας», το «Τελευταίο Τάνγκο στο Παρίσι», το «1900», «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας», το «Τσάι στη Σαχάρα», «Ο Μικρός Βούδας», η «Κλεμμένη Ομορφιά», η «Πολιορκία Μιας Γυναίκας», «Οι Ονειροπόλοι» και η τελευταία του ταινία το 2013 «Εγώ κι Εσύ».

Ο Μπερτολούτσι υπήρξε  άθεος και μαρξιστής, ενώ για μια περίοδο εντάχτηκε και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας.

Τα τελευταία χρόνια ήταν καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, μετά την τρίτη κατά σειρά επέμβαση που έκανε στη σπονδυλική του στήλη.

Στο πλάι του ήταν η σύζυγός του η Βρετανή ομότεχνός του Κλερ Πέπλοου.

Ο Μπερτολούτσι θεωρείται ένας από τους πιο αξιόλογους Ιταλούς σκηνοθέτες της δεκαετίας του ’70. Είχε κερδίσει τον Τιμητικό Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών, το 2011.

 

Tα έργα του:

 

1964: «Πριν την Επανάσταση»

1970: «Η Στρατηγική της Αράχνης»

1970: «Ο Κονφορμίστας»

1972: «Το Τελευταίο Τάνγκο στο Παρίσι

1976: «1900»

1987: «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας»

1993: «Ο Μικρός Βούδας»

1996: «Κλεμμένη Ομορφιά»

1998: «Πολιορκία Μιας Γυναίκας»

2003: «Οι Ονειροπόλοι»

2013: «Εγώ κι Εσύ».

 

Μεγάλα    Βραβεία:

 

1970:

Ειδικό Βραβείο Φεστιβάλ Βερολίνου για την ταινία «Κονφορμίστας»

1988:

Όσκαρ Σκηνοθεσία και Όσκαρ Σεναρίου για την ταινία «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας»

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Σεναρίου για την ταινία «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας»

2011:

Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ Καννών

Ο Μπερτολούτσι στα γυρίσματα του Τελευταίου Αυτοκράτορα
Από Δεξιά Πιέρ Πάολο Παζολίνι - Ζαν Λικ Γκονταρ - Μπερνάντο Μπερτολούτσι
Μάρλον Μπράντο και Μαρία Σνάιτερ (Τελευταίο Τάνγκο στο Παρίσι - 1972)
Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και Ρόμπερτ Ντε Νίρο (1976)

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για κατάθεση προτάσεων στο πλαίσιο του «See Cinema Network»

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το Κινηματογραφικό Δίκτυο Νοτιοανατολικής Ευρώπης SEE Cinema Network, το οποίο ιδρύθηκε το 2000 με πρωτοβουλία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (Ε.Κ.Κ.), απευθύνει πρόσκληση στους επαγγελματίες παραγωγούς κινηματογραφικών έργων, οι οποίοι ενδιαφέρονται να καταθέσουν τις προτάσεις τους ως υποψήφιες για οικονομική ενίσχυση στη βασική δράση του Δικτύου: «χρηματοδότηση Development ταινιών συμπαραγωγής (μεγάλου μήκους) μεταξύ των χωρών – μελών του Δικτύου».

Γίνονται δεκτές προς εξέταση προτάσεις των οποίων οι παραγωγοί προέρχονται από χώρες – μέλη που συμμετέχουν στο SEE Cinema Network.

Για χρηματοδότηση Development γίνονται δεκτές προς εξέταση προτάσεις των οποίων ο βασικός παραγωγός είναι ελληνική εταιρεία παραγωγής και στις οποίες συμμετέχει ως συμπαραγωγός τουλάχιστον ένας παραγωγός από άλλη χώρα – μέλος του Δικτύου.

Το περιεχόμενο του φακέλου της πρότασης πρέπει να είναι στην αγγλική γλώσσα και να περιλαμβάνει: αίτηση, βιογραφικά, σενάριο, σύνοψη σεναρίου, προϋπολογισμό και ό,τι άλλο κρίνουν οι υποψήφιοι ως απαραίτητο.

Αιτήσεις υποψηφιότητας, καθώς και τον κανονισμό DEVELOPMENT μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (www.gfc.gr, κατηγορία: Χρηματοδότηση – SEE Cinema Network).

Ως καταληκτική ημερομηνία κατάθεσης των προτάσεων ορίζεται η Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2018 και ώρα 11:00π.μ..

Η κατάθεση των φακέλων θα γίνεται ηλεκτρονικά στα εξής δύο  email: info@gfc.gr και see@gfc.gr

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στον Εκτελεστικό Γραμματέα του Δικτύου, κύριο Γιάννη Ηλιόπουλο, στο τηλέφωνο 210 3678501.

Η προσεχής συνεδρίαση του SEE Cinema Network θα πραγματοποιηθεί εντός της πρώτης εβδομάδας του Οκτωβρίου 2018, στα Τίρανα, κατά τη διάρκεια του Balkan Film Market.

Το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου ανακοινώνει ότι έχει ξεκινήσει να δέχεται υποβολές υποψηφίων ντοκιμαντέρ για την επόμενη διοργάνωσή του

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Μέσω της πλατφόρμας filmfreeway.com οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν μέχρι και τέλος Σεπτεμβρίου να υποβάλουν την ταινία τους για το επόμενο, 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου, που θα πραγματοποιηθεί 18-27 Ιανουαρίου 2019.

Παράλληλα, δίδεται η ευκαιρία στους δημιουργούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την πλατφόρμα, να υποβάλουν την ταινία τους, στο email: info@peloponnisosdocfestival.com 

Επισημαίνεται ότι φέτος το κεντρικό αφιέρωμα του φεστιβάλ θα αφορά στην ισότητα των φύλων (gender equality). 

Βραβεία φεστιβάλ

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου με τη συνεργασία της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) και του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) θα απονείμει δύο βραβεία.

  1. Θέσπιση βραβείου για την ισότητα των φύλων

Ως προώθηση της έμφυλης ισότητας νοείται μεταξύ άλλων η ανάδειξη των θετικών εναλλακτικών προτύπων έμφυλων σχέσεων ή ταυτοτήτων φύλου, η εξάλειψη/ανατροπή στερεοτύπων λόγω φύλου, ο εντοπισμός και η άρση των διακρίσεων λόγω φύλου, η προβολή των δικαιωμάτων και των αγώνων των γυναικών.Το βραβείο αυτό  μπορεί να δίνεται σε  γυναίκες  και  άνδρες δημιουργούς, των οποίων το καλλιτεχνικό έργο (περιεχόμενο, τρόπος γραφής των ταινιών) ανταποκρίνεται στα παραπάνω.

  1. Βραβείο παραγωγής (για ελληνική παραγωγή)

Κατά την απονομή του βραβείου παραγωγής καλλιτεχνικού έργου θα συνεκτιμάται και ο τρόπος δημιουργίας της ταινίας σύμφωνα με τα εξής: επιβράβευση του τρόπου παραγωγής, εφαρμογή αρχών ίσης μεταχείρισης για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στην ταινία (ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών για τη δημιουργία της ταινίας, όπως αποτυπώνεται στα στοιχεία που υποβάλλονται στο φεστιβάλ).

  1. Βραβείο κοινού για το καλύτερο ελληνικό και ξένο ντοκιμαντέρ αξίας 1.000 ευρώ το καθένα

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, το κοινό θα αναδείξει με την ψήφο του το καλύτερο ελληνικό και ξένο ντοκιμαντέρ του φεστιβάλ.