fbpx

All About Eve & Julianne Regan 2019: το BBC Documentary, το βιβλίο και λίγα λόγια με την Julianne, του Νάσου Καββαθά

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Για το αγγλικό κείμενο εδώ

Πριν από έξι μήνες κυκλοφόρησα ένα «2018 AAE / Julianne Regan Retrospect», (ΔΙΑΒΑΣΤΕ εδώ και στα ελληνικά εδώ), κι οι αντιδράσεις ήταν αναπάντεχα υπέροχες.

Έκτοτε υπήρξαν κάποιες εξελίξεις, με σημαντικότερη την προβολή του ντοκυμαντέρ ‘Top of the Pops /TOTP/ The story of 1988’ στο BBC4, (προβλήθηκε στις 7 Ιουνίου 2019, δείτε link), όπου καταγράφεται εκτενώς το επεισοδιακό περιστατικό που συνέβη λόγω ενός λάθους των τεχνικών του ζωντανού εκείνου προγράμματος, με το ‘Marthas Harbour’ των All About Eve – φάση που συζητήθηκε πολύ τότε, το 1988, και εντέλει λειτούργησε θετικά. (Δείτε το video που έφτιαξα μόνο με τα AAE αποσπάσματα – λινκ για ολόκληρο το ντοκυμαντερ υπάρχει στην περιγραφή του video).

Παράλληλα, αυτές τις μέρες η Julianne γράφει ένα memoir, ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο, δίνοντας κάποια πρώτα ‘στίγματα’ σε φίλους και οπαδούς. Γιορτάζει επίσης το άλμπουμ ‘Synchronized’ του 1999 ‘Jules & Jim’ (w Jean-Marc Lederman) με μια νέα έκδοση που περιλαμβάνει ολόκληρο το άλμπουμ και 2 ακυκλοφόρητα κομμάτια.

Λίγα λόγια με τη Julianne

Σε μερικές από τις δηλώσεις της σε social media και σε ένα σύντομο διάλογο που είχαμε σε ένα τμήμα «σχολίων», η Julianne είναι ανένδοτη ότι δεν θα υπάρξει επανένωση AAE οποιουδήποτε γνωστού line-up.
Την οποία κατανοώ πλήρως – έχει συμβεί και σ’ εμένα.
Δεν χρειάζεσαι καμία τοξικότητα στη μουσική ομάδα σου – και γενικά στη ζωή σου. Αλλά…
Αλλά τι γίνεται με την πρόσληψη κάποιου «νέου αίματος»; Νέοι μουσικοί ή ακόμα και session παίκτες.

Ρίξτε μια ματιά σε ένα μέρος του ενδιαφέροντος διαλόγου μας που ακολούθησε τη δημοσίευση της Julianne Where did it all go wrong/right?’ και που παραθέτω στο πλάϊ.

Μπορώ να φανταστώ αρκετούς τρόπους που θα μπορούσε να λειτουργήσει μια ‘επιστροφή’.
Πολλοί bandleaders είχαν μια «περιστρεφόμενη πόρτα» – όπως την ονομάζουμε – ως πολιτική στα συγκροτήματά τους. Και λειτούργησε θετικά γι ‘αυτούς.
Και ούτως ή άλλως, το πιο σημαντικό ταλέντο εδώ, η Julianne, είναι στην ουσία η μόνη απαραίτητη παρουσία των ΑΑΕ.
Μπορεί να κάνει ό, τι της αρέσει – εξάλλου και το δικό της όνομα είναι επίσης αναγνωρίσιμο.
Έτσι, μην κρατάτε την αναπνοή σας, αλλά μπορεί να αρχίσει να λάμπει ένα μικροσκοπικό φως στον ορίζοντα.

Εν τω μεταξύ, κάποια σπάνια βίντεο μεταφορτώθηκαν (τόσο επίσημα όσο και από τους οπαδούς), καθώς και άλλο vintage υλικό: φωτογραφίες, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, αναμνηστικά, κ.α.
Και μια γλυκιά ανακοίνωση/trailer για ένα επερχόμενο επίσημο AAE video στο youtube.

All About Eve Live in Glastonbury 1989 restored

Στις τρέχουσες ειδήσεις των ΑΑΕ είναι και το τρέιλερ αυτής της μεγάλης συναυλίας, στο Glastonbury 1989, μια απόδειξη της αξίας των ΑΑΕ.

Το πλήρες βίντεο της συναυλίας θα αναρτηθεί ακριβώς 30 χρόνια μετά την εκδήλωση, στις 16 Ιουνίου 2019, σε λίγες μέρες από τώρα δηλαδή.

Πολύ ωραία κίνηση.

Στο μεταξύ, η άποψή μου έγινε ελαφρώς πιο φιλική προς τον υπάρχοντα κατάλογο των AAE: Το άλμπουμ ‘Touched by Jesus’ (1990) είναι εύκολα μια καλή παρέα για τα πρώτα δύο μεγαλοπρεπή άλμπουμ [All About Eve (1987), Scarlet and other stories (1989)].
(Προσωπική σημείωση: το TBJ κυκλοφόρησε την ημερομηνία των γενεθλίων μου!)
Ακόμη και το 4ο άλμπουμ ‘Ultraviolet’ (1992) με την προβληματική του μίξη, έχει τις δικές του γοητείες – δε γίνεται να μάχεσαι απεριόριστα για τα ίδια παλιά θέματα, το παίρνεις όπως είναι κι αν σ’ αρέσει. Εν απουσία οτιδήποτε νέου – ή unreleased – το «UV» ως το τελευταίο πλήρες στούντιο άλμπουμ είναι μια ηχητική επίσκεψη για όταν έχεις την κατάλληλη διάθεση.
(Περισσότερα links για μουσικές των ΑΑΕ στα links στην κορυφή του κειμένου).
Για τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς υπάρχουν πάμπολλα ‘καλούδια’ στο youtube και αλλού: demos, βιντεοσκοπημένες παλιές συναυλίες κ.α. – από τα αγαπημένα μου είναι ένα βίντεο από το 1985 στο Croydon Underground στο Λονδίνο.

‘Keepsakes’: the 5th element 

Η συλλογή «Keepsakes» (2006) είναι στην πραγματικότητα η τέλεια προσθήκη στα 4 στούντιο άλμπουμς, καθώς διαθέτει αξιόλογο πρωτότυπο νέο υλικό του 2006 – τα τραγούδια «Keepsakes» και «Raindrops» είναι standouts – καθώς και πολλά άλλα unreleased πράγματα και διατηρώντας ένα ‘Best of’ vibe.
Οι σημειώσεις στο βιβλιαράκι της έκδοσης είναι ενδιαφέρουσες και στο dvd υπάρχουν όλα τα video clips, συνεντεύξεις, και ακόμη περισσότερα.
Συνιστώ ανεπιφύλακτα το άλμπουμ «Keepsakes» σε οποιονδήποτε: για τους ακροατές που δεν είναι πρόθυμοι να ‘ψάξουν’ περισσότερο τους AAE, αυτή η αξιόλογη συλλογή (που έγινε από την ίδια τη μπάντα) θα μπορούσε να είναι όλα (για την Εύα) για να παίξουν στα cd / dvd players τους.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι υπήρξε μια χαμένη ευκαιρία για περιοδεία «Keepsakes», (ή τουλάχιστον για λίγες επιλεγμένες ημερομηνίες), τότε, το 2006.

Το «χαμένο» υλικό

Υπάρχουν επίσης πολλά τραγούδια που παίχτηκαν μόνο ζωντανά σε συναυλίες AAE που ποτέ δεν κυκλοφόρησαν σωστά.
Πρόσφατα απέκτησα το αντίγραφό μου «Keepsakes», συμπληρώνοντας τουλάχιστον τις απαραίτητες ηχογραφήσεις των ΑΑΕ.
Είναι καιρός να ψάξουμε βαθύτερα στα δύο albums των ‘Mice’ – ήταν το συγκρότημα της Julianne Regan στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Ένα πολύ ενδιαφέρον ‘χαμένο επεισόδιο’.

Yesterday goodbye 

Παίζω AAE τραγούδια στις καλοκαιρινές μου ακουστικές συναυλίες στη Σκιάθο, κυρίως στο αγγλικό κοινό, ανάβοντας σπίθες ΑΑΕ εδώ και εκεί. Στο live μου μάλιστα στις 8 Ιουνίου, αφηγήθηκα στο κοινό το περιστατικό με το Martha’s Harbour στο Top of the Pops και πολλοί το θυμούνταν. Στη συνέχεια βέβαια έπαιξα το τραγούδι.
(Νομίζω ότι είμαι μάλλον ένας από τους λίγους, αν όχι ο μόνος στον κόσμο, που παίζει ζωντανά οποιοδήποτε τραγούδι των AAE! Σκέφτομαι ακόμη και να ηχογραφήσω κάποια από αυτά τα σπουδαία τραγούδια στο στούντιο).

Άντε λοιπόν, ακολουθήστε τα links και ανακαλύψτε αυτές τις ηχητικές ομορφιές. (Για όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τους AAE και πολλά περισσότερα κάντε κλικ στο σύνδεσμο στο προηγούμενο άρθρο μου, στην κορυφή του κειμένου).

Προφανώς, στο επόμενο κομμάτι των «All About Eve Files» μου θα έχουμε περισσότερα και συναρπαστικότερα νέα: το επερχόμενο βιβλίο της Julianne Regan κ.α.
Και να προσθέσω: αυτή η έκδοση του βιβλίου θα ήταν επίσης ένας καλός λόγος για κάποια Live δράση.
Λέμε τώρα.

AAE Links:

http://www.julianneregan.co.uk

https://www.youtube.com/channel/UCdai20tn5Fn-4VZX_J3Dx2Q

Facebook:

https://www.facebook.com/JulianneRegan001/

All About Eve & Julianne Regan 2019: the BBC4 Doc, the upcoming Book, a few words w Julianne and more, by Nasos Kavathas

Nasos Kavathas

Nasos Kavathas

jokersbonus@yahoo.com

for Greek arrticle here

Six months ago I released a “2018 AAE/Julianne Regan Retrospect”, (READ IT here and for Greek here), to wonderful reactions.

Since then there have been some developments, most notably the screening of the documentary ‘Top of the Pops / TOTP / The story of 1988’ on BBC4, (screened on June 7, 2019, see link), featuring the episodic incident due to a mistake made by the technicians of that live program, with All About Eve’s ‘Martha’s Harbour’ – an incident that was widely discussed then, in 1988, and it all finally worked out positively. (Watch the video I made with only the AAE parts, a full documentary link in my video’s description).

Meanwhile, these days, Julianne is writing a memoir and teasing clues to friends and fans. She also celebrates her 1999 ‘Jules & Jim’ project (w Jean-Marc Lederman) album ‘Synchronised’ with a new release featuring the whole album plus 2 unreleased tracks.

A few words with Julianne

In some of her social media statements and in a short dialogue we had in a ‘comments’ section, Julianne is adamant that there will be no AAE reunion of any known line-up.

Which I can completely understand – it happened to me too.

You don’t need any toxicity in your musical unit – and generally in your life. But…

But what about recruiting some ‘new blood’? New musicians, or even session players. (Have a look at a part of our dialogue that followed Julianne’s post ‘Where did it all go wrong/right?’).

I can imagine several ways this could work.

Many band leaders come in mind that had a ‘revolving door’ -as we call it- as their bands’ policy. And it worked for them.

And anyway, the most important talent here, Julianne, IS essentially AAE’s heart and soul.

She can do whatever she likes with the AAE moniker and her own name is as much recognizable.

So, don’t hold your breath but there might be a tiny light on the horizon.

Meanwhile, a few rare videos were randomly uploaded (both officially and by fans) plus glimpses of vintage material: photos, interviews, press releases, memorabilia, I include some in this post. And a sweet AAE official youtube video upcoming.

All About Eve Live in Glastonbury 1989 restored

The other ‘headline’ in current AAE news would be the trailer of that great gig, Glastonbury 1989, a proof of AAE’s worth. The full concert video will be premiered exactly 30 years after the event, in June 16, in a few days from now. That footage has been circulating around (fan clubs) and to have it restored, like an ‘official bootleg’, is only a good thing.

Since my previous AAE article, my view slightly became all-round-friendlier to the existing catalogue of AAE: The ‘Touched by Jesus’ (1990) album is easily a good company to the 1st two majestic albums that established the band, [All About Eve (1987), Scarlet and other stories (1989)].

(On a personal note: TBJ was released on my birthday date! And I know this is a stupid note!)

Even the 4th album ‘Ultraviolet’ (1992) with its problematic mix has its own charms – you can’t argue infinitely on the same old topics, you take it as it is. And in absence of anything new –or unreleased- ‘UV’ as the last full studio album is a worthy audio visit when you get in the mood.

(Look for further AAE and Julianne Regan solo recommendations and info on my 2018 review, linked on top).

For the hard core fans there’s these pleasuredomes and rabbitholes of material to enjoy, the demos, the video-recorded early gigs, my favourite probably being a video footage from a very early gig of 1985 at the Croydon Underground in London.

‘Keepsakes’: the 5th element 

The ‘Keepsakes’ collection (2006) is actually the perfect companion to the 4 studio albums, as it features some fascinating original new material of 2006 –‘Keepsakes’ and ‘Raindrops’ are standouts- plus plenty of other unreleased stuff and keeping a ‘Best Of’ vibe.

Liner notes are insightful and in the dvd you get all of the video clips, interviews, and then some.

I highly recommend ‘Keepsakes’ to anybody: for the listeners that are not eager to dig deeper in the AAE studio albums, this worthy collection (made by the band themselves) could be all (about Eve) that they would have to spin in their cd/dvd players.

I still believe that there was a lost opportunity for touring ‘Keepsakes’, (or at least for few selected dates), back in 2006.

The ‘Lost’ material

There are also several songs played only live in AAE concerts that never were released properly.

At least, I ordered my ‘Keepsakes’ copy, completing somehow the essential recorded works of AAE.

It’s about time to dig deeper in the two ‘Mice’ albums! – ‘Mice’ being the band effort of Julianne Regan in the 90s. Some good stuff there, a very interesting and intriguing ‘lost episode’.

Yesterday goodbye 

I do play AAE songs in my summer Acoustic Live gigs in Skiathos, mostly to English audiences. Flying those AAE sparks here and there.

In my acoustic live gig on June 8, I told the audience the whole story about the ‘Martha’s Harbour incident’ at ‘Top of the Pops’ and many remembered it. Then, of course, I played the song.

(Thinking that I am probably one of few if not the only one in the world  to play live any AAE song! I even consider recording some of them great songs in studio).

So, go on, follow those links I have for you and discover those sonic beauties. (For all you need to know about AAE plus much more click the link to my previous article, on top).

Hopefully, in the next installment of my ‘All About Eve Files’ we’ll probably have something new and exciting: the upcoming Julianne Regan memoir no less.

And then I’d add: this book release could also be a good reason for some live action.

Just sayin’.

AAE Links:

http://www.julianneregan.co.uk

https://www.youtube.com/channel/UCdai20tn5Fn-4VZX_J3Dx2Q

Facebook:

https://www.facebook.com/JulianneRegan001/

«10 Μουσικά υπέρ-θεάματα που δεν πρέπει να χάσεις τον Ιούνιο τού 2019», προτείνει η Μαρκέλλα Χρυσoστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Πάει καιρός που δεν τα είπαμε. Πάντα όμως είσαι στο μυαλό μου, γιατί πάντα είχαμε και θα έχουμε κάτι κοινό: Τη μουσική.

Σε καλωσορίζω λοιπόν σε μια ακόμα υπέροχη, μουσική εβδομάδα! Αυτός ο μήνας, ο πρώτος καλοκαιρινός της χρονιάς, ήρθε «φορτωμένος» με αρκετά «καλούδια» και ας μην γελιόμαστε: Είμαστε όλοι τόσο ανυπόμονοι για αυτά που πρόκειται να ακολουθήσουν!

Όπως πάντα λοιπόν, εδώ στο InTownPost, θα σε ενημερώσουμε για ό,τι νέο υπάρχει μουσικά αυτόν το μήνα και θα σου παρουσιάσουμε τα μουσικά υπερθεάματα που, κατά την άποψή μας, επιβάλλεται να επισκεφθείς τον φετινό Ιούνιο!

(θα ακολουθήσουν κι άλλα, γι’ αυτό stay tuned)

Let’s start!

18 Ιουνίου 2019 – ΠΥΞ ΛΑΞ 2019: Η Γιορτή Συνεχίζεται @ Θέατρο Πέτρας

Οι Πυξ Λαξ… με γροθιές και κλωτσιές, εισβάλλουν και το 2019 στο καλοκαίρι μας και μας προσκαλούν στη γιορτή τους! Έπειτα από τη μεγάλη γιορτή του περασμένου καλοκαιριού, με τους χιλιάδες οπαδούς τους για τα 30 απίστευτα χρόνια από την ίδρυσή τους, οι Πυξ Λαξ υπενθυμίζουν γιατί ήταν εκείνοι που άλλαξαν για πάντα την ελληνική μουσική. Τώρα, οι «παλιές αγάπες» να τις ακολουθήσουμε σε μαγικούς προορισμούς, όπου και θα παρουσιάσουν κομμάτια από όλη την τριαντάχρονη πορεία τους, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι!

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2MBvPkc

14 Ιουνίου 2019 – Ελένη Καραΐνδρου «Tous des oiseaux» @ Θέατρο Ηρώδου του Αττικού

31 χρόνια μετά την εμβληματική της συναυλία στο Ηρώδειο (1988), η Ελένη Καραϊνδρου επιστρέφει στον «τόπο του εγκλήματος», στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, για να παρουσιάσει ένα πλούσιο μουσικό πρόγραμμα σε δύο ξεχωριστές ενότητες.

Στο Α΄ μέρος θα ακουστούν τα νέα της έργα, που περιλαμβάνονται στη διεθνή έκδοση της ECM New Series Tous des oiseaux, η οποία γνωρίζει παγκόσμια επιτυχία, ενώ στο Β΄ μέρος θα παρουσιαστούν έργα ήδη αγαπημένα, από τις συνεργασίες της με Θόδωρο Αγγελόπουλο, Τώνια Μαρκετάκη, Margarethe von Trotta, Χριστόφορο Χριστοφή, Ζυλ Ντασέν, αλλά και Αντώνη Αντύπα.

Στην μουσική αυτή «συνάντηση» συμμετέχουν o Σωκράτης Σινόπουλος, δεξιοτέχνης της Πολίτικης λύρας και του λαούτου, μαζί με τους Νίκο Παραουλάκη, Στέφανο Δορμπαράκη και Γιώργο Κοντογιάννη.

Η Σαβίνα Γιαννάτου τραγουδάει και στο πρώτο και στο δεύτερο μέρος του προγράμματος δίνοντας ένα νέο χρώμα στα έργα της Ελένης, με την καλλιτεχνική επιμέλεια της συναυλίας να επιμελείται ο Manfred Eicher και τη σκηνοθετική ο Αντώνης Αντύπας.

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/31cY4ZQ

17 Ιουνίου 2019 – Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λουξεμβούργου (Yuja Wang – Gustavo Gimeno) @ Θέατρο Ηρώδου του Αττικού

Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λουξεμβούργου
Yuja Wang
Gustavo Gimeno

Μια σπουδαία συναυλία εγκαινιάζει το πρόγραμμα της κλασικής μουσικής στο Ηρώδειο για φέτος το καλοκαίρι. Η φημισμένη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λουξεμβούργου, υπό τη διεύθυνση του Gustavo Gimeno, συναντούν το αστέρι του πιάνου, Yuja Wang και υπόσχονται μια μοναδική βραδιά στις 17 Ιουνίου.

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λουξεμβούργου ιδρύθηκε το 1933 και σήμερα απαρτίζεται από 98 μουσικούς, καταγόμενους από περισσότερες από 20 χώρες. Με πλήθος βραβείων στην πορεία της, η ορχήστρα αποτελεί ένα από τα πιο δυναμικά κομμάτια της κουλτούρας της χώρας, έχοντας  δώσει συναυλίες σε όλη την Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική. Η ορχήστρα του Λουξεμβούργου αναπτύσσει επίσης έντονη δράση με εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και νέους, συμμετέχοντας ενεργά και με παραστάσεις σε σχολεία και νοσοκομεία.

Το πρόγραμμα της μοναδικής αυτής σύμπραξης, που θα είναι και η πρώτη μεγάλη συναυλία κλασικής μουσικής στο φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ, περιλαμβάνει στο α΄ μέρος τα έργα Τρικυμία, Συμφωνική φαντασία – εισαγωγή, έργο 18 σε φα ελάσσονα του Τσαϊκόφσκι και Γαλάζια ραψωδία του Τζωρτζ Γκέρσουιν, ενώ στο β΄ μέρος το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ. 2 σε φα μείζονα, έργο 102 του Ντμίτρι Σοστακόβιτς και το Πουλί της φωτιάς – Σουίτα του Στραβίνσκι.

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2K4FuO6

 

19 Ιουνίου 2019 –  Γιώτα Νέγκα

@ Θέατρο Βράχων

Μετά από 60 sold out συναυλίες σε Ελλάδα και Κύπρο με το προσωπικό της project «Φύλλο Ανδρικό», η Γιώτα Νέγκα ξεκινάει την καλοκαιρινή της περιοδεία με πρώτο σταθμό το Θέατρο Βράχων Βύρωνα την Τετάρτη 19 Ιουνίου.

Γνωστή για την αυθεντικότητά της, το λαϊκό πυρήνα του ρεπερτορίου της και με παρακαταθήκη τις μεγάλες της επιτυχίες «Το δίκιο μου», «Με τα μάτια κλειστά» και τους «Ανοιχτούς λογαριασμούς», η Γιώτα Νέγκα η σημαντική ερμηνεύτρια συνώνυμη πλέον με το λαϊκό τραγούδι, φτιάχνει ένα πρόγραμμα που τα περιλαμβάνει όλα: τα αγαπημένα της κομμάτια, τις ρίζες της, τις επιτυχίες της αλλά και τα νέα της τραγούδια «Οξυγόνο» και «Βρες μου έναν άλλον» προπομπούς του δίσκου που ετοιμάζει με τον Νίκο Μωραΐτη και τον Νίκο Μερτζάνο.

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2I2GLDo

21 Ιουνίου 2019 – Η Γιορτή της Μουσικής

@ Κήπος του Μεγάρου Μουσικής

Έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια από τη θεσμοθέτηση της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής, που διαδόθηκε σε όλες τις ηπείρους και σήμερα ενώνει εκατομμύρια ανθρώπους μέσα από χιλιάδες εκδηλώσεις σε εκατοντάδες πόλεις του κόσμου.

Το Μέγαρο συμμετέχει στους φετινούς εορτασμούς με συναυλίες που καλύπτουν ένα ευρύ μουσικό φάσμα, από την «κλασική» μέχρι την ethnic. Σολίστ, χορωδίες και ορχηστρικά σύνολα δίνουν το δικό τους «παρών» στη Γιορτή της Μουσικής, στον Κήπο του Μεγάρου, στην οποία, μεταξύ άλλων, συμμετέχουν η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, οι πιανίστες Χρήστος Μαράντος και Harald Ossberger, η χορωδία Polyphonica και οι Μottet με guests τους τραγουδιστές Ξένια Γαργάλη και Σταύρο Σαλαμπασόπουλο.

Η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής θα είναι εκεί, να «προλογίζει» τη βραδιά με απογευματινά εργαστήρια και συναυλίες για μικρούς και μεγάλους.

Μάθε περισσότερα για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2MzgmRV (Είσοδος Ελεύθερη)

 

 

20 Ιουνίου 2019 – Κωστής Μαραβέγιας

@ Πλατεία Νερού

Μια συναυλία ρεφενέ που ο καθένας φέρνει ό,τι έχει! Φέρε τα μικροπράγματά σου, τη χαρά σου, το χαμόγελό σου, τον φίλο σου, την παρέα σου, το «αμόρε» σου, το θέμα σου, την ιστορία σου ή και την λύπη σου, αν έτσι νιώθεις.

Φέρε και το μαγιό σου, ποτέ δεν ξέρεις. Φέρε όλα τα μικρά σου και καθημερινά γιατί, πολλά μικρά και καθημερινά κάνουν κάτι μεγάλο.

Σε αυτό το «μεγάλο», ο Κωστής θα βάλει τη μουσική, τις λέξεις, τις νότες, τα τραγούδια του και όλα όσα ξέρει να κάνει καλύτερα! OPENING ACTS: Swinging Cats, Λεμονιά Μπέζα, Θεανώ Σακαλίδου. Be there!

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2K3wMzD

22 Ιουνίου 2019 – LP

@ Rockwave festival

Χωρίς να ενδίδει σε στερεότυπα και να συμμορφώνεται με άγραφους κανόνες, το Rockwave festival φιλοξενεί και φέτος μια από τις πιο cool και δυναμικές γυναικείες παρουσίες με τη “μεγάλη” φωνή.

Η LP έρχεται και φέτος στη χώρα μας, με συντροφιά της τον “ιππότη της ασφάλτου” και γνωστό DJ Kavinsky.

Προσδεθείτε, λοιπόν, διότι… απογειωνόμαστε!

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2Kzf32s

16 Ιουνίου 2019 – New Order

@ Release Athens 2019 στην Πλατεία Νερού

Άλλο ένα δυνατό όνομα που «φιλοξενείται» στο φεστιβάλ «Release Athens 2019»! Οι New Order, σε μια βραδιά γεμάτη με διαχρονικά και αγαπημένα τραγούδια της απίστευτης πορείας τους, από τους Joy Division έως σήμερα! “Τrue Faith”, “Blue Monday”, “Love will tear us apart” και δεκάδες ακόμα. Μαζί τους και:

  • Johnny Marr, μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες που έχει αναδείξει η βρετανική rock σκηνή, συνιδρυτής και βασικός συνθέτης των θρυλικών The Smiths, που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
  • Οι Morcheeba, οι οποίοι συνεχίζουν μία αξιοζήλευτα συνεπή πορεία που ήδη διαρκεί κοντά στα 25 χρόνια.
  • Οι Fontaines D.C., Ιρλανδοί indie-rockers και μία από τις πιο «καυτές» μπάντες των τελευταίων μηνών!
  • Οι Ta Toy Boy, με indie pop κουλτούρα, γρήγορα tempο και τις ονειρικές τους ποπ μελωδίες.

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2WW8MVd

27 Ιουνίου 2019 – Loreena McKennitt live

@ Θέατρο Ηρώδου του Αττικού

Το «ξωτικό» των κέλτικων ήχων έρχεται στο Θέατρο Ηρώδου του Αττικού για μία live εμφάνιση που θα συζητηθεί!

Η Καναδή Loreena McKennitt, αγαπημένη του ελληνικού κοινού και η πλέον αντιπροσωπευτική του είδους της world/ethnic/folk μουσικής, έχοντας πουλήσει δεκάδες εκατομμύρια αντίτυπα των δίσκων της παγκοσμίως και με σχεδόν όλα τα άλμπουμ της να είναι χρυσά ή πλατινένια, επιστρέφει στην χώρα μας για μια μοναδική ζωντανή συναυλία που θα μας ταξιδέψει.

Πολύ παραπάνω από μία τραγουδίστρια ή συνθέτης, κάθε συναυλία της Loreena είναι κι ένα βίωμα ζωής, με δυσεύρετα παραδοσιακά όργανα και αρώματα μουσικής βγαλμένα από την παράδοση των Κελτών, αλλά και της Μέσης Ανατολής. Μια εμπειρία που δεν επιτρέπεται να χάσει κανείς πραγματικός μουσικόφιλος!

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2KzNXZd

14 Ιουνίου 2019 – Manowar

@ Release Athens 2019 στην Πλατεία Νερού

Είσαι έτοιμος για ένα συντριπτικό set, γεμάτο από αγαπημένα κομμάτια, σε μία ολοκαίνουρια, multimedia παραγωγή;

Με… υπόσχεση για live εμφάνιση γεμάτες με κλασικές στιγμές και άνω των δύο ωρών, οι Manowar έρχονται στην Αθήνα για να διαμορφώσουν μια ακόμα εμπειρία ζωής στη συνείδηση κάθε οπαδού της metal σκηνής!

Οι βασιλιάδες της metal έρχονται ζωντανά στην Αθήνα στο πλαίσιο του Release Athens και της επικής “The Final Battle World Tour 2019″ την Παρασκευή 14 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού.

Ένα show μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά, που θα εκπληρώσει το όνειρο κάθε οπαδού των Manowar, σε μια «συνάντηση» που θα συζητηθεί!

Μάθε περισσότερα ή βρες εισιτήριο για τη συναυλία εδώ: https://bit.ly/2QSmQtD

Απόλαυσε τη μουσική, λοιπόν, απ΄ όπου κι αν προέρχεται, όπως κι αν είναι και γέμισε το καλοκαίρι σου με χρώματα και συναισθήματα!

Μέχρι να τα πούμε ξανά…

Φιλιά,

Μαρκέλλα

«Eurovision: Η «Βασίλισσα» Γυμνή», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Madonna: η πτώση μιας «βασίλισσας» για γέλια 

Όπως στο παραμύθι «Τα καινούργια ρούχα του βασιλιά», όπου φώναξε το παιδάκι: «Μα ..ο βασιλιάς είναι γυμνός», έτσι άκουσα τον ψίθυρο να διαπερνάει την κοινή γνώμη, αν και η πλειοψηφία λούφαξε, το μήνυμα ακούστηκε δυνατά κι ολοκάθαρα, σα να το φώναξε ένα παιδί:

«Η βασίλισσα είναι παράφωνη».

Η «βασίλισσα» της ποπ είναι και πάντα ήταν κακή τραγουδίστρια.

Σας πληροφορώ ότι η «βασίλισσα της ποπ» δεν ήταν ποτέ καλύτερη ως τραγουδίστρια απ’ ότι είδε κι άκουσε το κοινό της Eurovision. Με ικανοποίηση πρόσεξα ότι η κατακραυγή είναι γενική στα μέσα. Η Μαντόνα, το αρχέτυπο για κάθε σαχλή ατάλαντη πιτσιρίκα, πιτσιρίκο ή gay ελευθερίων ηθών που θέλει να γίνει σταρ, no matter what, αποκαλύφθηκε, αποκαθηλώθηκε.

«Να είσαι ο εαυτός σου!»

Να λοιπόν, ψωνισμένα αγοράκια και κοριτσάκια-στάρλετς, μπορείτε να γίνετε από τοπικές φιρμίτσες στη χώρα σας, όπως ο κάθε Ρουβάς, ή και διεθνείς ακόμα, όπως η κάθε Lady Ga Ga ή Madonna. 

Γνωρίζετε ήδη  τα σοφά λόγια των ήδη εστεμμένων, ο Τύπος διαλαλεί τέτοια σοφά λόγια, όπως αυτά τα ειλικρινέστατα λόγια της Madonna όταν πρωτοέσκασε με το χιτ «Σαν παρθένα» (Like a virgin’): «Πάντα (!) σκεφτόμουν το χάσιμο της παρθενιάς μου ως μια κίνηση καριέρας», ταδε έφη Madonna.

Ο δρόμος σας θα περάσει από τις κλίνες βρυκολάκων της διαφθοράς, το γνωρίζετε ήδη, ξέρω μάλιστα πολλούς ηθικότατους ανθρώπους που έκπληκτος τους ακούω σε ανάλογες συζητήσεις να υποστηρίζουν την αποφασιστικότητά σας! «Ναι μεν θα κρεβατωθώ με τα γκόλουμ, αλλά θα πετύχω το σκοπό μου! Θα γίνω σταρ! Σταρ!»

Τι κι αν δεν έχεις φωνή, ταλέντο. Λεπτομέρειες. Θα σου φέρουν τους κατάλληλους. Όπως αυτόν τον καμμένο που συνόδευε την ξοφλημένη «βασίλισσα» στην καταστροφική κάθοδό της απ’ τα σκαλιά της eurovision σφαγιάζοντας το «Like a prayer», (θα μπορούσε να το αποφύγει με full playback), σε αστείο, παραφουσκωμένο στυλιζάρισμα α λα Game of Thrones – μόνο για να γελοιοποιηθεί αντί για να εντυπωσιάσει.

The freak-ier the better

Και ναι, αν όλα πάνε καλά, αν είσαι τυχερός/η δηλαδή, (αφού υπάρχουν μυριάδες πρόθυμα ψώνια σαν εσένα), αναλόγως τα σεξουαλικά κέφια των βρυκολάκων δηλαδή και της δικιάς σου ικανότητας να «πλασάρεις την πραμάτεια σου», να: θα βρεθείς να τραγουδάς κάπου όπως στη eurovision, θα βγάλεις και λεφτά με τη σέσουλα (αν προσέχεις) κι αν παραείσαι και άφωνος/η μην ανησυχείς… τα media θα σε στηρίξουν.

Τι κι αν μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα βομβαρδίζουν σχολεία, εσύ μένεις προσηλωμένος/η στο μεγάλο όραμα: «Να είσαι ο εαυτός σου, τόλμησε»! Δίπλα σου γκροτέσκοι άγγελοι όπως η «Κοντσίτα» κι η «Ντάνα Ιντερνάσιοναλ» θα πλασάρονται ως άγγελοι – τι λέω –  ως «Σωτήρες του Κόσμου» με το ηχηρό, αυτονόητο και για τον πιο κουτό, σύνθημα «Να είσαι ο εαυτός σου, τόλμησε»!

Όλοι ενωμένοι σ’ ένα κιτς gay-ised όραμα με κακή μουσική υπόκρουση.

The freak-ier the better, «Όσο πιο εξωφρενικό τόσο το καλύτερο», είναι σίγουρο ποντάρισμα:

Γίνε καραγκιόζης, γίνε μια ανθρώπινη καρικατούρα-κόμικ. Θα πετύχεις.

Είσαι γελοίος/-α;

Έχεις ακόμη περισσότερες πιθανότητες. Δες την Ga Ga, δες την περσινή νικήτρια της eurovision: αν η κοπελίτσα αυτή δεν πρέσβευε το γελοίο, τότε παρακαλώ κάποιος να μου εξηγήσει τι ήταν αυτο; «Να είσαι ο εαυτός σου, τόλμησε»!

Βάζω στοίχημα: οποιαδήποτε χρονιά πάει κάποιος «καλλιτέχνης» ή κάποιο γκρουπ με κραυγαλέα καραγκιοζίστικες ενδυμασίες και συμπεριφορά ή θα κερδίσει ή το λιγότερο, θα γίνει είδηση πανευρωπαϊκού βεληνεκούς. Γίνε καραγκιόζης και θα ‘πετύχεις. The freakier the better. Το τραγούδι δεν έχει καμία σημασία.

Πολλοί «διεθνείς», ακόμη και ισραηλινοί καλλιτέχνες και γκρουπς μποϋκοτάρουν το Τελ Αβιβ για συναυλίες, όπως παλιότερα το «Sun City» της Νότιας Αφρικής, με το άπαρτχάϊντ, έπεφταν μάλιστα και βαριά πρόστιμα από ενώσεις καλλιτεχνών! 

Έτσι, οι αμοιβές που έρχονται από εκεί είναι μεγαλύτερες και δελεαστικές.

Ήταν μια προκλητικά κακή Eurovision -μόνο οι Ισλανδοί στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων- με πολλά άλλα στοιχεία που δεν αναφέρω εδώ για να μην τα διαφημίσω, και η επίσημη πτώση της πολυδιαφημισμένης τέως τσοντο-βασίλισσας της ποπ ήταν το κερασάκι.

«I’m a firestarter…», γράφει η Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Ο τίτλος τα λέει όλα. Κάτι τέτοιες ειδήσεις είναι δεδομένο ότι δεν μας ευχαριστεί το να τις αναμεταδίδουμε. Είναι φυσικό επόμενο όμως, ειδικά όταν το τέλος για κάποιον μοιάζει τόσο άδοξο.

Για πολλούς ίσως φάνταζε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όμως για τον ίδιο αποτελούσε, όπως όλα έδειξαν, ένα προμελετημένο σχέδιο.

«Όταν νιώσω ξοφλημένος, θα αυτοκτονήσω», είχε δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξή του πριν από τέσσερα χρόνια και αυτή ίσως να ήταν η πιο ειλικρινής σκέψη του τραγουδιστή που καταγράφηκε ποτέ δημόσια.

Ήταν ο Keith Flint, frontman του Αγγλικού συγκροτήματος ηλεκτρονικής μουσικής Prodigy και «έσβησε» στην ηλικία των 49 ετών, στις 4 Μαρτίου του 2019.

   When the firestarted!

«Είμαι ένας συνδυασμός γελωτοποιού της αυλής με δραπέτη ψυχιατρικού ασύλου. Θα μπορούσα να παρομοιάσω τον εαυτό μου με ένα διάδρομο σπιτιού: Νομίζεις ότι είσαι μέσα αλλά οι πόρτες των δωματίων είναι κλειστές. Μόλις πας να ανοίξεις το δωμάτιο που είμαι μέσα, θα σε περιμένω σαν κυνηγός για να σου κόψω τον λαιμό». (Απόσπασμα από συνέντευξη του Keith Flint στο FHM Magazine – 2015)

Ο Keith Flint γεννήθηκε στο Redbridge του ανατολικού Λονδίνου, στις 17 Σεπτεμβρίου 1969, ωστόσο, περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι γονείς του αποφάσισαν να μετακομίσουν μαζί με τον μικρό Keith στο Essex.

Η παιδική του ηλικία περιεγράφηκε από πολλούς (αλλά και από τον ίδιο) ως “δυστυχισμένη”, με τον Flint να αγανακτεί πολύ συχνά με τη συμπεριφορά των γονιών του απέναντί του. Υπενθυμίζεται ότι οι τελευταίοι χωρίστηκαν όταν ο ίδιος ήταν ακόμη πολύ μικρός σε ηλικία.

Ο Keith Flint υπήρξε “δύσκολος” καθ’ όλη τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων, ενώ από πολλούς περιεγράφηκε ως ένα «λαμπρό αγόρι με δυσλεξία», αν και ήταν ενοχλητικός στην τάξη. Έφυγε από το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και εν συνεχεία εργάστηκε ως οικοδόμος.

«Στα 15 με έδιωξαν από το σχολείο. Δικαιολογημένα μάλλον, έκανα διαρκώς φασαρία και ήμουν εκτός εαυτού. Μετά αναγκάστηκα να πηγαίνω σε τάξεις αναμόρφωσης όπου πάντως όταν μου έκαναν τεστ IQ, είχαν βρει ότι είμαι αρκετά ευφυής. Το πρόβλημα είναι ότι σίγουρα έχω υπερανεπτυγμένη μια δυσλειτουργική πλευρά. Αυτό ακούγεται μάλλον σα να θέλω να στηρίξω την εικόνα του «τρελάρα Keith», αλλά αν πραγματικά θες την αλήθεια, πιο ειλικρινής δεν μπορώ να γίνω. Έκανα διάφορες δουλειές – χασάπης, οικοδόμος κ.λπ. Με έκαιγε όμως η δίψα της περιπέτειας. Έτσι λοιπόν, το καλοκαίρι του 1988 εγκατέλειψα το Essex για να περιπλανηθώ στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή. Όταν επέστρεψα, ένας φίλος μου με προσηλύτισε στη σκηνή του rave και της acid house. Θυμάμαι να του λέω ότι μιλάει με τον ίδιο ενθουσιασμό για τη φάση αυτή όσο εγώ για την πεζοπορία στο Ισραήλ, φερ’ ειπείν. Με είχε ψήσει απολύτως». (Απόσπασμα από συνέντευξη του Keith Flint στο FHM Magazine – 2015)

Έτσι ξεκίνησαν όλα.

Στα τέλη της δεκαετίας του 80’ ο Flint συναντήθηκε με τον DJ Liam Howlett στο τοπικό rave club του Barn στο Braintree και εκεί συνέβησαν όλα. Ο Keith Flint είχε βρει επιτέλους τη διέξοδο που αναζητούσε από πάντα και η μουσική μετατράπηκε στο φάρμακό του. «Ως παιδί, έπρεπε διαρκώς να αγωνίζομαι για αυτό που ήμουν. Τώρα δεν χρειαζόταν πια να παλεύω, απλά ήμουν», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Υπενθυμίζεται ότι αρχικά ο Flint ήταν χορευτής της μπάντας, όμως το 1996 εμφανίστηκε ως front man του συγκροτήματος και «έσπασε» όλα τα κοντέρ με το hit single «Firestarter«. Η σαρωτική του επιτυχία με τη μπάντα, σε συνδυασμό με την ανανεωμένη του εμφάνιση, συνεχίστηκε και στο επόμενο Prodigy single «Breathe«, στο οποίο ο Flint έκανε τα φωνητικά, ενώ ο Maxim εκτελούσε το “back-up”.

Οι επιτυχίες του Keith Flint ως frontman των Prodigy ολοένα και αυξάνονταν, με την περσόνα του να αριθμεί όλο και περισσότερα «παρών» σε συναυλίες, δίσκους, αλλά και περιοδείες.

Ταυτόχρονα, ο ίδιος πειραματιζόταν με αρκετές “solo κινήσεις”, συμπεριλαμβανόμενων και των συγκροτημάτων Flint και Clever Brains Fryin’ που δημιούργησε ο ίδιος, ωστόσο, μόνο ένα single ονόματι “Aim4” από το σχήμα Flint προχώρησε σε εμπορική κυκλοφορία, η οποία βέβαια τελικώς ακυρώθηκε.

«Νομίζω ότι ο Liam είναι το μόνο άτομο που αγάπησα ποτέ πραγματικά. Αυτός και ο Maxim ήταν οι μόνοι που αφιέρωσαν τον χρόνο τους στο να με γνωρίσουν. Η μπάντα έγινε η οικογένεια που δεν είχα», είχε δηλώσει ο Keith για τα μέλη του συγκροτήματός του.

Η αρχή του τέλους

Σαν ωρολογιακή βόμβα έσκασε σε όλους εμάς το μεσημέρι της Δευτέρας η είδηση ότι ο Keith δεν είναι πια εδώ μαζί μας.

«Τα νέα είναι αληθινά. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το λέω αυτό αλλά ο αδερφός μας ο Keith αυτοκτόνησε μέσα στο Σαββατοκύριακο. Είμαι βαθιά σοκαρισμένος, πολύ θυμωμένος, μπερδεμένος και συντετριμμένος. Αντίο φίλε», έγραψαν οι Prodigy στον επίσημο λογαριασμό τους στο Instagram.

Έπειτα από έντονη αναταραχή, πολλά είναι τα όσα ειπώθηκαν για την ψυχολογική κατάσταση του Keith λίγο πριν αποφασίσει να προχωρήσει στο απονενοημένο διάβημα.

Αλκοόλ, ναρκωτικά, ουσίες, λοιπές ψυχικές διαταραχές, ένας χωρισμός, αλλά και αρκετά κατάλοιπα από το παρελθόν είναι μόνο κάποια από όσα ο ίδιος “όφειλε” να αντιμετωπίσει, όμως ποτέ δεν κατάφερε…

«Δεν κάνω ποτέ οικονομίες, τα εξαργυρώνω όλα και τα σπαταλάω. Είχα πάντα αυτή τη σκέψη μέσα μου ότι όταν νιώσω ξοφλημένος, θα αυτοκτονήσω. Ορκίζομαι στον Θεό, δεν πρόκειται για τάση αυτοκτονίας, είναι θετική αντίληψη, οπωσδήποτε. Όταν αρχίσω να χέζω το κρεβάτι μου, θα πάω να στηθώ στη μέση του δρόμου μέχρι να με πατήσει λεωφορείο». (Απόσπασμα από συνέντευξη του Keith Flint στο FHM Magazine – 2015)

Κι επειδή εδώ κλείνουμε πάντα μουσικά, ευκαιρίας δοθείσης, θα αποχαιρετήσουμε τον Keith Flit των Prodigy με πολύ αγάπη, ρυθμό, πάθος και ένταση… Έτσι όπως μόνο εκείνος ήξερε να εμπνέεται, να ερμηνεύει, αλλά και να ζει.

Φιλιά,

Μαρκέλλα

«Αντίο στον Mark Hollis: οι Talk Talk στο Rock in Athens του 1985 (video)», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Πρώιμο αντίο στον Mark Hollis (1955-2019) των Talk Talk.. Ιδιοφυής, χαρισματικός συνθέτης, εγκατέλειψε τη σαπίλα των music business και της δημοσιότητας στα τέλη των 90s προτιμώντας να ζήσει μια όμορφη ζωή, αντί να συνεχίσει μέσα σ’ ένα χώρο που πια τον δυσαρεστούσε, με την παρακμή της ποπ μουσικής – παρακμή που είναι ακόμα και σήμερα σε εξέλιξη

«Διάλεξα την οικογένεια μου. Μπορεί κάποιοι να μπορούν να το κάνουν αλλά εγώ δεν μπορώ να φεύγω σε tour και να είμαι καλός πατέρας συγχρόνως»

Ένας υπέροχος οικογενειάρχης, ένας συναρπαστικός άνθρωπος με δυνατές αρχές, σύμφωνα με τους ανθρώπους στον κύκλο του, άφησε τις music business εδώ και 20 χρόνια αλλά συνεχίζει να είναι ένα απροσδιόριστο μουσικό ίνδαλμα, ένα icon.

Δίσκοι όπως οι ‘It’s my life’ (1984), ‘The Colour of Spring‘ (1986), Spirit of Eden’ (1988) θεωρούνται αριστουργήματα, κομμάτια όπως το ‘It’s my life’ (διασκευασμένο hit και από τους No Doubt το 2003),Such a shame’, ‘Life’s what you make it’ είναι τα μουσικά αποτυπώματα του Mark Hollis, ένα κράμα Progressive Pop που επηρρέασε πολλούς αξιόλογους μουσικούς κι άφησε διαχρονικό στίγμα.

Ο Mark Webb (aka Rustin Man) που έπαιζε μπάσο στουςTalk Talk σοκαρισμένος από τη δυσάρεστη είδηση είπε: «Μουσικά ήταν μια ιδιοφυία και ήταν τιμή και προνόμιο να είμαι σε μια μπάντα μαζί του. Δεν έχω δει τον Mark εδώ και πολλά χρόνια, αλλά κι εγώ όπως και πολλοί μουσικοί της γενιάς μου επηρρεαστήκαμε βαθιά από τις πρωτοποριακές μουσικές ιδέες του.»

Δυνατή ‘ελληνική’ στιγμή των Talk Talk η συμμετοχή τους στο Rock in Athens του 1985, όπου άφησαν τις καλύτερες, διαρκείς εντυπώσεις στην έφηβη τότε γενιά μου.

Το νέο το έμαθα από την Julianne Regan των All About Eve κι αυτό το κείμενο είναι ένας φόρος τιμής στον αξιόλογο καλλιτέχνη, άνθρωπο, προσωπικότητα. H μουσική του θα συνεχίσει να είναι μαζί μας.

Καταγγελία Μίκη Θεοδωράκη

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Καταγγέλλω στον Ελληνικό Λαό και στους φίλους της μουσικής μου στο εξωτερικό, ότι το έργο μου έχει γίνει και πάλι αντικείμενο διωγμού.

Αυτή τη φορά από μέρους του διορισμένου από την παρούσα κυβέρνηση κυρίου Κουμεντάκη, Διευθυντή της Λυρικής Σκηνής. 

Η δίωξη και ο αποκλεισμός μου από έναν Δημόσιο Οργανισμό θεωρώ, ότι γίνεται με τρόπο αυθαίρετο, καταχρηστικό και προ παντός ανεξάρτητο από την αποτίμηση της αξίας της καλλιτεχνικής προσφοράς μου. 

Πρόκειται για αποκυήματα προσωπικού πάθους και μισαλλοδοξίας που όμως – μεταξύ άλλων – εκθέτουν την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, γιατί μπορεί να εκληφθούν ως πράξης εκδίκησης λόγω των γνωστών πολιτικών μου πεποιθήσεων και θέσεων.

Αθήνα 3 Δεκεμβρίου 2018

Μίκης Θεοδωράκης

Μονσερά Καμπαγιέ: «Η μουσική μου έδωσε τα πάντα», Επιμέλεια: Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Η Μονσερά Καμπαγιέ πέρασε στην αιωνιότητα.

Αύριο στη μητρόπολη της Καταλονίας θα γίνει η κηδεία της, η οικογένειά της και οι συντοπίτες της θα της πουν το στερνό αντίο. Η τελευταία μεγάλη ντίβα της όπερας, που είχε αποποιηθεί  τον τίτλο  σχολιάζοντας «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου θρύλο της όπερας, ούτε την «τελευταία ντίβα» όπως με αποκαλούν συχνά οι δημοσιογράφοι. Κάθε εποχή έχει τις ντίβες της και στη δική μου περίπτωση το μόνο που έκανα είναι τη δουλειά μου καλά, κατά το δυνατόν στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο».  Άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο «Sant Pau» και μέχρι την τελευταία στιγμή δεν έχασε το χαμόγελό της.

Στη διάρκεια της ζωής της αντιμετώπισε αρκετές φορές προβλήματα υγείας. Το 1985 νοσηλεύτηκε για τρεις μήνες με όγκο στον εγκέφαλο, ενώ το 1993 αντιμετώπισε καρδιακά προβλήματα. Με τη δύναμη, όμως της θέλησης και την αγάπη της για τη μουσική  τα ξεπέρασε.

«Η μουσική μου έδωσε τα πάντα! Με βοήθησε στη ζωή μου, στην οικογένειά μου και με βοήθησε επίσης να καταλάβω άλλους ανθρώπους: η μουσική ενισχύει την ευαισθησία των ανθρώπων» είχε δηλώσει μιλώντας για την τέχνη της.

Η Μονσερά Καμπαγιέ με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου και τον τενόρο Κωνσταντίνο Παλιατσάρα

Η Μονσερά Καμπαγιέ λάτρευε την Ελλάδα , αλλά το όνειρό της να αποκτήσει σπίτι σ’ ένα ελληνικό νησί – όπως είχε εξομολογηθεί στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο MEGA στην εκπομπή του Θοδωρή Ρουσόπουλου – έμεινε ανεκπλήρωτο.

Πολλοί λίγοι γνωρίζουν, ότι η διάσημη υψίφωνος, που σπουδαίες προσωπικότητες στο χώρο της την συνέκριναν με τη Μαρία Κάλλας, ασχολήθηκε με την αρχαία ελληνική τραγωδία. Το 1961 ερμήνευσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη στο Εθνικό Θέατρο S. Carlos στην Λισαβόνα  μαζί με τους Raymond Wolansky, Jean Cox και Paul Schöffler.

Η διάσημη Ισπανίδα πριμαντόνα Μονσερά Καμπαγιέ βρέθηκε στη χώρα μας και την 1η Αυγούστου του 1992 και ερμήνευσε στο Καλλιμάρμαρο τραγούδια του Βαγγέλη Παπαθανασίου, στην τελετή της έναρξης του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου. Τη συνόδευσε η κόρη της η σοπράνο Μονσερά Μαρτί Καμπαγιέ (γνωστή ως Μοντσίτα).

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2012 η  μεγάλη Καταλανή σοπράνο και «ιέρεια» του bel canto παρουσίασε μια μοναδική συναυλία-αναδρομή στις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας της στην σκηνή του Ηρωδείου με την συνοδεία της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του Jose Collado. Το κατάμεστο ρωμαϊκό ωδείο απόλαυσε το ζωντανό μύθο της Μονσερά Καμπαγιέ σε μια αναδρομή στις σημαντικότερες στιγμές της μεγάλης καριέρας της.

Στο θέατρο κάτω από την Ακρόπολη εμφανίστηκε για μία ακόμη φορά στις 22 Ιουλίου 1994, στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας, μαζί με την ορχήστρα του θεάτρου Λισέου (Orquesta Simfonica del Gran Teatre del Liceu) και μαέστρο τον Χοσέ Κολάντο. Ο λόγος ήταν η συγκέντρωση χρημάτων για να ξανακτιστεί η αποτεφρωμένη όπερα Λισέου της Βαρκελώνης, ένα θρυλικό θέατρο που η Καμπαγιέ ντεμπουτάρισε στο λυρικό τραγούδι.

To 1995 ακολουθεί μια ακόμη ιστορική συνεργασία με τον δικό μας Βαγγέλη Παπαθανασίου στο άλμπουμ του «El Greco», φόρος τιμής στον διάσημο ζωγράφο.

Η Μονσερά Καμπαγιέ  γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1933 και μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια. Το  πλήρες όνομα της αξέχαστης σοπράνο, που με τις ερμηνείες της έκανε το κοινό να παραληρεί ήταν Maria de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch καιτΤο οφείλει στο γνωστό καταλανικό μοναστήρι του Montserrat. Την είχαν τάξει εκεί οι γονείς της, γιατί φοβόντουσαν ότι δεν θα γεννηθεί ζωντανή και υποσχέθηκαν αν όλα πάνε κατ΄ ευχήν να την βαφτίσουν με το όνομα της μονής.

 Έμαθε να τραγουδά στο σχολείο του μοναστηριού. Σπούδασε πιάνο και φωνητική από την ηλικία των έξι. Στα οκτώ της χρόνια γράφτηκε στο Conservatorio del Liceo στη Βαρκελώνη. Οι σημαντικότεροι δάσκαλοι της ήταν η Ευγενία Κέννυ, η Conchita Badea και η Napoleone Annovazzi . Όταν αποφοίτησε το 1954, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο του Liceo. Οι μουσικές σπουδές της ολοκληρώθηκαν  στο Ωδείο της Βαρκελώνης σε ηλικία 23 ετών, ενώ οι απεριόριστες δυνατότητες της φωνής της βγήκαν στην επιφάνεια πριν κλείσει τα δεκατέσσερα χρόνια.

«La serva padrona» του Περγκολέζι είναι η πρώτη όπερα, στην οποία συμμετέχει επαγγελματικά και με το τέλος της παράστασης δέχθηκε την επίπληξη του αρχιμουσικού, γιατί καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης είχε γυρισμένη την πλάτη στο κοινό. Η Μονσερά του είπε, ότι: «ντρεπόταν και δεν ήθελε τα βλέμματα του κόσμου να την αποσπούν από το στόχο της».

«Αυτή ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που φοβήθηκα τόσο πολύ»,  εκμυστηρεύτηκε λίγο καιρό μετά σε συνέντευξή της.

Λίγο πριν είχε δεχθεί  σκληρή κριτική σε μια σειρά οντισιόν που έκανε στην Ιταλία. Έφθασαν να πουν, ότι είχε «καλούτσικη φωνή και καλύτερα θα ήταν να πάει σπίτι της, να παντρευτεί και να γίνει μητέρα». Το ηθικό της όμως, δεν κλονίστηκε και συνέχισε γεμάτη αυτοπεποίθηση την διαδρομή της για να φθάσει να χαρακτηριστεί η φωνή της ως «ελαφριά αύρα στο δέρμα».

 «Η  ύπαρξη ενός τραγουδιστή όπερας απαιτεί υπομονή, πρακτική και αφοσίωση στο τραγούδι, τη σύνθεση και το ρεπερτόριο. Αυτό βέβαια δεν είναι τίποτα αν δεν υπάρχει ταλέντο!» είπε  τότε η Μονσερά Καμπαγιέ.

Το 1965 χτύπησε την πόρτα της η θεά τύχη, καθώς αντικατέστησε μια άλλη υψίφωνο στον δύσκολο ρόλο της Λουκρητίας Βοργία στην ομώνυμη όπερα του Ντονιτσέτι στη Νέα Υόρκη.

Ωστόσο, η παγκόσμια αναγνώριση θα έρθει περίπου 10 χρόνια μετά με τη «Λουκρητία Βοργία» του Ντονιτσέτι στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης. Στο τέλος της παράστασης, η Καμπαγιέ θα χειροκροτείται για περίπου μισή ώρα με το κοινό όρθιο.  Μέσα σε λίγες μέρες η φήμη της εξαπλώνεται στον κόσμο της όπερας και οι ρόλοι διαδέχονται ο ένας τον άλλον. Τα μεγαλύτερα θέατρα στον πλανήτη ανοίγουν τις πόρτες τους να την υποδεχτούν και γίνεται το αδιαχώρητο στις εμφανίσεις της

Το 1969 συμμετέχει στην παράσταση «Don Carlo» με τους Placido Domingo και Pierro Cappuccilli ενσαρκώνοντας την Elisabetta του Valois.

To 1970 παίρνει τη ρεβάνς κάνοντας  το επίσημο ντεμπούτο της στην Σκάλα του Μιλάνου με την «Λουκρητία Βοργία» ερμηνεύοντας ξανά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολουθούν το Covent Garden και η Λυρική Όπερα του Σικάγο. «Aida», «Norma», «La Boheme», «Tosca», «Οθέλλος», «Madama Butterfly», κλασικά αριστουργήματα που η Καμπαγιέ σφραγίζει με την υπέροχη φωνή της

 «Οι τραγουδιστές της όπερας είναι δούλοι», δήλωσε σε συνέντευξή της διευκρινίζοντας  ότι «ο μόνος σπουδαίος καλλιτέχνης της παράστασης είναι πάντα ο συνθέτης, δημιούργησε τη μουσική στην οποία υπάρχει μια έκφραση της ψυχής και των συναισθημάτων του».

Το 1988 πειραματίζεται με την ποπ σκηνή σε μια επική συνεργασία με τον Freddie Mercury των Queen με το «Barcelona», κάνοντας τεράστια επιτυχία, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει το ομότιτλο άλμπουμ. Το ομότιτλο τραγούδι έγινε αργότερα, το 1992, ο ύμνος των Ολυμπιακών αγώνων στην Βαρκελώνη, τη γενέτειρά της. «H πιο ωραία φωνή που άκουσα ποτέ», είπε τότε  ο Φρέντι Μέρκιουρι για την κορυφαία Ισπανίδα υψίφωνο, η οποία γεννήθηκε με εκπληκτικές φωνητικές δυνατότητες. Η Καμπαγιέ τραγούδησε επίσης σε ένα ντουέτο με τον Μπρους Ντίκινσον ηγέτη των Iron Maiden σε μια εναλλακτική έκδοση του «Bohemian Rhapsody» φέρνοντας μια διαφορετική γεύση στη σκηνή που απείχε από τη σοβαρότητα της όπερας και του κλασικού τραγουδιού.

«Η δουλειά μου είναι γεμάτη πολλές προσπάθειες και προσωπική θέληση. Πάντα προσπαθώ να δείξω τον καλύτερο εαυτό μου, για να ανταποκριθώ στις προσδοκίες του κοινού και των δημιουργών. Εάν δεν το κάνεις, σημαίνει να τους λες ψέματα και να τους προσβάλλεις. Πρέπει να αντιμετωπίσεις το ο, τι σου συμβαίνει με αγάπη» είχε παραδεχτεί.

Η Μονσερα Καμπαγιέ με την κόρη της Μονσερά Μαρτί
Μονσερά Καμπαγιέ με την σύζυγό της Μπερναμπέ Ματί

Η Μονσερά Καμπαγιέ ήταν από τις λίγες καλλιτέχνιδες , που μπορούσε να τραγουδήσει άψογα στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα γερμανικά, ενώ όλο ανακάλυπτε και νέα έργα όπερας, εκτός από τα δημοφιλή.

Εκτός από το κλασικό ρεπερτόριό της, η τραγουδίστρια ενδιαφέρθηκε επίσης για την παραδοσιακή μουσική της καταλανικής πατρίδας της. Έκανε πολλές συναυλίες με την κόρη της, τη σοπράνο Μονσερά Μαρτί. Το 1994 ερμηνεύει σε δίσκο της το «Hijo de la luna» (Ο γιος της Σελήνης), ένα από τα γνωστότερα τραγούδια στο ισπανόφωνο κοινό, γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία. 

Τέλος, το 1997, συμμετέχει στο άλμπουμ “Friends For Life” κάνοντας ντουέτα με μεγάλα ονόματα της pop-rock σκηνής όπως οι: Μπρους Ντίκινσον, Τζόνι Χάλιντέι, Τζόνι Λόγκαν, Τζίνο Βανέλι και Χέμουτ Λότι.

Κάποτε η Καμπαγιέ είχε πει δημόσια: «Θέλω να πεθάνω στη σκηνή». Και η διάσημη σοπράνο παρά τα προβλήματά της πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της, όταν τον Απρίλιο  βρέθηκε στο Κίεβο τον Απρίλιο σε μια συναυλία προς τιμήν τον 85ων γενεθλίων της. Ερμήνευσε καθιστή και αποθεώθηκε από το κοινό, για τελευταία φορά την παράσταση της όπερας Μποέμ του Τζιάκομο Πουτσίνι, δείχνοντας με την στάση της πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η αγάπη για τη μουσική και η αφοσίωση του καλλιτέχνη. Ο μισός αιώνας της καριέρας της αριθμεί πάνω από 4.000 παραστάσεις.

Ο μαέστρος Ρικάρντο Εστράντα έχει πει για τη μεγάλη ντίβα: «Στην ιστορία της όπερας είχε πάντα υπέροχες φωνές, αλλά πάντα έχει ένα ανώτερο σημείο, στο οποίο στέκονται οι επίλεκτοι. Νομίζω, ότι η Μονσερά είναι πάνω απ’ όλους, διότι πάντα ήταν πιστή στους συνθέτες και ακολουθούσε το δικό της στυλ. Είναι Άγγελος

Η Μοσνερά Καμπαγιέ  έλαβε αμέτρητες τιμές: Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων, Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Τάγμα της Ισαβέλλας της Καθολικής, Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για τις τέχνες (1991), Χρυσό μετάλλιο της Αξίας στις καλές τέχνες, Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας, Μεγαλόσταυρος του Αστικού Τάγματος του Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού, Gramophone Award for Lifetime Achievement (2007), Χρυσό μετάλλιο της κυβέρνησης της Καταλονίας, Τάγμα της Τιμής και Βραβείο της Φιλίας.

Αφιερώθηκε εξάλλου σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Ήταν πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της ΟΥΝΕΣΚΟ και ίδρυσε μια οργάνωση στην Βαρκελώνη για παιδιά με αναπηρία.

Το μότο της ήταν: «Πρέπει να μπορείς να δωρίζεις αγάπη, ιδιαίτερα σε εκείνους που δε σου δίνουν. Ο άνθρωπος είναι εδώ για να βοηθήσει τους άλλους και όχι για να ζει για τον εαυτό του».

Για τις αναμνήσεις της για τη ζωή και τη μακροχρόνια καριέρα της η ντίβα της όπερας πρόσθεσε στην ίδια συνέντευξη: «Ο σύζυγός μου συχνά μου λέει ότι πρέπει να γράψω βιβλίο για τη ζωή μου, αλλά δε νομίζω ότι θα μπορέσω να το κάνω. Οι αναμνήσεις εκφράζονται στην ομιλία και η ζωή δεν είναι μόνο ασπρόμαυρη».

Η Καμπαγιέ ήταν παντρεμένη με  τον Ισπανό τενόρο Μπερναμπέ Μαρτί το 1964. Απέκτησαν δυο παιδιά. Όπως προαναφέραμε η κόρη τους Μονσερά Μαρτί είναι επίσης σοπράνο της όπερας

Καλό ταξίδι Σαρλ Αζναβούρ

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η καρδιά του Σαρλ Αζναβούρ σταμάτησε να χτυπά. Ο διάσημος τραγουδιστής, που είχε χαρακτηριστεί ως ο Φρανκ Σινάτρα  της Γαλλίας έφυγε για το μεγάλο ταξίδι σε ηλικία 94 χρονών.

Ο Σαρλ Αζναβούρ ήταν ο διασημότερος σήμερα Γάλλος, τραγουδιστής και παράλληλα τραγουδοποιός, ηθοποιός, διπλωμάτης και Ιππότης ταγμάτων. Είναι ο μοναδικός στον κόσμο καλλιτέχνης που προς τιμή του, «εν ζωή», έχει ανεγερθεί μνημείο στο οποίο φέρεται ο ανδριάντας του.

Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 22 Μαΐου του 1924. Είναι αρμενικής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα είναι Βαγινάκ Αζναβουριάν. Γιος του Μικαέλ Αζναβουριάν, σπουδαίου βαρύτονου από την Τυφλίδα, και της ηθοποιού Κναν Μπαγδασαριάν, από την Τουρκία.

Λαμβάνοντας τα πρώτα μαθήματα μουσικής από τους γονείς του, από την ηλικία των μόλις πέντε ετών συμμετείχε σε παραστάσεις βαριετέ συνοδεύοντας τον πατέρα του παίζοντας κιθάρα, και σε ηλικία εννέα ετών εγκατέλειψε το σχολείο, παρά την αντίδραση των γονιών του, προκειμένου να συνεχίσει τις καλλιτεχνικές του παραστάσεις και ως τραγουδιστής με το καλλιτεχνικό όνομα Αζναβούρ. Σε μία από εκείνες τις παραστάσεις τον γνώρισε η Εντίθ Πιάφ η οποία και τον προσέλάβε στην καλλιτεχνική της ομάδα κατά τις περιοδείες της.

Από τότε η καλλιτεχνική του εξέλιξη υπήρξε αλματώδης. Από νωρίς γνώρισε τις δημιουργίες του Αρμένιου Σαγιάτ Νοβά του 18ου αιώνα καθώς και του Ομάρ Καγιάμ πάνω στις οποίες ξεκίνησε να γράφει τραγούδια, από το ύφος των οποίων χαρακτηρίστηκαν «θλιμμένα τραγούδια» (tristesse chansons). Σημαντικότερα εξ αυτών ήταν μια διασκευή του Σαγιάτ Νοβά με τον τίτλο «», το «Ο νε σε ζαμαί», «Κομ ντες ετραζέ», και το «Σε ζουρ ταν αναντί». Ιδιαίτερες όμως παγκόσμιες επιτυχίες που σημάδεψαν την δεκαετία του 1960 ήταν το «Λα Μάμμα» (1963) και το «Μεσιέ Καρνιμπάλ» της ομώνυμης οπερέτας που πρωτοανέβηκε στο Παρίσι στις 17 Δεκεμβρίου του 1963.

 

Τον Ιανουάριο του 1961, ο Σαρλ Αζναβούρ στις δόξες του έφθασε στην Αθήνα για να εμφανιστεί σε κοσμικό κέντρο. Αναχωρώντας ο Γάλλος τραγουδιστής συναντήθηκε στο αεροδρόμιο με τη Νάνα Μούσχουρη, η οποία ταξίδευε στο Παρίσι.

Ο Σαρλ Αζναβούρ έχει ερμηνεύσει περισσότερα από 1000 τραγούδια, επί το πλείστον στη γαλλική καθώς και πολλά στην αγγλική, ισπανική, ιταλική και γερμανική γλώσσα. Έχει κάνει πολλές περιοδείες εντός αλλά και εκτός Γαλλίας, όπως στις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης, της Λατινικής Αμερικής, ΗΠΑ και Καναδά, Αρμενία, Αίγυπτο, καθώς και στην Άπω Ανατολή. Παράλληλα έχει λάβει μέρος σε περίπου 60 κινηματογραφικές ταινίες ενώ υποστηρίζεται ότι έχουν πουληθεί περίπου 100.000.000 δίσκοι του. Μεταξύ των πολλών σπουδαίων τραγουδιστών που έχει συνεργαστεί κατά καιρούς συμπεριλαμβάνεται και η Ελληνίδα τραγουδίστρια Νάνα Μούσχουρη.

Το 1998 το CNN τον συμπεριέλαβε στην τριάδα των μεγαλύτερων τραγουδιστών του αιώνα μαζί με τους Έλβις Πρίσλεϊ και Μπομπ Ντύλαν.

Διακρίσεις

Έχει λάβει πλείστα βραβεία, και τιμητικές διακρίσεις μεταξύ των οποίων τον Χρυσό Λέοντα της Βενετίας, το βραβείο Βικτουάρ της Γαλλίας, το βραβείο Σιζάρ, το βραβείο του 30ου Φεστιβάλ κινηματογράφου Αιγύπτου, όπως επίσης μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας, του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, Ιππότη Τάγματος του Καναδά, Ιππότη Τάγματος της Αρμενίας, παράσημο της Δημοκρατίας Ναγκόρνο Καραμπάχ καθώς και χωρών της Λατινικής Αμερικής. Πρωτοστάστησε στην αποστολή βοήθειας στην Αρμενία και Αϊτή όταν επλήγησαν από σεισμούς. Διατηρεί διπλωματικό διαβατήριο Γαλλίας και Αρμενίας και είναι πρέσβης καλής θέλησης της Αρμενίας στην UNESCO, καθώς επίσης και μόνιμος αντιπρόσωπος της Αρμενίας στον ΟΗΕ. Στην Αρμενία έχει ανακηρυχθεί εθνικός ήρωας ενώ μεγάλη πλατεία της πρωτεύουσας φέρει το όνομά του. (Βικιπαίδεια)

«Περαστικά στο Μίκη της καρδιάς μας», της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το λιοντάρι της Κρήτης στέκει αγέρωχο! Ο οικουμενικός Μίκης Θεοδωράκης χαίρει άκρας υγείας Το ξεπέρασε κι αυτό και είναι έτοιμος για νέες δράσεις.

Ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης έλαβε  εξιτήριο από το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, με σαφή βελτίωση της υγείας του. Κι επειδή είμαστε βέβαιοι, ότι άλλη μια μπόρα ήταν και αυτή για τον Μίκη της καρδιάς μας, δεν ανακοινώσαμε κάτι από το intownpost .com για να μην προκαλέσουμε αναστάτωση στους φίλους του. «Ναι, ναι τα κατάφερε» μας είπε η αγαπημένη του θυγατέρα η Μαργαρίτα Θεοδωράκη ανακουφισμένη.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Κέντρου που νοσηλεύτηκε ο κ. Θεοδωράκης εισήχθη την Παρασκευή, 3 Αυγούστου, στις 11:19 μμ, μετά από νυχτερινό άτυπο προκάρδιο άλγος και επεισόδιο ταχυαρρυθμίας, επί εδάφους υποτροπιάζουσας κολπικής μαρμαρυγής. Με ήπια αιμοδυναμική αστάθεια, εισήλθε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου παρέμεινε για 24 ώρες, αναταχθείς σε φλεβοκομβικό ρυθμό, υπό φαρμακευτική αγωγή. Το μεσημέρι της επομένης εξήλθε της μονάδας και μεταφέρθηκε στο θάλαμο, όπου παρέμεινε επί τρεις ημέρες. Τώρα βρίσκεται στο σπίτι του και από τα παράθυρά του ατενίζει τον Ιερό Βράχο με πνευματική διάθεση και ονειρεύεται έναν κόσμο πιο δίκαιο…