fbpx

11.000 θεατές για τις Ικέτιδες του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θεάτρο Επιδαύρου

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Μια παράσταση – πρόταση από τον Καλλιτεχικό Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Στάθη Λιβαθινό παρακολούθησαν 11.000 θεατές, στην Παρασκευή 5 και το Σάββατο 6 Ιουλίου 2019, στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

Πρόκειται για μια συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου και του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου σε μια εμβληματική τραγωδία του Ευριπίδη για τον πόλεμο, τους νεκρούς του, την υπαρξιακή αγωνία, την αξιοπρέπεια, την πίστη και τη γυναικεία αντοχή.

Οι Ικέτιδες του Ευριπίδη είναι ένα έργο-εγκώμιο των Αθηνών, του δημοκρατικού πολιτεύματος και των χρηστών ηγετών και πολιτών, βαθιά ανθρώπινο και οξυδερκές μέσα στους αιώνες.

53 χρόνια μετά το μοναδικό της ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο (1966) σε σκηνοθεσία του Τάκη Μουζενίδη και 39 χρόνια από την πρώτη παράσταση του ΘΟΚ στην Επίδαυρο (1980) σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους, η τραγωδία σκηνοθετείται από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Στάθη Λιβαθινό, σε ένα εγχείρημα που στηρίζεται στη συνεργασία των καλλιτεχνών από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Για την παράσταση ανατέθηκε η μετάφραση στον ποιητή Γιώργο Κοροπούλη, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια σχεδίασε ο διεθνώς διακεκριμένος Κύπριος σκηνογράφος Γιώργος Σουγλίδης. Τη μουσική σύνθεση ανέλαβε ο Αγγελος Τριανταφύλλου, τους φωτισμούς ο Αλέκος Αναστασίου, τη χορογραφία ο Φώτης Νικολάου και τη μουσική διδασκαλία η Μελίνα Παιονίδου.

Οι μητέρες των Αργείων στρατηγών που έχασαν τη ζωή τους στη Θήβα πολεμώντας στο πλάι του Πολυνείκη προσπέφτουν Ικέτιδες στον βωμό της Δήμητρας στην Ελευσίνα.  Μαζί τους ο βασιλιάς του Άργους Άδραστος ο οποίος ήταν και αρχηγός της επίμαχης εκστρατείας. Ζητούν τη βοήθεια του βασιλιά της Αθήνας Θησέα γιατί οι Θηβαίοι κρατούν τους νεκρούς και δεν επιτρέπουν την ταφή τους παραβιάζοντας το έθος των Ελλήνων.

Ο Θησέας ανταποκρινόμενος στο δίκαιο αίτημα ετοιμάζεται να στείλει μήνυμα στον βασιλιά της Θήβας Κρέοντα όμως τον προλαβαίνει η άφιξη Θηβαίου Κήρυκα που φέρνει το δικό του μήνυμα στον Αθηναίο βασιλιά:  Του ζητά να διώξει τον Άδραστο και τις μητέρες διαφορετικά θα τους επιτεθούν.

Ο Θησέας οδηγεί τον στρατό της Αθήνας ενάντια στους Θηβαίους και φέρνει στην Ελευσίνα τους νεκρούς στρατηγούς όπου και τους καίουν προσφέροντάς τους τις πρέπουσες τιμές. Η Ευάδνη σε ένα παραλήρημα ορμά στη φωτιά και καίγεται μαζί με τον άνδρα της Καπανέα. Μητέρες και παιδιά παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής με τις στάχτες των αγαπημένων τους.

Η τραγωδία γραμμένη το 422 π.Χ. φέρει τον απόηχο της μάχης στο Δήλιο το 424 π.Χ., δύο χρόνια πριν, όταν οι Θηβαίοι -σύμμαχοι της Σπάρτης- νίκησαν τους Αθηναίους και δεν τους άφηναν για μέρες να πάρουν και να θάψουν τους νεκρούς τους.

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Γιώργος Κοροπούλης

Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός

Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Σουγλίδης

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου

Χορογραφία: Φώτης Νικολάου

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός σκηνοθέτης: Βασίλης Ανδρέου

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρίνα Μυρτάλη

Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Μαρία Καλαμαρά

Διανομή αλφαβητικά

Μητέρες Αργείων στρατηγών

Άννα Γιαγκιώζη

Άνδρη Θεοδότου

Κόρα Καρβούνη

Τζίνη Παπαδοπούλου

Μαρία Σαββίδου

Κωνσταντίνα Τάκαλου

Τάνια Τρύπη

Νιόβη Χαραλάμπους

Κάτια Δανδουλάκη: Αίθρα

Θοδωρής Κατσαφάδος: Ίφις

Κατερίνα Λούρα: Ευάδνη

Αγλαΐα Παππά: Αθηνά

Άκης Σακελλαρίου: Θησέας

Χρήστος Σουγάρης:Άδραστος

Ανδρέας Τσέλεπος: Άγγελος:

Χάρης Χαραλάμπους: Κήρυκας

Αναλυτικά η περιοδεία της παράστασης: 

11-14 Ιουλίου 2019: Λευκωσία, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄

17-18 Ιουλίου2019: Λεμεσός, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου

20 Ιουλίου 2019: Λάρνακα, Παττίχειο Δημοτικό Αμφιθέατρο

30 Αυγούστου 2019: Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους

2 Σεπτεμβρίου 2019: Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο

5 Σεπτεμβρίου 2019: Ηρώδειο

11 Σεπτεμβρίου 2019: Κορωπί, Θέατρο Δεξαμενής

15 Σεπτεμβρίου 2019: Ελευσίνα, Παλαιό Ελαιουργείο

«Τί γίνεται με το Θεατρικό Μουσείο;», της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Παγκόσμια ημέρα θεάτρου η 27η Μαρτίου, ημέρα που όσοι το υπηρετούν είχαν  την τιμητική τους και στην Ελλάδα, τη χώρα που γέννησε το θέατρο.

Το θεατρικό Μουσείο και Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου(Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.) , που ήταν από τα καλύτερα της Ευρώπης παραμένει κλειστό εδώ και 8 χρόνια ή πιο σωστά  βρέθηκε «στα σκουπίδια του Υπουργείου Πολιτισμού » όπως εύστοχα σχολίασαν οι εργαζόμενοι σε τελευταία ανακοίνωσή τους.

Κανένας από τους αρμόδιους για χρόνια δεν ευαισθητοποιήθηκε να το σώσει. Μέσα στη βαθιά ύφεση, πού χρόνος για τέτοιες σκέψεις. Μάταια ο πρόεδρός του Κώστας Γεωργουσόπουλος, έλιωσε τόσες σόλες παπουτσιών για να ανεβοκατεβαίνει τους ορόφους των υπουργείων και άλλων οργανισμών να εκλιπαρεί μήπως γίνει κάτι και κρατηθεί ζωντανό, ενώ σύρεται και στις αίθουσες των δικαστηρίων μαζί με τον ηθοποιό Γιώργο Μιχαλακόπουλο, που ήταν αντιπρόεδρος λόγω των μεγάλων χρεών που έχουν συσσωρευτεί στο Θεατρικό Μουσείο.

Έτσι στο υπόγειο κτίριο της οδού Ακαδημίας με τον αριθμό 50 του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων που στεγαζόταν σαπίζει για την ώρα η ιστορία του Ελληνικού θεάτρου, Ιστορία που μεταφράζεται σε σπάνιες εκδόσεις, μελέτες, δοκίμια, φωτογραφικό υλικό, κοστούμια, μακέτες σκηνικών και βέβαια τα καμαρίνια με τα προσωπικά αντικείμενα των μεγάλων του θεάτρου μας, όπως της  Μαρίκας Κοτοπούλη, της Κυβέλης, του Αιμίλιου Βεάκη, του Βασίλη Λογοθετίδη, της Κατίνας Παξινού και του Αλέξη Μινωτή, της Έλλης Λαμπέτη και του Δημήτρη Χόρν, του Δημήτρη Μυράτ και του Μάνου Κατράκη αλλά και της Μελίνας Μερκούρη, της Τζένης Καρέζη, της Αλίκης Βουγιουκλάκη και της Μαρίας Κάλλας, της Ντίβας της Όπερας που άλλοτε δέσποζε σε περίοπτη θέση.

Την ίδια τύχη έχει και η βιβλιοθήκη του (Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.), που διατηρείται σε ένα χώρο στην περιοχή της Πατησίων.

Στο μεταξύ πολλά κοστούμια και προσωπικά αντικείμενα ηθοποιών που έφυγαν πρόσφατα από τη ζωή βρίσκονται στην κατοχή του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΤΑΣΕΗ) και οι υπεύθυνοι εκεί, που έχουν επισκεφθεί όλους όσους χρημάτισαν υπουργοί Πολιτισμού το διάστημα της 8ετίας, παρακαλώντας τους κυριολεκτικά να κάνουν κάτι για να ξανανοίξει το Θεατρικό Μουσείο, θέλουν να πιστεύουν , ότι θα βρεθεί ένας χώρος μεταστέγασης του Μουσείου για να τα παραδώσουν, όπως μας είπε ο πρόεδρος του ΤΑΣΕΗ κ. Σπύρος Μπιμπίλας.

Για το θέμα έδειξε ιδιαίτερα ενδιαφέρον το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών που επισκέφτηκε την τέως υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, η οποία λέγεται ότι προσέφερε  ένα χώρο, αλλά δεν υπήρχαν τα χρήματα για την μετατροπή και την ανακατασκευή του, όπως δήλωσε στο Intownpost.com ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Τον Φεβρουάριο του 2018 αναγγέλθηκε μετά τυμπανοκρουσιών, ότι το  Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού προχωράει σε οριστική και συνολική λύση για το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο (Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.) και αναγγέλθηκε ο χώρος  που θα στεγάσει το νέο Θεατρικό Μουσείο.

Είναι  το νεοκλασικό κτίριο της οδού Σταδίου 47, κληροδότημα Αλεξάνδρου Σούτζου, το οποίο θα παραχωρηθεί, βάσει συμφωνίας, από την Εθνική Πινακοθήκη στο ΥΠΠΟΑ. Επί υπουργίας όμως της  κας. Ζορμπά δεν υπάρχει κανένα νέο, αν προχώρησε το θέμα.

Για την ιστορία αναφέρουμε, ότι το νεοκλασικό της οδού Σταδίου 47, ισόγειο και δύο όροφοι, (διέθετε και έξοδο στην οδό Γεωργίου Σταύρου, η οποία ήταν η έξοδος των αλόγων) περιήλθε με διαθήκη και κωδίκελλο  του 1894, στην Εθνική Πινακοθήκη και αποτελεί περιουσία του κληροδοτήματος Αλεξάνδρου Σούτζου. Η πρόσοψη κρίθηκε διατηρητέα  από  τον Δήμο Αθηναίων το  2003. Το κτίριο εκμισθώνονταν έως τον Οκτώβριο του 2012 σε εμπορικές επιχειρήσεις.

Το «Θεατρικό Μουσείο» ήταν έργο του ιστορικού του θεάτρου μας Γιάννη Σιδέρη που αφιέρωσε τη ζωή του γι΄ αυτό τον ιερό σκοπό εργαζόμενος με συνέπεια και αγάπη επί 37 συνεχή χρόνια.

Ο μεγάλος μας ηθοποιός Μάνος Κατράκης είχε εκθειάσει  τον Γιάννη Σιδέρη για το σημαντικό του έργο σχολιάζοντας:

«Ήταν ό άνθρωπος που ανάλωσε την ζωή του υπηρετώντας αθόρυβα και δημιουργικά, με υπέρθεη αγάπη το θέατρό μας… Που τρέχει μαζί μας βήμα, βήμα σαράντα και χρόνια. Εμείς θα φύγουμε ο Σιδέρης θα μείνει. Θα μείνουμε και μεις αλλά σαν παρενθέσεις, σαν κόμματα ή σαν ερωτηματικά, σπάνια κάποιοι σαν θαυμαστικά. Όμως το μεγάλο θαυμαστικό είναι ο Σιδέρης που κατάφερε να καρφώσει τρυπώντας με τα δάκτυλα του σ΄ ένα τσιμεντένιο τοίχο την ταμπέλα της ιστορίας όλων μας. Την ταμπέλα του «Θεατρικού Μουσείου». Με τόση πίστη, με τόση αγάπη.»

Λίγες ημέρες πίσω η θεατρική κοινότητα γιόρτασε  την αγαπημένη της τέχνη.

Το Θεατρικό Μουσείο παραμένει ακόμα κλειστό κι εμείς κρατάμε αυτό που είπε η Στέλλα Άντλερ, η ηγετική φυσιογνωμία του αμερικάνικου θεάτρου: «Η λέξη θέατρο προέρχεται από τους Έλληνες».

 Έτσι για να νιώσουμε δικαιωμένοι , γιατί μόνο αυτό μας έμεινε.

Στη γειτονιά των αγγέλων ο Τρύφων Καρατζάς και ο Γιώργος Τζώρτζης

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Δύο δημοφιλείς ηθοποιοί έφυγαν από τη ζωή βυθίζοντας στο πένθος τους συναδέλφους τους αλλά και τους θαυμαστές τους. Ο Τρύφων Καρατζάς και ο Γιώργος Τζώρτζης.

Σε ηλικία 82 ετών αναχώρησε ο Τρύφων Καρατζάς.Την ανακοίνωση του θανάτου του, έκανε η Δανάη Μπάρκα μέσω του προσωπικού της λογαριασμού στο Instagram γράφοντας χαρακτηριστικά: «Αντίο Τρύφωνα Καρατζά. Πάντα θυμάμαι την ευγένεια σου και το χαμόγελο σου στην αυλή του σπιτιού μας»

Πριν από περίπου 24 χρόνια, ο Τρύφων Καρατζάς ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της σειράς «Λαβ Σόρυ,» ενός σίριαλ που έγραψε τηλεοπτική ιστορία τη δεκαετία του ’90.

Είχε 60 χρόνια πορείας στον χώρο της υποκριτικής, στη διάρκεια των οποίων έπαιξε σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις, ταινίες και σειρές.ανάμεσά τους και η «Ονειροπαγίδα» που προβλήθηκε στον ΑΝΤ1 το 2011.

Πριν από ενάμιση χρόνο είχε ένα ατύχημα και χρειάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση και να μείνει ένα διάστημα μακριά από το θέατρο.

Τότε, είχε δηλώσει: «Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς το θέατρο. Η υγεία μου έχει βελτιωθεί και περιμένω τη στιγμή που θα επιστρέψω στη σκηνή. Δεν είναι εύκολο να κάθεσαι στον καναπέ. Ο καναπές προμηνύει ότι περιμένεις τον θάνατο».

Η χαρτοπαίχτρα (1982) - Τρύφων Καρατζάς (Γιατρός), Σοφία Κακαρελίδου (Κα Ευτέρπη).(Αρχείο Εθνικού Θεάτρου)

Δυο μέρες πριν άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος Τζωρτζης. Ένας ηθοποιός με πολλές συμμετοχές σε τηλεόραση και κινηματογράφο, πέθανε στις 15 Ιανουαρίου 2019, σε ηλικία 81 ετών.

Γεννημένος στην Αθήνα στις 30 Ιουλίου 1938 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1960 και στον κινηματογράφο το 1961. Την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο πραγματοποίησε με το θίασο Βασίλη Διαμαντόπουλου – Μαρίας Αλκαίου, στο έργο του Αλ. Κασσόνα «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια», για να ακολουθήσουν συμμετοχές σε πολλούς άλλους θιάσους, με πιο μακροχρόνια αυτήν στο θίασο Δημήτρη Μυράτ -Βούλας Ζουμπουλάκη.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 δημιούργησε δικό του θίασο με την τότε σύζυγό του  -και μητέρα της κόρης του Ευγενίας- Τόνια Καζιάνη, ανεβάζοντας σημαντικά έργα του διεθνούς ρεπερτορίου.

Στην τηλεόραση πρωτοεμφανίστηκε στον «Άγνωστο πόλεμο», αργότερα στη «Λάμψη», για να κλείσει τον τηλεοπτικό του κύκλο με τις «Μάγισσες της Σμύρνης» και με τα «Ματωμένα Χώματα» (2008), συμπρωταγωνιστώντας με την Άννα Συνοδινού.

Φιλμογραφία

«Ποτέ την Κυριακή» (1960)

«Συνοικία το «όνειρο»» (1961)

«Τα δίχτυα της ντροπής» (1965)

«Εγκατάλειψη» (1965)

«Γεύση από ερώτα» (1966)

«Η 7η ημέρα της δημιουργίας» (1966)

«Η ώρα της οργής» (1968)

«Το κανόνι και τ’ αηδόνι» (1968)

«Θυμήσου αγάπη μου» (1969)

«Ένας Γερμανός στα Καλάβρυτα» (1970)

«Μαυροφόροι του βουνού και του κάμπου» (1970)

«Όμορφες μέρες» (1970)

«Σταυραετοί στα Μετέωρα» (1970)

«Στη μάχη της Κρήτης» (1970)

«Εσχάτη προδοσία» (1971)

«Ελευθερία ή θάνατος» (1972)

«Ο βάλτος» (1973)

«Παύλος Μελάς» (1973)

«Τα χρόνια της οργής» (1973)

«Γιάννης και Μαρία» (1982)

«Αδέξιος εραστής»  (1984)

«Ο Ταμτάκος στο Ναυτικό»  (1985)

«Και δειλός και τολμηρός»   (1988)

«Οι σκλάβοι στα δεσμά τους»  (2008)

Έφυγε και η Μαριάννα Τόλη

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Πάλεψε γενναία μέχρι την τελευταία στιγμή η Μαριάννα Τόλη, αλλά δεν τα κατάφερε να νικήσει το τέρας.

Η μάχη με την επάρατο ήταν μακροχρόνια για την ταλαντούχα  ηθοποιό και τραγουδίστρια, που αναπαύτηκε.

Την είδηση του θανάτου της Μαριάννας Τόλη έκανε γνωστή στο λογαριασμό της στο Facebook από τη σελίδα της η Σεμίνα Διγενή με την οποία συνδεόταν με στενή φιλία.

Σπαραξικάρδιο το αντίο της Σεμίνας Διγενή στην πολύτιμη φίλη της:

«‘Έφυγε ένα σπάνιο πλάσμα. Από τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Η πολύτιμη φίλη μου.

Η χαρούμενη γειτόνισσά μου. Η έντιμη και υποδειγματική συνεργάτης επί χρόνια. Η πιο τρυφερή, η πιο ειλικρινής, η πιο αισιόδοξη, η πιο ευγενική κι η πιο γενναιόδωρη.

Η αγαπημένη μου Μαριάνα Τόλη ταξιδεύει στους υπέροχους παραδείσους, που ονειρευόταν και που μετέφερε ολοζώντανους στα παραμύθια που ανέβαζε στη σκηνή. 

Αυτή τη φορά η «Πεντάμορφη» δεν τα κατάφερε με το «Τέρας»…
Καληνύχτα αγάπη μου, θα σ αγαπάω και θα σε σκέφτομαι πάντα».

 

Η Μαριάννα Τόλη σπούδασε ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι στην Αμερική και κλασικό και μοντέρνο χορό στο Λονδίνο. Στην Ελλάδα ακολούθησε κλασικό τραγούδι και τέλειωσε τη δραματική σχολή του Εθνικού, ενώ άρχισε την καριέρα της συμμετέχοντας στη «Λυσιστράτη» στην Επίδαυρο.

Είχε αρκετές δισκογραφικές επιτυχίες, ενώ το 1977 πήρε μέρος στη Γιουροβίζιον με το «Μάθημα Σολφέζ» του Γιώργου Χατζηνάσιου. Έπαιξε σε πολλά μιούζικαλ, όπως στα «Άννυ», «Ίρμα», «Σικάγο», υπήρξε δε η αντικαταστάτρια της Αλίκης Βουγιουκλάκη στο «Εβίτα». Επίσης πρωταγωνίστησε στις ταινίες «Γλυκιά ζωή» του Μιχάλη Κακογιάννη και «Ρόδινα ακρογιάλια» του Ευθύμιου Χατζή.

Την περίοδο 2001-2003 ήταν διευθύντρια στο Παιδικό Στέκι του Εθνικού, ενώ το 2005 πρωταγωνίστησε σε παγκόσμια πρώτη στο έργο του Τενεσί Γουίλιαμς «Η κυρία Στόουν». Επίσης, για τρία χρόνια είχε εκπομπή στη ΝΕΤ με τίτλο «Μουσικές Μεταμφιέσεις». Επιπλέον, είχε μεταφράσει βιβλία και είχε γράψει αμέτρητους στίχους για τα παιδικά έργα που είχε ανεβάσει.

«Στο καλό Γιώργο Μοσχίδη», της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Δεν έχω συναντήσει στη δημοσιογραφική μου διαδρομή πιο ευγενικό και πιο σεμνό καλλιτέχνη από τον σπουδαίο Γιώργο Μοσχίδη.

Όπως εύστοχα σχολίασε ένας συνάδελφος, «αν ήταν στην Αγγλία σίγουρα θα είχε τιμηθεί με τον τίτλο του Sir». Μοναχικός εργάτης του θεάτρου δούλευε ακατάπαυστα με αγάπη και πάθος, ποιούσε ήθος επάνω και κάτω από το θεατρικό σανίδι, γιατί πίστευε ότι η τέχνη είναι το μέσο που αν όχι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, τουλάχιστον να τον ευαισθητοποιήσει και να ανοίξει δρόμους στην ανθρώπινη σκέψη.

Ήμουν στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με τους δικούς μου, όταν πληροφορήθηκα την είδηση του θανάτου και η ψυχή μου γέμισε θλίψη. Τον θυμήθηκα να κοκκινίζει σαν παιδί, όταν του είχα ζητήσει συνέντευξη και να με αποζημιώνει με το χαμόγελο του, μια υπέροχη αίσθηση που επιδρούσε ευεργετικά σε μένα κάθε φορά που τον συναντούσα.

Ο Γιώργος Μοσχίδης δεν είχε κόμπλεξ, γιατί ήξερε ποιος ήταν. Στεκόταν πάντα πλάι στη νέα γενιά των ομότεχνών του και είχε την καλύτερη άποψη γι΄αυτή: «Είναι σίγουρο ότι μπορεί να κάνει πάρα πολύ σπουδαία πράγματα, γιατί η νέα γενιά είναι καλύτερη από την δική μας. Είναι ταλαντούχοι, πολύ πιο μορφωμένοι και πιο προχωρημένοι από εμάς. Ένα πράγμα είναι κατά κάποιον τρόπο μείον. Εμείς ανεβαίναμε τα σκαλάκια ένα – ένα, ενώ οι νέοι ανεβαίνουν λίγο περισσότερο από το ένα και αυτό ίσως να τους δυσκολέψει στην σταθερότητα.»

Αντίθετα δεν ήταν τόσο αισιόδοξος, ότι η Ελλάδα θα ορθοποδήσει: «Εγώ ανήκω σε μία γενιά η οποία φυλακίστηκε, εξορίστηκε, έχασε τον μπούσουλα που λένε. Λέγοντας ότι σκοτώθηκε και έμεινε απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα για έναν καλύτερο κόσμο. Και ρωτώ έγινε ο κόσμος καλύτερος;»

Και μπορεί να απόδρασε από αυτή τη ζωή ο Γιώργος Μοσχίδης σε ηλικία 87 χρονών από φυσιολογικά αίτια, παραμονή των Χριστουγέννων και να μας πλήγωσε τόσο, αλλά άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα στην τέχνη του εφήμερου, το θέατρο, με συγκλονιστικές ερμηνείες σε εκατοντάδες παραστάσεις από την 65χρονη διαδρομή του στο θεατρικό σανίδι.

Ο Γιώργος Μοσχίδης και η Φρίντα Λιάππα
Ο Γιώργος Μοσχίδης και ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος επίστηθιοι, αγαπημένοι φίλοι επί σειρά πολλών ετών

Οι νεώτεροι  θα τον θυμούνται από τις κωμωδίες του παλιού κλασικού Ελληνικού Κινηματογράφου πλάι σε μεγάλα ονόματα όπως του Λάμπρου Κωνσταντάρας και της Μάρως Κοντού.

Ο Γιώργος Μοσχίδης είχε γεννηθεί στην Καβάλα το 1931. Ο πατέρας του ήταν καπνεργάτης και η μητέρα του κόρη καπνεμπόρου. Είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως ηθοποιός με περιοδεύοντες θιάσους, τα «μπουλούκια», όπως τα έλεγε ο ίδιος.

Την τέχνη του ηθοποιού την διδάχτηκε  στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Θεσσαλονίκης και έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση το 1952 στο έργο «Ρομάντζο» του Ε. Σέλντον με το Θίασο της Μαίρης Αρώνη- Βάσως Μανωλίδου.

Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης με περισσότερες από 350 συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις, αλλά και με το Ελεύθερο Θέατρο ενώ συμμετείχε και σε παραστάσεις αρχαίου δράματος και αττικής κωμωδίας.

Συνευρέθηκε  στη σκηνή με το Δημήτρη Χορν, την Έλλη Λαμπέτη, τον Γιάννη Φέρτη, τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, με τον οποίο τους συνέδεε βαθιά φιλία. Συνεργάστηκε με κορυφαίους σκηνοθέτες κι υπηρέτησε όλα τα είδη του θεάτρου, αλλά διακρίθηκε κυρίως σε παραστάσεις αρχαίου δράματος. Είχε τιμηθεί με το Βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης» για τη συνολική προσφορά του στο θέατρο, σημαντική ήταν όμως η προσφορά του και στον κινηματογράφο.

Στο σινεμά ξεκίνησε το 1958 στην ταινία του Λαμπρινού «Διακοπές στην Αίγινα» και την ίδια χρονιά έπαιξε στο ιστορικό δράμα του Γρ. Γρηγορίου «Ο Μιμίκος και η Μαίρη». Συμμετείχε σε 43 ταινίες, όπως «Κρίμα το μπόι σου» (1970), «Τι 30, τι 40, τι 50» (1972), «Αγάπη μου παλιόγρια» (1972) ,«Τον αράπη και αν τον πλένεις (1973)». Σημαντική ήταν και η παρουσία στις ταινίες του νέου ελληνικού κινηματογράφου και συγκεκριμένα στις ταινίες: «Τα Χρώματα της ίριδας (1975)»,  «Χάππυ Νταίη (1976)», «Ρόζα (1982)», «Ρεβάνς (1983)», «Η Παρεξήγηση (1983)», «Υπόγεια Διαδρομή (1983)» και  «Ζωή Χαρισάμενη (1993)».

Είχε τιμηθεί με το Βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης» για τη συνολική του προσφορά στο θέατρο, είχε αποσπάσει το Βραβείο Β’ ανδρικού ρόλου στην ταινία «Χάππυ Νταίη» του Παντελή Βούλγαρη (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης – 1976), και το Βραβείο Β’ ανδρικού ρόλου στην τηλεοπτική σειρά «Η αγάπη άργησε μια μέρα» (1998). Δίδαξε στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου, Γ. Θεοδοσιάδη και «Βεάκη» , ενώ πήρε μέρος στους συνδικαλιστικούς αγώνες του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ..Ε.Η. ) και διετέλεσε γενικός γραμματέας του το 1975.

«Καταρρέει το σπίτι στην Αθήνα που έζησε τα εφηβικά της χρόνια η Μαρία Κάλλας», γράφει η Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

….χάρη, όμως, στην τιτάνια προσπάθεια της διεθνούς φήμης σοπράνο Βάσως Παπαντωνίου γεννιέται  η ελπίδα να σωθεί το σπίτι της μεγάλης ντίβας της όπερας

Μπορεί στο Νιοχώρι Μεσσηνίας να γίνεται κάτι στο πατρικό της Μαρίας Άννας Σοφίας Σεσιλίας Καλογεροπούλου, της φωνής που άλλαξε για πάντα την πορεία της όπερας, για να σωθούν κάποιοι τοίχοι που απέμειναν, το διαμέρισμα που έζησε η ανεπανάληπτη λυρική καλλιτέχνιδα τα νεανικά της χρόνια στην Αθήνα  ρημάζει.

Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα, στη χώρα που γέννησε τον πολιτισμό και δεν είναι άξια να κάνει κάτι για να τιμήσει τη «θεϊκή Κάλλας». Για παράδειγμα ένα μουσείο, αφιερωμένο στο διεθνές σύμβολο της πριμαντόνα, για την ασύγκριτη φωνή της Ντίβα της όπερας, που θα συγκέντρωνε χιλιάδες ξένους επισκέπτες  από όλο τον κόσμο.

Η πολυκατοικία Παπαλεονάρδου στην συμβολή των οδών Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά, τέλη της δεκαετίας του ’20, εκεί όπου έζησε τα εφηβικά της χρόνια η Μαρία Κάλλας (αρχείο ΕΡΤ)

Το ίδιο κτίριο σήμερα

Αντίθετα οι Γάλλοι έχουν τοποθετήσει αν μη τι άλλο μια αναμνηστική πλάκα ,στο διαμέρισμα δώρο του Ωνάση στον αριθμό 36 της avenue Georges Mandel στο Παρίσι, εκεί που έμεινε , όταν αποσύρθηκε από τη σκηνή,  στην οποία αναγράφεται:

«Εδώ έζησε η Μαρία Κάλλας μέχρι που έφυγε από τη ζωή.»

Στην  Αθήνα η πολυκατοικία Παπαλεονάρδου στην συμβολή των οδών Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά, γνωστή και ως βίλα Σκαραμαγκά είναι παραδομένη στην εγκατάλειψη του αδηφάγου χρόνου που δεν την σεβάστηκε και στην αδιαφορία των υπευθύνων.

Στην πρόσοψη της πολυκατοικίας υπήρχε αναμνηστική πλάκα, η οποία έχει αφαιρεθεί σήμερα, όπου σημειωνόταν: «Στο σπίτι αυτό έζησε η Μαρία Κάλλας. Υπουργείο Πολιτισμού 1987».

Στο νοικιασμένο διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου η Κάλλας μετά το διαζύγιο των γονιών της, ήρθε στην Αθήνα και έμεινε εκεί με τη μητέρα της και τη μεγαλύτερη αδελφή της Υακίνθη από το 1937 μέχρι το 1945, οπότε και επέστρεψε ξανά στη Νέα Υόρκη.

Τα καλοκαίρια όταν έκανε πρόβα από τα ανοιχτά παράθυρα η φωνή της μάγευε τους περαστικούς που σταματούσαν εκστατικοί να την ακούσουν.

Η Οικία Μαρίας Κάλλας που χαρακτηρίστηκε επί υπουργίας Μελίνας Μερκούρη, το 1989 ως διατηρητέο ιστορικό και αρχιτεκτονικό μνημείο των νεότερων χρόνων τελούσε υπό κατάληψη των αντιεξουσιαστών για περισσότερο από μια 10ετία.

Τον Σεπτέμβριο του 1999, το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές από το μεγάλο  σεισμό που ταρακούνησε την πρωτεύουσα με επίκεντρο την Πάρνηθα. Τότε μπήκαν κάποιες σκαλωσιές, αλλά οι εργασίες ανακατασκευής δεν έγιναν ποτέ. Ώσπου ήρθε και η φωτιά από τους τοξικομανείς που είχαν βρει εκεί καταφύγιο και το αποτελείωσε. Οι υπεύθυνοι του Ναυτικού Απομαχικού ταμείου (ΝΑΤ) αποφάσισαν να σφραγίσουν ξανά το κτίριο, που από τότε δεν έχει αξιοποιηθεί.

Το κτίριο ανήκει στην ιδιοκτησία του (ΝΑΤ) από το 1950, που το εκμεταλλεύτηκε μέχρι το 1999 υπεκμισθώνοντάς το σε ιδιωτικό εκπαιδευτήριο. Έγινε μελέτη ανακατασκευής, αλλά το ΝΑΤ δήλωσε έλλειψη κονδυλίων για την εφαρμογή της και έκτοτε έχει εγκαταλειφθεί. Σήμερα παρουσιάζει εικόνα ερήμωσης, διάλυσης και αδιαφορίας. Είναι έτοιμο να καταρρεύσει, ενώ μέσα έχεις σωρούς σκουπιδιών και τρωκτικών που λυμαίνονται το χώρο.

Η επιβλητική αυτή πολυκατοικία, όπως αναφέρει η Vikipedia, όπου έζησε τα νεανικά της χρόνια η Μαρία Κάλλας, οικοδομήθηκε γύρω στο 1925, με μορφολογικές επιρροές του ευρωπαϊκού ρυθμού Αρ Νουβό (γερμ. Jugendstil) της εποχής εκείνης, σε σχέδια του σπουδαίου αρχιτέκτονα καθηγητή του ΕΜΠ Κωνσταντίνου Κιτσίκη (1893 – 1969).

Η κατοικία της Μαρίας Κάλλας στο Παρίσι, 36 Avenue Georges Mande

Κι εκεί που δεν κάνει τίποτα το κράτος μπαίνει η ιδιωτική πρωτοβουλία και θριαμβεύει.

Η διεθνούς φήμης Σοπράνο Βάσω Παπαντωνίου με τον σύζυγός της, τον συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό

Η διεθνούς φήμης σοπράνο Βάσω Παπαντωνίου, η οποία χρόνια αγωνίζεται με τον σύζυγό της Βασίλη Βασιλικό για να σώσει το κτίριο στην οδό Πατησίων και να το μετατρέψει σε Ακαδημία Λυρικής Τέχνης κατάφερε να υπογράψει μία σύμβαση με τον ΕΦΚΑ στον οποίον έχει περιέλθει η κυριότητα του ακινήτου με σκοπό να προχωρήσουν οι διαδικασίες συντήρησης της πολυκατοικίας.

Για τον ιερό αυτό σκοπό τα χρήματα που συγκεντρώνονται από το ετήσιο γκαλά για την Κάλλας, που πραγματοποιείται με την συνεργασία

της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και τη συμμετοχή σπουδαίων τραγουδιστών, προορίζονται για την προωθητική μελέτη του κτιρίου με ελπίδες να  ενταχθεί στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ.

«Όλη αυτή η περιπέτεια με έχει πείσει για κάτι: Όταν πιστεύει κάποιος πολύ σε κάτι και χωρίς να διεκδικεί τίποτα για τον ίδιο μπορεί να κατορθώσει το ακατόρθωτο» δήλωσε η κα. Παπαντωνίου.

Η Κάλλας, η απόλυτη ντίβα της όπερας τα βλέπει όλα αυτά από τη διάσταση που βρίσκεται, χαμογελάει και  χαίρεται, που ο μύθος της παραμένει ζωντανός και μετά θάνατο.

Άλλωστε η ίδια είχε πει: «Είναι πολύ περίεργο συναίσθημα να είσαι ζωντανός μύθος, ενώ βρίσκεσαι ακόμα στη γη. Ίσως θα ήταν καλύτερο, αν όλοι αυτοί που θαυμάζουν τη φωνή μου, αποφάσιζαν να με θεωρούν αθάνατη, μετά το θάνατό μου.

Αν γινόταν αυτό, τότε θα καθόμουν σε κάποιο σύννεφο, θα κοίταζα κάτω και θα απολάμβανα το θέαμα, αντί να κάθομαι και να ανησυχώ αν θα καταφέρω να βγάλω τις ψηλές νότες». 

Ο Γερμανός ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας Τόρστεν Μπουχστάιναρ (Torsten Buchsteiner) θα βρίσκεται στο Studio Μαυρομιχάλη

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» γιορτάζοντας τα 10 χρόνια λειτουργίας του studio Μαυρομιχάλη, παρουσιάζει από τις αρχές Οκτωβρίου 2018, κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21.00, την παράσταση «Nordost» του Τόρστεν Μπουχστάιναρ (Torsten Buchsteiner) σε σκηνοθεσία Στέλλας Κρούσκα.

Το Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018 ο συγγραφέας του έργου, Τόρστεν Μπουχστάιναρ (Torsten Buchsteiner), θα βρίσκεται στην Αθήνα για να παρακολουθήσει την παράσταση. Μετά το τέλος της παράστασης θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό, με τον συγγραφέα, αλλά και με τον μεταφραστή, Γιώργο Δεπάστα και τη σκηνοθέτη της παράστασης, Στέλλα Κρούσκα.

Η παράσταση βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.

Στις 23 Οκτωβρίου 2002, 42 Τσετσένοι εισέβαλαν στο θέατρο  Ντουμπρόβκα στη Μόσχα. Διέκοψαν την παράσταση του μιούζικαλ «Νορντόστ» και κράτησαν ως ομήρους 850 άτομα. Το αίτημα τους ήταν να  αποχωρήσουν τα ρώσικα στρατεύματα από την Τσετσενία.

Χωρίς να καταβάλει καμία σοβαρή προσπάθεια να δώσει αναίμακτο τέλος στο δράμα των ομήρων, η ειδική αντιτρομοκρατική ομάδα εισέβαλε στο θέατρο. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, λένε οι μυστικές υπηρεσίες. Ήταν μια αιματοχυσία, λένε οι σχολιαστές.

Η ομηρία κράτησε 57 ώρες και στοίχισε τη ζωή σε 170 ανθρώπους.

Σε μια επίσημη ομιλία στη τηλεόραση ο πρόεδρος Πούτιν είπε: «Αποδείξαμε πως κανένας δεν μπορεί να αναγκάσει τη Ρωσία να γονατίσει». Ζήτησε συγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων με τα λόγια: «Δεν μπορέσαμε να τους σώσουμε όλους – παρακαλώ συγχωρήστε μας.» Την επόμενη Δευτέρα την ανακήρυξε ως Ημέρα Εθνικού Πένθους. 

Για κάθε νεκρό όμηρο η κυβέρνηση πλήρωσε το ποσό των 3.150 ευρώ. Οι επιζήσαντες πήραν τα μισά. Από 76 μηνύσεις για ψυχική οδύνη, τις 65 τις απέρριψε ένα δικαστήριο της Μόσχας. Έντεκα περιπτώσεις κέρδισαν αποζημιώσεις ανάμεσα σε 80 και  2.150 Ευρώ. Είκοσι τέσσερις προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Από επίσημη πλευρά η Ομηρία στη Μόσχα συγκρίνεται με την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη.  Και σε αυτή την περίπτωση, όπως και στην περίπτωση της 11ης Σεπτεμβρίου, θεωρείται αντιπατριωτικό να κάνει κανείς σκέψεις για τα αίτια της τρομοκρατίας ή για αναίμακτες λύσεις.

Στη παράσταση στο studio Μαυρομιχάλη, 9 γυναίκες με όχημα το έργο του Μπουχστάινερ και αληθινές μαρτυρίες από ανθρώπους που έζησαν από μέσα τα γεγονότα, μας δίνουν το ιστορικό της τραγωδίας που συγκλόνισε ολόκληρο το κόσμο και που σήμερα 16 χρόνια μετά, οι κάθε είδους παραλλαγές

Συντελεστές :

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας

Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία – Σκηνογραφική επιμέλεια: Στέλλα Κρούσκα

Κοστούμια: Μαρία Μπενάκη

Φωτισμοί: Στέφανος Κοπανάκης

Μουσική επιμέλεια: Αναστασία Φλεμοτόμου

Βίντεο – Φωτογραφίες: Αντώνης Χρήστου

Παίζουν : Κατερίνα Αγγελίτσα, Μαριέλα Δουμπού, Αλεξάνδρα Καραναστάση, Ιωάννα Κεραυνού, Κατερίνα Λούβαρη – Φασόη, Μαρία Μπενάκη, Σοφία Παπαδοπούλου,  Έφη Ρευματά, Αναστασία Φλεμοτόμου

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων:                                                                                            

Από 6 Οκτωβρίου 2018

Κάθε Σάββατο και Κυριακή  στις 21.00

Τιμές Εισιτηρίων:

Κανονικό : 12 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών και άνω των 65 ετών, Άνεργοι: 10 ευρώ

Ατέλειες : 5 ευρώ

Διάρκεια: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

«Τα Ελληνικά Πετρέλαια στο πλευρό του Μικρού Εθνικού Θεάτρου», της Τίνας Πανώριου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

Τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης συνεργάζονται για πρώτη φορά με το Εθνικό Θέατρο, συμμετέχοντας μαζί με το ίδρυμα Ωνάση στην αποκατάσταση του Μικρού Εθνικού για παιδιά και εφήβους στο ανακαινισμένο πλέον ισόγειο του Θεάτρου Rex επί της οδού Πανεπιστημίου 48.

Ο σκηνοθέτης Στάθης Λιβαθινός παρουσιάζει το πρόγραμμα του Εθνικού

«Μια σκηνή για να έχουν τα παιδιά μας μια μέρα ένα ωραίο παρελθόν», όπως εύστοχα τόνισε ο σκηνοθέτης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Στάθης Λιβαθινός, στην παρουσίαση του πολύπλευρου, πολλά υποσχόμενου φετινού προγράμματος με το εύγλωττο μήνυμα «Φαντάσου» (το πλήρες πρόγραμμα σε επόμενη ανάρτηση μας). Στο κέντρο των σκηνών μας έρχεται ο Άνθρωπος Με τον  Άνθρωπο στο κέντρο. Για την ανάγκη του να βρίσκεται σε ισορροπία με τον εσωτερικό και τον εξωτερικό ρυθμό του κόσμου. Για να μπορεί να αναπνέει σε ένα κόσμο που συχνά τον περιορίζει. Εκεί αποβλέπει  το Εθνικό και αυτή την χρονιά.  Σε  επιλογές που στοχεύουν μακριά σε μεγάλα οράματα, με μεγάλο δείκτη δυσκολίας, σε σχέδια που αποβλέπουν στο κτίσιμο ενός πιο αισιόδοξου, φωτεινού και όμορφου αύριο.

Ράνια Σουλάκη Διευθύντρια Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης ΕΛΠΕ

 

Η κυρία Ράνια Σουλάκη, Διευθύντρια Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης των ΕΛΠΕ, μεταξύ άλλων ανάφερε τα εξής: «Τα Ελληνικά Πετρέλαια, ξεκινούν για πρώτη φορά τη συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο και συνέβαλαν στη διαμόρφωση των υποδομών του Μικρού Εθνικού γιατί πιστεύουν και επενδύουν στους νέους. Στο δικό τους χώρο πλέον, θα έχουν την ευκαιρία μέσα από τη διδασκαλία, την εμπειρία και άσκηση να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους και να ανακαλύψουν τα ταλέντα τους. Το Μικρό Εθνκό ανοικτό σε όλους για ίσες ευκαιρίες και εμπειρίες, θέλουμε να αποτελέσει ένα εργαστήρι έμπνευσης για παιδιά κάθε ηλικίας αλλά και τον συνδετικό κρίκο για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης  και ενιαίας  κουλτούρας».

«Το Μικρό Εθνικό καλωσορίζει τα παιδιά και τους εφήβους στο νέο τους «σπίτι», στη δική του πια σκηνή ,στο ανακαινισμένο Ισόγειο του θεάτρου Rex», είπε η υπεύθυνη του Μικρού Θεάτρου κ. Σοφία Βγενοπούλου. «Μια ανανεωμένη παιδική και εφηβική σκηνή που επιλέγει για φέτος να εστιάσει στο «εμείς», αφιερώνοντας το ρεπερτόριο της στην γνωριμία μας με τον άλλον. Τέσσερα έργα, που το καθένα του από την δική του σκοπιά μας βοηθούν να διερευνήσουμε τις ανθρώπινες σχέσεις, την έννοια της ενσυναίσθησης, αλλά και το καθρέφτισμα που αποτελεί η κάθε μας επαφή με τους άλλους Αυτός είναι άλλωστε και ο διττός καλλιτεχνικός και εκπαιδευτικός  στόχος του Μικρού θεάτρου. Να αποτελέσουν  οι παραστάσεις του την αφετηρία για ένα συναρπαστικό ταξίδι της φαντασίας, που βήμα με κάθε βήμα μας φέρνει πιο κοντά στον άλλον. Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα», προσέθεσε.

Η Σοφία Βγενοπούλου υπευθυνη του Μικρού Εθνικού

Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε, ότι το Μικρό Εθνικό κατά την διάρκεια του έτους έχει και άλλες δράσεις όπως «Χριστούγεννα με Δρώμενα Μετά την Παράσταση», Το «Θέατρο στο νέο Σχολείο», Κατασκήνωση για παιδιά 6 έως 12 χρόνων κ.α.

Να σημειωθεί ότι το έντυπο πρόγραμμα αλλά και τις αφίσες των παραστάσεων κοσμούν έργα Ελλήνων καλλιτεχνών που βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, όπως των: Γεωργίου, Γυπαράκη, Κόζαρη, Κοκκινίδη, Τρανού, Αλέξανδρου Ψυχούλη. «Μία σημαντική συνάντηση δύο τεχνών με 2 διαφορετικές αφετηρίες» όπως σημείωσε ο Στάθης Λιβαθινός

Ο Σταθης Λιβαθινός, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού και η Ράνια Σουλάκη των ΕΛΠΕ

Συγκεκριμένα στο Μικρό Εθνικό

 Ρεπερτόριο 2018 – 2019

«Ο Πρίγκιπας και ο Φτωχός» του Μαρκ Τουέιν

Μια παράσταση για παιδιά ηλικίας από 6 ετών Τι συμβαίνει όταν ένας πρίγκιπας κι ένας φτωχός, που μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό, αποφασίζουν ν’ αλλάξουν θέση; Μια κοινωνία στο έλεος ενός ζητιάνου κι ένας πρίγκιπας στο έλεος μιας κοινωνίας.

 Έναρξη: 14 Οκτωβρίου 2018 Λήξη: 21 Απριλίου 2019

Ταυτότητα Παράστασης: Συγγραφέας: Μαρκ Τουαίην Διασκευή Τζέμα Κένεντι  Μετάφραση: Αλέξης Καλοφωλιάς Σκηνοθεσία: Σοφία Βγενοπούλου Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου  Σκηνικά-Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου Διανομή: Βαγγέλης Αμπατζής, Μαρία Γεωργιάδου, Γιώργος Δίκαιος, Κωνσταντίνος Ζωγράφος, Άννα Κλάδη, Αθανασία Κουρκάκη, Μάριος Κρητικόπουλος, Λάμπρος Κωσταντέας, Αθηνά Μουστάκα, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Τζένη Παρασκευαΐδου, Γιώργος Πατεράκης, Κωσταντίνος Πλεμμένος Μουσικοί επί σκηνής: Νίκος Καρύδης,Αλέξης Κωτσόπουλος,Βασίλης Παναγιωτόπουλος

Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων: Πρωινές Παραστάσεις για Σχολεία: Τετάρτη έως Παρασκευή στις 10:00 Παραστάσεις για το Κοινό: Σάββατο 17:00, Κυριακή 12:30 & 16:00 (Διπλή)

Ο Πρίγκιπας και ο Φτωχός
Η Τραμπάλα του Στιούαρτ Μέλτον

«Η Τραμπάλα του Στιούαρτ Μέλτον»

Μια παράσταση για παιδιά ηλικίας από 2 ετών

 Έναρξη: 6 Οκτωβρίου 2018  Λήξη: 3 Φεβρουαρίου 2019

 Από πολύ μικρός μαθαίνεις πως κανείς δεν μπορεί να κάνει τραμπάλα μόνος του. Δεν είναι εύκολο να είσαι μικρός. Όλα όμως γίνονται ευκολότερα μ’ έναν φίλο.  Ένα έργο για την πρώτη φιλία

Ταυτότητα Παράστασης Μετάφραση: Τζούλια Διαμαντοπούλου Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου  Δραματουργία – Επιμέλεια κίνησης: Juan Ayala  Σκηνικά-Κοστούμια: Ευαγγελία Θεριανού Μουσική: Νίκος Γαλελιανός Φωτισμοί: Γιώργος Καλατζής Βοηθός Σκηνογράφου- Ενδυματολόγου: Έλλη Παπαδάκη Διανομή: Μαρία Δαμασιώτη, Άλκης Μπακογιάννης

Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων:  Πρωινές Παραστάσεις για Σχολεία: Τρίτη 10:00 & 11:30 (Διπλή) Παραστάσεις για το Κοινό: Σάββατο 15:00, Κυριακή 10:30

«Το Ταξίδι»   

Μια παράσταση σε συνεργασία με την UNICEF και χρηματοδότηση  της Γενικής Διεύθυνσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας και Επιχειρήσεων Ανθρωπιστικής Βοήθειας (DG-ECHO)

 Έναρξη: 2 Νοεμβρίου 2018 Λήξη: 16 Δεκεμβρίου 2018  

«Η τέχνη δεν είναι πάντα όμορφη, όπως όμορφη δεν είναι πάντα και η αλήθεια». Τον Ιούλιο του 2017 ξεκίνησε στο Μικρό Εθνικό το πρόγραμμα «Θέατρο στα Ελληνικά», ένα εντατικό θεατρικό εργαστήριο στο οποίο συμμετείχαν έφηβοι πρόσφυγες, Έλληνες έφηβοι, αλλά και ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου. Μαζί τους η πίστη όλων μας πως το θέατρο μπορεί στ’ αλήθεια να μεταμορφώσει ζωές. Το αποτέλεσμα της εντατικής δουλειάς αυτής της διαπολιτισμικής ομάδας παρουσιάστηκε με τίτλο «Το ταξίδι» τον Μάιο του 2018, για λίγες παραστάσεις, εγκαινιάζοντας την Εφηβική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε ένα εγχείρημα από, με και για έφηβους. Μετά τη θερμή υποδοχή της παράστασης, το Εθνικό Θέατρο την εντάσσει στο ρεπερτόριό του για τη θεατρική περίοδο 2018-2019, στο ανακαινισμένο πλέον Ισόγειο REX, προσκαλώντας όλους μας σ’ αυτό το «Ταξίδι».

Ταυτότητα Παράστασης Κείμενο- Δραματουργική Συνεργασία: Βαγγέλης Κυριακού- Άρτεμης Μάνου Σκηνοθεσία: Σοφία Βγενοπούλου Σκηνικά- Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου Μουσική: Νίκος Καρύδης, Αλέξης Κωτσόπουλος Φωτισμοί: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων: Παρασκευή & Σάββατο 21:00, Κυριακή 19:30

Το Ταξίδι, σε σκηνοθεσία Σοφίας Βγενοπούλου

«Μικρές Ιστορίες για Αγρίους – Σύνθεση πάνω σε ιστορίες του Μπερνάρ Φριό»

Έναρξη: 10 Φεβρουαρίου 2019 Λήξη: 21 Απριλίου 2019

Η Εφηβική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου παρουσιάζει μια σύνθεση πάνω σε σύντομες ιστορίες του σπουδαίου σύγχρονου Γάλλου συγγραφέα και παιδαγωγού Μπερνάρ Φριό, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Σαββίδου. και διαπραγματεύονται θέματα της καθημερινής ζωής, των σχέσεων, των ανακαλύψεων, των μυστικών και των συγκρούσεων της νεανικής μας ηλικίας.

Ταυτότητα Παράστασης Μετάφραση: Μαρία Σαββίδου, Έλσα Ανδριανού Διασκευή: Έλσα Ανδριανού Δραματουργική Επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Μαρία Σαββίδου Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου Κίνηση: Φωκάς Ευαγγελινός Μουσική: Nalyssa Green  Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου Α’ Βοηθός Σκηνοθέτις: Θεοδώρα Γεωργακοπούλου  Β’ Βοηθός Σκηνοθέτης: Ανδρέας Λαμπρόπουλος Μουσική Διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου  Διανομή: Πάρις Αλεξανδρόπουλος, Ασημίνα Αναστασοπούλου, Νίκος Γιαλελής, Αντώνης Γιαννακός, Βασίλης Καλφάκης, Νάντια Κατσούρα, Νεφέλη Μαϊστράλη, Τζίνη Παπαδοπούλου

Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων: Παρασκευή & Σάββατο 21:00, Κυριακή 19:30 Πρωινές Παραστάσεις για Σχολεία: Τρίτη 10:00

Έργο του Δημοσθένη Κοκκινίδη

Ξεκίνησαν οι πρόβες για την παράσταση «Καληνύχτα Μαργαρίτα» στο ΚΘΒΕ

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η νέα παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, «Καληνύχτα Μαργαρίτα», σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή, ξεκίνησε τις πρόβες της. Το έργο του Γεράσιμου Σταύρου «Καληνύχτα Μαργαρίτα» είναι μια θεατρική μεταφορά του διηγήματος του Δημήτρη Χατζή, «Μαργαρίτα Περδικάρη», από τη συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα «Το τέλος της μικρής μας πόλης» και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1967 από το Ελληνικό Λαϊκό θέατρο του Μάνου Κατράκη.

Στο ΚΘΒΕ θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά από τις 13 Οκτωβρίου 2018 στη Σκηνή Σωκράτης Καραντινός στη μονή Λαζαριστών.

«Η ιστορία του έργου είναι τοποθετημένη στα χρόνια της κατοχής, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Η οικογένεια Περδικάρη είναι μια τυπική εικόνα της μεγαλοαστικής επαρχίας. Ο συντηρητισμός, η απληστία, η απάτη, η συνενοχή, η αμοιβαιότητα στην κοινωνική πρόσοψη και η δυσπιστία στο «εσωτερικό», τη χαρακτηρίζουν. Έχει διαβρωθεί από τα ίδια τα λάθη της, την αυτοϋπονόμευση της. Αυτό το σπίτι-θεσμός θα καταρρεύσει χτυπημένο από μέσα. Η νεαρή δασκάλα, το στερνοπαίδι της οικογένειας, η Μαργαρίτα, θα πυροδοτήσει τα εκρηκτικά. Όταν η Μαργαρίτα μυείται στην αντίσταση κατά των Γερμανών, είναι ώριμη να δεχτεί την έξοδο, τη διαφυγή από το περιβάλλον της. Τα επιχειρήματά της τα βρίσκει μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Ο θάνατός της, είναι η νίκη της ζωής πάνω στη σήψη και το θάνατο της κοινωνίας που τη γέννησε και η οποία συνειδητά την πρόδωσε. Το βιολογικό της τέλος σηματοδοτεί την αρχή του νέου κόσμου που θ’ αντικαταστήσει τον κόσμο του παρελθόντος. Η τελευταία σκέψη της Μαργαρίτας εκφράζει τον πόθο της και την ελπί­δα ότι ο καλύτερος κόσμος για τον οποίο πεθαίνει είναι εφικτό ή μήπως όχι;» (Φώτης Μακρής)

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Φώτης Μακρής

Στο ρόλο του Περικλή Περδικάρη ο Γιώργος Νινιός.

Στο ρόλο της Μαργαρίτας η Κατερίνα Παπαδάκη.

Παίζουν: Νεφέλη Ανθοπούλου (Κατερίνα), Τέλης Ζαχαράκης (Ορέστης), Σόνια Καλαϊντζίδου (Φωτεινή), Γιάννης Καραμφίλης (Δέρβης), Λευτέρης Λιθαρής (Μπάρμπα Θωμάς), Ιωάννα Παγιατάκη (Αντιγόνη), Κατερίνα Παπαδάκη (Μαργαρίτα), Θοδωρής Σκούρτας (Στέφανος), Ευτυχία Σπυριδάκη (Αγγελική), Αθηνά Συκιώτη (Κοπέλα), Γιώργος Σφυρίδης (Βασίλης), Γιάννης Τσάτσαρης (Σταθμάρχης).

Ενημέρωση σχετικά με την Ακύρωση Εκδήλωσης στο Θέατρο της Αρχαίας Μεσσήνης και απάντηση στο Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Πολιτισμού

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Σχετικά με την απόφαση για την επίλυση του προβλήματος της αμοιβής των εργαζομένων για τις εκτός ωραρίου υπερωρίες, για εκδηλώσεις σε Μουσεία και Αρχαιολογικούς Χώρους η Πανελλήνια Ένωση Υπαλλήλων Φύλαξης Αρχαιοτήτων διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της.. Ιδιαιτέρως  γίνεται  αναφορά για την μεταφορά της εκδήλωσης εκτός του Αρχαιολογικού Χώρου της Αρχαίας Μεσσήνης. Η συγκεκριμένη εκδήλωση είχε συμφωνηθεί με τον Δήμο και την Εφορία να πραγματοποιηθεί στο Αρχαίο Θέατρο ερήμην των εργαζομένων, θεωρώντας δεδομένο ότι μπορούν οι εργαζόμενοι να εργάζονται χωρίς να αμείβονται.

Προς ενημέρωση του κοινού, των διοργανωτών, των δημοτών και παντός άλλου, αναφέρουμε ότι ήταν γνωστό εδώ και μήνες προς όλους, με συνεχή υπομνήματα προς την Ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και όλες τις αρμόδιες δ/νσεις, με Δελτία Τύπου προς ενημέρωση όλων, με αναφορές των εργαζομένων προς την Εφορία τους, ότι δεν επιθυμούν να εργάζονται δωρεάν σε εκδηλώσεις εκτός ωραρίου τους. Άρα λοιπόν το γνώριζαν όλοι!

Αντί λοιπόν να καταγγέλλεται η Ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού για την ακατανόητη καθυστέρηση έκδοσης της απόφασης, ( η οποία για να ισχύει έπρεπε να έχει δημοσιευθεί στο ΦΕΚ και το γνωρίζουν αυτό), αντί να καταγγέλλεται η Εφορία που δεν ενημέρωσε έγκαιρα την Δημοτική Αρχή και αντί η Δημοτική Αρχή να κατηγορεί τους ανωτέρω, στοχοποιεί τους εργαζόμενους Αρχαιοφύλακες με αναληθείς αναφορές.

Αλήθεια, αν οποιοσδήποτε φορέας ή πολίτης έχει πρόβλημα με κάποια απόφαση του Δήμου, στοχοποιεί τους υπαλλήλους και όχι αυτούς που πήραν την απόφαση;

Επίσης δεν κατανοούμε το Δελτίο Τύπου του Υπ.Πο.Α., το οποίο συντασσόμενο σε πλήρη ευθεία με τον Δήμο Μεσσήνης, στοχοποιεί και αυτό τους εργαζόμενους αρχαιοφύλακες του συγκεκριμένου χώρου, αντί να τους ευχαριστήσει και να τους επαινέσει για την μέχρι τώρα δωρεάν προσφορά του στις εκδηλώσεις.  Δηλαδή το Υπουργείο κατηγορεί τους υπαλλήλους του, γιατί δεν εργάσθηκαν δωρεάν!!! Η στοχοποίηση αυτή των εργαζομένων, απ’όπου και αν προέρχεται είναι ακατανόητη, προκλητική και ανέντιμη.

Εμείς βέβαια <<κατανοούμε>> χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμφωνούμε, ότι ο λόγος για την Δημοτική Αρχή είναι οι επερχόμενες Δημοτικές εκλογές. Αλλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το Υπουργείο Πολιτισμού και ιδιαίτερα την Έφορο κα Μηλίτση, η οποία λίγο πολύ είπε σε συνέντευξη της (αν είναι αληθές), ότι συνδιοργανώνει εκδηλώσεις με τον Δήμο για να μην πληρώνονται τέλη χρήσης του Αρχαιολογικού Χώρου Μεσσήνης στο Υπουργείο Πολιτισμού.  Αλήθεια, η κα Μηλίτση είναι υπάλληλος του Δήμου ή του Υπ.Πολιτισμού;

Τελικά ας μας απαντήσουν: Η Πολιτική Ηγεσία, οι Δήμαρχοι, οι τοπικές κοινωνίες τι ακριβώς ζητούν από τους Αρχαιοφύλακες;

Να εργάζονται πέραν του ωραρίου εργασίας τους χωρίς να αμείβονται; Και αυτό το θεωρούν δίκαιο και τίμιο;

Επί της ουσίας της απόφασης: α) Σίγουρα δεν υπάρχει αναδρομικότητα όπως αναφέρει το Υπ.Πο.Α. στο Δ.Τ. και εμείς έγκαιρα είχαμε ενημερώσει.

β) Γνωρίζει το Υπ.Πο.Α. όπως και εμείς ότι τα Σαββατοκύριακα δεν προβλέπεται αμοιβή για την εκτός ωραρίου εργασία.

Αναμένουμε την δημοσίευση της απόφασης στο ΦΕΚ (πόσες ημέρες ακόμα), για να έχουμε πλήρη και σαφή ενημέρωση και θα επανέλθουμε.

Καλούμε όλους τους Αρχαιοφύλακες καθώς και όλους του εργαζόμενους άλλων ειδικοτήτων να μην συμμετέχουν σε εκδηλώσεις κατά τα Σαββατοκύριακα, επειδή αυτές είναι χωρίς αμοιβή.

Τέλος η ΠΕΥΦΑ, θα προστατεύσει όλους τους Αρχαιοφύλακες που συμμετείχαν στηρίζοντας την ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ιδιαιτέρως για το θέμα αυτό, από <<πιέσεις, εκβιασμούς & εκφοβισμούς κλπ>> , όπως η ίδια γνωρίζει και οφείλει να κάνει.