fbpx

«Νεφέλες» του Αριστοφάνη στην Επίδαυρο

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η αριστοτεχνική κωμωδία «Νεφέλες» του Αριστοφάνη  θα παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Επιδαύρου 2 & 3 Αυγούστου 2019 σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά και  μετάφραση Γιάννη Αστερή.

 Ο Δημήτρης Καραντζάς καταπιάνεται για πρώτη φορά με το αριστοφανικό έργο και με τη σύμπραξη πολύ σημαντικών ηθοποιών (Γιώργος Γάλλος, Νίκος Καραθάνος, Χρήστος Λούλης, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Θεοδώρα Τζήμου, Αινείας Τσαμάτης, Παναγιώτης Εξαρχέας, Πάνος Παπαδόπουλος, Γιάννης Κλίνης, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη,Έμιλυ Κολιανδρή, Ελίνα Ρίζου) χρίζει πρωταγωνίστριες της παράστασης τις ίδιες τις Νεφέλες, που έρχονται να κηρύξουν την αμφισβήτηση της παντοδυναμίας της λογικής και την επιστροφή σε μια χαμένη πνευματικότητα, σ’ ένα αέναο και επικίνδυνο παιχνίδι μεταμορφώσεων.

Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Καρατζάς

Οι «Νεφέλες» του Αριστοφάνη παρουσιάστηκαν στα Μεγάλα Διονύσια το 423 π.Χ. και μας αφηγούνται την περιπέτεια  ενός «καθημερινού ανθρώπου», του Στρεψιάδη, που προσπαθεί ν’ απαλλαγεί από τα χρέη  του.

Αρχικά, ο Στρεψιάδης προσπαθεί να  πείσει  τον καλοαναθρεμμένο του γιο, Φειδιππίδη, που είναι και η αιτία των χρεών του, να φοιτήσει στο φροντιστήριο του Σωκράτη, ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του στο δικαστήριο γλιτώνοντας από τους δανειστές. Όταν εκείνος  αρνείται, αποφασίζει -παρά την ηλικία του-να σπουδάσει ο ίδιος.

Έρχεται σε επαφή με τον κόσμο των Νεφελών και τον Σωκράτη, αλλά πολύ γρήγορα  αποδεικνύεται ανεπίδεκτος μαθήσεως. Μην έχοντας άλλη λύση, αναγκάζει τον Φειδιππίδη να σπουδάσει με το ζόρι. Πατέρας και γιος παρακολουθούν τη σύγκρουση Δίκαιου και Άδικου Λόγου, για το ποιος από τους δύο μπορεί να προσφέρει την καλύτερη εκπαίδευση. Ο Άδικος Λόγος αναδεικνύεται νικητής και ο  Φειδιππίδης μεταμορφώνεται σε  έναν υποδειγματικό διανοούμενο.

Ξέροντας ότι έχει πια κάποιον να τον υπερασπιστεί στο δικαστήριο, ο Στρεψιάδης διώχνει κακήν κακώς τους δανειστές του και διοργανώνει μια γιορτή όπου θα διαπιστώσει τα «καλά» της εκπαίδευσης του γιου του. Σε μια αντιδικία τους ο Φειδιππίδης αρχίζει να τον ξυλοφορτώνει, έχοντας μάλιστα «ατράνταχτα» επιχειρήματα και ο Στρεψιάδης, όλος θυμό, αποφασίζει να καταστρέψει το φροντιστήριο του Σωκράτη σ’ ένα από τα πιο αινιγματικά και τραγικά φινάλε στην αριστοφανική δραματουργία.

Συντελεστές:

Μετάφραση: Γιάννης Αστερής
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Συνεργάτης στη δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου
Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος
Μουσική:Ανρί Κεργκομάρ
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα
Παραγωγή:Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Διανομή:

Στρεψιαδης Γιώργος Γάλλος
Σωκρατης Νίκος Καραθάνος
Ποιητής Χρήστος Λούλης
Δικαίος Λόγος Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Άδικος Λόγος Θεοδώρα Τζήμου
Φειδιππίδης Αινείας Τσαμάτης
Μαθητές Παναγιώτης Εξαρχέας
Πάνος Παπαδόπουλος
Δανειστής Γιάννης Κλίνης
Κορυφαίες
Αλεξάνδρα Αϊδίνη
Ευδοξία Ανδρουλιδάκη
Έμιλυ Κολιανδρή
Ελίνα Ρίζου


Χορός με αλφαβητική σειρά:

Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ευδοξια Ανδρουλιδάκη, Παναγιώτης Εξαρχέας, Νίκος Καραθάνος,  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Γιάννης Κλίνης, Εμιλυ Κολιανδρή, Χρήστος Λούλης, Πάνος Παπαδόπουλος, Θεοδώρα Τζήμου

«Dracula», σε σκηνοθεσία Θοδωρή Ελευθεριάδη

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα του Bram Stoker «Dracula»  μεταφέρεται από 16 Μαΐου 2019 και για 10 μόνο παραστάσεις, στη σκηνή του θεάτρου «Χώρος», από τον ταλαντούχο σκηνοθέτη Θοδωρή Ελευθεριάδη, ο οποίος θα επιχειρήσει να μεταφέρει στο κοινό τη σκοτεινή ατμόσφαιρα της φανταστικής  αυτής ιστορίας του κόμη Dracula, χρησιμοποιώντας εντυπωσιακά «εφέ» που θα κάνουν ακόμα πιο ρεαλιστική την εμπειρία αυτή για το κοινό.

Ο νεαρός συµβολαιογράφος Τζόναθαν Χάρκερ ταξιδεύει στα Καρπάθια Όρη στο Κάστρο του Κόμη Δράκουλα , προκειµένου να οριστικοποιήσει την πώληση ενός σπιτιού στο Λονδίνο για λογαριασµό του.

Το κάστρο όμως είναι μια διαβολική παγίδα, χειρότερη κι από την ίδια την Κόλαση. Λίγες μέρες αργότερα ο Κόμης Δράκουλας επιβιβάζεται στο πλοίο »Δήμητρα»μαζί με 50 κιβώτια χώμα και φτάνοντας στο Λονδίνο σπέρνει τον τρόμο μέσα από μια αλυσίδα μακάβριων γεγονότων.

Ο Δρ. Βαν Χέλσινγκ όμως κρατά το κλειδί της σωτηρίας της ανθρωπότητας και η φρικιαστική αλήθεια που αποκαλύπτει είναι πιο τρομακτική από κάθε εφιάλτη.

Η παράσταση είναι κατάλληλη για νέους άνω των 15 ετών

 

Συντελεστές

Δραματουργική απόδοση, Διασκευή, Σκηνοθεσία: Θοδωρής Ελευθεριάδης

Χορογράφος, Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Αμπλιανίτη

Σκηνικά: Θοδωρής Ελευθεριάδης

Κοστούμια: Βασιλική Μαλλή

Φωτισμοί: Γιώργος Φωκιανός

Μουσική: Βασιλική Μαλλή

Trailer: Βασίλης Χρηστίδης

Φωτογραφίες: Joseph Derdessi

Παραγωγή: Too Many Rules

Δημόσιες σχέσεις-Επικοινωνία: Κωνσταντίνος Πλατής

 Διανομή

Δρακουλας: Θανάσης Τσεκούρας

Βαν Χέλσινγκ: Δημοσθένης Ελευθεριάδης

Τζόναθαν Χάρκερ: Γιώργος Γεροντιδάκης

Δρ. Σιούαρτ: Κωνσταντίνος Λεβαντής

Λούση: Matwali-Κωνσταντίνα Κουτουλάκη

Μίνα: Κατερίνα Σιγάλα

Άρθουρ: Πέτρος Νικολάου

Ρένφιλντ: Γιάννης Βενέτης

Νύφες του Δράκουλα: Κατερίνα Αμπλιανίτη, Χριστίνα Χαλκιά

Πληροφορίες

Παραστάσεις: Από 16 Μαΐου έως 02 Ιουνίου 2019

Ημέρες & ώρες παραστάσεων

Πέμπτη 16 Μαΐου στις  21:00

Παρασκευή 17 Μαΐου στις 21:00

Σάββατο 18 Μαΐου στις 21:00

Κυριακή 19 Μαΐου στις 21:00

Παρασκευή 24 Μαΐου στις 21:00

Σάββατο 25 Μαΐου στις 21:00

Κυριακή 26 Μαΐου στις 21:00

Παρασκευή 31 Μαΐου στις 21:00

Σάββατο 01 Ιουνίου στις 21:00

Κυριακή 02 Ιουνίου στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων: 

Γενική είσοδος: 15 €, Φοιτητικό-ανέργων: 10 €, Σ.Ε.Η : 5 €

Προπώληση:  ticketservices.gr , tickets.public.gr , σε όλα τα καταστήματα PUBLIC , τηλεφωνικά στο 210.7234567 , εκδοτήριο Ticket Services: Πανεπιστημίου 39 – Στοά Πεσμαζόγλου

Link προπώλησης: bit.ly/2UIS0rH

Πληροφορίες-κρατήσεις: Τηλ: 697 40 46 630

Διάρκεια παράστασης: 120’ με διάλειμμα

Facebook Page: bit.ly/2I9sGFa

 Facebook event: https://www.facebook.com/events/1508995222570050/

 

«Οι Λουόμενες» της Κατερίνας Μαυρογεώργη στο Skrow Theater

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

«Οι ιστορίες ξεπλένουν σαν τα λουτρά. Πάντα θα έχουμε ανάγκη από ιστορίες.»

Οι Λουόμενες, μια δραματική κωμωδία για τις καλά κρυμμένες αμαρτίες, ανεβαίνει στο skrow σε κείμενο και σκηνοθεσία Κατερίνας Μαυρογεώργη έως τις 17 Μαΐου 2019.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Στη μικρή επαρχιακή λουτρόπολη με τις ιαματικές πηγές, ψυχή δεν κυκλοφορεί στον δρόμο. Όλοι ετοιμάζονται για την αλλαγή του χρόνου. Μόνο το Υδροθεραπευτήριο «ο Ασκληπιός»- ξεχασμένο κι απ’ τον Θεό ακόμα- παραμένει ανοιχτό. Μέσα βρίσκονται τρεις γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους. Καμιά τους δεν έχει θέμα υγείας. Έχουν, όμως, όλες κάτι να ξεπλύνουν.

Η Λύντια είναι η ιδιοκτήτρια του “Ασκληπιού”. Η Κάτια και η Μαρία λουόμενες. Όλες μαζί παρακολουθούν μια παράσταση όπερας από ένα μικρό κόκκινο τηλεορασάκι, τον “Αστακό”. Συζητούν για την Τραβιάτα και τη Μαντάμ Μπατερφλάι, για όλα τα δραματικά φινάλε που επιφυλάσσονται στις πρωταγωνίστριες. Οι ιστορίες αυτές σα να μοιάζουν τώρα με τις δικές τους. Εκείνες, όμως, δεν είναι έτοιμες να τις βγάλουν στο φως.

Ένα τραγούδι ακόμα θα τις ενώσει, θα δώσει  φωνή στις σκέψεις τους. «Τώρα τι τρέμεις γιατί λυπάσαι. Εγώ ευθύνες δεν σου ζητώ. Αυτή η φωνή που τη φοβάσα, δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ».

Ο χρόνος τώρα μετρά αντίστροφα, το νέο έτος πλησιάζει. Το νερό ιαματικό, τα καίει όλα και σαν σε γιορτή εξαγνισμού, οι τρεις γυναίκες στήνουν έναν χορό εκστατικό, με τα μυστικά τους ν’ αφρίζουν σαν πρωτοχρονιάτικη σαμπάνια.

Μαρία: Τι θα έκανε η Τραβιάτα στη θέση μας;

Κάτια: Δε θα προλάβαινε να κάνει τίποτα. Με τόση υγρασία εδώ μέσα, μια φυματική εταίρα θα είχε πεθάνει με φρικτούς πόνους από την πρώτη μέρα. Να σου πω, να έρθουμε κι εμείς τώρα στο νερό;

Μαρία: Ίσως να προλάβαινε να γιατρευτεί.

Κάτια: Ποιος;

Μαρία: Η Τραβιάτα.

Κάτια: Ναι, δε νομίζω… Δεν ξέρω.

Λύντια: Δεν είναι τα υδροθεραπευτήρια για τους φυματικούς, τα σανατόρια είναι.

Μαρία: Δε θα προλάβαινε να γίνει καλά;

Κάτια: Δε νομίζω, κορίτσι μου, πάει η Τραβιάτα, τη χάσαμε. Μην στεναχωριέσαι, θα έρθουν άλλες. Να σου πω, να έρθουμε τώρα;

Κείμενο-Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαυρογεώργη
Βοηθοί σκηνοθέτιδος: Έλια Ζαχαριουδάκη, Μαρία Μακρή
Μουσική: Δημήτρης Τάσαινας
Σκηνική Επιμέλεια: Θάλεια Μέλισσα
Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη
Σχεδιασμός φωτισμού: Σεραφείμ Ράδης, Γιάννης Καραμπάτσος
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Πάσχου
Φωτογραφίες-Video: Γιάννης Καραμπάτσος
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Ελεάννα Γεωργίου

Παίζουν: Κατερίνα Λάττα, Νικολίτσα Ντρίζη, Μαρία Πετεβή

Παραστάσεις: 6-10 & 13-17 Μαΐου

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Δευτέρα έως Παρασκευή στις 21.00

Τιμές εισιτηρίων: 12€, 10€ Φοιτητικό, 8€ Ανέργων, ΑΜΕΑ

Διάρκεια: 80 λεπτά

skrow theater
Αρχελάου 5, Παγκράτι

210 7235842
www.skrowtheater.com

contact@skrowtheater.com/press@skrowtheater.com

 https://www.facebook.com/skrowtheater

 https://twitter.com/skrowtheater

 https://www.instagram.com/skrowtheater

Προπώληση

Στο site www.skrowtheater.com

Στο τηλέφωνο 2108938111

Στο δίκτυο καταστημάτων Public

Στο ταμείο του θεάτρου (Τρίτη, Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή 17:00 – 20:00)

Γραφείο Τύπου & Επικοινωνία παράστασης
Ελεάννα Γεωργίου 
Μ: elcgeorgiou@gmail.com
Τ: 6944 535357

«Τρία Κρυφά Γράμματα», μια παράσταση βασισμένη στον μύθο της Ηλέκτρας

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

«Οι εγκληματικές σκέψεις σας, οι ανομολόγητές σας επιθυμίες κατρακυλούν από τις κερκίδες και μεταγγίζονται μέσα μου έτσι που μια φρικτή συναλλαγή να σας κάνει εσάς συνείδησή μου κι εμένα κραυγή σας»

Τέσσερα πρόσωπα αναζητούν όσα έγιναν και όσα αναβιώνουν ξανά και ξανά ανά τους αιώνες. Εκφράζουν τις βαθύτερες επιθυμίες τους, διατυπώνουν τις προσωπικές τους ανθρώπινες αλήθειες. Πότε στέκονται με θάρρος και πότε λυγίζουν κάτω από το βάρος της ιστορίας. Εκείνης που γράφεται και ξαναγράφεται με τρόπο αέναο και αναπόδραστο.

Τέσσερις ηθοποιοί αναμετρούνται με τα αρχέτυπα του μύθου των Ατρειδών. Ένας Ορέστης (Θοδωρής Πεντίδης) καταδικασμένος να ζει και να ξαναζεί τη μιαρή του πράξη. Μία Κλυταιμνήστρα (Ματίνα Περγιουδάκη) έτοιμη να μιλήσει, να αφορίσει, ποτέ όμως να δικαιολογηθεί. Μία Ηλέκτρα (Κατερίνα Πατσιάνη) προσκολλημένη στον στόχο της, εγκλωβισμένη ανάμεσα στις σελίδες όσων βιβλίων γράφτηκαν για εκείνη.

Συμπαραστάτης, κριτής και σχολιαστής, ένα άλλο πρόσωπο (Αλεξία Φάλλα) που μιλά τη φωνή όσων βλέπουν, ακούν και συναισθάνονται.

Ερμηνεία: Κατερίνα Πατσιάνη, Θοδωρής Πεντίδης, Ματίνα Περγιουδάκη, Αλεξία Φάλλα

Σκηνοθεσία – Εικαστικός Σχεδιασμός: Ματίνα Μέγκλα

Μουσική Δραματουργία – Σύνθεση: Αλέξανδρος Γκόνης

Σχεδιασμός Φωτισμού: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Σύνθεση Κειμένων: Ματίνα Μέγκλα

Διεύθυνση Παραγωγής – Επικοινωνία: Νίκος Μαυράκης – TooFarEast Productions

Βοηθός Παραγωγής: Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση

Εξωτερικός Συνεργάτης: Ανδρέας Γ. Ανδρέου

Παραγωγή: Apparat Athen, TooFarEast Productions

Με την υποστήριξη του Outset

Στο Rabbithole για 9 παραστάσεις,

κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή

από τις 10 έως και τις 26 Μαΐου 2019

Θέατρο Rabbithole

Διεύθυνση: Γερμανικού 20, Μεταξουργείο

Τηλέφωνο: 210 524 9903

Τιμές εισιτηρίων

Προπώληση στην Ticketservices: Κανονικό 12€,  Φοιτητικό 8€

Στο ταμείο του θεάτρου: Κανονικό 14€, Φοιτητικό 10

Η Κατρίν Μπεναμού (Catherine Benhamou) έρχεται στην Αθήνα

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η Κατρίν Μπεναμού (Catherine Benhamou), η συγγραφέας του έργου «Άνα ή το πανέξυπνο κορίτσι», θα βρίσκεται στην Αθήνα τη Δευτέρα 13 Μαΐου 2019 για να παρακολουθήσει την παράσταση και να συνομιλήσει με το κοινό. 

Ο χαρακτήρας που δημιούργησε η Κατρίν Μπεναμού είναι μια μετανάστρια που φοβάται να περπατήσει ως το μετρό, ζει με το κεφάλι σκυμμένο στην παραδοσιακή εξουσία του συζύγου. Σε μεγάλη ηλικία αποφασίζει να μάθει γράμματα και της γεννιέται η επιθυμία να δει τι υπάρχει στην πόλη που ζει. Θέλει  να μπει στο μετρό και να δει τον πύργο του Άιφελ.

Κατρίν Μπεναμού (Catherine Benhamou)

Αυτό που ξεχωρίζει το έργο είναι, ότι ενώ αφηγείται την ιστορία μια γυναίκας που έχει βιώσει καθεστώς δεσποτισμού, δεν επικεντρώνει το θέμα στη δυσάρεστη ζωή της, αλλά στην υπαρξιακή υπόσταση και την πάλη με τον εαυτό της.

Μέσα απ’ τις λέξεις που μαθαίνει, καταλαβαίνει τις ιδέες που της δίνουν τη δύναμη να φτάσει στο στόχο της, τη συνάντηση με  το ίδιο της το είναι. Στο έργο της η Κατρίν Μπεναμού καταγράφει με ευαίσθητη ακρίβεια τη ζωή γυναικών που δεν έχουν επιλέξει πώς θέλουν να ζήσουν.

Οι παραστάσεις συνεχίζονται και μετά το Πάσχα από τη Δευτέρα 6 Μαΐου 2019 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00.

Ταυτότητα -Διανομή ρόλων:

Άνα: Ιωάννα Γκαβάκου

Μητέρα – Καθηγήτρια: Ντέπυ Μαυροπούλου

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Αθηνά Κεφαλά

Μετάφραση: Άννα Δαμιανίδη – Αθηνά Κεφαλά

Κίνηση: Χριστίνα Σκουτέλα

Μουσική: Αλέξανδρος Μισιρλιάδης

Επιμέλεια κοστουμιών: Μαριάννα Ζαχαριάδου

Video – Φωτογραφίες: Θανάσης Κεφαλάς

Φωνή παππού: Βασίλης Χατζηδημητράκης

Φωνή εκφωνήτριας του ΜΕΤΡΟ: Άννα Δαμιανίδη

Φωτισμοί: Θοδωρής Μαργαρίτης

Βοηθός σκηνοθέτη: Ντέπυ Μαυροπούλου – Λίντα Πεπέ

Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά

Ο χώρος:

Πολυχώρος VAULT Theatre Plus              

Μελενίκου 26 (Γκάζι) Βοτανικός,  Τηλ.: 213 035 6472 

Η βραβευμένη ηθοποιός Κάθριν Χάντερ στο ρόλο του Προμηθέα Δεσμώτη στην Επίδαυρο

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας συμμετέχει φέτος στο Φεστιβάλ Επιδαύρου με τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου. «Ίσως το πιο φωτισμένο κείμενο όλων των εποχών», όπως σημειώνει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., Σταύρος Τσακίρης, ο οποίος υπογράφει τη σκηνοθεσία.

Ο Σταύρος Τσακίρης είδε στο πρόσωπο και την ερμηνευτική δεινότητα της Kathryn Hunter (Κάθριν Χάντερ) τον ιδανικό Προμηθέα και η διεθνούς φήμης ελληνικής καταγωγής ηθοποιός, αποδέχτηκε με θέρμη την πρόσκλησή του να ενσαρκώσει τον ομώνυμο ρόλο.

Η βραβευμένη με Olivier Award, ως καλύτερη ηθοποιός, Κάθριν Χάντερ θα βρεθεί  για πρώτη φορά στην Επίδαυρο, στις 9 και 10 Αυγούστου 2019 ερμηνεύοντας αυτό τον εμβληματικό χαρακτήρα.

Η συνάντηση του Σταύρου Τσακίρη με τη μεγάλη Βρετανίδα ηθοποιό έγινε πέρυσι το καλοκαίρι, οπότε και συμφωνήθηκε να παρουσιαστεί η τραγωδία του Αισχύλου και μάλιστα στα Ελληνικά.

«Η Κάθρυν Χάντερ είναι Ελληνικής καταγωγής αλλά δεν είχε ερμηνεύσει έως τώρα κάποιον ρόλο στα Ελληνικά», τονίζει ο Σταύρος Τσακίρης. «Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου κι έχει αναγνωρισθεί παντού σαν μια από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς της εποχής μας. Και μάλιστα η Χάντερ έχει ενσαρκώσει πληθώρα ανδρικών ρόλων, ενώ ήταν η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που ερμήνευσε το ρόλο του Βασιλιά Ληρ (1977)».

Ο Σταύρος Τσακίρης έχει παρουσιάσει έως τώρα 19 παραστάσεις τραγωδιών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο «Προμηθέας» είναι η πέμπτη παρουσία του στο Φεστιβάλ Επιδαύρου.

Η Κάθριν Χάντερ στον ρόλο του βασιλιά Ληρ
Νικήτας Τσακίρογλου
Δημήτρης Πιατάς
Πέγκυ Τρικαλιώτη
Γεράσιμος Γεννατάς
Αλέξανδρος Μπουρδούμης
Περικλής Βασιλόπουλος

Στην παράσταση τον κεντρικό ρόλο του «Αφηγητή» κρατά ο πλέον εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός στο Αρχαίο Δράμα Νικήτας Τσακίρογλου, ο οποίος έχει υποδυθεί ο ίδιος τον Προμηθέα στο παρελθόν δυο φορές.

Στο ρόλο του Ήφαιστου είναι ο Δημήτρης Πιατάς που για πρώτη φορά ερμηνεύει έναν τραγικό ρόλο, παρά την πλούσια παρουσία του στο φεστιβάλ Επιδαύρου.

Η Πέγκυ Τρικαλιώτη υποδύεται την Ιώ. Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης στο ρόλο του «Κράτους» και ο Γεράσιμος Γεννατάς κρατά τον ρόλο του Ωκεανού.

Τέλος, το ρόλο του Ερμή μοιράζονται τρεις από τους πιο πολλά υποσχόμενους ηθοποιούς της νεότερης γενιάς: η Ηλιάνα Μαυρομάτη, η Αντιγόνη Φρυδά και ο Κωσταντίνος Νικούλι.

Ο εννεαμελής χορός έχει ως Κορυφαίο το παλαιό στέλεχος του ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ Πάτρας Περικλή Βασιλόπουλο.

Η μετάφραση, που έγινε ειδικά για τη παράσταση, είναι του Δημήτρη Δημητριάδη, τα σκηνικά του διεθνούς φήμης Έλληνα γλύπτη Κώστα Βαρώτσου και τα κοστούμια του σημαντικού ενδυματολόγου Γιάννη Μετζικώφ που έχει «ντύσει» περισσότερες από 80 παραγωγές Αρχαίου Ελληνικού Δράματος.

Την ευθύνη για την κίνηση έχει ο Ιταλός Marcello  Magni, ένας εκ των συνιδρυτών του διεθνώς γνωστού θιάσου Complicite.    

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

«Ίσως η αρχαιότερη τραγωδία. Ίσως το πιο φωτισμένο κείμενο όλων των εποχών. Ίσως το πιο κρυπτικό κείμενο του κόσμου.

Ίσως το πιο βλάσφημο που γράφτηκε ποτέ. Ίσως το πιο ευσπλαχνικό κείμενο γι’ αυτό το ον που σπαράζει ανάμεσα στο πολύ φως του σύμπαντος και το βαθύ σκοτάδι που προσπαθούν να του επιβάλουν στο μυαλό.

Μέγας τυραννισμένος ο Άνθρωπος και νυν και αεί.

Αναρωτιέσαι αν η ζωή που βιώνουμε είναι μια τιμωρία που ακολούθησε το προπατορικό αμάρτημα ή μια επιλογή του ανθρώπου να ορίσει ο ίδιος τη γήινη μοίρα του.

Η φωτιά που έκλεψε ο Προμηθέας είναι το φως που συνεχίζει να καίει» (Σταύρος Σ. Τσακίρης)

Σταύρος-Σ.-Τσακίρης
Κάθριν Χάντερ
Προμηθέας Δεσμώτης - Ο Θίασος

Προμηθέας Δεσμώτης

Ο αφηγητής αφού εξιστορήσει τη μάχη των θεών για την εξουσία των ουρανών και την επικράτηση του Δία, παρακολουθεί την πτώση του ανθρώπου και του μόνου υποστηρικτή του, του Προμηθέα, στη γη.

Στην κορυφή του Καυκάσου, ο Ήφαιστος και οι συνοδοί του στήνουν ένα ψηλό στύλο όπου δένουν τον τιμωρημένο Προμηθέα. Αυτός, μόνος πια, θρηνεί για την άδικη έκπτωσή του και μέμφεται την αχαριστία του Δία.

Μόνοι του συμπαραστάτες οι άνθρωποι που νίκησαν τον φόβο τους. Κάποια στιγμή φτάνει ο Ωκεανός. Πλάσμα της φαντασίας του Προμηθέα ή πραγματικός ευσπλαχνικός Θεός; Άγνωστο. Του προτείνει να συμβιβαστεί με τον Θεό και να ζητήσει συγνώμη. Ο Προμηθέας δεν τον εμπιστεύεται και τον διώχνει. Μόνος στα δεσμά του συνεχίζει.

Μετά φτάνει η Ιώ, που φέρνει την Άνοιξη στον έρημο τόπο. Ο Προμηθέας χαίρεται, αλλά γνωρίζει ότι σύντομα η Ιώ θα χαθεί μέσα στους μεγάλους δρόμους, όπως είναι η μοίρα που της έδωσε η κατάρα της Ήρας. Έτσι και θα συμβεί. Καταχνιά σκεπάζει τα πάντα και πάλι.

Ο Προμηθέας πιο απελπισμένος από ποτέ τριγυρνά, όσο του επιτρέπουν οι αλυσίδες του σαν φυλακισμένο θηρίο. Τότε εμφανίζεται ο τρισυπόστατος και ερμαφρόδιτος Ερμής που του ανακοινώνει την τελική καταδίκη του. Ο Προμηθέας χάνεται στο παντοτινό σκοτάδι.

«Γιατί εμένα Θεέ μου;», αναρωτιέται για πολλοστή φορά.

Η Ιστορία εξελίσσεται σαν ένας παλιός λαϊκός μύθος με συνεχείς ανατροπές, όπου το πραγματικό και το υπερβατικό εναλλάσσονται διαρκώς. Οι μορφές των ονείρων μιλούν, άνθρωποι πουλιά τιμωρούν και ο Ουρανός με τ’ άστρα κατεβαίνει στη γη. Οι εποχές αλλάζουν και μόνο ο αλυσοδεμένος άνθρωπος (μέχρι και σήμερα) περιμένει τη σωτηρία του από κάθε σκλαβιά, κάθε προκατάληψη.

Γιατί όμως μια γυναίκα να ενσαρκώσει έναν ανδρικό ρόλο;

Ο Προμηθέας είναι ο άνθρωπος – Θεός. Ένας εκπεπτωκώς άγγελος. Δεν είναι ούτε άντρας, ούτε γυναίκα. Είναι αυτός/αυτή που αρνήθηκε τον όποιον διαχωρισμό ανάμεσα στους ανθρώπους. Τους αγάπησε και τους υπερασπίστηκε. Θρηνεί για τη γήινη μοίρα τους, που είναι ο Θάνατος. Μια μοίρα κοινή για όλους.

Ο Σκηνικός Χώρος

Ένα έρημο, παγωμένο τοπίο όπου δεσπόζει ένας κόκκινος στύλος πάνω στον οποίο είναι δεμένος ο Προμηθέας. Γύρω του ένας δεκαοχταμελής θίασος με προεξάρχοντα έναν αφηγητή, αναβιώνει τα πάθη του ήρωα με ελπίδα να κρατήσει ζωντανό το μύθο του.

Μουσικές λαϊκές από τον Καύκασο, την Ελλάδα, την Ανατολή, αλλά και σύγχρονες. Συντεθειμένες και αυτοσχεδιαστικές, σταχυολογημένες σαν μια κιβωτός, απόηχος ενός κόσμου που επιμένει να υμνεί τη ζωή.   

«Γέρμα», του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Μια εκδοχή του εμβληματικού έργου του Ισπανού ποιητή για 5 ηθοποιούς. 

Τα πρόσωπα της παράστασης βιώνουν τον Λορκικό μύθο σ’ ένα ακριτικό ελληνικό χωριό το 2019.

Μια γυναίκα ακολουθεί το πρωτόγονο ένστικτό της με τραγικές συνέπειες για εκείνη αλλά και για τους πάντες γύρω της. Μια γυναίκα ακολουθεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας με ιλιγγιώδη και συγκλονιστική κορύφωση.

Γέρμα: η στέρφα, η άκαρπη, η στείρα, η έρημη 

Η λέξη «yermo» είναι επίθετο της ισπανικής γλώσσας. Προέρχεται από το λατινικό «eremus», που δεν είναι άλλο, από το ελληνικό «έρημος», το οποίο -ενίοτε- προφέρεται «έρμος» και «γέρμος». Ο τύπος του θηλυκού γένους του «yermo» είναι «yerma». Από καθαρή σύμπτωση, η ισπανική λέξη «yerma» τυγχάνει ομόηχη της ελληνικής λέξης «γέρμα», η οποία σημαίνει «γέρσιμο, δύση, ηλιοβασίλεμα, τέλος». Σε τούτο το δράμα, λοιπόν, η τραγικότητα της κεντρικής ηρωίδας, της Γέρμα (Yerma), ξεκινά από το ίδιο το πολυσήμαντο όνομά της.

Σύνοψη: 

Το έργο του Λόρκα είναι ένας ποιητικός ύμνος στη γονιμότητα, τη μητρότητα και την κοινωνική καταπίεση της γυναίκας.

Σ’ ένα αγροτικό χωριό της Ισπανίας, η Γέρμα, μια νέα, παντρεμένη γυναίκα, γίνεται στόχος και αντικείμενο κουτσομπολιού επειδή δεν μπορεί να κάνει παιδιά.

Απελπισμένη και μελαγχολική, αφού εξαντλήσει όλες τις φυσικές και μεταφυσικές δυνατότητες (ξόρκια, μάγια κλπ.), φτάνει σε αδιέξοδο και κάνει την επανάσταση της: σκοτώνει τον άντρα της και μαζί του τις αξίες που εκείνος εκπροσωπεί. Αυτό το βίαιο ξέσπασμα της Γέρμα, τυφλό και αυτοκαταστροφικό, εκφράζει τα μηνύματα και τους πόθους της για μια ζωή χωρίς συμβατικές και ψυχοφθόρες σχέσεις.

Ο Λόρκα εισβάλλει βαθιά στις δομές ύπαρξης των ηρώων του και ανιχνεύει τις ουσιαστικές ανάγκες τους, καταδεικνύοντας το μαρτύριο της στέρησης και της μή επαφής, που οδηγεί στο θάνατο.

Μια λυρική τραγωδία για τη γυναίκα, από τον μεγάλο Ισπανό ποιητή, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Η Καλλιτεχνική Ταυτότητα του Θεατρικού Σχήματος «Ηθικόν Ακμαιότατον» 

Η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία θεάτρου «ηθικόν ακμαιότατον» ιδρύθηκε το 1999 από το σκηνοθέτη και ηθοποιό Θανάση Σαράντο.

Έως τώρα, η εταιρεία θεάτρου «ηθικόν ακμαιότατον» έχει παρουσιάσει τα εξής έργα:

«Χειμωνιάτικο Παραμύθι» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ:

«Ο Αμερικάνος» (2009-2019) του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

«Απομνημονεύματα Στρατηγού Μακρυγιάννη»

«Αναζήτηση εργασίας» (2014) του Μισέλ Βιναβέρ

 «Χρήμα, έρωτας και ανταρσία» στον Ιανό (2014) των Μπέρτολτ Μπρεχτ και Κουρτ Βάιλ

 «Ψυχολογία Συριανού συζύγου» (2012) του Εμμανουήλ Ροΐδη

«Όνειρο στο κύμα» (2011-2012) του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

 «Ο Σκύλος, η Νύχτα και το Μαχαίρι» (2009) του Μάριους φον Μάγιενμπουργκ: Ο Γιώργος Δεπάστας βραβεύτηκε με το Βραβείο θεατρικής Μετάφρασης «Μάριος Πλωρίτης» για τη μετάφραση του έργου .

«Ένας αριθμός» (2005) της Κάριλ Τσέρτσιλ

«Ο Μικρός Πρίγκιπας» (2000-01) του Αντουάν ντε Σαίντ-Εξυπερύ

«Καλιγούλας» (1999-2000) του Αλμπέρ Καμύ

Περισσότερα στο blog της ομάδας:

http://ithikonakmeotaton.blogspot.gr/p/blogpage_8209.html

Θανάσης Σαράντος

«Θησείον, Ένα Θέατρο για τις Τέχνες»

Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων:

Από την Παρασκευή 10 Μαΐου έως την Κυριακή 9 Ιουνίου 2019

Συντελεστές: 

Μετάφραση: ΤΖΕΝΗ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ

Σκηνοθεσία-διασκευή:  ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ

Σκηνικά:  ΦΙΛΑΝΘΗ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ

Κοστούμια: ΜΠΙΑΝΚΑ ΝΙΚΟΛΑΡΕΙΖΗ

Μουσική:  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Επιμέλεια κίνησης:  ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΒΟΥΝΙΑΡΗΣ

Σχεδιασμός φωτισμών: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ 

Βοηθοί σκηνοθέτη:  ΜΗΝΑΣ ΣΠΑΝΑΚΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΑΣ

Βοηθός ενδυματολόγου: ΧΑΡΑ ΜΠΑΓΟΥΡΑΚΗ

Δραματουργική επεξεργασία-κείμενα προγράμματος : ΜΑΡΚΟΣ ΤΣΟΥΜΑΣ

Φωτογραφίες: ΡΙΤΑ ΤΣΕΛΑ

Παραγωγή:

Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία θεάτρου

e-mail: ithikonakmeotaton@gmail.com

www.ithikon-akmeotaton.blogspot.com

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου

Παίζουν: 

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ (στο ρόλο της Γέρμα)

ΒΙΛΜΑ ΤΣΑΚΙΡΗ

ΤΑΣΟΣ ΣΩΤΗΡΑΚΗΣ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΙΝΑ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Η παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠ.ΠΟ.Α Με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Θερβάντες

«Τί γίνεται με το Θεατρικό Μουσείο;», της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Παγκόσμια ημέρα θεάτρου η 27η Μαρτίου, ημέρα που όσοι το υπηρετούν είχαν  την τιμητική τους και στην Ελλάδα, τη χώρα που γέννησε το θέατρο.

Το θεατρικό Μουσείο και Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου(Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.) , που ήταν από τα καλύτερα της Ευρώπης παραμένει κλειστό εδώ και 8 χρόνια ή πιο σωστά  βρέθηκε «στα σκουπίδια του Υπουργείου Πολιτισμού » όπως εύστοχα σχολίασαν οι εργαζόμενοι σε τελευταία ανακοίνωσή τους.

Κανένας από τους αρμόδιους για χρόνια δεν ευαισθητοποιήθηκε να το σώσει. Μέσα στη βαθιά ύφεση, πού χρόνος για τέτοιες σκέψεις. Μάταια ο πρόεδρός του Κώστας Γεωργουσόπουλος, έλιωσε τόσες σόλες παπουτσιών για να ανεβοκατεβαίνει τους ορόφους των υπουργείων και άλλων οργανισμών να εκλιπαρεί μήπως γίνει κάτι και κρατηθεί ζωντανό, ενώ σύρεται και στις αίθουσες των δικαστηρίων μαζί με τον ηθοποιό Γιώργο Μιχαλακόπουλο, που ήταν αντιπρόεδρος λόγω των μεγάλων χρεών που έχουν συσσωρευτεί στο Θεατρικό Μουσείο.

Έτσι στο υπόγειο κτίριο της οδού Ακαδημίας με τον αριθμό 50 του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων που στεγαζόταν σαπίζει για την ώρα η ιστορία του Ελληνικού θεάτρου, Ιστορία που μεταφράζεται σε σπάνιες εκδόσεις, μελέτες, δοκίμια, φωτογραφικό υλικό, κοστούμια, μακέτες σκηνικών και βέβαια τα καμαρίνια με τα προσωπικά αντικείμενα των μεγάλων του θεάτρου μας, όπως της  Μαρίκας Κοτοπούλη, της Κυβέλης, του Αιμίλιου Βεάκη, του Βασίλη Λογοθετίδη, της Κατίνας Παξινού και του Αλέξη Μινωτή, της Έλλης Λαμπέτη και του Δημήτρη Χόρν, του Δημήτρη Μυράτ και του Μάνου Κατράκη αλλά και της Μελίνας Μερκούρη, της Τζένης Καρέζη, της Αλίκης Βουγιουκλάκη και της Μαρίας Κάλλας, της Ντίβας της Όπερας που άλλοτε δέσποζε σε περίοπτη θέση.

Την ίδια τύχη έχει και η βιβλιοθήκη του (Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.), που διατηρείται σε ένα χώρο στην περιοχή της Πατησίων.

Στο μεταξύ πολλά κοστούμια και προσωπικά αντικείμενα ηθοποιών που έφυγαν πρόσφατα από τη ζωή βρίσκονται στην κατοχή του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΤΑΣΕΗ) και οι υπεύθυνοι εκεί, που έχουν επισκεφθεί όλους όσους χρημάτισαν υπουργοί Πολιτισμού το διάστημα της 8ετίας, παρακαλώντας τους κυριολεκτικά να κάνουν κάτι για να ξανανοίξει το Θεατρικό Μουσείο, θέλουν να πιστεύουν , ότι θα βρεθεί ένας χώρος μεταστέγασης του Μουσείου για να τα παραδώσουν, όπως μας είπε ο πρόεδρος του ΤΑΣΕΗ κ. Σπύρος Μπιμπίλας.

Για το θέμα έδειξε ιδιαίτερα ενδιαφέρον το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών που επισκέφτηκε την τέως υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, η οποία λέγεται ότι προσέφερε  ένα χώρο, αλλά δεν υπήρχαν τα χρήματα για την μετατροπή και την ανακατασκευή του, όπως δήλωσε στο Intownpost.com ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Τον Φεβρουάριο του 2018 αναγγέλθηκε μετά τυμπανοκρουσιών, ότι το  Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού προχωράει σε οριστική και συνολική λύση για το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο (Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.) και αναγγέλθηκε ο χώρος  που θα στεγάσει το νέο Θεατρικό Μουσείο.

Είναι  το νεοκλασικό κτίριο της οδού Σταδίου 47, κληροδότημα Αλεξάνδρου Σούτζου, το οποίο θα παραχωρηθεί, βάσει συμφωνίας, από την Εθνική Πινακοθήκη στο ΥΠΠΟΑ. Επί υπουργίας όμως της  κας. Ζορμπά δεν υπάρχει κανένα νέο, αν προχώρησε το θέμα.

Για την ιστορία αναφέρουμε, ότι το νεοκλασικό της οδού Σταδίου 47, ισόγειο και δύο όροφοι, (διέθετε και έξοδο στην οδό Γεωργίου Σταύρου, η οποία ήταν η έξοδος των αλόγων) περιήλθε με διαθήκη και κωδίκελλο  του 1894, στην Εθνική Πινακοθήκη και αποτελεί περιουσία του κληροδοτήματος Αλεξάνδρου Σούτζου. Η πρόσοψη κρίθηκε διατηρητέα  από  τον Δήμο Αθηναίων το  2003. Το κτίριο εκμισθώνονταν έως τον Οκτώβριο του 2012 σε εμπορικές επιχειρήσεις.

Το «Θεατρικό Μουσείο» ήταν έργο του ιστορικού του θεάτρου μας Γιάννη Σιδέρη που αφιέρωσε τη ζωή του γι΄ αυτό τον ιερό σκοπό εργαζόμενος με συνέπεια και αγάπη επί 37 συνεχή χρόνια.

Ο μεγάλος μας ηθοποιός Μάνος Κατράκης είχε εκθειάσει  τον Γιάννη Σιδέρη για το σημαντικό του έργο σχολιάζοντας:

«Ήταν ό άνθρωπος που ανάλωσε την ζωή του υπηρετώντας αθόρυβα και δημιουργικά, με υπέρθεη αγάπη το θέατρό μας… Που τρέχει μαζί μας βήμα, βήμα σαράντα και χρόνια. Εμείς θα φύγουμε ο Σιδέρης θα μείνει. Θα μείνουμε και μεις αλλά σαν παρενθέσεις, σαν κόμματα ή σαν ερωτηματικά, σπάνια κάποιοι σαν θαυμαστικά. Όμως το μεγάλο θαυμαστικό είναι ο Σιδέρης που κατάφερε να καρφώσει τρυπώντας με τα δάκτυλα του σ΄ ένα τσιμεντένιο τοίχο την ταμπέλα της ιστορίας όλων μας. Την ταμπέλα του «Θεατρικού Μουσείου». Με τόση πίστη, με τόση αγάπη.»

Λίγες ημέρες πίσω η θεατρική κοινότητα γιόρτασε  την αγαπημένη της τέχνη.

Το Θεατρικό Μουσείο παραμένει ακόμα κλειστό κι εμείς κρατάμε αυτό που είπε η Στέλλα Άντλερ, η ηγετική φυσιογνωμία του αμερικάνικου θεάτρου: «Η λέξη θέατρο προέρχεται από τους Έλληνες».

 Έτσι για να νιώσουμε δικαιωμένοι , γιατί μόνο αυτό μας έμεινε.

«Το Πολιτικό Τέρας», του Nino Galeti

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Πρόκειται για μια παράσταση βασισμένη στο ανατρεπτικό έργο του Nino Galeti, που ξεκινά ως πολιτικό παραμύθι, αλλά εξελίσσεται σε ένα ιδιαίτερο πολιτικό θρίλερ, που δημιουργεί βάσιμες υποψίες, ότι αφορά τελικά στην πραγματικότητα ή έστω ότι περιέχει ψήγματα τρομακτικής αλήθειας.

Μια πολιτική μυθοπλασία, για την δεκαετία της κρίσης, 2005-2015 και τα πολιτικά δρώμενα, όπως τα είδε ένας υπερβατικός, γεμάτος περίεργες απορίες, άγνωστος συγγραφέας.

Το Πολιτικό Τέρας, με ένα πλατύ, ανθρώπινο χαμόγελο και με… μεγάλα οράματα, εμφανίζεται από το πουθενά για να σώσει την χώρα, να αλλάξει την Ευρώπη, τον κόσμο ολόκληρο κι ενδεχομένως -αν του το επιτρέπουμε- κι ολόκληρο το πλανητικό σύστημα.

Ταυτότητα παράστασης

Συγγραφέας: Nino Galeti

Σκηνοθεσία: Ηλίας Αλεξάνδρου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Κωτσαδάμ (συνέντευξη εδώ) – Λευτέρης Τσάτσης- Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος- Σπύρος Ανδρέας Παπαδάτος – Δαυίδ Ιωαννίδης – Σωκράτης Υδραίος

Σκηνικά- Κοστούμια: Κων/νος Κωτσαδάμ.

Φωτισμός- Μουσική: Ηλίας Αλεξάνδρου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Δαυίδ Ιωαννίδης- Σωκράτης Υδραίος

Φωτο Αριάνογλου

 

Θέατρο Παραμυθίας

Κεραμεικός. (οδός Παραμυθίας 27 τηλ. 2103457904)

Πέμπτη-Παρασκευή: 21.00 Κυριακή 19.00

Διάρκεια παράστασης: 110’ με διάλειμμα

Παραστάσεις: έως 19Απριλίου 2019

Τιμές εισιτηρίων: Προπώληση € 12 Ταμείο € 15

Φοιτητικό-ΑΜΕΑ-Άνω των 65 και άνεργοι: € 10

Προπώληση: viva.gr

FB σελίδα: ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΕΡΑΣ

«Ο Τζόνι Πήρε τ’ Όπλο του» στο θέατρο Altera Pars (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Στο αντιπολεμικό αριστούργημα του Ντάλτον Τράμπο «Ο Τζόνι πήρε τ’ όπλο του» που γράφτηκε το 1939 και μεταφέρθηκε από τον ίδιο στον κινηματογράφο το 1971, βασίζεται ο θεατρικός μονόλογος που υπογράφει η Σοφία Αδαμίδου και παρουσιάζεται από τις 5 Απριλίου 2019, στο θέατρο Altera Pars, με τον Τάσο Ιορδανίδη στον ομώνυμο ρόλο.

«Πρόκειται για ένα τραγικά επίκαιρο έργο που συγκλονίζει με τη δύναμη και την αμεσότητά του» «Ένα έργο γροθιά στο στομάχι. Ένα έργο που θέτει όλους μας απέναντι στην ευθύνη όπως την ορίζει ο Καζαντζάκης “Ν΄ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω”» (Σοφία Αδαμίδου) 

Σοφία Αδαμιδου

Ο Τάσος Ιορδανίδης σε έναν αντιπολεμικό μονόλογο.

Τάσος Ιορδανίδης
Θάλεια Μάτικα

«Ο Τζόνι πήρε το όπλο του», μια αμείλικτη κριτική στον μιλιταρισμό και τον πόλεμο, κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των ΗΠΑ, ενώ η ταινία, που σκηνοθέτησε ο συγγραφέας, πήρε το Διεθνές Βραβείο του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Καννών.

Ο Τζο, ένας νεαρός Αμερικανός στρατιώτης, τραυματίζεται φρικτά κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου από μια οβίδα. Ακρωτηριασμένος στα χέρια και τα πόδια, χωρίς όραση και ακοή, με διαλυμένο πρόσωπο και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γιατρών, με κατεστραμμένο εγκέφαλο, μεταφέρεται στο νοσοκομείο, με την προοπτική να χρησιμοποιηθεί ως πειραματόζωο.

Ωστόσο, ο Τζο, καταδικασμένος σε μια ολοκληρωτική σιωπή, αρχίζει ξαφνικά να σκέφτεται, να αισθάνεται, να ονειρεύεται και να θυμάται, διαψεύδοντας τις εκτιμήσεις της επιστήμης.

Ο Τάσος Ιορδανίδης (συνέντευξη εδώ) θα αναμετρηθεί με τον συγκεκριμένο μονόλογο ακολουθώντας τις σκηνοθετικές οδηγίες της Θάλειας Ματίκα, η οποία σημειώνει:

«Ο Τζο, όπως κάθε άνθρωπος, το μόνο που ήθελε ήταν να ζήσει. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια όμορφη χώρα. Δεν έχει σημασία σε ποιά. Όλες οι χώρες είναι όμορφες. Ο πόλεμος όμως ακύρωσε τη ζωή του. Δεν ήταν δικός του αυτός ο πόλεμος. Ποτέ δεν έμαθε κι ούτε θα μάθει για ποιο λόγο πραγματικά έγινε αυτός ο πόλεμος, για ποιο λόγο γίνονται οι πόλεμοι. Το μόνο που νιώθει είναι το αίμα του να χτυπάει στα μηνίγγια του. Αλλά δεν πονάει. Είναι ένας ζωντανός που είναι νεκρός. Ένας νεκρός που είναι ζωντανός. Μπορεί να μην έχει ούτε πόδια, ούτε χέρια, ούτε ακοή, ούτε φωνή, να μην έχει πρόσωπο, να είναι ένα κομμάτι κρέας που το τρέφουν με σωληνάκια, αλλά χτυπάει η καρδιά του και το κυριότερο σκέφτεται. Έχει μνήμη. Θυμάται, σκέφτεται, θυμώνει, επιθυμεί, παλεύει για επικοινωνία. Δεν θέλει να συνεχίσει να ζει κάτω από αυτές τις συνθήκες αν δεν μπορεί να είναι χρήσιμος για τον άνθρωπο. Αναζητά ευήκοα ώτα. Αλλά μάταια. Η αντιπολεμική φωνή του γίνεται μια φωνή βοώντος εν τη ερήμω».

Ο Τζέιμς Ντάλτον Τράμπο, γεννήθηκε στο Μοντρόουζ του Κολοράντο στις 9 Δεκεμβρίου του 1905. Στα μέσα της δεκαετίας του ’30 προσλήφθηκε στη Warner Bros, για να διαβάζει σενάρια πριν την τελική έγκρισή τους και το 1937 προήχθη σε σεναριογράφο. Το 1940 έλαβε την πρώτη υποψηφιότητα για Όσκαρ, για το διασκευασμένο σενάριο της ταινίας «Kitty Foyle» (Το δράμα μιας γυναίκας – 1940), σε σκηνοθεσία του Sam Wood.

Το 1947 κλήθηκε στο Κογκρέσο για να καταθέσει ενώπιον της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Μαζί με εννέα ακόμα σεναριογράφους και σκηνοθέτες, γνωστοί ως οι «Δέκα του Χόλιγουντ», ο Τράμπο παρουσιάστηκε αλλά αρνήθηκε να καταθέσει, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες διαδικασίες καταστρατηγούσαν τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία συνείδησης.

Οι «Δέκα» απολύθηκαν αμέσως από τις εργασίες τους, και διαγράφηκαν από το Screen Writers Guild, το οποίο σήμαινε πως δεν θα μπορούσαν να εργαστούν ξανά στο Χόλιγουντ. Ο Τράμπο φυκακίστηκε για 11 μήνες. Για τα επόμενα δεκατρία χρόνια, όλα τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ αρνούνται να προσλάβουν τον Τράμπο, από φόβο μήπως συνδεθούν με τις ριζοσπαστικές πολιτικές του αντιλήψεις.

Αυτοεξορίζεται στο Μεξικό όπου έζησε περίπου μια δεκαετία γράφοντας σενάρια για την εταιρεία King Brothers Productions και υπογράφοντας με ψευδώνυμο. Μια από αυτές τις ταινίες, το «The Brave One» του χαρίζει το πρώτο του Όσκαρ για πρωτότυπο σενάριο το 1957. Στην απονομή, κανένας… Ρόμπερτ Ριτς δεν εμφανίζεται για να το παραλάβει και ο Τύπος οργιάζει.

Από τη στιγμή που αποκαλύπτεται ότι το όνομα ανήκει σε μικρό ανιψιό του παραγωγού του φιλμ, οι δημοσιογράφοι και η φανατική αντικομμουνίστρια Χέντα Χόπερ, ξεκινούν κούρσα αναζήτησης του πραγματικού σεναριογράφου της ταινίας. Στο Χόλιγουντ είναι πια κοινό μυστικό πως οι διωγμένοι δημιουργοί έχουν αρχίσει να δουλεύουν με ψευδώνυμα.

Με την υποχώρηση του Μακαρθισμού και της Μαύρης Λίστας, ο Τράμπο επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και ξανάπιασε δουλειά σε υπερπαραγωγές όπως ο «Σπάρτακος» (Spartacus – 1960) του Stanley Kubrick και ο «Πεταλούδας» (Papillon – 1973) του Franklin J. Schaffner. Το 1971 πραγματοποίησε και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, μεταφέροντας στην μεγάλη οθόνη το ομώνυμο βιβλίο του: «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του».

Στην καριέρα του κέρδισε δυο Όσκαρ, για το φιλμ The Brave One του 1956, σε σκηνοθεσία του Irving Rapper και ένα για το έργο Roman Holiday του 1953, σε σκηνοθεσία του William Wyler, το οποίο τελικά του απονεμήθηκε μετά θάνατον, αφού το είχε υπογράψει ο Ian McLellan Hunter. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο Λος Άντζελες στις 10 Σεπτεμβρίου του 1976.

Πρόσβαση στο θέατρο Altera Pars (Μεγ. Αλεξάνδρου  123, τηλ: 210 3410011)

Μετρό 
Το θέατρο  βρίσκεται σε απόσταση 300 μέτρων από το σταθμό «Κεραμεικός».

http://www.ametro.gr

Λεωφορεία 

Γραμμές 026, 027, 813, 836, 856, 865, Α16
Στάση “Σίδερα” (επί της Ιεράς Οδού)
http://www.oasa.gr

Χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων

Στην οδό Τριπτολέμου και στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου υπάρχουν κλειστά πάρκινγκ,σε απόσταση 70 μέτρων από το θέατρο,των οποίων η χρέωση είναι στα 5 ευρώ.

 

Χορηγός Επικοινωνίας

Συντελεστές:

Θεατρική διασκευή και απόδοση κειμένου: Σοφία Αδαμίδου

Σκηνοθεσία: Θάλεια Ματίκα

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Σκηνογραφία-Κοστούμι: Ηλένια Δουλαδήρη

Μουσική: Τάσος Σωτηράκης

 Τζο:  Τάσος Ιορδανίδης.

Υπεύθυνη για την επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου

Διάρκεια: 70’

Τιμές Εισιτηρίων: Γενική είσοδος: 12 €

Ισχύει η προνομιακή τιμή των 10 ευρώ για όποιον προβεί στην αγορά εισιτηρίου μέχρι και την παραμονή της πρεμιέρας. μέσω της viva.gr : https://www.viva.gr/tickets/theatre/theatro-altera-pars/o-tzoni-phre-to-oplo-tou/

Ημέρες Παραστάσεων και Ώρες Παραστάσεων:

 Τετάρτη έως και Κυριακή στις 21.00

Θέατρο Altera Pars 

Από τις 5 Απριλίου 2019

Μετά το Πάσχα:

Από τις 3 Μαΐου, μέχρι και τις 2 Ιουνίου 2019

κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή 

Ώρα έναρξης της παράστασης: 21:00