fbpx

Πρόταση για διάβασμα: «Η Αδελφή μου», της Σαρίτα Χάϊμ

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 448
  • Τιμή: € 16,60
  • Εκδόσεις: Μίνωας

Έχω μια αδελφή. Σε αυτή την παραδοχή εγκλωβίστηκε η παιδική, η εφηβική και η ενήλικη ζωή μου, τις περισσότερες φορές τρώγοντας τα μούτρα της, καθώς το αυτονόητο της ύπαρξής της στεκόταν πάντα πλάι στη διαρκή απουσία της. Μια πυρκαγιά που λίγο έλειψε να σκοτώσει την επτάχρονη Μάρθα βγάζει ανεξήγητα από τη ζωή της τη μεγαλύτερη αδελφή της, Κατερίνα.

Ύστερα από χρόνια, ένα μήνυμα στο messenger από τον άγνωστο Ηλία Π., που ζει σε ένα ελληνικό νησί, έρχεται να ταράξει την επιτυχημένη ζωή της Μάρθας, η οποία μένει πλέον μόνιμα στο Τορόντο. Η συνάντηση επιφυλάσσει εκπλήξεις και ωθεί τις δύο γυναίκες να βουτήξουν στα κατάβαθα της ύπαρξής τους αλλά και να αποτινάξουν από τις πλάτες τους το βάρος μιας ατελούς ταυτότητας.

Οι ανείπωτες αλήθειες είναι αδυσώπητες, μα στέκονται μπροστά στα μάτια καθαρές κι έντιμες.

Η Σαρίτα Χαΐμ γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Πολιτικές Επιστήμες και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Ασχολήθηκε με το μάρκετινγκ και τη διαφήμιση και έζησε για οχτώ χρόνια στο Βουκουρέστι και στο Τορόντο. Η «Αδελφή μου» είναι το τρίτο της βιβλίο.

Kυκλοφορούν επίσης: «Placebo» (Μίνωας, 2017) και «Ξεκόλλα…»  (Γαβριηλίδης, 2012).

Πρόταση για διάβασμα: «3 Βαθμοί Μυωπίας – Χριστίνα», του Ηρακλή Γεωργαντή

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

 

  • Είδος: Μυθιστόρημα noir
  • Σελίδες: 432
  • Τιμή: € 15
  • Εκδόσεις: Κλειδάριθμος

Πέντε εντελώς διαφορετικές γυναίκες, η Χριστίνα, η Λυδία, η Μάιρα, η Έμμα και η Στεφανία προσεγγίζουν, καθεμία με τον δικό της τρόπο, την ευτυχία, τον έρωτα, την εξουσία και το μέλλον. Ένα έγκλημα, το οποίο σκηνοθετείται από τον Μάριο, ώστε να μοιάζει με ατύχημα για να εισπραχθεί η ασφάλεια ζωής, εμφανίζει στο προσκήνιο τον δικηγόρο Ηριδανό, ο οποίος αναλαμβάνει την υπόθεση. Η παρουσία των δύο αυτών ανδρών, γίνεται αφορμή για συγκρούσεις αλλά και για εύθραυστες συμμαχίες.

Οι πρωταγωνιστές κρύβουν και κρύβονται από την αλήθεια, διεκδικώντας περισσότερα από αυτά που τους αναλογούν. Ο ερευνητής Βασδέκης, διορισμένος από την ασφαλιστική εταιρεία, κινούμενος μεθοδικά, φτάνει ένα βήμα πριν από την αποκάλυψη της απάτης. Το ανατρεπτικό τέλος τους φέρνει όλους αντιμέτωπους με την αλήθεια που αγνοούσαν. Όλοι θα μπορούσαν να την είχαν προβλέψει, αν επέλεγαν να βλέπουν τα πράγματα χωρίς την ασάφεια που δίνουν στην όραση «οι τρεις βαθμοί μυωπίας».

Πρόκειται για μία σειρά τριών νουάρ βιβλίων με κοινό στοιχείο την εσφαλμένη κατανόηση του περιβάλλοντος, στην οποία οδηγούνται οι πρωταγωνιστές εξαιτίας της επιπόλαιης τάσης τους να σχηματοποιούν, κατά το δοκούν, αδιευκρίνιστες καταστάσεις και συναισθήματα. Για τον συγγραφέα, η ελλιπής κατανόηση συναισθημάτων και χαρακτήρων είναι παρόμοια με τη θολή οπτική του φυσικού περιβάλλοντος, όταν επιλέγει να το αντικρίσει κανείς με τη στρέβλωση που επιφέρουν τρεις βαθμοί μυωπίας.

«Αν ένας άνθρωπος, στον οποίο αρέσουν τα ταξίδια, διαλέγει μία ιδιαίτερη πέτρα από κάθε μέρος που έχει επισκεφτεί, θα αισθανθεί αναπόφευκτα κάποτε την ανάγκη να τις οικοδομήσει σε ένα συνολικό δημιούργημα. Αν από τη ζωή συλλέγεις εμπειρίες, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τις οικοδομήσεις παρά να γράψεις ένα μυθιστόρημα.

Όπως τα ωραία οικοδομήματα προσελκύουν τους τουρίστες, έτσι και τα ωραία βιβλία προσελκύουν τους αναγνώστες, μου είπαν. Ένα οικοδόμημα δεν φτιάχνεται για να μένει κρυμμένο και ένα βιβλίο δεν γράφεται για να μένει στο συρτάρι. Εσύ απλώς συνέχισε να χτίζεις.»

Ο Ηρακλής Γεωργαντής γεννήθηκε το 1970, ζει στην Αθήνα, είναι δικηγόρος, συνεχίζει να ταξιδεύει, να συλλέγει και να οικοδομεί. Το βιβλίο του Τρεις βαθμοί μυωπίας – Χριστίνα είναι το πρώτο της νουάρ τριλογίας, η οποία θα ολοκληρωθεί με τα βιβλία Ναταλία και Άννα.

Πρόταση για διάβασμα: «Οι Τέσσερις Καβαλάρηδες»

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Συγγραφείς: Ρίτσαρντ Ντόκινς (R. Dawkins) – Ντάνιελ Ντένετ (D. Dennett) – Σαμ Χάρις (S. Harris) και Κρίστοφερ Χίτσενς (C. Hitchens)
  • Μετάφραση: Βασίλης Ντζούνης και Κώστας Σίμος
  • Είδος: Φιλοσοφία
  • Πρόλογος: Στίβεν Φράι (Stephen Fry)
  • Σελίδες: 144
  • Τιμή: € 17,50 (χωρίς Φ.Π.Α.)
  • Εκδόσεις: Κάτοπτρο

Το 2007, οι R. Dawkins, D. Dennett, S. Harris και C. Hitchens βιντεοσκόπησαν τη μεταξύ τους συζήτηση-ορόσημο για τον σύγχρονο αθεϊσμό. Τώρα, στην πρώτη έντυπη έκδοσή της, η απομαγνητοφωνημένη και μεταγραμμένη συνομιλία τους εμπλουτίζεται με νέα δοκίμια τριών από τους αρχικούς συμμετέχοντες, καθώς και με έναν πρόλογο του Στίβεν Φράι.

Την αυγή του νέου αθεϊστικού κινήματος, οι στοχαστές αυτοί, που έγιναν γνωστοί ως οι «τέσσερις καβαλάρηδες», οι προάγγελοι της αποδόμησης της θρησκείας, απήλαυσαν το κοκτέιλ τους γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια ενδελεχής, ρηξικέλευθη και συναρπαστική συζήτηση, η οποία αμέσως έγινε δημοφιλής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με εκατομμύρια προβολές. Ήταν πνευματική έρευνα στην καλύτερη εκδοχή της: ευχάριστη, αστεία και απρόβλεπτη, ειλικρινής και διερευνητική, που μας υπενθυμίζει πόσο ποικίλα και πολυδιάστατα είναι τα νήματα του σύγχρονου αθεϊσμού.

Όσα ειπώθηκαν από τους «τέσσερις καβαλάρηδες», καθώς συμφωνούσαν και διαφωνούσαν μεταξύ τους, φώτισαν ιδέες για το υπερκόσμιο και τη θρησκεία, την επιστήμη και τον ορθολογισμό, την πνευματικότητα και τη θρησκευτική πίστη, τα συστατικά στοιχεία της αληθινά ηθικής ζωής, και έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για τη σημερινή εποχή μας.

Έγραψαν για το βιβλίο:

«Xάνουμε σιγά-σιγά το δικαίωμα που κερδίσαμε με μόχθο […], το δικαίωμα να είμαστε ελεύθεροι να κρίνουμε και να επικρίνουμε τη θρησκεία χωρίς διωγμούς και ποινικές διώξεις —το έγκλημα της βλασφημίας υφέρπει. Ο λόγος των Hitchens, Dawkins, Harris και Dennett μάς χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Αυτοί είναι οι κληρονόμοι του Βολταίρου». (Matt Ridley, www.rationaloptimist.com)

«Mε καθήλωσε. Σε όλη τη συζήτηση, η ταπεινότητα και η ευθύτητα της επιστήμης λαμποκοπά απέναντι στην αλαζονεία, στην υποκρισία και στο θράσος της θρησκείας. Πόσο αναζωογονητικό βιβλίο!» (Susan Blackmore, Πανεπιστήμιο του Πλίμουθ)

«Ένα ιστορικό κείμενο που ανήκει στη βιβλιοθήκη όλων των σκεπτόμενων ανθρώπων. Κλασικό έργο για την εποχή μας και για όλες τις εποχές». (Michael Shermer, Skeptic)

«Tο είδος των τεσσάρων αυτών στοχαστών σπανίζει: αμεταμέλητοι, ασυμβίβαστοι, βαθιά γενναιόδωροι μεταξύ τους, αλλά και με όλους όσοι ακούν. Δεν χρειάζεται να είστε αθεϊστής ή καβαλάρης για να απολαύσετε κάθε λέξη του απολαυστικού αυτού βιβλίου. Απλώς πρέπει να ορέγεστε τη γνήσια πνευματική αναζήτηση και τον ανοικτό διάλογο. Και ας το παραδεχθούμε, με αυτή την έννοια πιθανόν να είστε υποσιτισμένοι» (Meghan Daum, Πανεπιστήμιο της Αϊόβας)

O Ρίτσαρντ Ντόκινς (R. Dawkins) είναι εταίρος τόσο της Βασιλικής Εταιρείας όσο και της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνίας του Ηνωμένου Βασιλείου, και έχει λάβει πολλές τιμητικές διακρίσεις και βραβεία. Είναι ακόμη εταίρος του New College στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 2017, το πρώτο του βιβλίο, Το εγωιστικό γονίδιο, σε διαγωνισμό της Βασιλικής Εταιρείας, ψηφίστηκε από το κοινό ως το πιο συναρπαστικό βιβλίο επιστήμης όλων των εποχών. Μεταξύ των πολλών βιβλίων του περιλαμβάνονται τα Περί Θεού αυταπάτη, Ο τυφλός ωρολογοποιός, Ο ποταμός της ζωής και Υφαίνοντας το ουράνιο τόξο.

O Ντάνιελ Ντένετ (D. Dennett) είναι αμερικανός συγγραφέας, φιλόσοφος και γνωσιακός επιστήμονας. Κατέχει την έδρα φιλοσοφίας Austin Fletcher στο Πανεπιστήμιο Tufts. Μεταξύ των βιβλίων του περιλαμβάνονται τα Εγώ της Νόησης, Απομυθοποίηση, Darwin’s Dangerous Idea και Conciousness Explained.

O Σαμ Χάρις (S. Harris) είναι αμερικανός συγγραφέας, φιλόσοφος και νευροεπιστήμονας. Ασχολείται κυρίως με τα θέματα της πνευματικότητας, της ηθικής και της νευροεπιστήμης. Το πρώτο βιβλίο του, Το τέλος της πίστης, έχει κερδίσει το βραβείο PEN δοκιμίου (2005). Άλλα βιβλία του είναι τα Επιστολή προς ένα χριστιανικό έθνος, Ανελεύθερη βούληση, The Moral Landscape και Lying.

O Κρίστοφερ Χίτσενς (C. Hitchens) ήταν αγγλοαμερικανός συγγραφέας, δημοσιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας. Στην υπερτεσσαρακονταετή καριέρα του αρθρογράφησε σε διάφορα αμερικανικά και βρετανικά έντυπα (Vanity Fair, The Atlantic, World Affairs, The Nation, Slate, Free Inquiry) και συμμετείχε τακτικά σε τηλεοπτικές συζητήσεις και κύκλους διαλέξεων. Μεταξύ των βιβλίων του περιλαμβάνονται τα Μητέρα Τερέζα, Η δίκη του Χένρι Κίσινγκερ, Γράμματα σε έναν νέο αντιρρησία, Τα δικαιώματα του ανθρώπου, Ο Θεός δεν είναι μεγάλος και Hitch-22. Πέθανε το 2011.

Ρίτσαρντ Ντόκινς (R. Dawkins)
Ντάνιελ Ντένετ (D. Dennett)
Σαμ Χάρις (S. Harris)
Κρίστοφερ Χίτσενς (C. Hitchens)

Πρόταση για διάβασμα: «Όσοι Αγαπιούνται», της Victoria Hislop (Βικτόρια Χίσλοπ)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Ιστορικό, κοινωνικό μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 554
  • Τιμή: € 17
  • Εκδόσεις: Ψυχογιός

Αθήνα 1941. Στην κατοχική Ελλάδα, η δεκαπεντάχρονη Θέμις βλέπει την οικογένειά της να ταλανίζεται από βαθιές πολιτικές διαφορές. Και το χάσμα ανάμεσα σ’ αυτούς που αγαπά βαθαίνει, όσο η χώρα βυθίζεται στην ανέχεια. Καθώς η δυστυχία μεγαλώνει γύρω της, και φίλοι της χάνονται από τον μεγάλο λιμό, η Θέμις μπαίνει στην Αντίσταση. 

Στον Εμφύλιο που ακολουθεί μετά την Απελευθέρωση, η Θέμις θα ενταχθεί στον Δημοκρατικό Στρατό, όπου θα βιώσει τον έρωτα, το μίσος και τον παραλογισμό του αδελφοκτόνου πολέμου. Ύστερα, θα έρθει η εξορία, στη Μακρόνησο και στο Τρίκερι. Μια άλλη κρατούμενη θα σταθεί στο πλευρό της στις κακουχίες, και οι ζωές τους θα δεθούν με τρόπο απρόβλεπτο. Ώσπου, κάποια στιγμή, η Θέμις θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στα πιστεύω της και στη λαχτάρα της να ζήσει… 

Χρόνια μετά, καθώς αναστοχάζεται το παρελθόν της, η Θέμις συνειδητοποιεί ότι το προσωπικό και το πολιτικό, η δική της περιπέτεια και η περιπέτεια της πατρίδας της είναι άρρηκτα δεμένα. Κι ότι μπορεί κάποιες πληγές να επουλώνονται, αλλά κάποιες άλλες γίνονται πιο βαθιές στο πέρασμα του χρόνου. 

H Victoria Hislop (Βικτόρια Χίσλοπ) γεννήθηκε στο Λονδίνο. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στην Οξφόρδη και έχει εργαστεί στον εκδοτικό χώρο αλλά και ως δημοσιογράφος, προτού στραφεί στη συγγραφή. Αντλώντας έμπνευση από μια επίσκεψη στη Σπιναλόγκα, την εγκαταλειμμένη αποικία των λεπρών στα ανοιχτά της Κρήτης, έγραψε Το Νησί το 2005. Το βιβλίο έχει πουλήσει πάνω από 5 εκατομμύρια αντίτυπα και έχει μεταφραστεί σε 35 γλώσσες, ενώ έγινε σειρά στην ελληνική τηλεόραση το 2010.

Η Βικτόρια αναδείχθηκε κορυφαία Πρωτοεμφανιζόμενη Συγγραφέας στα British Book Awards και απέσπασε πολλές διακρίσεις στη Γαλλία. Επίσης, το μυθιστόρημά της Το Νήμα μπήκε στη βραχεία λίστα των British Book Awards. Τα επόμενα βιβλία της έφτασαν στο Νο 1 της λίστας της Sunday Times. Το «Όσοι Αγαπιούνται» κατέλαβε κατευθείαν την πρώτη θέση στα μπεστ σέλερ της Sunday Times με το που εκδόθηκε, τον Ιούνιο του 2019.

Η Βικτόρια μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στην Αγγλία και την Ελλάδα. Μιλάει άψογα γαλλικά και ελπίζει να φτάσει στο ίδιο επίπεδο και στα ελληνικά. Πρόσφατα αναγορεύτηκε Επίτιμη Διδάκτωρ των Γραμμάτων από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ στη Θεσσαλονίκη.  

 

M e m o :

Σύντομα στο InTownPost συνέντευξη με την συγγραφέα Βικτόρια Χίσλοπ

Πρόταση για διάβασμα: «Το Τατόι στα Όρια», της Βιβής Μήλιου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Εικαστική Έρευνα
  • Σελίδες: 202
  • Τιμή: € 21
  • Εκδόσεις: Περίπλους

Το «Τατόι στα όρια» είναι μία διαχρονική και δια-εποχιακή εικαστική ματιά στο χώρο των πρώην ανακτόρων. Ένα χώρο ξεχασμένο και παρεξηγημένο, επειδή κατασκευάστηκε και αποτέλεσε κατοικία των βασιλέων της Ελλάδος, αφημένο στην καταστροφική φθορά του χρόνου. Από το φθινόπωρο του 2016 έως και το καλοκαίρι του 2017, τα 16.000 περίπου στρέμματα που καλύπτει σήμερα το Κτήμα Τατόι, αποτέλεσαν αντικείμενο καθημερινής αυτοψίας, φωτογράφισης και βιντεοσκόπησης της Βιβής Μήλιου. Τα επιμέρους στάδια της έρευνας και της περιήγησης στο Κτήμα έχουν αποτυπωθεί στο παρόν βιβλίο.

Τα τριάντα πέντε κτίρια και οι ελεύθεροι χώροι του αποτυπώνονται φωτογραφικά και τοπογραφικά και τεκμηριώνονται σε χάρτη. Σημειώνεται η θέση τους και παρατίθενται στοιχεία για την προγενέστερη χρήση τους, τη χρονολογία κατασκευής, το όνομα του αρχιτέκτονα. Επίσης, υπάρχει μία αναλυτική πρόταση αποκατάστασης της χρήσης και της λειτουργίας των κτιρίων, καθώς και των ελεύθερων χώρων του Κτήματος, δηλαδή τα περιβόλια, τους χώρους αναψυχής, τις καλλιέργειες και τους κήπους.

Τέλος, παρατίθεται χάρτης, όπου σημειώνεται μία προτεινόμενη διαδρομή, την οποία ο επισκέπτης μπορεί να ακολουθήσει και σε διάστημα περίπου τριών ωρών να επισκεφθεί το 80% των κτιρίων και μεγάλο μέρος των ελεύθερων χώρων. Το βιβλίο αυτό στοχεύει μέσα από 350 φωτογραφίες και 18 χάρτες να αποτελέσει μία γνωριμία με το Κτήμα Τατόι και φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως έναυσμα επίσκεψης για τον αναγνώστη και ως οδηγός ξενάγησης για τον επισκέπτη.

Αναφέρει η συγγραφέας: «Στη διάρκεια της μελέτης μου στο Τατόι, το εργαστήριο γλυπτικής στο οποίο ανήκω –με υπεύθυνη καθηγήτρια την κ. Λίτη Αφροδίτη- επισκέφτηκε και συνεργάστηκε με εργαστήριο του Βιολογικού Πανεπιστημίου Αθηνών και την υπεύθυνη καθηγήτριά του κ. Ριζοπούλου, προκειμένου να εκπονήσει εργασία της Documenta 14. Έτσι είχα την ευκαιρία να πειραματιστώ με τους σπόρους των φυτολογίων που είχα βρει. Με την καθοδήγηση των διδασκόντων ακολούθησα όλες τις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να δω αν θα αναπαραχθούν οι σπόροι. Οι προσπάθειές μου δεν ευοδώθηκαν εξαιτίας των κάκιστων συνθηκών φύλαξης των σπόρων και της παλαιότητάς τους, όπως μου ανέφερε η κ. Ριζοπούλου».

Απόσπασμα από το βιβλίο:

«20 Φεβρουαρίου: O κήπος μπροστά από το Ανάκτορο είχε ήδη διαμορφωθεί πριν την ανέγερση του ιδίου του Ανακτόρου. Αναπτύσσεται σε επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται το γλυπτό του «Κοζάκου Κυνηγού». Στο δεύτερο επίπεδο φτάνει κανείς μέσω διπλής συμμετρικής καμπυλωτής μαρμάρινης κλίμακας, η οποία στην απόληξή της διακοσμείται από δύο περίτεχνες και μεγάλες ανθοδόχους, αναγεννησιακού ρυθμού, φιλοτεχνημένες σε πεντελικό μάρμαρο.

Στο σημείο όπου απολήγει η κλίμακα, βρίσκεται και η «σπηλιά», μία εσοχή που εμπεριέχει μία οβάλ μαρμάρινη γούρνα, ίδιας τεχνοτροπίας και ίδιου τεχνίτη με αυτήν της Πλατείας Συντάγματος στην Αθήνα «1872». Επιπλέον από μία κρήνη σε σχήμα κεφαλής λιονταριού έτρεχε νερό. Στα μεταγενέστερα χρόνια κατασκευάστηκε εκεί μία πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων, που όμως δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ λόγω κατασκευαστικών ελαττωμάτων.

Το χαμηλότερο επίπεδο, το οποίο είναι πρανές σε όλο του το μήκος, απέκτησε την τελική του μορφή γύρω στο 1890 και έκτοτε δεν έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές. Ήταν ιδιωτικός χώρος αποκλειστικής χρήσης της εκάστοτε βασιλικής οικογένειας και των καλεσμένων τους. Περιλαμβάνει δάση, αγρούς, ένα γήπεδο τένις με κατεστραμμένη περίφραξη, ένα μικρό θερμοκήπιο που τροφοδοτούσε τα άνθη του κήπου και ένα σπειροειδή λαβύρινθο. Ένα χαμηλό πέτρινο τοιχίο με μεταλλικό κιγκλίδωμα οριοθετεί τον κήπο από την οδό που οδηγεί στο Ανάκτορο και διακόπτεται από τη μεταλλική περίτεχνα φτιαγμένη δίφυλλη πόρτα.»

Η Βιβή Μήλιου γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα. Το πρώτο της πτυχίο ως Αρχιτέκτονας Μηχανικός το απέκτησε στο Λονδίνο. Στις μεταπτυχιακές της σπουδές εντρύφησε στις περιβαλλοντικές και ενεργειακές μελέτες. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας,. Καθοριστικής σημασίας ήταν η συνεργασία της σε μελέτες αποκατάστασης, επίβλεψης, διάθεσης παλαιών βιομηχανικών χώρων και μονοκατοικιών.

Από το 2012 φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, που πάντοτε αποτελούσε όνειρο ζωής. Κατά τη διάρκεια των άνω σπουδών μελέτησε τους γνώριμους και αγαπημένους ανενεργούς βιομηχανικούς χώρους, προκειμένου να διαφυλάξει τη μνήμη αυτών, όπως κλωστήρια, οινοποιεία καθώς και εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία, πονήματα τα οποία εξέθεσε ως εγκαταστάσεις, σε ομαδικές εκθέσεις. Αποφοίτησε τον Ιούνιο του 2017 από το Γ’ Εργαστήριο Γλυπτικής, με υπεύθυνη την καθηγήτρια γλυπτικής κα Αφροδίτη Λίτη.

Πρόταση για διάβασμα: «Ένα Παιδί από το Πουθενά», Άλκη Ζέη

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Λογοτεχνία για ηλικίες από 8 ετών και άνω
  • Τιμή: € 12, 20
  • Εκδόσεις: Μεταίχμιο
  • Κυκλοφορία βιβλίου: Νοέμβριος 2019

Τον λένε Ίκαρο Λαμπρίδη, είναι δέκα χρονών και μένει στο Παγκράτι με τη θεία του Ελένη-Ιοκάστη Καποδίστρια και το Αγόρι – το Αγόρι είναι παπαγάλος. Θα ήθελε να έχει πατέρα τον Τζο Νέσμπο, που όλοι λένε ότι του μοιάζει. Ζηλεύει που η θεία του αποκαλεί αγόρι της τον παπαγάλο. Φίλοι του είναι η συμμαθήτριά του Ξένια, ένας άστεγος και ο γυμναστής του. Δεν καταλαβαίνει γιατί οι συμμαθητές του τον κοροϊδεύουν. Και κυρίως δεν καταλαβαίνει γιατί οι περισσότεροι γονείς των συμμαθητών του δεν αφήνουν τα προσφυγόπουλα να μπουν στην αυλή του σχολείου. Η θεία του όμως…
Ίκαρος, Καποδίστριας, Ιοκάστη, Νέσμπο, Πάρνωνας, Πολυτεχνείο, θεία, θείος, σχολείο, άστεγος, παρκούρ, παπαγάλος, προσφυγόπουλα, δεν είναι τυχαίες λέξεις στο καινούργιο βιβλίο της Άλκης Ζέη. Είναι οι ήρωες και τα θέματα που παίζουν τους βασικούς ρόλους. 

Η Άλκη Ζέη είναι η πρέσβειρα της ελληνικής λογοτεχνίας για παιδιά και γράφει μια ιστορία για τα παιδιά και τα προβλήματά τους σήμερα.

Η ίδια λέει: «Αν διάλεξα να γράψω για παιδιά, είναι γιατί θέλησα να αποτυπώσω όσα έζησε η γενιά μου σημαντικά, όταν  έχουμε φύγει εμείς»

M e m o :

Σύντομα στο InTownPost συνέντευξη με την συγγραφέα Άλκη Ζέη

Πρόταση για διάβασμα: «To Σκλαβί», της Ξένιας Καλογεροπούλου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Παραμύθι για όλα τις ηλικίες
  • Σελίδες: 250
  • Τιμή: € 12
  • Εκδόσεις: Πατάκη

Δύο παιδιά γεννιούνται από τον ίδιο πατέρα, ο οποίος παράλληλα είναι και ο βασιλιάς του κράτους. Ο ένας είναι νόμιμος διάδοχος, ο γιος της βασίλισσας, ο άλλος το παιδί μιας σκλάβας. Δύο παιδιά, που μεγαλώνουν μαζί αγαπημένα, αν και τα χωρίζει έντονη κοινωνική διαφορά. Κάποια στιγμή αγαπούν την ίδια γυναίκα και γίνονται αντίζηλοι, χωρίς, ωστόσο, ποτέ να συγκρουστούν. Και η ιστορία ξεκινά…

Ένα βασιλόπουλο βλέπει τη ζωγραφιά μιας βασιλοπούλας που κρατάει ένα γαλάζιο ρόδο, την ερωτεύεται και ξεκινάει να τη βρει στα πέρατα του κόσμου. Στο ταξίδι, που είναι μακρύ και επικίνδυνο, τον συνοδεύει ο νόθος αδερφός του. Η Βασιλοπούλα όμως δεν ερωτεύεται το Βασιλόπουλο αλλά το Σκλαβί, που ποτέ δε θα παραδεχτεί πως την αγάπησε.

Η Ξένια Καλογεροπούλου, ηθοποιός, θεατρική συγγραφέας και μεταφράστρια, γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα και σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου (Έχει πρωταγωνιστήσει σε πάνω από 50 θεατρικά έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου και σε 41 ταινίες, ελληνικές και ξένες.

Το 1972 ίδρυσε έναν θίασο για παιδιά που αργότερα ονομάστηκε «Μικρή Πόρτα». Το 2004 ίδρυσε μαζί με την Πέγκυ Στεφανίδου ένα Θεατρικό Εργαστήρι για παιδιά, εφήβους και εκπαιδευτικούς και το 2010 παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα θέατρο για βρέφη. Για το θέατρο μετέφρασε 29 έργα, έγραψε 3 έργα για παιδιά (Οδυσσεβάχ, Ελίζα, Το Σκλαβί) και συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Θωμά Μοσχόπουλο στη συγγραφή άλλων 6 έργων.

Έχει τιμηθεί με το βραβείο Κάρολος Κουν και με το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη. Από το 1984 εγκαταστάθηκε στο δικό της θέατρο, την «Πόρτα». 

Λίγα λόγια για τη θεατρική παράσταση:

Όταν το Σκλαβί, το καινούριο τότε έργο της Ξένιας Καλογεροπούλου για μικρούς και μεγάλους, παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, αποτέλεσε σταθμό όχι μόνο στην ιστορία του «Πόρτα», αλλά του θεάτρου εν γένει. Μετά τη μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική του επιτυχία, η φήμη του συνεχίστηκε μέσα από την εκδοτική επιτυχία του κειμένου (το οποίο διδάσκεται έκτοτε σε Ανώτατες Σχολές της χώρας), τις διεθνείς μεταφράσεις του, τις απανωτές βραβεύσεις του, την επιτυχία των τραγουδιών της παράστασης (σε μουσική Νίκου Κυπουργού και στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, τα οποία τραγουδήθηκαν ευρέως από πολλούς σημαντικούς ερμηνευτές και σχεδόν αυτονομήθηκαν από την αρχική τους προέλευση), καθώς και από μια μεγάλη σειρά ανεβασμάτων του στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Ποτέ, όμως, ως τώρα δεν ξαναπαρουσιάστηκε το Σκλαβί στο θέατρο απ’ όπου ξεκίνησε το ταξίδι του. Το Σκλαβί φέτος ανεβαίνει στο «Πόρτα» ως ένα ολότελα καινούριο ξανα-διάβασμα του έργου, κρατώντας, ωστόσο, ανοιχτό το διάλογο με τη μνήμη της θρυλικής παράστασης.

Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος-Σοφία Πάσχου

Σκηνικά-Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Παίζουν: Ντένης Μακρής, Ηλιάνα Γαϊτάνη, Τζωρτζίνα Λιώση, Βάσια Ζαχαροπούλου, Ελένη Βλάχου, Παντελής Βασιλόπουλος, Αυγουστίνος Κούμουλος, Φοίβος Συμεωνίδη

Πρόταση για διάβασμα: «Το Πνεύμα του Χιονιού», της Μάγια Λούντε (Maja Lunde)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Εικονογράφηση: Λίζα Αϊζάτο
  • Μετάφραση: Χριστίνα Σωτηροπούλου
  • Είδος: Παραμύθι για ηλικίες 6 ετών και άνω
  • Τιμή: 19,90 €
  • Εκδόσεις: Κλειδάριθμος

Ένα χριστουγεννιάτικο βιβλίο για αναγνώστες κάθε ηλικίας που αποτελείται από 24 κεφάλαια, ένα για κάθε ημέρα του Δεκέμβρη μέχρι τα Χριστούγεννα. Μια ιστορία μαγική που θα σας μεταφέρει στα δάση του Βορρά και θα σας ζεστάνει την καρδιά με τα συγκινητικά της μηνύματα για τη φιλία και την πίστη στην αγάπη.

Ο Κρίστιαν λατρεύει τα Χριστούγεννα. Φέτος όμως θα είναι διαφορετικά, γιατί έχει χάσει τη μεγάλη του αδερφή. Καθώς κολυμπάει λυπημένος στην πισίνα, βλέπει ένα κοριτσάκι με τη μύτη κολλημένη στο παράθυρο. Είναι η Χέντβιχ, ένα κορίτσι όλο ζωντάνια, με κόκκινα μαλλιά και κόκκινη κάπα. Γίνονται φίλοι και πηγαίνουν μαζί στο σπίτι της για να πιουν κακάο. Ο Κρίστιαν ενθουσιάζεται με τον υπέροχο στολισμό για τα Χριστούγεννα και με την ομορφιά του σπιτιού. Μόνο που τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Ένας παράξενος άντρας που εμφανίζεται ξαφνικά έρχεται για να δώσει τη λύση στο μυστήριο.

Μάγια Λούντε
Λίζα Αϊζάτο

Η Λίζα Αϊζάτο είναι συγγραφέας και βραβευμένη εικονογράφος.  Tιμήθηκε το 2016 με το Βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το 2018 με το Astrid Lindgren Memorial Award.

Η Μάγια Λούντε γεννήθηκε στο Όσλο. Είναι συγγραφέας και σεναριογράφος. Το πρώτο της βιβλίο Η ιστορία των μελισσών,   μεταφράστηκε σε 34 γλώσσες, ήταν Νο. 1 best seller στη Γερμανία το 2017 ανάμεσα σε όλες τις κατηγορίες βιβλίων με 500.000 αντίτυπα και έλαβε το βραβείο Νορβηγών Βιβλιοπωλών το 2015. Η Λούντε ζει στο Όσλο με τον σύζυγό της και τα τρία τους παιδιά.

Πρόταση για διάβασμα: «Μην Ξεχάσεις το Όνομα σου: Τα Παιδιά του Άουσβιτς», του Άλβιν Μέγιερ (Alwin Meyer)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Μετάφραση: Καρίνα Λάμψα και Παυλίνα Δηράνη
  • Είδος: Ιστορικές μαρτυρίες
  • Σελίδες: 704
  • Τιμή: € 31,48
  • Εκδόσεις: Καπόν

Τα πρώτα τους χρόνια ήταν γεμάτα από φως, ευτυχία και οικογενειακή θαλπωρή. Ύστερα, ήρθε ο πόλεμος και ο εκτοπισμός στο Άουσβιτς, ενώ μερικά παιδιά γεννήθηκαν εκεί. Χωρισμός από γονείς και αδέλφια στους «παιδικούς τομείς» στο στρατόπεδο, πειράματα, διαρκής πείνα, νοσταλγία για την οικογένεια, για ένα ζεστό κρεβάτι, για στοργή… Με υπομονή και ευαισθησία ο Άλβιν Μέγιερ αναζητούσε για δεκαετίες τα παιδιά του Άουσβιτς σε ολόκληρο τον κόσμο και εκείνα του αφηγήθηκαν —τα περισσότερα για πρώτη φορά— τις εμπειρίες μιας παιδικής ζωής ανεξίτηλα σημαδεμένης από τον θάνατο και τον αγώνα τους να ξαναβρούν τη χαμένη τους ταυτότητα και να αποκτήσουν και πάλι πίστη στη ζωή.

Τα παιδιά στο Άουσβιτς: είναι η πιο σκοτεινή κηλίδα μιας σκοτεινής ιστορίας. Εκτοπίστηκαν με τους γονείς τους στο Άουσβιτς ή γεννήθηκαν εκεί, κάτω από αδιανόητες συνθήκες. Λίγα επιβίωσαν. Για όλη τους τη ζωή φέρουν τα σημάδια του πόνου, στο σώμα και στην ψυχή τους. Μεγαλώνουν μαζί με τον αριθμό κρατουμένου, που έχει ανεξίτηλα σημαδέψει το χέρι τους ή τον μηρό τους. Το Άουσβιτς είναι πάντα εδώ. Την ημέρα, το βράδυ, τη νύχτα: ο αποχωρισμός από τους γονείς και τα αδέλφια, τα λεγόμενα «μπλοκ των παιδιών» στο στρατόπεδο, τα πειράματα στα οποία υποβλήθηκαν, η μόνιμη πείνα, η λαχτάρα για την οικογένεια, για ένα ζεστό πάπλωμα, για ασφάλεια.

Μετά την απελευθέρωσή τους, κάποια από αυτά δεν γνώριζαν το όνομά τους, ούτε την ηλικία τους ή την καταγωγή τους. Σχεδόν όλα ήταν ορφανά. Για πολύ καιρό δεν εμπιστεύονταν πια κανέναν  άνθρωπο, φύλαγαν τις δυνάμεις τους, ήταν γεμάτα φόβο. Πώς να ζήσεις μετά το Άουσβιτς; Για ολόκληρες δεκαε­τίες, ο Άλβιν Μέγιερ έψαξε, με μεγάλη υπομονή, να βρει τα παιδιά του Άουσβιτς, μίλησε με ενσυναίσθηση μαζί τους και κέρδισε την εμπιστοσύνη τους. Ορισμένα από αυτά μίλησαν για πρώτη φορά για τη ζωή στο στρατόπεδο, για την παιδική τους ηλικία, όπου ο θάνατος ήταν μονίμως παρών αλλά ποτέ φυσικός.

Ο Άλβιν Μέγιερ (Alwin Meyer) γεννήθηκε το 1950 στο Κλόπενμπουργκ της Γερμανίας.

Από το 1972 ερευνά σε πολλές χώρες τα ίχνη των ελάχιστων παιδιών που επέζησαν από το Άουσβιτς. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις και ένα ντοκιμαντέρ, ενώ έχει δημοσιεύσει βιβλία και πλήθος άρθρων.

Το πρώτο του βιβλίο γι’ αυτό το θέμα δημοσιεύτηκε το 1990 με τίτλο «Die Kinder von Auschwitz» (Τα παιδιά του Άουσβιτς- 1995). Ο Άλβιν Μάγιερ είναι δημοσιογράφος

Πρόταση για διάβασμα: «Γνώση Εναντίον Φτώχειας», της Εστέρ Ντυφλό (Esther Duflo)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

  • Μετάφραση : Α.Δ. Παπαγιαννίδης
  • Είδος: Πολιτική και κοινωνικές επιστήμες
  • Σελίδες: 273
  • Τιμή: € 14
  • Εκδόσεις: Πόλις
  • Διακρίσεις: Βραβείο Νόμπελ Οικονομίας 2019

Η Εστέρ Ντυφλό, καθηγήτρια στο ΜΙΤ και στην École d’Économie de Paris, θεωρείται μία από τις σημαντικότερες νέες οικονομολόγους. Το βιβλίο περιλαμβάνει τα μαθήματά της στο CollègedeFrance.

Εννέα εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο, πριν φτάσουν στο πέμπτο έτος της ηλικίας τους, από αρρώστιες που είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν. Στην Ινδία, το 50% των μαθητών δεν γνωρίζουν ανάγνωση. Η Εστέρ Ντυφλό πραγματοποιεί επιτόπιες έρευνες από την Ινδία ώς το Μαλάουι και από την Κένυα ώς το Μεξικό και, εφαρμόζοντας τη μέθοδο του «δημιουργικού πειραματισμού», δίνει πειστικές απαντήσεις σε ποικίλα ερωτήματα: Πώς οι εμβολιασμοί θα γίνουν πιο αποτελεσματικοί; Πώς θα βελτιωθεί η σχολική διδασκαλία, όταν λείπουν οι αναγκαίες πιστώσεις; Πώς θα εξασφαλιστεί  η καλύτερη συνεργασία των εκπαιδευτικών και των νοσοκόμων; Είναι το σύστημα των μικροπιστώσεων η θαυματουργή λύση χάρη στην οποία θα πλουτίσει ο εξαθλιωμένος αγρότης του Μπανγκλαντές; Τα τοπικά συμβούλια, στα χωριά της Ινδίας και της Αφρικής, επιτρέπουν πράγματι στις κοινότητες να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους; Γιατί έχουν αποτύχει οι ώς τώρα ακολουθούμενες πολιτικές;

Η Εστέρ Ντυφλό πιστεύει ότι η υγεία και η παιδεία αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την κοινωνική ευημερία αλλά και την ελευθερία. Αρνείται τον κυρίαρχο λόγο που καθιστά τους φτωχούς υπεύθυνους για τη φτώχεια τους, αμφισβητεί ορισμένες πλευρές του συστήματος των μικροπιστώσεων, και τάσσεται υπέρ μιας ενεργού δημόσιας παρεμβατικής πολιτικής που θα παρέχει υπηρεσίες υγείας, θα επενδύει σε δασκάλους και σε έργα υποδομής, θα καταπολεμά τη διαφθορά.

Να πειραματιζόμαστε διαρκώς, για να βελτιώνουμε με απτό τρόπο τη ζωή των φτωχών: μόνο έτσι στεριώνει η δημοκρατία.