fbpx

Πρόταση για διάβασμα: «Η Ραπτομηχανή» της Νάταλι Φέργκι (Natalie Fergie)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Μετάφραση: Φωτεινή Πίπη
  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 464
  • Τιμή: € 16,60
  • Εκδόσεις: Διόπτρα          

To 1911 μια μεγάλη απεργία στο εργοστάσιο της Singer στη Σκοτία κοστίζει στην Τζιν και στον μνηστήρα της τη δουλειά τους. Κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση, η Τζιν αφήνει ένα μήνυμα αποχαιρετισμού κρυμμένο στην τελευταία ραπτομηχανή που φτιάχνει.

Το ζευγάρι θα αναζητήσει εργασία και ελπίδα κοντά στο Εδιμβούργο. Παρά τις δυσκολίες και τους κόπους, η νέα τους ζωή φαίνεται να έχει προοπτικές, όμως ο πόλεμος θα σκιάσει τα όνειρά τους.

Περισσότερα από εκατό χρόνια αργότερα, το 2016, ο Φρεντ, ένας άντρας για τον οποίο όλα έχουν μια τιμή αλλά καμιά αξία, κληρονομεί ένα διαμέρισμα από τον παππού του και αποφασίζει να πουλήσει όλο το περιεχόμενό του.

Φτάνοντας στην παλιά ραπτομηχανή της γιαγιάς του, θα ανακαλύψει ότι κρύβει ένα μυστικό: ένα μικρό χάρτινο κουτί. Όλη η οικογενειακή του ιστορία αποκαλύπτεται μπροστά του σε μία μορφή κώδικα που θα πρέπει να σπάσει, αν θέλει να ανακαλύψει τα μυστικά τεσσάρων γενεών.

Στη ζωή του, όπως και της Τζιν, πρόκειται να έρθουν τα πάνω κάτω και θα πρέπει να βρει τον τρόπο να αντιμετωπίσει τις συγκλονιστικές αλλαγές που τον περιμένουν.

Όλοι και όλα συνδέονται με τις αόρατες κλωστές της μοίρας που υφαίνει τις ιστορίες δύο οικογενειών και ενώνει τέσσερις γενιές με απρόβλεπτο τρόπο.

Η Νάταλι Φέργκι (Natalie Fergie) αγαπά τη ραπτική, τα υφάσματα και έχει δική της, σχετική με το αντικείμενο, επιχείρηση.

Η ραπτομηχανή Singer 99K, που έγινε η έμπνευση για αυτό το μυθιστόρημα, είχε τουλάχιστον τέσσερις προηγούμενους ιδιοκτήτες. Αγοράστηκε από κάποιον που έζησε στο Κλάιντμπανκ, σε απόσταση αναπνοής από το εργοστάσιο όπου φτιάχτηκε πριν από εκατό χρόνια.

Για να γράψει το βιβλίο, πέρασε ώρες περπατώντας στους ίδιους δρόμους και βλέποντας τις ίδιες τοποθεσίες με τους ήρωες της. Ζει σε ένα χωριό λίγο έξω από το Εδιμβούργο, με τον σύζυγό της και το αγαπημένο της λαμπραντόρ.

Πρόταση για διάβασμα: «Τίνα: Η Ιστορία μιας Ευθυγράμμισης», της Άντζελας Δημητρακάκη

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 188
  • Τιμή: € 14
  • Έτος Κυκλοφορίας: 2019
  • Εκδόσεις:Εστία

«…Η απόσταση, είχε ψελλίσει η Τίνα προς τα νεανικά κεφάλια από κάποια μέτρα μακριά, είναι απαραίτητη συνθήκη της επίθεσης εκ του ασφαλούς, κι είχαν ακολουθήσει κάποιοι αναστεναγμοί και κάτι πνιχτά γέλια, διότι το φοιτητικό σώμα ήταν πλήρως ακαλλιέργητο, και ανυπόμονο, και δεν άντεχε ασαφείς ρήσεις, ήθελε εφόδια για αμειβόμενη εργασία, δεξιότητες για την παραγωγή, τα γνωστά δηλαδή, που όμως έκαναν την Τίνα (παλιότερα, που είχε κέφια) να φαντασιώνεται πως έμπαινε στο αμφιθέατρο ντυμένη Ουλρίκε Μάινχοφ αλλά και Αντρέας Μπάαντερ, δύο σε ένα, κανένα σε ένα, nonbinary ένοπλος αγώνας, στον αγύριστο το εκκολαπτόμενο ανθρώπινο κεφάλαιο, στον αγύριστο, λέμε.

Τώρα όμως, εδώ που στέκει, κολλάει δοκιμαστικά τη γλώσσα της στο ακουστικό.

«Δεν μιλάς», λέει ο Τηλέμαχος, και η Τίνα συνειδητοποιεί ότι η φωνή του δεν έχει αλλάξει απ’ όταν τον γνώρισε. Όμως πού τον γνώρισε;»

Θα γνωρίσετε την Τίνα σ’ ένα σουηδικό τρένο που σταματάει ξαφνικά στη μέση του πουθενά, θα την ακολουθήσετε στην Αθήνα, στο σπίτι της, όπου γράφει ένα βιβλίο για τον κινηματογράφο των Βαλκανίων, ανασύροντας απ’ τα συρτάρια υπολείμματα της εφηβείας της.

Θα μάθετε ότι ακυρώνει τις διαλέξεις στο πανεπιστήμιο για «μια κηδεία», θα ακούσετε τι λέει όταν κάνει έρωτα, αλλά και όταν αντιμετωπίζει μια διάρρηξη, θα διαβάσετε τα ψέματα που γράφει στους γονείς της.

Θα τη δείτε να αποφεύγει τα παιδιά της που έχουν έρθει απ’ τη Θεσσαλονίκη για να τη σώσουν. Αλλά μπορεί η Τίνα να σωθεί; Και από τι θα χρειαζόταν να σωθεί; Και μήπως δεν πρέπει να σωθεί παρά τη θέλησή της;

«Τίνα» η ιστορία μιας ευθυγράμμισης ή, αλλιώς, ένα μυθιστόρημα για τη γελοιοποίηση της αυτοκτονίας στις τεχνολογίες του θεάματος, για έναν τάφο όπου θάφτηκε ένα αγόρι, ενώ ένα κορίτσι δεν θάφτηκε ποτέ και για το τραύμα της κοινωνικής ύπαρξης ακόμη και σε μια φαινομενικά ήσυχη ζωή.

Η Άντζελα Δημητρακάκη γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1968. Με σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας και στα Πανεπιστήμια Essex και Reading της Μ. Βρετανίας, έχει να επιδείξει πλούσιο ερευνητικό έργο, με έμφαση στην πολιτική διάσταση και την παρεμβατικότητα της τέχνης από τη δεκαετία του ’70 ως σήμερα.

Εκτός από τη συλλογή διηγημάτων «Το άνοιγμα της μύτης» (Οξύ 1999), έχει γράψει τα μυθιστορήματα «Ανταρκτική» (Οξύ 1997, αναθεωρημένη έκδοση 2006), «Αντιθάλασσα» (Οξύ 2002), «Το μανιφέστο της ήττας» (Εστία 2006), «Μέσα σ’ ένα κορίτσι σαν κι εσένα» (Εστία 2009), «Αεροπλάστ» (Εστία 2015), τη συλλογή διηγημάτων «Τέσσερις μαρτυρίες για την εκταφή του ποταμού Εριννύου» (Εστία 2016, Βραβείο Διηγήματος/Νουβέλας περιοδικού Αναγνώστης και Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη Ακαδημίας Αθηνών), καθώς και τη μελέτη «Τέχνη και παγκοσμιοποίηση» (Εστία, 2013).

Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και ανθολογίες. Διδάσκει θεωρία της σύγχρονης τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου  

Πρόταση για διάβασμα: «Τα Ψηλά Βουνά: Ο πρώτος μου Παπαντωνίου»

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

  • Διασκευή κειμένου: Τζέμη Τασάκου
  • Εικονογράφος: Ναταλία Καπατσούλια
  • Είδος: Λογοτεχνία: Το αριστούργημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου διασκευασμένο για ηλικίες από 4 ετών και άνω (από την Σειρά: Η Πρώτη μου Λογοτεχνία)
  • Σελίδες: 40
  • Τιμή: € 7
  • Κυκλοφορία: 2019
  • Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Είκοσι πέντε παιδιά, ο Δημητράκης, ο Φάνης, ο Αντρέας, ο Μαθιός, ο Καλογιάννης, ο Φουντούλης, όλα τους έντεκα δώδεκα χρονών, κινούν για τα ψηλά βουνά.

Θα βρεθούν σε δάση σκοτεινά. Θα παλέψουν με καταιγίδες και χείμαρρους. Θα αντικρίσουν κατάματα τα στοιχειά της φαντασίας τους. Θα ανταμώσουν δολερούς χωρικούς και πονηρές αλεπούδες. Μα εκεί στα ψηλά βουνά, θα μάθουν μεταξύ τους να συνεργάζονται και θα στήσουν μια κοινότητα.

Λίγα λόγια για τη σειρά: Η Πρώτη μου Λογοτεχνία

Κλασικές ιστορίες από την Ελλάδα αλλά και απ’ όλο τον κόσμο, γραμμένες από την αρχή, από αγαπημένους Έλληνες συγγραφείς. Η γεμάτη χρώμα εικονογράφηση και η ολοζώντανη, απλή και κατανοητή αφήγηση κάνουν τη σειρά προσιτή για τους μικρούς αναγνώστες από ηλικία 4 χρόνων και άνω.

Τζέμη Τασάκου
Ναταλία Καπατσούλια

Η Τζέμη Τασάκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Είναι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1996 το διήγημά της «Ο Διονύσης, ο Διόνυσος και η μαμά Ηλέκτρα» βραβεύτηκε στο διαγωνισμό που διοργάνωσε το περιοδικό Elle, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Το 2000 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Η ερωμένη» από τις εκδόσεις Κέδρος

Η Ναταλία Καπατσούλια γεννήθηκε στην Αθήνα. Λίγο αργότερα άρχισε να κάνει τα πρώτα της σκίτσα. Αυτό της έγινε σιγά σιγά συνήθεια, που, ακόμα και τώρα που μεγάλωσε, δεν την έχει ξεπεράσει.

Να φανταστείτε, ότι όταν έγινε καθηγήτρια γαλλικών όλη την ώρα ζωγράφιζε στον πίνακα: Με τα παιδιά περνούσε πολύ ωραία και οι ζωγραφιές της τους άρεσαν. Έτσι αποφάσισε να γίνει εικονογράφος παιδικών βιβλίων.

Της αρέσουν τα βιβλία (αυτά με τις εικόνες, αλλά και τα άλλα, αυτά για μεγάλους) το ποδήλατο, η θάλασσα, οι γάτες, τα σύννεφα και τα αστέρια.

Πρόταση για διάβασμα: «Τελευταία Μπλόφα», της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Πολιτική – Οικονομία – Μαρτυρίες
  • Σελίδες: 400
  • Τιμή: € 17,90
  • Κυκλοφορία: 17 Ιουνίου 2019
  • Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

Πόσο κοντά έφτασε, τελικά, η Ελλάδα στην άτακτη έξοδό της από το ευρώ; Πώς ένας νεαρός, χαρισματικός, αντι-μνημονιακός πρωθυπουργός γοητεύτηκε από τη «σιδηρά» καγκελάριο της Γερμανίας; Τι ακριβώς προέβλεπε το περιβόητο «Plan B» για την περίπτωση αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη; Τι πραγματικά ειπώθηκε στις μυστικές συναντήσεις των πιο ισχυρών και τελικά ποιος παίρνει τις πιο σημαντικές αποφάσεις στην Ευρώπη;

Το βιβλίο αυτό βασίζεται σε πάνω από 230 ώρες off the record συνεντεύξεων με 95 πρωταγωνιστές των γεγονότων που σημάδεψαν τη χώρα από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Ιούλιο του 2015: από το μοναδικό αυτό υλικό, προκύπτει μια ιστορία ανθρώπων χαρισματικών αλλά και ματαιόδοξων, μια σειρά κακών υπολογισμών και χαμένων στοιχημάτων.

Η συγκλονιστική αφήγηση θα οδηγήσει τον αναγνώστη πίσω από κλειστές πόρτες σε κυβερνητικά κτίρια και οικίες αξιωματούχων, θα τον βάλει σε δωμάτια όπου πολύωρες διαπραγματεύσεις γεμάτες κρυφές προσφορές, μυστικές υποσχέσεις και ωμούς εκβιασμούς κατέληξαν σε δύσκολους συμβιβασμούς.

Ένα βιβλίο που διαβάζεται ως πραγματικό θρίλερ εξουσίας, στο οποίο όλοι, Έλληνες, θεσμοί και ξένοι αξιωματούχοι, συνέβαλαν στο να καταλήξει η Ελλάδα στο κέντρο της «τέλειας καταιγίδας».

Ελένη Βαρβιτσιώτη
Βικτώρια Δενδρινού

Η Ελένη Βαρβιτσιώτη γεννήθηκε το 1982. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε δημοσιογραφία τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης.

Το καλοκαίρι του 2007 παρακολούθησε μαθήματα παραγωγής ντοκιμαντέρ στο Maine Media Workshops και στην συνέχεια δούλεψε εθελοντικά σε φυλακές ανηλίκων στην πόλη του Κούσκο στο Περού. Μετά το Περού βρέθηκε στο Πεκίνο όπου και εργάστηκε στην παραγωγή του Πολιτιστικού έτους της Ελλάδας στην Κίνα. Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά.

Η Βικτώρια Δενδρινού εργάζεται για το πρακτορείο Bloomberg στις Βρυξέλλες. Αρθρογραφεί κυρίως για οικονομικά και πολιτικά θέματα, εστιάζοντας στην Ευρωζώνη. Στις Βρυξέλλες ξεκίνησε ως ανταποκρίτρια το 2014 για τη Wall Street Journal, ενώ πριν εργαζόταν για το Reuters Breakingviews και τον Economist στο Λονδίνο.

Σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατέχει μεταπτυχιακό στα Οικονομικά από το University College London.

Πρόταση για διάβασμα: «Οδηγός Φόνων», του Αντώνη Γκόλτσου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Αστυνομικό Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 424
  • Τιμή: € 15,90
  • Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Συγγραφέας είναι κάποιος που έχει μια ιστορία να πει. Μια νουάρ ιστορία, για παράδειγμα. Όμως, πώς είναι όταν ο συγγραφέας γράφει για να διαβαστεί από τον δολοφόνο; Πώς είναι όταν προτείνει ένα Εγχειρίδιο φόνων; Έναν Οδηγό φόνων; Όπου δείχνει στον δολοφόνο το πότε και το πού και το πώς; «Έχει κάθε μυθιστοριογράφος μια ηθική ευθύνη για τις πιθανές επιπτώσεις των όσων γράφει;», κατά πώς αναρωτιέται η P. D. James;

Συνεργεί σε φόνο ο Αλκιβιάδης Πικρός, ο τριανταεξάχρονος αστυνομικός συγγραφέας, όταν, στα πρόθυρα ψυχολογικής και οικονομικής χρεοκοπίας, αναλαμβάνει να γράψει, κατά παραγγελία ενός «ενθουσιώδους» όσο και ανώνυμου «αναγνώστη» του, ένα μυθιστόρημα-ρεπλίκα μιας ιστορίας εγκλήματος; Εγκλήματος που παραμένει για μήνες ανεξιχνίαστο;

Και ο δολοφόνος θα χτυπήσει πατώντας στον οδηγό φόνων του Πικρού, που, κατ’ απαίτηση της αστυνομίας, θα συνεργαστεί με τη Δίωξη στο κυνήγι του «ενθουσιώδους αναγνώστη» του.

Ο «Οδηγός Φόνων» είναι η ιστορία ενός κυνηγητού. Όχι ακριβώς του ποντικιού από τη γάτα. Περισσότερο της ύαινας από τους διώκτες της με τον Πικρό, σε ατέρμονα παιχνίδια του μυαλού, να σκηνοθετεί παγίδες ενορχηστρωμένες από τη Δίωξη, και την τελευταία –συστηματικά– ένα βήμα και δύο πτώματα πίσω.

Ο Αντώνης Γκόλτσος Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Είναι απόφοιτος της Νομικής Αθηνών με μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.

Εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από τον Απρίλιο του 2007, συντονίζει τη Λέσχη Αστυνομικής Λογοτεχνίας των εκδόσεων «Μεταίχμιο» Το πρώτο του μυθιστόρημα, είναι  «Η αφιέρωση» (Μεταίχμιο, 2016)

Παρουσίαση του Βιβλίου: 

Ο «Οδηγός Φόνων» του Αντώνη Γκόλτσου θα παρουσιαστεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο την Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019 στις 20:30 στο Polis Art Café (Πεσματζόγλου 5, Αθήνα)

Πρόταση για διάβασμα: «Νικόλυκος», της Μαρίας Χατζόγλου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελ.: 318
  • Τιμή: € 15,00
  • Εκδόσεις: Πληθώρα

Η συγγραφέας χρησιμοποιώντας το μύθο του Λυκάονα, προτρέπει τον αναγνώστη να αναζητήσει τη δική του εσωτερική αλήθεια για την ελευθερία, την ορμέμφυτη τάση του ανθρώπου για βία και κυριαρχία.

Σε συνάφεια με τον παραπάνω μύθο λειτουργούν και τα ιστορικά γεγονότα του εμφυλίου πολέμου –που γνωρίζει καλά η συγγραφέας– ως αναπόδραστο χρονικό πλαίσιο της πρωτότυπης μυθοπλασίας που μας διηγείται.

Κεντρικό σκηνικό του βιβλίου αποτελεί κυρίως το γεωγραφικό ανάγλυφο του Ταϋγέτου, που λειτουργεί αμφίσημα ως το «μαγικό» βουνό, κατηφορίζοντας ύστερα προς την έξω Μάνη, την Καρδαμύλη και την Καλαμάτα. Οι σχέσεις των προσώπων του έργου, δοκιμάζονται μέσα απ’ τα σκληρά χρόνια του εμφυλίου, της δύσκολης επιβίωσης και της φιλοδοξίας τους ότι αξίζουν κάτι καλύτερο.

Ο πρωταγωνιστής είναι ο Νικόλυκος, ένα πλάσμα στα όρια του μύθου και της πραγματικότητας με ιδιαίτερες ικανότητες, που κυνηγημένος από τους εφιάλτες του προσπαθεί να ενταχθεί στην κοινωνία των ανθρώπων, παριστάνοντας το μουγκό.

Με τον ιδιαίτερο αυτό τρόπο αντιτάσσεται στην υποκρισία, σαρκάζει την αμετροέπεια, την λεξιλαγνεία, την αστάθεια των ιδεών, συναντά τη φιλότητα και υποκύπτει στο βουβό μαρτύριο του έρωτα. Ως το τέλος, θεωρεί πως μόνο οι πράξεις μας καθορίζουν και μας αξιολογούν.

Με φόντο την εμφυλιακή Ελλάδα, η ιστορία του Nικόλυκου διαγράφει, φαινομενικά μόνο, μια αυτόνομη από την ιστορία του τόπου διαδρομή ανάμεσα στο λογικό και το εξωλογικό, το ανθρώπινο και το ζωώδες. Στην προσπάθειά του να συμπλεύσει με την ανθρώπινη λογική και όλα εκείνα που αντιστρατεύονται τη φυσική τάξη του κόσμου, οδηγείται σε οριακές καταστάσεις και ακραίες συμπεριφορές που οδηγούν μέχρι τον φόνο. Ο Σωτήρης, η Μηλιά, η Φαλιώ, ευάλωτοι στα κελεύσματα του έρωτα, μα αδύναμοι στα τραύματά του, συνθέτουν τα πρόσωπα μιας ταραγμένης τοιχογραφίας που μέσα από αναμολόγητα πάθη, ερωτικές απώλειες, σχέσεις στοργής και αφοσίωσης, φιλίας και συντροφικότητας κυνηγούν όψεις της πραγματικότητας που συνεχώς ξεμακραίνουν από τον αληθινό τους εαυτό.

Στο βιβλίο προσεγγίζεται επίσης ο έρωτας ως καθοριστικό στάδιο ψυχικής και πνευματικής εξέλιξης κι ως προθάλαμος μιας εσωτερικής ενηλικίωσης.

Με θαυμάσια λογοτεχνική γλώσσα και γλαφυρότητα η πένα της Μαρίας Χατζόγλου μεταφέρει τον αναγνώστη μέσα στο έργο της που έχει δέσει αρχιτεκτονικά με εξαιρετική πλοκή, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου.

Ένα μυθιστόρημα με πυκνή γραφή, γεμάτη αλληγορίες πάνω σε θεμελιώδη ζητήματα της ύπαρξης μας, που δίκαια έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα των τελευταίων δέκα ετών.

Η Μαρία Χατζόγλου γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, σπούδασε Νομικά και ζει στην Αθήνα, όπου και ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου.

Ασχολείται και είναι λάτρης της λογοτεχνίας σε όλες τις τις εκφάνσεις, μυθιστορήματα, ποίηση, δοκίμιο και θεατρικό έργο.

Το πρώτο της βιβλίο είναι το μυθιστόρημα «Ορατών τε και Αοράτων» (εκδόσεις Πληθώρα)

Πρόταση για διάβασμα: «Soundtrack: Κουβέντα με Δημιουργούς της Μουσικής των Εικόνων», του Πάνου Χρυσοστόμου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Συνεντεύξεις
  • Σελίδες: 303
  • Τιμή: € 15
  • Εκδόσεις: Φίλντισι

Είκοσι δύο (22) σπουδαίοι συνθέτες, καλλιτέχνες διεθνούς ακτινο­βολίας αλλά και μερικοί από τους εκλεκτούς Έλληνες συναδέλ­φους τους, που έγραψαν ή ακόμα γράφουν μουσική για τον κινη­ματογράφο, σε αποκλειστικές συνεντεύξεις.

Trevor Jones, Alan Menken, James Newton Howard, Γιάννος Αιόλου, Hans Zimmer, Michael Kamen, Νίκος Κυ­πουργός, Nicola Piovani, Alexandre Desplat, Μίκης Θε­οδωράκης, Elliot Goldenthal, Νίκος Μαμαγκάκης, Philip Glass, Goran Bregovic, Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, Yann Tiersen, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Gabriel Yared, David Arnold, Mychael Danna, Wim Mertens, Ευανθία Ρεμπούτσι­κα.

Μέσα από γλαφυρές διηγήσεις, με κάποιες εξομολογητικές στιγ­μές, μια πλειάδα εκλεκτών δημιουργών περιγράφουν το ενιαίο και αδιαίρετο puzzle που αποτελεί η μουσική του κινηματογράφου.

Πολλά Όσκαρ, άλλα βραβεία, διακρίσεις, ταλέντο, σκληρή δουλειά, αλλά το κυριότερο δημιουργικότητα στο έπακρο, κατα­γράφονται σε αυτή την έκδοση.

Η μουσική του κινηματογράφου σε όλες τις εκφάνσεις της και μέσα από τα λόγια αυτών που τη δημιουργούν. Όχι, κάποιων θεω­ρητικών του χώρου, αλλά μέσα από τα μάτια των ίδιων των δημι­ουργών της. Κι όχι ερήμην αυτών, αλλά με την «παρουσία» τους, ακόμα κι όταν, όπως προκύπτει και θα διαβάσετε, μερικοί από αυ­τούς διαφωνούν εντελώς μεταξύ τους.

Κλακέτα και πάμε!

Alan Menken
Hans Zimmer
Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
Philip Glass

Γράφει στον πρόλογο του βιβλίου ο Πάνος Χρυσοστόμου:

«Είναι πολλές φορές που σκέφτομαι πως ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου το έχω περάσει βλέποντας ταινίες. Αμέτρητες, ατελείωτες ώρες. Μέρες και νύχτες. Για να καταλάβετε, υπάρχουν ας πούμε ταινίες που τις έχω δει 12 ή και 15 φορές, κυνηγώντας τις στην αρχή στο σινεμά, μετά στην τηλεόραση, αργότερα στο video στο dvd, μετά στο διαδίκτυο κλπ κλπ.  Είτε για λόγους ψυχαγωγίας από μικρό παιδί, είτε αργότερα επαγγελματικά γράφοντας και μιλώντας γι αυτές σε περιοδικά, εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, είναι βέβαιο πως έχω περάσει μεγάλο μέρος της ζωής μου βλέποντας ταινίες.

Αλλά εγώ μέσα εκεί μπήκα από την μουσική!

Τα «δύο ωραιότερα δευτερεύοντα πράγματα της ζωής» όπως λέγαμε με τον αείμνηστο φίλο μας το Γιώργο Τζώτζιο, την εποχή που συνεργαστήκαμε στα περιοδικά κι όταν ήταν κάτι μουσικό που τον ενδιέφερε, με έπαιρνε τηλέφωνο.

Διάλεξα μερικές από αυτές τις συνεντεύξεις που έκανα αυτή την τελευταία τριακονταετία κρίνοντας τις για διάφορους λόγους χαρακτηριστικές. Έτσι ώστε τα εκτενή αποσπάσματα τους που παρατίθενται, να περιγράψουν στο τέλος αυτής της έκδοσης, στον ειδικευμένο θεατή-ακροατή αλλά και στον αδαή ή αδιάφορο στις λεπτομέρειες, αυτό το ενιαίο και αδιαίρετο παζλ που αποτελεί η μουσική του κινηματογράφου. Σε όλες τις εκφάνσεις της και μέσα από τα λόγια αυτών που τη δημιουργούν. Όχι κάποιων θεωρητικών του χώρου, αλλά μέσα από τα μάτια των ίδιων των δημιουργών της.

Κι όχι ερήμην αυτών, αλλά με την «παρουσία» τους ακόμα κι όταν όπως προκύπτει και θα διαβάσετε μερικοί από αυτούς διαφωνούν εντελώς μεταξύ τους. Ενίοτε συμφωνούν κιόλας γι αυτό θα δείτε κάποιες «τεχνικές» παραπομπές που θα σας βοηθήσουν καλύτερα σε αυτές τις συνδέσεις.

Νομίζω είναι η πρώτη φορά που συναντάμε τέτοιους συσχετισμούς με αναφορές από το ένα πρόσωπο στο άλλο και μάλιστα με διαφορά πολλών ετών κατά περίπτωση.

Αν δεν κάνω λάθος δε, αυτή πρέπει να είναι και η μοναδική αντίστοιχη έκδοση, όπου μια πλειάδα κορυφαίων συνθετών του κινηματογράφου διεθνούς ακτινοβολίας, μαζί με μερικούς από τους πιο σπουδαίους  Έλληνες συναδέλφους τους, βρίσκονται συγκεντρωμένοι σε αυτή την θεματική μουσικής και κινηματογράφου, με πρωτογενές δικό τους υλικό που αναμένεται να συζητηθεί.»

Ο Πάνος Χρυσοστόμου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966 και θεώρησε απολύτως φυσικό μετά από σπουδές Μουσικής και Δημοσιογραφίας, να στραφεί με αξιώσεις σε μια πιο εξειδικευμένη εκδοχή ρεπορτάζ.

Έτσι, ως επαγγελματίας πια από το 1988, (αλλά με καρδιά ερασιτέχνη) έγινε συντάκτης, στέλεχος περιοδικών, εφημερίδων, παραγωγός αλλά και παρουσιαστής πολιτιστικών εκπομπών στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, με ειδίκευση στη μουσική και τον κινηματογράφο.

Μεταξύ άλλων για 12 χρόνια μουσικοκριτικός στο «Ποπ και Ροκ», «free lancer» συνεργάτης σε δεκάδες έντυπα μέχρι σήμερα, με παρουσία κατά καιρούς σε όλα τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα στην Ελλάδα και δημιουργός όλων των κινηματογραφικών λημμάτων στην εγκυκλοπαίδεια «Δομή».

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, εν μέσω οικογένειας, τριών παιδιών, κριτικών για τις ταινίες, συνεντεύξεων με καλλιτέχνες του εξωτερικού (και εσωτερικού) και φυσικά τις πολλές μουσικές εκπομπές του στην Ελληνική Ραδιοφωνία, αποφάσισε να εκθέσει (και να εκτεθεί) μια σειρά εμπειριών του, μέσω της συγγραφής.

Αυτό το έκτο του βιβλίο έρχεται σχεδόν τεσσερισήμισι  χρόνια μετά το προηγούμενο και είναι μέχρι στιγμής το πιο βιωματικό απ’ όλα.

Θα υπάρξει και συνέχεια…

Προηγούμενα έργα του συγγραφέα:

Τάσος Ψαρράς – Μονογραφία (Νοέμβριος 2004, εκδόση «Ε.Ε.Σ.»)

Graffiti Ιστορίες – Διηγήματα (Μάιος 2005, εκδόσεις «Αγκυρα»)

Νίκος Μαμαγκάκης – Μουσική ακούω, ζωή καταλαβαίνω. Βιογραφία (Δεκέμβριος 2006, εκδόσεις «Αγκυρα», Υποψήφιο για Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας στην κατηγορία «Χρονικού – Μαρτυρίας»)

Είμαι …blogger και είμαι καλά! (Μάιος 2009, εκδόσεις «Μετρονόμος»)

Μη μιλάς (Δεκέμβριος 2014, εκδόσεις «Bee group»)

Παρουσίαση του Βιβλίου:

Την Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019 και ώρα 20:30’, ο δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός Πάνος Χρυσοστόμου παρουσιάζει το βιβλίο του «Soundtrack – Συνεντεύξεις με δημιουργούς της μουσικής των εικόνων» από τις εκδόσεις Φίλντισι στην «BABEL Πυρήνας Τέχνης» (Βασ. Σοφίας 87, 15124 Μαρούσι).

Την βραδιά συντονίζει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ.

Θα ακουστούν τραγούδια των συνθετών: Μίκη Θεοδωράκη, Νίκου Μαμαγκάκη, Νίκου Κυπουργού, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, Ευανθίας Ρεμπούτσικα και Γιάννου Αιόλου.

Τραγουδούν (αλφαβητικά): Κλεονίκη Δεμίρη, Δώρος Δημοσθένους, Κώστας Θωμαϊδης, Αργυρώ Καπαρού, Ναταλία Ρασούλη, Ειρήνη Τουμπάκη

Στο πιάνο οι: Νεοκλής Νεοφυτίδης, Πέτρος Σατραζάνης, Πάνος Μάρκος

Και ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος.

Πρόταση για διάβασμα: «Ο Μικρός Νικόλας» του Ρενέ Γκοσινί και σκίτσα του Ζαν-Ζακ Σαμπέ

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Μετάφραση: Ρίτα Κολαίτη
  • Είδος: Κόμιξ (Πρωτότυπη Έκδοση)
  • Σελίδες: 180
  • Τιμή: €12,90
  • Εκδόσεις: Πατάκη

«Μια μέρα, άνοιξη του 1954 ήτανε, γνώρισα τον Ρενέ Γκοσινί […]Εγώ ήμουν είκοσι ενός χρονών, εκείνος θα πρέπει να ήταν είκοσι επτά. Ήταν ο πρώτος Παριζιάνος φίλος μου, με άλλα λόγια, ο πρώτος μου φίλος. Αυτό που μας ένωσε ήταν το χιούμορ.Ο μικρός Νικόλας είναι καταρχάς μια ιστορία φιλίας. Δε θα τον έκανε ποτέ χωρίς εμένα, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι εγώ δε θα τον έκανα ποτέ χωρίς εκείνον. Ήμασταν πραγματικοί συνεργοί», αναφέρει ο Ζαν-Ζακ Σαμπέ.

Ο Μικρός Νικόλας, το διαχρονικό αυτό δημιούργημα του σεναριογράφου Ρενέ Γκοσινί και του σκιτσογράφου Ζαν-Ζακ Σαμπέ, είναι ένα αθώο και χαριτωμένο παιδάκι που ζει με την οικογένειά του και τους φίλους του σε κάποια πόλη της Γαλλίας τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Ο μικρός Νικόλας είναι ένα φυσιολογικό παιδί: λιχούδης, καβγατζής, αλλά πολύ ευγενικός, που του αρέσει το ποδόσφαιρο και οι πλάκες με τους φίλους του. Και όλα αυτά μας τα αφηγείται όπως θα τα αφηγούνταν ένα παιδί.

Γι’ αυτό μας κάνει και γελάμε.

Έξι δεκαετίες μετά ο μικρός Νικόλας και οι φίλοι του έχουν «γεράσει» πια, παραμένουν όμως μία

πηγή έμπνευσης για τους νέους αναγνώστες.

Ο Ρενέ Γκοσινί (Rene Goscinny) γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1926 και έφυγε από την ζωή στις 5 Νοεμβρίου 1977 . Η καριέρα του θα ξεκινήσει στη Νέα Υόρκη. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, αρχές της δεκαετίας του ’50, δημιουργεί μια σειρά θρυλικών ηρώων.

Ο Γκοσινί, μαζί με τον Ζαν-Ζακ Σαμπέ, σκαρφίζεται τις περιπέτειες του μικρού Νικόλα επινοώντας ένα παιδικό γλωσσικό ιδίωμα που θα εξασφαλίσει την επιτυχία του διάσημου μικρού μαθητή.

Έπειτα, ο Γκοσινί δημιουργεί, μαζί με τον Αλμπέρ Ουντερζό, τον Αστερίξ. Ο θρίαμβος του μικρόσωμου Γαλάτη είναι μοναδικός. Μεταφρασμένες σε 107 γλώσσες και διαλέκτους, οι περιπέτειες του Αστερίξ ανήκουν στα πιο πολυδιαβασμένα έργα σε ολόκληρη την υφήλιο.

Ανεξάντλητος δημιουργός, δημιουργεί παράλληλα τον Λούκυ Λουκ μαζί με τον Μορρίς, τον Ιζνογκούντ μαζί με τον Ταμπαρύ, τα Dingodossiers μαζί με τον Γκοτλίμπ.

Επικεφαλής του περιοδικού Pilote, φέρνει την επανάσταση στα κόμικς, ανυψώνοντάς τα στο επίπεδο της «ένατης τέχνης».

Ο Ζαν-Ζακ Σαμπέ (Jean-Jacques-Sempé) γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου του 1932 στο Μπορντό. Έπειτα από μάλλον ανεπιτυχείς σπουδές, όπου, μάλιστα, εκδιώχθηκε ως απείθαρχος από το Σύγχρονο Κολέγιο του Μπορντό, βγαίνει στην αγορά εργασίας: ο μικρός για όλες τις δουλειές σε αντιπροσωπεία κρασιών, ομαδάρχης σε κατασκηνώσεις, το παιδί για τα θελήματα σε γραφείο.

Στα δεκαοχτώ του φθάνει στο Παρίσι. Επισκέπτεται αμέτρητες αίθουσες σύνταξης και, το 1951, πουλάει το πρώτο του σκίτσο στην εφημερίδα Sud-Ouest.

Η γνωριμία του με τον Γκοσινί συμπίπτει με την απαρχή μιας λαμπρής καριέρας ως σκιτσογράφου του Τύπου. Και με τον μικρό Νικόλα δημιουργεί μια αλησμόνητη πινακοθήκη φοβερών πιτσιρικάδων, που από τότε κυριαρχούν στη φαντασία μας. Παράλληλα με τις περιπέτειες του μικρού μαθητή, αρχίζει, το 1956, η συνεργασία του με το Paris Match και άλλα περιοδικά.

Το πρώτο του άλμπουμ με σκίτσα εκδίδεται το 1962: Rien n’est simple. Ακολουθούν περίπου τριάντα ακόμη, όλα τους χιουμοριστικά αριστουργήματα που εκφράζουν, με τρόπο θαυμαστό, το τρυφερά ειρωνικό βλέμμα του πάνω στα ψεγάδια τα δικά μας και σ’ εκείνα του κόσμου που μας περιβάλλει.

.Πέρα από τα προσωπικά του άλμπουμ, εικονογραφεί την Catherine Certitude του Πατρίκ Μοντιανό και την Ιστορία του κυρίου Ζόμμερ του Πάτρικ Ζίσκιντ.

Ο Σαμπέ είναι ένας από τους ελάχιστους Γάλλους σκιτσογράφους που εικονογραφούν τα εξώφυλλα του περίφημου περιοδικού New Yorker και σήμερα χαρίζει τακτικά το χαμόγελο σε χιλιάδες αναγνώστες του Paris Match.

Πρόταση για διάβασμα: «Ευτυχισμένες οικογένειες», του Δημήτρη Στεφανάκη

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 416
  • Τιμή: € 14,99
  • Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Οι ευτυχισμένες οικογένειες δεν έχουν μυστικά αλλιώς δεν είναι ευτυχισμένες: Η ιστορία τριών γενιών μέσα στην ίδια οικογένεια. Τα μικρά και μεγάλα εγκλήματα των ανθρώπων μέσα από την κλειδαρότρυπα του χρόνου και της Ιστορίας.

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 2000 με το μυθιστόρημά του Φρούτα εποχής και έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει άλλα οκτώ μυθιστορήματά του.

Το μυθιστόρημά του Μέρες Αλεξάνδρειας (2007) μεταφράστηκε στα γαλλικά, τιμήθηκε με το Prix Mediterranee Etranger 2011 και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ισπανικά και στα αραβικά. Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει επίσης ασχοληθεί με τη μετάφραση και το 2011 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη, ενώ την ίδια χρονιά ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Europeen.

Το 2014 αναγορεύτηκε από το γαλλικό κράτος Ιππότης του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών για την προσφορά του στον λογοτεχνικό χώρο και τη συμβολή του στην ανάδειξη των Γραμμάτων και των Τεχνών στη Γαλλία και τον κόσμο.

Πρόταση για διάβασμα: «Τελευταίο Τάνγκο στο Παρίσι», του Ρόμπερτ Άλεϊ (Robert Alley)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Μετάφραση: Τάσος Ψάρρης
  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 214
  • Τιμή: € 7,90
  • Εκδόσεις: Βακχικόν

Το 1972, η ταινία του Ιταλού σκηνοθέτη Μπερνάρντο Μπερτολούτσι «Τελευταίο Τάνγκο στο Παρίσι», θα σοκάρει το κοινό παγκοσμίως και η περιβόητη σκηνή «με το βούτυρο», με τους Μάρλον Μπράντο και Μαρία Σνάιντερ, θα περάσει στην pop μυθολογία.

Ένας μοναχικός Αμερικανός, προσπαθώντας να ξεπεράσει τον θάνατο της γυναίκας του, δημιουργεί μια καθαρά σαρκική σχέση με μια άγνωστη νεαρή σε ένα άδειο παρισινό διαμέρισμα.

Αυτή η αδυσώπητα ωμή απεικόνιση της σχέσης ανάμεσα σε ένα νέο κορίτσι και σε έναν κτηνωδώς ασυμβίβαστο μεσήλικα, διακατέχεται από τρυφερότητα, χιούμορ, βία αλλά και κολάσιμα αυθόρμητη λαγνεία.

«Από τις πιο έντονα συναισθηματικές εμπειρίες που σας έχουν συμβεί» (Chicago Sun-Times)

«Σοκ!» (The Guardian)

«Μια φρενήρης ιστορία» (The New Yorker)

«H αγάπη, η αγωνία και η απόγνωση είναι διάχυτα παντού!» (The New York Times)

«Μια συγκλονιστική ιστορία ακραίου ερωτικού πάθους» (Variety)