InTownPost

Ακολουθήστε μας :

28
Κυρ, Νοε
Tο διάβασαν 98 άτομα (98 Views)

Πρόταση για διάβασμα: «Μπλε Ήλιος», του Διονύση Μαρίνου

BLEHLIOS02-ITP02EX21



Συγγραφέας: Διονύσης Μαρίνος

Είδος: Μυθιστόρημα

Σελίδες: 264

Τιμή: € 12,96

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 14 Οκτωβρίου 2021

Εκδόσεις: Μεταίχμιο


«Έξω από το παράθυρο, στο νοητό κενό του βλέμματός της που ορίζεται από την επικράτεια του ουρανού, το μπλε φως αρχίζει σιγά σιγά να γέρνει και να χάνεται. Σαν να μην έχει προλάβει να υπάρξει και ηττήθηκε από το σκοτάδι που το κύκλωνε. Πόσο μικρή είναι η μπλε ώρα. Πόσο πολύτιμα μικρή.

Πού πηγαίνει η αγάπη όταν χάνεται ή όταν δεν την βρίσκεις;

Πώς είναι να ανασαίνεις χωρίς τον παλμό της ζωής;»


Η Μαριάννα, μια γυναίκα που απέχει αρκετά από την πρώτη νιότη της, βιώνει έναν ισχυρό κλονισμό. Ο άντρας της, ο Γεράσιμος, νοσηλεύεται για μέρες στη Μ.Ε.Θ. έπειτα από εγκεφαλικό. Οι πιθανότητες να ζήσει είναι ελάχιστες.

Τι έζησε με τον Γεράσιμο και τι θα μπορούσε να είχε αλλάξει στις αποφάσεις της; Η Μαριάννα κάνει μια πλήρη αναθεώρηση του παρελθόντος της, τη στιγμή που το παρόν της αναφλέγεται από την παρουσία του Ιάσονα, ενός νεαρότερου συγγραφέα που βρήκε τον άντρα της να κείτεται στον δρόμο και τον μετέφερε στο νοσοκομείο. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια σχέση μεταξύ τους ή είναι πια πολύ αργά για αγάπη;

Γιατί τα παλιά τραύματα που κουβαλάμε καθορίζουν τις σχέσεις μας;

Ο Γεράσιμος, δίχως να μπορεί να μιλήσει, στέλνει τα δικά του ανεπίδοτα μηνύματα στη Μαριάννα. Είναι ένας ύστατος χαιρετισμός, καθώς βλέπει πως οι μέρες του τελειώνουν και δεν προλαβαίνει να της πει όσα για χρόνια είχε κρατήσει κρυμμένα μέσα του.

Όλοι οι ήρωες μένουν στο τέλος με το ερώτημα: «Ποιος ξέρει τι είναι η αγάπη;»

Ένα μυθιστόρημα για τις σύγχρονες σχέσεις, την ελπίδα, την ανθρώπινη ζεστασιά και εντέλει αυτό που όλοι ψάχνουμε, την αγάπη.


Απόσπασμα από το βιβλίο:

«Σκέφτομαι τις φορές που τον έβλεπα το πρωί να ντύνεται για να πάει στο γραφείο. Να δένει τη γραβάτα του, να κουμπώνει το παντελόνι, να σφίγγει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Κι ύστερα να πίνει στα πεταχτά μία ακόμα γουλιά καφέ. «Μην πιεις άλλον στη δουλειά, ακούς; Γιατί κάνεις πάντα του κεφαλιού σου;» Κι ύστερα, λίγο πριν φύγει, να του φτιάχνω στον διάδρομο τον κόμπο της γραβάτας, πάντα τον έκανε στραβό, να του καθαρίζω τα πέτα του σακακιού του.

Αγγίζω το σώμα του δίχως αίσθηση δέρματος στα δάχτυλά μου. Πόσες φορές θα μου συμβεί το ίδιο πράγμα στο μέλλον;

Μία, δύο, εκατό, αμέτρητες.

Όταν πηγαίνω στο δωμάτιο να στρώσω το κρεβάτι, εκεί, ναι, το πράγμα γίνεται πολύ δύσκολο. Πάντα είναι δύσκολο. Πόσες φορές, την ώρα που κοιμόταν στη δική του πλευρά, στραμμένος προς τον τοίχο, μια στάση που τον βόλευε, πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη ότι ποτέ δεν γνώρισε άλλο σημείο του κρεβατιού…

Ποτέ δεν ήρθε στη δική μου πλευρά. Έτσι, για να δει πώς είναι. Τώρα δεν ξέρω κι εγώ πώς είναι. Κοιμάμαι ελάχιστα περισσότερο αγρυπνώ, μήπως και γίνει κάτι και εμφανιστεί.

Δεν εμφανίζεται ποτέ.»


O Διονύσης Μαρίνος γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα (διαβάστε την συνέντευξη του συγγραφέα εδώ). Είναι δημοσιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας. Τα τελευταία χρόνια παραδίδει μαθήματα δημιουργικής γραφής.

Υπήρξε μέλος της ομάδας εργασίας για τη δημιουργία του δανειστικού τμήματος της Εθνικής Βιβλιοθήκης και επί τρία χρόνια ήταν μέλος της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων (μεταφρασμένη λογοτεχνία).


Πρόταση για διάβασμα: «Οι Δαίμονες του Αρέτσο», τη...
Πρόταση για διάβασμα: «Το Παπαγαλάκι», της Μαρί-Χε...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/