16
Παρ, Απρ
Tο διάβασαν 142 άτομα (142 Views)

“Bitch”: H Hip Hop Γυναίκα και ολίγα περί μουσικότητας

GYNAI10091-9881


Ξεκίνησα να γράφω κάτι για την «Ημέρα της Γυναίκας». Κατέληξα να αναρωτιέμαι περί hip hop και μουσικότητας. Αλλά και η Μουσική και η μουσικότητα ως θηλυκές έννοιες ετυμολογούνται.

Ξεκαθαρίζω εξαρχής: μερικοί από τους πιο λατρεμένους μου μουσικούς έρχονται από την Jazz, τα Blues, το Funk. Μουσικές «θεότητες» όπως οι παλιότεροι, απ' τον John Coltrane ως τον Miles Davis, τις απίστευτες Ella Fitzgerald, Aretha Franklin, μέχρι τον παμμέγιστο Stevie Wonder και τους υπεργαλαξιακούς Earth Wind & Fire, μια από τις πιο αγαπημένες μου μπάντες, (ανεξαρτήτως είδους).

Ο πρώτος ηλεκτρικός κιθαρίστας που λάτρεψα ήταν ο B.B.King και συνδιοργάνωσα κάποιες από τις συναυλίες του εν Ελλάδι. Κοινώς: δεν πρόκειται επ' ουδενί περί «χρώματος», μην τρελαθούμε. Πρόκειται περί μουσικότητας.


It's easy

Άλλωστε: κάθε χώρα έχει πια τη δική της ευρεία hip-hop/rap σκηνή. Η όλη ευκολία του hip-hop & rap ως «ρυθμικού» ιδιώματος το κάνει από χέρι προσβάσιμο στον καθένα. Όπως ας πούμε στην Κρήτη έχουν την μαντινάδα στο τσεπάκι, έτσι τώρα ο καθένας ριμάρει. Μια χαρά.

Την έρρυθμη πρόζα όμως δεν την λες ολοκληρωμένη "μουσική" χωρίς: μελωδία. Μελωδία = μουσική. Εκεί λοιπόν είναι που τα χαλάμε. Χωρίς μελωδία, στα δικά μου αυτιά, sorry, είναι βαρετό.

Αν λοιπόν, κυρά-Hip Hop, το μουσικό σου μήνυμα προς εμένα είναι: «Δεν χρειαζόμαστε μελωδία. Δεν χρειαζόμαστε μουσικά όργανα, άρα ούτε μουσικούς. Ούτε τραγουδιστές χρειαζόμαστε. Θα συλλαβίζουμε τα δικά μας πάνω από προγραμματισμένες μουσικές και πολύ θα μας άρεσε να γίνουμε για πάντα κυρίαρχο είδος», τότε δεν μπορούμε να βρούμε άκρη.

Αρχικά, θα αποκρινόμουν ως εξής:

Ας υποθέσουμε ότι δεν υπήρχε ηλεκτρισμός κάπου για πολύ καιρό, για μήνες. Αν ήθελες να ακούσεις εκεί μουσική: dj's & rappers θα έμεναν άνεργοι.

Musicians matter.

Έτσι λοιπόν, όπως οι φίλοι κάποιων ειδών μουσικής δεν ασχολούνται με τα άλλα είδη, συνυπάρχουμε εν ειρήνη, χωρίς υστερίες και φανατισμούς. Καθένας με τα γούστα του. Peace.


Ο στίχος και η αισθητική

Έχω ακούσει μερικά καλά δείγματα και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και ενδιαφέρουσες χρήσεις του hip-hopping ως κάποιου είδους πρακτικής. Μπορώ και να φανταστώ καλές εφαρμογές της έρρυθμης ρίμας, it's ok.

To hip hop έχει εδώ και δεκαετίες για στήριγμα το R'n'B, με κομμάτια ντουέτα, με guest-ings ο ένας στον άλλο ή την άλλη, μισά-μισά. Είναι όσο πιο μακριά μπορεί να πάει, μιλώντας πάντα από την άποψη της μουσικότητας: Μισό-μισό, με το άλλο μισό να είναι proper μουσική, με μελωδία.

Πέρα από τα μουσικά, στο hip hop ως γενικότερο trend, όλοι γνωρίζουν ποια είναι τα στερεότυπα του είδους και η όλη αισθητική της φάσης. Το «αλάνι», ο «βαρύμαγκας» και οι «bitches». Βαριέμαι. Μια, δυο τρεις, ok, το 'παμε, είσαι μάγκας, τσίφτης, pimp, όλα τα καλά πάνω σου και τις bitches τις αλλάζεις σαν τα πουκάμισα, ok. Στις ίδιες θεματολογικές βλακείες & χυδαιότητες – με διαφορετικό τρόπο/attitude - ξεπέσανε κι άλλα είδη όταν απέγιναν τελείως commercialised.

Και τέλος: ο μισογυνισμός δεν συγχωρείται.

Εξευτελιστικά μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου στα μουσικά είδη


Νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια να συμμαζευτεί λίγο η πορνο-αισθητική που έκανε δημοφιλές το hip hop ως imagery.

Αφήνω τον λόγο στην Ellen Chamberlain, (rapper κι η ίδια), η οποία επεξηγεί και "εκ των έσω" και κοινωνιολογικά πως ευτελίστηκε η εικόνα της Γυναίκας στο hip-hop.

Χρειάζεται να γραφτεί κάτι, ή να κάνει κάποιος ένα απλό google-άρισμα με την πιο πολυχρησιμοποιημένη λέξη του hip-hop/rap: Βitch;

Καλή Μέρα της Γυναίκας λοιπόν bitches!

Και για να παίξω λίγο:

Καλή Νύχτα της Γυναίκας λοιπόν bitches!


Ακούστε την Ellen Chamberlain για τον μισογυνισμό στην Hip Hop

«Μυστήρια Μετάβασης»: 2023 Elevsis (Vid)
Walk Through η διαδραστική εικονική περιήγηση στην...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/