InTownPost

Ακολουθήστε μας :

01
Τετ, Δεκ
Tο διάβασαν 320 άτομα (320 Views)

Πρόταση για διάβασμα: «Αθήνα/Athen: Ένα Φωτογραφικό Λεύκωμα για την Αθήνα του ’60», της Κατερίνας Ζωιτοπούλου-Μαυροκεφαλίδου

ATHEN-page-21

Φωτογράφος: Κατερίνα Ζωιτοπούλου-Μαυροκεφαλίδου

Μετάφραση: Κατερίνα Ντίνσερ

Πρόλογος λευκώματος: Νίκος Δεληβοριάς

Είδος: Φωτογραφία, λεύκωμα

Σελίδες: 64

Τιμή: € 13,50

Ημερομηνία κυκλοφορίας: Σεπτέμβριος 2020

Έκδοση: Ιδιωτική


Δεκαετία του '60. Στιγμές ζωής μίας ασπρόμαυρης Αθήνας και μια ολόκληρη εποχή σε «στοπ καρέ». Ένα βιβλίο ντοκιμαντέρ για την πόλη, τους ανθρώπους της και την καθημερινότητά τους. Τότε που ο χρόνος κυλούσε κάπως πιο αργά κι έτρεχε μόνο σε «κουρδισμένα» ρολόγια.

Ακρόπολη, Ιερός Βράχος, Πλάκα, Μοναστηράκι, Σύνταγμα, Βαρβάκειος, Πλατεία Ταχυδρομείου, Ομόνοια και Ζάππειο.

Κόσμος στο πήγαιν' έλα. «Εδώ το φρέσκο ψάρι να τρώει η μάνα και στο παιδί να μη δίνει», ηλικιωμένο φλερτάκι στους εύζωνες, λαθραίο ανάγνωσμα εφημερίδας στο περίπτερο, φτώχια στο πεζοδρόμιο και ένα κομμάτι πάγος κατ ευθείαν για το ψυγείο. Χαμόσπιτα, σκόνη, ζέστη και χώμα στο δρόμο. Το φόρεμα «λίγο πιο κάτω από το γόνατο» και η ιδρωμένη περιέργεια για το φακό μόνιμη από τότε. Βόλτες, καλοκαιρινό ραχάτι και η συνηθισμένη σαμπρέλα/παιχνίδι συντροφιά των πιτσιρικιών.

Το καλοκαίρι του 1966 η Κατερίνα Ζωιτοπούλου επιστρέφει στην Αθήνα από το Βερολίνο, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της επάνω στη φωτογραφία. Ανεβαίνει στην Ακρόπολη με μία φωτογραφική μηχανή στο χέρι και η περιπλάνησή της στην πόλη ξεκινάει. Πρόσωπα, κτήρια κι ένα μεγάλο ζουμ σε μία πόλη που αλλάζει κάθε μέρα.

Χωρίς να το υποψιάζεται η πολύ νέα τότε φωτογράφος – έχει καταφέρει να αποτυπώσει το πρόσωπο και την ταυτότητα μιας πόλης που κάθε μέρα αλλάζει. Μία συλλογή πολύτιμη που τελικά αποφάσισε να κάνει γνωστή με αυτό το ιδιαίτερο λεύκωμα.


Απόσπασμα από τον πρόλογο του Νίκου Δεληβοριά στο λεύκωμα:

«Όταν επιστρέφεις στην Αθήνα μετά από αρκετά χρόνια στη Γερμανία, το πρώτο που σε ξαφνιάζει είναι το φως, τα αρχαία που είναι σπαρμένα παντού και φυσικά τα πρόσωπα. Όμορφα πρόσωπα, άσχημα πρόσωπα, δεν έχει σημασία. Είναι πρόσωπα ζωντανά, εκφραστικά, γεμάτα συναίσθημα, εντελώς διαφορετικά από τα απαθή, ανέκφραστα, ομοιόμορφα πρόσωπα των Ευρωπαίων.

Στην Αθήνα δε θα δεις επίσης ούτε και την κτιριακή ομοιομορφία της Ευρώπης. Εδώ κάθε σπίτι έχει τη δική του όψη και σε κάθε δρόμο θα βρεις κτήρια που θα σε ξαφνιάσουν με την ομορφιά ή την ασχήμια τους. Γι' αυτό και στην Αθήνα δεν κοιτάς ποτέ τα κτήρια, μόνο το αρχαίο πρόσωπο της πόλης και τα πρόσωπα των κατοίκων της. Κι αυτό έκανε η Κατερίνα. Κοίταξε κι αποτύπωσε στο φιλμ τα πρόσωπα αυτής της πόλης.

Σίγουρα τα πρόσωπα των σημερινών Αθηναίων δε μοιάζουν με εκείνα που βλέπουμε στις φωτογραφίες της. Σίγουρα ο πληθυσμός της Αθήνας δεν είναι πια αμιγώς ελληνικός, όπως την εποχή που φωτογράφιζε η Κατερίνα. Και η πόλη έχει σήμερα άλλη όψη. Το κέντρο της δεν είναι πια κατοικημένο όπως τότε. Ο κόσμος δεν κατεβαίνει πια από τις γειτονιές στην αγορά για να ψωνίσει. Κι όμως, όποια ώρα κι αν περάσεις από την οδό Αθηνάς, θα τη βρεις γεμάτη. Το ίδιο και από την Αιόλου και από το Μοναστηράκι. Κι οι τουρίστες θα κατεβαίνουν πάντα από την Ακρόπολη, θα διασχίζουν την Πλάκα και θα καταλήγουν στα ίδια μέρη από όπου πέρασε η Κατερίνα το μακρινό εκείνο '66.

Κι αν κοιτώντας το σήμερα σου έρχεται στα χείλη το θλιμμένο νανούρισμα: "κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης", την ίδια στιγμή το μυαλό απαντά θριαμβικά με το τραγούδι: "Αθήνα κόρη τ' ουρανού, η γη σε καμαρώνει».


Η Κατερίνα Ζωιτοπούλου - Μαυροκεφαλίδου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο. Κατόπιν πήγε στο Δυτικό Βερολίνο, όπου σπούδασε ηλεκτρολογία στο Πολυτεχνείο. Μετά το προδίπλωμα μεταγράφηκε στην Κρατική Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης, απ' όπου αποφοίτησε το 1965.

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην τηλεόραση του Δυτικού Βερολίνου και σε κινηματογραφικές παραγωγές σαν υπεύθυνος για το μοντάζ σε ταινίες ντοκιμαντέρ, μεγάλου μήκους και διαφημιστικά. Το 1978 προσλήφθηκε σαν ειδική σύμβουλος για το μοντάζ στην Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης προσπαθώντας να μεταδώσει στους μαθητές της, εκτός από τις τεχνικές γνώσεις και το αισθητικό κριτήριο στην εικόνα και στον ήχο. Ταυτόχρονα παρακολουθούσε στο πανεπιστήμιο ειδικά μαθήματα για την ιστορία, το δίκαιο και την κοινωνιολογία του κινηματογράφου. Την ίδια εποχή έγραφε άρθρα και ανταποκρίσεις σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και του Βόλου για τους Έλληνες μετανάστες, καλλιτεχνικά και πολιτιστικά θέματα, ταξιδιωτικές περιγραφές κ.ά.

Το 1983 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου είχε εργαστήριο επεξεργασίας κινηματογραφικών ταινιών (μοντάζ) και εργάστηκε σαν μοντέρ σε διάφορες εξωτερικές παραγωγές της κρατικής τηλεόρασης, των υπουργείων Πολιτισμού, Γεωργίας.

Με την επικράτηση του βίντεο στις τηλεοπτικές παραγωγές ασχολείται με μεταφράσεις κλασικών έργων της γερμανικής λογοτεχνίας, την επιμέλεια εκδόσεων και τη συγγραφή σεναρίων.

Πρόταση για διάβασμα: «Πέτρινα Πλοία», της Μαρίας ...
Πρόταση για διάβασμα: «Μην Ενοχλείτε τη Μις Κάλλας...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/