fbpx

«Anna»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 

 

  • Είδος: Κατασκοπικό, δράση, περιπέτεια
  • Παραγωγή: Γαλλία, Η.Π.Α (2019)
  • Σκηνοθεσία : Λικ Μπενσόν
  • Με τους: Σάσα Λους, Ελεν Μίρεν, Λουκ Εβανς, Γκίλιαν Μέρφι
  • Διάρκεια: 119’
  • Διανομή: Odeon

Η ορφανή και πανέμορφη Άννα Πολιάτοβα  (Σάσα Λους- καλή) με τις σπουδαίες σκακιστικές επιδόσεις, ζει μια άθλια ζωή ως σύντροφος Ρώσου μικροκακοποιού. Την εποχή του ψυχρού πολέμου στρατολογείται από έναν πράκτορα την KGB, τον Άλεξ Τσένκοφ (Λουκ Έβανς – καλός), που πιστεύει ότι έχει το μυαλό και τις απαραίτητες δεξιότητες που μπορούν να φανούν χρήσιμες στην κυβέρνηση.

Η εκπαιδεύτρια και μέντορας της Άννα, η σκληροπυρηνική και τελειομανής Όλγκα (Έλεν Μίρεν – πάντα άψογη) δεν πιστεύει ότι η Άννα μπορεί να τα βγάλει πέρα στην πρώτη της αποστολή. Και ενώ πετυχαίνει την δύσκολη αποστολή της, η εκπαιδεύτρια της Όλγκα την προωθεί στην ενεργό δράση με κάλυψη τον χώρο του μόντελινγκ με έδρα το Παρίσι, όπου διαπρέπει και συγχρόνως αναλαμβάνει να βγάλει από την μέση τα ανεπιθύμητα στοιχεία της ΕΣΣΔ. Εκεί γνωρίζει τον πράκτορα της CIA Λένι Μίλερ (Γκίλιαν Μέφι – ρόλος πρωινού γεύματος για τον σπουδαίο Ιρλανδό ηθοποιό των «Peaky Blinders») και αρχίζουν οι διπλοί και οι τριπλοί ρόλοι στο αιματηρό παιχνίδι των κατασκόπων.  

Ο Γάλλος σκηνοθέτης των μπλοκμπάστρες Λικ Μπενσόν, αμέσως μετά από το ευφάνταστο «Ο Βαλέριαν και η Πόλη με τους Χίλιους Πλανήτες», φανερά γοητευμένος, προφανώς, από το «Atomic Blonde» και τον «Κόκκινο Σπουργίτη», σύγχρονες παραγωγές με θηλυκούς πράκτορες να εξολοθρεύουν στόχους σε ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα, δίνει την δική του εκδοχή αντίστοιχα με την «Anna», σκούζοντας σαν μικρό παιδί: «θέλω και ΄γω, θέλω και ΄γω βόλτα με αυτό το ποδήλατο».

Γνωστό το μοτίβο, ωραίο το πρόσωπο της Σάσα Λους, όπως δηλαδή προστάζει η σύγχρονη συνταγή θηλυκού εξολοθρευτή-κατασκόπου, χλιδή, ολίγον γκλάμουρ και σκηνοθετική αισθητική είναι τα κυρίαρχα συστατικά της ταινίας.

Η δράση, που είναι το ζητούμενο  στο είδος των ταινιών, πιάνει διακριτικά το κόκκινο στο στροφόμετρο με όλα τα αεράτα και δυναμικά αεροπλανικά (μάστορας ο Μπενσόν σε αυτό, που το πρόσφερε γενναιόδωρα με την «Lucy»), ενώ τα διάφορα σεναριακά μυστικά που ξεδιπλώνονται (ε, να έχει και κάποια αγωνία το θέμα), διανθισμένα από το δυνατό κάστινγκ, πέφτουν με κρότο στον σιδερένιο κουβά του κλισέ για να σφουγγαριστεί στη συνέχεια η εύπεπτη επιφάνεια της ταινίας.

Σκηνοθετικά το έχει ο Λικ, αλλά έπρεπε, διάολε να είχε παραμείνει στην αναντικατάστατη «Νικίτα» του. Άλλωστε είναι ο «βαρόνος» του είδους.