fbpx

All about… 90’s rave!, της Μαρκέλλας Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Όποιος με γνωρίζει λίγο καλύτερα, σίγουρα με έχει ακούσει κάποια στιγμή να ξεστομίζω αυτό που συνηθίζω να επαναλαμβάνω (μανιωδώς) εδώ και χρόνια: Πιστεύω πως γεννήθηκα σε εντελώς λάθος εποχή.

Ανέκαθεν αγαπούσα την eightίλα και την αθώα γραφικότητά της. Το αυθεντικό κιτς της εποχής μπλέκεται με την ανεμελιά και με απίθανες μουσικές, παρέα με τον δοξασμένο τότε Ziggy Stardust, τον νεοφερμένο Iggy Pop, αλλά και το ήδη επιτυχημένο Bohemian Rhapsody.

Όλα όσα έζησαν οι δικοί μου γονείς από πολύ κοντά και όλα όσα εγώ δεν πρόκειται ούτε στο ελάχιστο να “ακουμπήσω”, παρά μόνο μέσα από μία οθόνη ή ένα ηχείο.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της, παρότι αυτό μοιάζει από τα χειρότερα cliché.

Η αλήθεια όμως, θέλοντας ή μη, κρύβεται στις πιο απλές διαπιστώσεις και είναι δεδομένο ότι η κάθε εποχή είχε πάντα (και θα έχει) τις δικές της προοπτικές, τις δικές της τάσεις, τα δικά της πρότυπα, αλλά και τις δικές της πρωτοτυπίες.

Κάπως έτσι λοιπόν, την ίδια ώρα που εγώ αναπολώ μια εποχή την οποία ούτε που έχω ζήσει, κάποιοι άλλοι αναπολούν τη δική τους εποχή νεότητας, λίγο μετά τα χρυσά και πολυφορεμένα 80’s.

Μια εποχή ενέργειας, μια εποχή ξέφρενων parties, αλλά και μια εποχή όπου το ecstasy (και όχι μόνο) έρεε άφθονο από τραπέζι σε τραπέζι και από χέρι σε χέρι.

Η επονομαζόμενη «εποχή του rave»

Κανείς δεν μου είχε αναλύσει κάτι σχετικό με τα τόσο αμφιλεγόμενα “rave parties” και ουδέποτε κανείς μου είχε μεταφέρει, μέχρι πρόσφατα, τόσο πιστά την εικόνα των τότε clubs. Ξέφρενες και ανεξέλεγκτες μαζώξεις, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, έντονα συναισθήματα, αμηχανία, αδρεναλίνη, ασταμάτητος, αδιάκοπος χορός, άρτια συνδυασμένος με την πηγαία νεανική ενέργεια του τότε και την προσπάθεια εντυπωσιασμού.

Σήμερα θα ταξιδέψουμε μαζί σε μια εποχή λίγο διαφορετική, σε μια νεολαία κάπως αλλιώτικη και σε μια χρονική περίοδο που πιθανολογώ πως δεν υπήρχα, ούτε σαν ιδέα, στο early 90’s μυαλό της μητέρας μου.

 

Rave” μουσική & “raveparties

Ο όρος “rave” προέρχεται από το αγγλικό ρήμα rave που σημαίνει “παραληρώ”. Δεν εκφράζει ακριβώς ένα είδος μουσικής, αλλά μια κατάσταση όπου κυριαρχεί η δυνατή ηλεκτρονική μουσική και ο χορός. Στις αρχές της δεκαετίας του 90’, νέοι ηλικίας από 15 έως 30 ετών, αλλά και μερικές φορές μεγαλύτεροι, γνώριμοι πλέον με τον όρο “ravers” χόρευαν ασταμάτητα υπό τους EDM ήχους (Electronic Dance Music) που “πρόσταζε” η τότε διαφορετικότητα. Όσο ο καιρός περνούσε, ο όρος “rave” δεν έδωσε απλώς το όνομά του στη γενικότερη κατάσταση που χαρακτήριζε την εν λόγω κουλτούρα (χορός – μουσική – τρόπος ζωής), αλλά διαδέχθηκε και τη μουσική εκείνης της περιόδου.

Το συγκεκριμένο είδος ηλεκτρονικής μουσικής, στη γενικότερη κατηγοριοποίησή του, πρωτοεμφανίστηκε στην Αγγλία το 1989 σε εγκαταλελειμμένες αποθήκες του δρόμου, σε γκαράζ και σε διάφορους εξωτερικούς χώρους, όπου τα πάρτι γίνονταν παράνομα και χωρίς κάποια νόμιμη άδεια. Η τότε τάση της Βρετανικής εποχής πρωτοχτύπησε την πόρτα και στην Αθήνα το 1989, στο θρυλικό “Faz” στην πλατεία Μαβίλη.

Στο μέρος αυτό αρχικά σύχναζαν ελάχιστα άτομα ως θαμώνες, άτομα που φαίνεται να αναζητούσαν κάτι διαφορετικό και μια ριζοσπαστική αλλαγή από τις τετριμμένες Αθηναϊκές “πίστες” και τη μέχρι πρότινος διασκέδαση της εποχής. Η νέα τάση εξαπλώθηκε σύντομα, με ολοένα και περισσότερους θαμώνες να απολαμβάνουν το προσωνύμιο “raver”. Οι ηλικίες των ravers ξεκινούσαν από τα 15 έτη και όσο η μουσική αυτή τάση εισχωρούσε όλο και πιο βαθιά στη δεκαετία του 90’, τα ηλικιακά όρια αυξάνονταν. Συγκεκριμένα, σε μέρη όπου σύχναζαν ravers, η ηλικία δεν φαινόταν να παίζει και τόσο μεγάλο ρόλο.

Ήδη από την περίοδο της γέννησης μου έως τα τέλη του 97’, η τεχνολογία άρχιζε να ενδιαφέρει όλο και μεγαλύτερη μερίδα κοινού, εισβάλλοντας ολοένα και περισσότερο στα ελληνικά σπίτια. Με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών οι νέοι μπορούσαν πλέον να φτιάξουν πολλούς καινούργιους και διαφορετικούς μουσικούς ήχους, με τον πειραματισμό να πλανάται διάχυτος στην ατμόσφαιρα. Όλοι ένιωθαν ότι θα άλλαζαν τον κόσμο.

Τα ακούσματα στα rave parties διαρκώς ανανεώνονταν, με μουσικές που αυτοπροσδιορίζονταν ως house, trance ή techno. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα πρώιμα αυτά είδη των 90’s αποτέλεσαν το έναυσμα για τα αρχικά στάδια της drum & bass, της hardcore, αλλά και γενικότερα όλης της EDM μουσικής και κουλτούρας όπως τις ξέρουμε σήμερα.

Faz της Πλατείας Μαβίλη

 

Rave places

Οι χώροι όπου η rave κουλτούρα συναντούσε τους “πιστούς” της ήταν μάλλον αρκετοί, με τον καιρό να φέρνει μαζί του όλο και περισσότερες αξιόλογες μουσικές ομάδες εγχώριων μουσικών παραγωγών, αλλά και djs (Cyberfunk, Magna, Τrancemedia)

Στο μεταξύ, ονόματα όπως Battery, Babes in Toyland, Umatic, +Soda, Decadance, αλλά και το πασίγνωστο “Άλσος” ήταν μόνο κάποια από τα διάσημα “rave places”, ωστόσο, οι raveάδες δεν φάνηκαν να περιορίζονται εκεί, με τα πάρτι τους να μεταφέρονται επιτυχώς και σε υπαίθριους χώρους και αποθήκες ανά την Ελλάδα.

Σε κορυφαίο μέρος rave συνάντησης εξελίχθηκαν τότε και τα Οινόφυτα, όπου στεγαζόταν η “Φάρμα”, μέρος αρχικά ανοιχτό για πολύ λίγους, αλλά στην πορεία για όλους τους “πιστούς” του τότε rave κινήματος.

 

Rave, μόδα και neon

Το κίνημα της rave μουσικής, όπως κάθε άλλο μουσικό κίνημα, επηρέασε ταυτόχρονα και τη μόδα της εποχής, η οποία έδειχνε πιο φιλική και πιο επιρρεπής στην παιδικότητα και τη φαντασία.

Υπήρχαν ακόμα και περιοδικά όπως το 01 και το Lemon που στις στήλες τους σχολίαζαν τη rave κοινότητα με διάφορα θέματα συνυφασμένα με μόδα, μουσική και κουλτούρα.

Σκοπός ήταν να ξεχωρίζεις από το πλήθος, ακόμα κι αν φορούσες neon χρώματα, φτερά και πούπουλα ή αν είχες ράστα στα μαλλιά, σε επίσης neon αποχρώσεις. Ιδρωμένα κορμιά με φωσφοριζέ ρούχα και λέιζερ λικνίζονται ατελείωτες ώρες στα decks.

Η νύχτα γίνεται μέρα εν ριπή οφθαλμού. Η αίσθηση του χρόνου χάνεται. Επαναλαμβανόμενοι ρυθμοί, ξέφρενος χορός, ψυχεδελικά fractals. Όλα ήταν επιτρεπτά για τη νύχτα που θα σε έβρισκε στο club να χορεύεις μέσα στον πανζουρλισμό, μέχρι το επόμενο πρωί…

Ecstasy, rave

και κοινωνικές προεκτάσεις…

Παρότι τα χρόνια της rave για τους εκπροσώπους της ήταν αξέχαστα και, συγκριτικά με τα σημερινά, σαφώς πολύ πιο ξέγνοιαστα, σε καμιά περίπτωση δεν χαρακτηρίζονται με την ίδια άνεση και αθώα.

Την ψυχεδελική εποχή του EMD, τα χάπια ecstasy βρίσκονταν πιο εύκολα κι από ότι τα τσιγάρα σε γειτονικό περίπτερο, με τις εξαρτήσεις και τις κραιπάλες μεταξύ των νέων να δίνουν και να παίρνουν. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί παρομοίαζαν με περισσή ευκολία τη rave κατάσταση με εκείνη των παλιών χίπις.

Το “ψυχαγωγικό” αυτό ναρκωτικό βρισκόταν άφθονο για τους θαμώνες των rave μαγαζιών, όπου πολλοί το συνέδεαν με την καλοπέραση και το “χάσιμο” που βίωναν, μέσω της rave μουσικής. Ωστόσο, παρότι υπήρχαν πολλοί στους rave χώρους διασκέδασης που δοκίμαζαν τη συγκεκριμένη ναρκωτική ουσία, υπήρχαν άλλοι τόσοι που απλά “φτιάχνονταν” μόνο από τη μουσική, επομένως, το δυσάρεστο κοινωνικό φαινόμενο της τότε εποχής ίσως δεν αφορά τόσο τη rave κουλτούρα, αλλά τη γενικότερη ψυχοδυναμική του κάθε ανθρώπου. Αυτό που κυριαρχούσε πάνω από όλα ήταν η απόφαση του ατόμου με τίνος το μέρος θέλει να είναι.

Όπως και να ‘χει, κατά τα λεγόμενα όσων έζησαν το φαινόμενο στο έπακρο, η rave ήταν μουσική που ένωνε πραγματικά τους ανθρώπους, καθώς, το χρώμα του δέρματός σου, η ιδεολογία της θρησκείας σου ή οι πεποιθήσεις και οι απόψεις σου για τη ζωή δεν είχαν απολύτως καμία σημασία για να μπορέσεις να συνυπάρξεις με κάποιον και να περάσεις καλά μαζί του. Όλοι ήταν ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν και να χαρούν ελεύθερα την έξοδο τους, χωρίς ταμπέλες, με άφθονο χορό, αλλά και πολλά ξέφρενα χαμόγελα.

Όλα τα όμορφα έχουν κι ένα τέλος. Έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, νομοτελειακά ακολούθησε η αναμενόμενη φθορά στη dance σκηνή, με τις αναφορές για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών, τις καταγγελίες, τα πολεοδομικά διατάγματα αλλά και τις τηλεοπτικές υπερβολές να πέφτουν “βροχή”, συντελώντας στο άδοξο “κλείσιμο” μίας εποχής που σφράγισε τα εφηβικά χρόνια των υποστηρικτών της rave μουσικής.

 

Η rave σήμερα

Η πασίγνωστη 90’s rave μουσική θεωρείται προκάτοχος της ηλεκτρονικής μουσικής που ακούμε ή χορεύουμε σήμερα, σε διάφορα clubs ανά τον κόσμο, μουσική που βέβαια συνεχώς εξελίσσεται μαζί με την τεχνολογία, αλλά και τις τάσεις των εποχών. Ας μην ξεχνάμε ότι μια ολόκληρη γενιά γαλουχήθηκε υπό τους psychedelic, drum’n’bass και house ήχους, επομένως, όσοι την είχαν κριτικάρει ή σχολιάσει στο παρελθόν, θέλοντας και μη, έχουν και μεγαλώσει μαζί της ή με επιρροές αυτής και την έχουν εν τέλει αποδεχτεί, μέσα από τις νεότερες μουσικές μορφές της.

Εδώ στο InTownPost, θέλοντας να κλείσουμε με τον δικό μας τρόπο, σας παραθέτουμε κομμάτια που θα μείνουν ανεξίτηλα στη μνήμη όλων όσοι υπήρξαν raveάδες ή εκείνων που λατρεύουν αυτό το είδος μουσικής, ούτως ή άλλως…

Φιλιά,

Μαρκέλλα

 Rave video music gallery