25
Πεμ, Φεβ
Tο διάβασαν 152 άτομα (152 Views)

Η ηθοποιός Αλμπέρτα Τσοπανάκη εξομολογείται την βίαια σεξουαλική παρενόχληση που υπέστη

-4


Την ίδια στιγμή που η υπουργός Πολιτισμού κα. Λίνα Μενδώνη χαρακτηρίζει επικίνδυνο άνθρωπο των τέως Καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού θεάτρου, Δημήτρη Λιγνάδη και καταγγέλλει δημόσια , ότι την εξαπατούσε, ένα περιστατικό άγριας σεξουαλικής επίθεσης εναντίον της αποκαλύπτει σήμερα η γνωστή ηθοποιός- σκηνοθέτης και συγγραφέας Αλμπέρτα Τσοπανάκη στο intownpost, τόσο νοσηρό που η φαντασία δεν μπορεί να συλλάβει.

Μία βίαια παρενόχληση που θα σας συγκλονίσει , γιατί είναι εκφοβιστική, εχθρική και έβαλε σε κίνδυνο την ψυχική και σωματική της υγεία σε τρυφερή ηλικία.


«…ο χώρος είναι ένας από εκείνους, που πάρα πολλοί καλλιτέχνες θα πρέπει να επιδοθούν πέραν της επαγγελματικής τους ιδιότητας και σε υποχωρήσεις με ανθρώπους, που στην πραγματικότητα δεν επιθυμείς να συνευρεθείς ερωτικά»


Οι βιαστές της δεν προέρχονταν από το χώρο της. Όχι βέβαια, ότι δεν της έτυχαν κάκιστες και απάνθρωπες συμπεριφορές από άντρες (;) στο θέατρο και στη μικρή οθόνη, ώσπου δεν άντεξε και αναγκάστηκε να αποκτήσει μια δική της στέγη.

Η Αλμπέρτα Τσοπανάκη σπάει μετά από χρόνια τη σιωπή της για να αφυπνίσει τη γυναίκα της διπλανής πόρτας και γενικότερα να δώσει διεξόδους σε θύματα, ώστε να σταματήσει η διαπόμπευσή τους. Ας οπλιστούμε με δύναμη μπροστά στην την αφήγησή της γιατί χρειάζεται.

«Από το ξεκίνημά μου ως έφηβη μέχρι σήμερα έχω αντιμετωπίσει και σεξουαλική παρενόχληση και λεκτική βία με δράστες πολύ λιγότερων περιστατικών στον καλλιτεχνικό χώρο. Όταν ήμουν σε περιοδεία με το θέατρο Κρήτης προσφέρθηκε ένας νεαρός να με πάει στο θέατρο που έπαιζα στη Θεσσαλονίκη.

Θυμάμαι ότι ο κύριος αυτός, ο οποίος φυσιογνωμικά ήταν ένας ξανθός γαλανός νεαρός με ευγενική φυσιογνωμία, προθυμοποιήθηκε να με εξυπηρετήσει, επειδή έβρεχε. Στη συνέχεια με πήγε σε μια παραλία ερημική. Υποψιασμένη ότι μόνο στο θέατρο δεν είχε σκοπό να με πάει, άρχισα να αντιδρώ ενώ εκείνος με γρονθοκοπούσε ασταμάτητα. Τότε, επειδή διαισθάνθηκα ότι κινδύνευε η ζωή μου, γιατί δεν ήταν απολύτως κανένας πλησίον για να με βοηθήσει, τον απείλησα λέγοντάς του, ότι με είχαν δει να μπαίνω στο αυτοκίνητό του, ότι ο πατέρας μου ήταν εισαγγελέας και ότι αν με άγγιζε θα κατέληγε στη φυλακή.

Ακολούθησε μια έντονη μάχη πάλης μεταξύ μας κι εκείνος φοβούμενος από την έντονη αντίδρασή μου τράπηκε σε φυγή. Πολύ δύσκολα και χτυπημένη κατόρθωσα να φθάσω μετά από αρκετή ώρα σε ένα κεντρικό δρόμο. Δεν μπορούσα να βρω μέσα στο βράδυ την τσάντα μου κι έτρεμα ολόκληρη από το φόβο μου. Τελικά βρήκα ένα ταξί και εξήγησα στον ιδιοκτήτη του, ότι δεν είχα χρήματα μαζί μου, κι ότι θα πληρωνόταν από τον υπεύθυνο του θιάσου. Εκείνος με συνέδραμε και με πήγε αμέσως στο πρώτο αστυνομικό τμήμα που συναντήσαμε.

Αντικρίζοντάς με στην κατάσταση που ήμουν, χτυπημένη και με σχισμένα τα ρούχα μου, ο αξιωματικός υπηρεσίας μου είπε, ότι έτσι που κυκλοφορούσα κόλαζα ακόμα και άγιο. Όταν είδα τις διαθέσεις του έτρεξα να διαφύγω. Ήμουν 19 χρόνων και πανικόβλητη γι αυτό που μου συνέβαινε. Μετά από πολύ κόπο κατόρθωσα να πάω στο ξενοδοχείο, όπου τα μέλη του θιάσου με περίμεναν και μόλις με είδαν σε αυτή την κατάσταση μου συμπαραστάθηκαν και με βοήθησαν προκειμένου να συνέλθω» καταλήγει και συμπληρώνει μεταφέροντας άλλες άσχημες εμπειρίες της:

«Επίσης δεν ήταν λίγες οι φορές που ως σεναριογράφος και ηθοποιός δέχτηκα σεξουαλική παρενόχληση από επώνυμους σκηνοθέτες, που είχαν σαν αποτέλεσμα να εγκαταλείψω σίριαλ για τους λόγους οι οποίοι με τόση πιεστικότητα και αυθάδεια, εμμέσως πλην σαφώς, θεωρούσαν προϋπόθεση τη σεξουαλική μας συνεύρεση προκειμένου να πάρω μια δουλειά».

Γι ΄αυτό κα. Τσοπανάκη αποφασίσατε να έχετε ένα δικό σας θέατρο;

Αρχικά θα έλεγα ναι, γιατί αυτός ο χώρος είναι ένας από εκείνους, που πάρα πολλοί καλλιτέχνες θα πρέπει να επιδοθούν πέραν της επαγγελματικής τους ιδιότητας και σε υποχωρήσεις με ανθρώπους, που στην πραγματικότητα δεν επιθυμείς να συνευρεθείς ερωτικά .Για να αποφύγω όλα αυτά και να μπορέσω να συνεχίσω αυτό που σπούδασα και αγαπώ ίδρυσα το θέατρο Παραμυθίας, το πρώτο πρωτοποριακό και πειραματικό θέατρο νέων που δημιουργήθηκε στην περιοχή του Κεραμικού. Πάρα πολλοί νέοι ηθοποιοί μου έχουν εξομολογηθεί , ότι έχουν υποστεί στην όλη πορεία μου όχι μόνο λεκτική και σεξουαλική κακοποίηση από ανθρώπους, πρωτοκλασάτα ονόματα της τέχνης, αλλά και κακοπληρωτές που αρνούνται να πληρώσουν για τις εργασιακές παροχές που προσφέρουν νέοι ηθοποιοί λέγοντάς σου, ότι είναι τιμή τους που παίζουν μαζί τους και θα πρέπει να τους πληρώνουν κι από πάνω.

Στο θέατρο Παραμυθίας έχουν ανεβάσει παραστάσεις πλήθος καλλιτεχνικών σχημάτων νέων και επώνυμων. Το θέατρο εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί να κάνει απόσβεση της λειτουργίας του. Προσωπικά προκειμένου να είμαι σε θέση να πληρώσω τις υποχρεώσεις μου, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η ασφαλιστική κάλυψη και οι αμοιβές των ηθοποιών, ομολογώ, ότι έχω εκποιήσει περιουσιακά μου στοιχεία και ακόμη τα χρήματα που έχω εισπράξει από τηλεοπτικά σενάρια και ραδιοφωνικές εκπομπές τα έχω διαθέσει, προκειμένου να καλύψω τις ανάγκες που έχει μια θεατρική παραγωγή.



«βλέπουμε ξεκάθαρα ότι ο καθοιονδήποτε τρόπο παρενοχλώ κατέχει εξουσία. Θέλεις η δύναμη; Θέλεις το κρυφό του πράγματος; Θέλεις ο φόβος του παρενοχλούμενου;Θέλεις η γενική ατιμωρησία; Όλα αυτά δημιουργούν μια μύχια ηδονή που σιγά- σιγά εξελίσσονται σε μη ελεγχόμενο πάθος»

Με αφορμή τις καταγγελίες σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο του θεάτρου που έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας, η κα. Τσοπανάκη σκέφθηκε πάρα πολύ , συμμετείχε σε διαδικτυακή συζήτηση που πήραν μέρος Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και ο χρυσός Ολυμπιονίκης Νίκος Κακλαμανάκης –έχουμε το σχετικό βίντεο-για να ευαισθητοποιήσει τις γυναίκες απέναντι στην κάθε μορφής κακοποίηση έχει να καταθέσει:

Το τελευταίο διάστημα στο διαδίκτυο και τα ΜΜΕ επικρατεί βομβαρδισμός καταγγελιών λεκτικής βίας, σωματικής βίας, σεξουαλικής παρενόχλησης και βιασμών. Με όλα αυτά τα λυπηρά γεγονότα να έχουν ως αρένα κατά κύριο λόγο των συμβάντων παρενόχλησης τούς καλλιτεχνικούς κύκλους και ιδιαίτερα τους θεατρικούς χώρους. Αυτό εν μέρει ευσταθεί , αλλά δυστυχώς, ως διαπίστωση παραμένει άτοπη. Πραγματικά ποιος δεν γνωρίζει και μάλιστα διαχρονικά ότι σε όλους τους εργασιακούς χώρους, κατά καιρούς συμβαίνουν άπειρα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης και λεκτικής βίας ανεξαιρέτως. Χωρίς διακρίσεις, ανάμεσα σε κρατικές υπηρεσίες (αστυνομία, στρατός, δικαστικό σώμα, εκπαίδευση, εκκλησιαστικοί χώροι, κατασκηνωτικά προγράμματα νεολαίας ,ιδιωτικές επιχειρήσεις, δικηγορικά γραφεία αλλά και σε χώρους εργασίας και βιοπορισμού ) δηλαδή παντού!

Το λυπηρό πάντως είναι ότι σε όλες ανεξαιρέτως τις περιπτώσεις, πρωτοστατεί σωματική, λεκτική και ψυχολογική βία από άτομα που κατέχουν κάποιαν ισχύ, αφεντικά προς εργαζόμενους, προϊστάμενοι προς υφιστάμενους, χρηματοδότες προς τους έχοντας οικονομική ανάγκη.

Το αντίστροφο θα ήταν σπανιότατο δηλαδή, βλέπουμε ξεκάθαρα ότι ο καθοιονδήποτε τρόπο παρενοχλώ κατέχει εξουσία. Θέλεις η δύναμη; Θέλεις το κρυφό του πράγματος; Θέλεις ο φόβος του παρενοχλούμενου; Θέλεις η γενική ατιμωρησία; Όλα αυτά δημιουργούν μια μύχια ηδονή που σιγά- σιγά εξελίσσονται σε μη ελεγχόμενο πάθος. Το μόνο σωστό και με ακατανίκητη δυναμική είναι το κλασικά συνιστώμενο στα θύματα να καταγγέλλονται και να δημοσιοποιούνται τα περιστατικά. Αυτό λειτουργεί κατευναστικά, αλλά και αποθαρρυντικά για τους δράστες, οι οποίοι πέραν τον κυρώσεων και του διασυρμού τελικά στιγματίζονται.


Παρακολουθήστε την συζήτηση «Παρενοχλήσεις και Παραγοντισμοί» στο Facebook, με αφορμή την χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων μετά τις καταγγελίες της Σοφίας Μπεκατώρου

https://www.facebook.com/watch/live/?v=3748204518602034&ref=watch_permalink

Αγγελική Καρυστινού: «Αυτοί που ανησυχούν τόσο για...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/