fbpx

Πρόταση για διάβασμα: «Εύα», του Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε (Arturo Pérez-Reverte)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Μετάφραση: Σπερελάκη Τιτίνα
  • Επιμέλεια: Μαρτζούκου Ελένη
  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 448
  • Τιμή: € 18,80
  • Εκδόσεις: Πατάκη
  • Κυκλοφορία βιβλίου: Οκτώβριος 2019

Μάρτιος του 1937. Ενώ ο ισπανικός εμφύλιος συνεχίζει την τραγική πορεία του, μια αποστολή φέρνει τον Λορένθο Φαλκό στην Ταγγέρη, πολυτάραχο σταυροδρόμι κατασκόπων, μαύρης αγοράς και συνωμοσιών, με εντολή να πείσει τον καπετάνιο ενός πλοίου φορτωμένου με χρυσάφι από την Τράπεζα της Ισπανίας να αλλάξει πλευρά. Η πληροφορία πως στο πλοίο επιβαίνει η Εύα, της οποίας τη ζωή έχει σώσει ήδη μια φορά, κάνει την αποστολή του ακόμη δυσκολότερη… Εθνικοί, δημοκρατικοί και Σοβιετικοί κατάσκοποι, άντρες και γυναίκες, βρίσκονται αντιμέτωποι σ’ έναν πόλεμο σκοτεινό και βρόμικο, όπου θα επιστρέψουν επικίνδυνα φαντάσματα από το παρελθόν.

Στην «Εύα», το δεύτερο βιβλίο με τους πρωταγωνιστές που ο Ρεβέρτε παρουσίασε στο «Φαλκό» (Εκδ. Πατάκη, 2018), η πραγματικότητα και η φαντασία συνδυάζονται αριστοτεχνικά μέσα στο παραμυθένιο σκηνικό της Ταγγέρης της δεκαετίας του ’30.

Έγραψαν για το βιβλίο:

«Υπάρχει ένας Ισπανός συγγραφέας που είναι ένας συνδυασμός Ουμπέρτο Έκο και Στίβεν Σπίλμπεργκ. Το όνομά του είναι Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε!» (Publishers Weekly)

«Η Εύα είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα: η αριστοτεχνική πλοκή, οι ψυχολογικές μεταπτώσεις των πρωταγωνιστών, η επιθυμία, το δράμα που κλιμακώνεται και παρασύρει ολοένα και περισσότερους ανθρώπους…» (El Paίs)

«Ο Ρεβέρτε συνδυάζει μοναδικά την Ιστορία και τη μυθοπλασία…» (The Times)

Ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε (Arturo Pérez-Reverte) γεννήθηκε στην ισπανική πόλη Καρθαγένη το 1951. Έως σήµερα έχει συνδυάσει με ξεχωριστό τρόπο τη µάχιµη δηµοσιογραφία µε τη λογοτεχνία. Ως απεσταλµένος του γραπτού τύπου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, έζησε από κοντά για 21 χρόνια (1973-1994) τις µεγαλύτερες διεθνείς συρράξεις.

Τα µυθιστορήµατά του γνωρίζουν παγκόσµια επιτυχία και αρκετά έχουν µεταφερθεί στον κινηµατογράφο. Τα έργα του: O δάσκαλος της ξιφασκίας, O πίνακας της Φλάνδρας, H λέσχη «Δουμάς» ή Η σκιά του Ρισελιέ,  To αίνιγμα της Σεβίλλης, O ναυτικός χάρτης, Η Βασίλισσα του Νότου, Ο λοχαγός Αλατρίστε, Η καθαρότητα του αίματος, O ήλιος της Μπρέντα, O ζωγράφος των μαχών, Το χρυσάφι του βασιλιά, το κίτρινο γιλέκο, Κουρσάροι της Ανατολής, Το τανγκό της Παλιάς Φρουράς, H υπομονή του ελεύθερου σκοπευτή, Kαλοί άνθρωποι σε σκοτεινούς καιρούς, Φαλκό, O Ουσάρος.

Από το 2003 είναι µέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδηµίας Γραµµάτων (Real Academia Española).

Πρόταση για διάβασμα: «Η Αδελφή μου», της Σαρίτα Χάϊμ

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Μυθιστόρημα
  • Σελίδες: 448
  • Τιμή: € 16,60
  • Εκδόσεις: Μίνωας

Έχω μια αδελφή. Σε αυτή την παραδοχή εγκλωβίστηκε η παιδική, η εφηβική και η ενήλικη ζωή μου, τις περισσότερες φορές τρώγοντας τα μούτρα της, καθώς το αυτονόητο της ύπαρξής της στεκόταν πάντα πλάι στη διαρκή απουσία της. Μια πυρκαγιά που λίγο έλειψε να σκοτώσει την επτάχρονη Μάρθα βγάζει ανεξήγητα από τη ζωή της τη μεγαλύτερη αδελφή της, Κατερίνα.

Ύστερα από χρόνια, ένα μήνυμα στο messenger από τον άγνωστο Ηλία Π., που ζει σε ένα ελληνικό νησί, έρχεται να ταράξει την επιτυχημένη ζωή της Μάρθας, η οποία μένει πλέον μόνιμα στο Τορόντο. Η συνάντηση επιφυλάσσει εκπλήξεις και ωθεί τις δύο γυναίκες να βουτήξουν στα κατάβαθα της ύπαρξής τους αλλά και να αποτινάξουν από τις πλάτες τους το βάρος μιας ατελούς ταυτότητας.

Οι ανείπωτες αλήθειες είναι αδυσώπητες, μα στέκονται μπροστά στα μάτια καθαρές κι έντιμες.

Η Σαρίτα Χαΐμ γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Πολιτικές Επιστήμες και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Ασχολήθηκε με το μάρκετινγκ και τη διαφήμιση και έζησε για οχτώ χρόνια στο Βουκουρέστι και στο Τορόντο. Η «Αδελφή μου» είναι το τρίτο της βιβλίο.

Kυκλοφορούν επίσης: «Placebo» (Μίνωας, 2017) και «Ξεκόλλα…»  (Γαβριηλίδης, 2012).

Πρόταση για διάβασμα: «3 Βαθμοί Μυωπίας – Χριστίνα», του Ηρακλή Γεωργαντή

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

 

  • Είδος: Μυθιστόρημα noir
  • Σελίδες: 432
  • Τιμή: € 15
  • Εκδόσεις: Κλειδάριθμος

Πέντε εντελώς διαφορετικές γυναίκες, η Χριστίνα, η Λυδία, η Μάιρα, η Έμμα και η Στεφανία προσεγγίζουν, καθεμία με τον δικό της τρόπο, την ευτυχία, τον έρωτα, την εξουσία και το μέλλον. Ένα έγκλημα, το οποίο σκηνοθετείται από τον Μάριο, ώστε να μοιάζει με ατύχημα για να εισπραχθεί η ασφάλεια ζωής, εμφανίζει στο προσκήνιο τον δικηγόρο Ηριδανό, ο οποίος αναλαμβάνει την υπόθεση. Η παρουσία των δύο αυτών ανδρών, γίνεται αφορμή για συγκρούσεις αλλά και για εύθραυστες συμμαχίες.

Οι πρωταγωνιστές κρύβουν και κρύβονται από την αλήθεια, διεκδικώντας περισσότερα από αυτά που τους αναλογούν. Ο ερευνητής Βασδέκης, διορισμένος από την ασφαλιστική εταιρεία, κινούμενος μεθοδικά, φτάνει ένα βήμα πριν από την αποκάλυψη της απάτης. Το ανατρεπτικό τέλος τους φέρνει όλους αντιμέτωπους με την αλήθεια που αγνοούσαν. Όλοι θα μπορούσαν να την είχαν προβλέψει, αν επέλεγαν να βλέπουν τα πράγματα χωρίς την ασάφεια που δίνουν στην όραση «οι τρεις βαθμοί μυωπίας».

Πρόκειται για μία σειρά τριών νουάρ βιβλίων με κοινό στοιχείο την εσφαλμένη κατανόηση του περιβάλλοντος, στην οποία οδηγούνται οι πρωταγωνιστές εξαιτίας της επιπόλαιης τάσης τους να σχηματοποιούν, κατά το δοκούν, αδιευκρίνιστες καταστάσεις και συναισθήματα. Για τον συγγραφέα, η ελλιπής κατανόηση συναισθημάτων και χαρακτήρων είναι παρόμοια με τη θολή οπτική του φυσικού περιβάλλοντος, όταν επιλέγει να το αντικρίσει κανείς με τη στρέβλωση που επιφέρουν τρεις βαθμοί μυωπίας.

«Αν ένας άνθρωπος, στον οποίο αρέσουν τα ταξίδια, διαλέγει μία ιδιαίτερη πέτρα από κάθε μέρος που έχει επισκεφτεί, θα αισθανθεί αναπόφευκτα κάποτε την ανάγκη να τις οικοδομήσει σε ένα συνολικό δημιούργημα. Αν από τη ζωή συλλέγεις εμπειρίες, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τις οικοδομήσεις παρά να γράψεις ένα μυθιστόρημα.

Όπως τα ωραία οικοδομήματα προσελκύουν τους τουρίστες, έτσι και τα ωραία βιβλία προσελκύουν τους αναγνώστες, μου είπαν. Ένα οικοδόμημα δεν φτιάχνεται για να μένει κρυμμένο και ένα βιβλίο δεν γράφεται για να μένει στο συρτάρι. Εσύ απλώς συνέχισε να χτίζεις.»

Ο Ηρακλής Γεωργαντής γεννήθηκε το 1970, ζει στην Αθήνα, είναι δικηγόρος, συνεχίζει να ταξιδεύει, να συλλέγει και να οικοδομεί. Το βιβλίο του Τρεις βαθμοί μυωπίας – Χριστίνα είναι το πρώτο της νουάρ τριλογίας, η οποία θα ολοκληρωθεί με τα βιβλία Ναταλία και Άννα.

«Αριμάσπεια Έπη» του Αριστέα του Προκονήσιου (Μέρος 2ον ), γράφει ο Μιχάλης Μπατής

Μιχάλης Μπατής

Μιχάλης Μπατής

mixalis.mpatis@gmail.com

Η πολυετής και ενδελεχής μελέτη-έρευνα στην χαμένη, ελληνική μυθιστορία και την προϊστορία αποκλειστικά στο InTownPost. Λαοί, χώρες και τόποι, εντέχνως, τοποθετημένοι στην σφαίρα του μύθου αποκαλύπτονται, αποδεικνύοντας την πραγματική τους υπόσταση, την προέλευσή τους αλλά και την άρρηκτη σχέση τους με τον πολιτισμό της Αιγηίδας φυλής, μέσα από τα αρχαία κείμενα και τις αναφορές προ-ομηρικών εποχών, καλά κρυμμένα για τους γνωστούς, ευνόητους λόγους, στα άβατα των μεγάλων βιβλιοθηκών του δυτικού κόσμου.

Τα Αριμάσπεια έπη

Το βασικό έργο το οποίο κατά την Αρχαιότητα αποδιδόταν στον Αριστέα ήταν το έπος «Αριμάσπεια», ονομασία που προέρ­χεται από τους Αριμασπούς, την ομώνυμη εθνότητα (μυθική για κάποιους, υπαρκτή για άλλους), η οποία, κατά πάσα πιθανότητα, κα­τοικούσε στη Κεντρική Ασία, αρκετά κοντά με τους επίσης θεωρούμενους «επισήμως» ως μυθικούς Υπερβόρειους, αν και ο γράφων δεν συμφωνεί καθόλου με την άποψη αυτή και θεωρώ τόσο τους Υπερβόρειους, όσο και τους Αριμασπούς αλλά και τους υπόλοιπους αρχαίους και παράξενους κατοίκους που θα συναντήσουμε στην μελέτη μας, ως υπαρκτούς.

Σύμφωνα με τον Δημήτρη Σαραντάκο οι πρώτες γραπτές πληροφορίες για τις εξερευνήσεις των Ελλήνων της αρχαϊκής εποχής ξεκινούν με το ταξίδι του Αριστέα του Προκοννήσιου, ο οποίος, λάτρης και ιερέας ο ίδιος του Απόλλωνα, θέλησε να μεταβεί στη χώρα των Υπερβορείων, οι οποίοι ήταν πιστοί του Φοίβου και έστελναν κάθε εφτά χρόνια τα δώρα τους στη Δήλο. Ο Αριστέας ξεκίνησε το ταξίδι του στα μέσα του 8ου αιώνα, αλλά δεν το ολοκλήρωσε γιατί, φθάνοντας στη χώρα των Αριμασπών, εμποδίστηκε από τον πόλεμο που είχαν ξεκινήσει με τους Γρύπες, τους φύλακες του χρυσού του βορρά. Επιστρέφοντας, ύστερα από πολλά χρόνια στην πατρίδα του συνέγραψε το έπος.

Με εξαίρεση τη Θεογονία του που αναφέρεται στο λεξικό Σούδα, το οποίο είναι εξ’ ολοκλήρου χαμένο κατά πάσα πιθανότητα ήδη από την αρχαιότητα και γενικά θεωρείται ως απόκρυφο από τους σύγχρονους ερευνητές, το μόνο έργο που συνδέεται με τον Προκοννήσιο είναι τα Αριμάσπεια Έπη.

Το έπος αποτελείται από τρία βιβλία. Το έργο διαιρέθηκε σε τρία βιβλία (βλ. Σούδα) κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους. Το γραμμένο σε εξάμετρο στίχο έπος αναφέρεται ότι υπήρχε μέχρι και τον 2ο αι. μ.Χ. (Γελλ. Αττικές Νύχτες 9.4.1-4.)

Ο J.D.P. Bolton τοποθετεί τη δραστηριότητα του Αριστέα από το 780 μέχρι το 720 π.Χ. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο Ηρόδοτος ο οποίος είχε επισκευθεί το Μεταπόντιο μετά τη συμετοχή του στην ίδρυση της πόλεως Θούριοι στη Νότιο Ιταλία το 480 π.Χ. ή κάποιος άλλος (Πυθαγόρειος) συγγραφέας του 5ου αι. π.Χ. να έχει δημιουργήσει σύνθεση δύο διαφορετικών προσώπων: Ο ένας είναι ο Αριστέας, ο επικός ποιητής που διακήρυττε στους στίχους του ότι ο Απόλλωνας του χάρισε εξαιρετικές γνώσεις, μεταφέροντάς τον στην άκρη του κόσμου δίπλα στους σεβαστούς Υπερβόρειους, και ο άλλος ήταν ένας απεσταλμένος του θεού που θα εισήγαγε (εκ νέου;) την (πιθανώς υπερβόρειας προέλευσης) λατρεία του Απόλλωνα στο Μεταπόντιο, πόλη η οποία περηφανευόταν ότι «ετιμάτο αποκλειστικά εκτός από τους Ιταλιώτες και από την παρουσία του Απόλλωνα», σύμφωνα με τα λόγια του Ηροδότου.

Αυτό το τελευταίο πρόσωπο θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο Αρισταίος (ένα όνομα που μπορεί εύκολα να μπερδευτεί με το «Αριστέας»), ο γιος του Απόλλωνα και της Κυρήνης, του οποίου το όνομα έχει συνδεθεί με την ίδρυση αποικιών (κυρίως με μια στη Λιβύη), οπότε θα μπορούσε να τιμάται και ως ηρωικός ιδρυτής ακόμα και στη Νότια Ιταλία.

Αν απορρίψουμε τον υπερβολικό σκεπτικισμό του J.D.P. Bolton δύο (πιθανώς πρωτότυπα) χωρία σώζονται μέχρι και σήμερα και το πρώτο βρίσκεται στην  πραγματεία του Λογγίνου Περί Ύψους (10.4) και το δεύτερο στο έργο του 12ου αι. Χιλιάδες του Τζέτζη (7.676-679; 686-692).

Στα Αριμάσπεια έπη ο Αριστέας ιστορεί τις περιπέτειές του από τα ταξίδια του στα βάθη της Ασίας, πολύ πέρα από τον Εύξεινο Πόντο άλλα και τις εντυπώσεις του από αυτά τα ταξίδια, πραγματικά ή… αιθερικά. Κορυφαία αφήγηση εντός των «επών» του Αριστέα η περιγραφή της συνε­χούς διαμάχης μεταξύ των μονόφθαλμων Αριμασπών και κάποιων τεράτων, επίσης θεωρουμένων ως μυθικών που δέν είναι άλλα από τους γνωστούς σε Ανατολή και Δύση Γρύπες. Οι Αριμασποί προσπαθούσαν να κλέψουν το χρυσό, ο οποίος φυλάσσοταν από τους δεύτερους, καθώς το μέταλλο αυτό αφθονούσε στη χώρα όπου οι Γρύπες είχαν τις φωλιές τους.

Σύμφωνα με τον Δημήτρη Σαραντάκο στο έπος, ο Αριστέας αναφέρει τις χώρες από τις οποίες πέρασε και τους λαούς που κατοικούσαν σ΄ αυτές. Από τους ιστορικούς και τους μεταγενέστερους σχολιαστές, οι χώρες που διέτρεξε ο Αριστέας έχουν ταυτιστεί με αυτές που βρίσκονται στην αχανή έκταση που απλώνεται από τις βόρειες ακτές της Μαύρης θάλασσας ως  τη σημερινή Κίνα. Οι χώρες των Σκυθών εκτείνονταν στα βόρεια του Ευξείνου Πόντου, ως τον ποταμό Βόλγα. Οι χώρες των Σαυροματών βρίσκονταν μεταξύ Βόλγα και Ουραλίων (των Ριπαίων όπως αναφέρονται στο έπος), ανατολικότερά τους ζούσαν οι Αργιππαίοι και οι Θυσσαγέτες και ακόμα πιο ανατολικά, ως τα σύνορα της Κίνας, οι Ισσηδόνες.

Η χώρα των Αριμασπών τοποθετείται στη σημερινή Μογγολία και πέρα από αυτούς, στις ακτές της Ετέρας θάλασσας (του Ειρηνικού ωκεανού) κατοικούσαν οι Υπερβόρειοι. (Σημείωση: Ο συγγραφέας Δαμάστης ο Αιγιεύς (504 π.Χ) αναφέρει πως οι Υπερβόρειοι κατοικούσαν στις ακτές της Ετέρας θάλασσας. Εφόσον οι Έλληνες ονόμαζαν τη Μεσόγειο Έσω Θάλασσα, τον Ατλαντικό Έξω θάλασσα, οι μελετητές πιστεύουν πως Ετέρα Θάλασσα ήταν ο Ειρηνικός).

Ο γράφων ανακάλυψε ορισμένα σωζόμενα αποσπάσματα των επών του Αριστέα γραμμένα σε Δωρική Β, στην απαγορευμένη βιβλιοθήκη του Βατικανού, και τα οποία σύμφωνα με μία μικρή κατατοπιστική περίληψη στα λατινικά στην αρχή των Επών, αναφέρονται στις λεγόμενες χαμένες μυθικές φυλές για τις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια των άρθρων, χρησιμοποιώντας αναγκαστικά τις πληροφορίες που μας αναφέρουν οι αρχαίοι συγγραφείς. Εδώ όμως προκύπτει ένα χρονολογικό πρόβλημα. Αν τα έπη είναι γραμμένα σε Δωρική Β, μια γραφή πολύ παλαιότερη του 1100 π.Χ, τότε γεννάται το ερώτημα πότε πραγματικά έζησε ο Αριστέας και πότε εγγράφησαν τα ‘Επη.

Από διαφόρους Αρχαίους (Ηρόδοτο, Στράβωνα, Παυσανία, Πλίνιο, Πλούταρχο, λεξικό Σουίδα) ή και μεταγενέστερους συγγραφείς μαθαίνουμε κάποια πράγματα σχετικά με τα έπη. Τα ‘Επη συνεπώς ήταν ευρέως γνωστά στους αρχαίους συγγραφείς, κρίνοντας από το πλήθος των αναφορών σε αυτά. Ωστόσο, φαίνεται πως έπε­σαν σχετικά νωρίς στη λήθη, ενώ η πατρό­τητα του έργου αμφισβητήθηκε ήδη από τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα (1ος αιώνας π.Χ).

Από τον ιστορικό Ηρόδο­το, αλλά και από τον Απολόδωρο αναφέρονται τα ταξίδια του Αριστέα στις χώρες των Κιμμερίων, των Αριμασπών των Ισσηδόνων, Σαρματών και άλλων παρά­ξενων και χαμένων σήμερα φυλών.

Μόνο 23 στίχοι επικού εξαμέτρου σώ­ζονται στο έργο του Λογγίνου «Περί ύψους», ενώ γίνεται σ’ αυτά αναφορά και στις «Χιλιά­δες» του Ιωάννη Τζέτζη. Το έργο του Αριστέα γνωρίζουμε ότι δεν υπήρχε ήδη από τον 3ο αίώνα π.Χ. Ποιος το κατέστρεψε και γιατί;

Η απάντηση θα αναδυθεί σιγά σιγά, καθώς θα προχωρούμε. Ας δούμε, επί του παρόντος, ορισμένα σχετικά με τον βίο του παράξενου αυτού ανθρώπου, του Αριστέα.

Η διήγηση που παραθέτει ο Ηρόδοτος και η οποία αναφέρθηκε ανωτέρω έχει δώσει αφορμή σε κάποιους σύγχρονους ερμηνευτές να θεωρήσουν την Αριμάσπεια ως ένα σαμανικό ποίημα και τον δημιουργό του, έναν σαμάνο του οποίου η ψυχή εγκατέλειπε κατά βούληση το σώμα και ταξίδευε σε άλλα μέρη. Κατ’ αυτήν την έννοια είναι περίεργη η μαρτυρία ενός αρχαίου συγγραφέα,  του Μάξιμου από την Τύρο. Σύμφωνα με τον Dowen (1980), ο Μάξιμος από την Τύρο, φαίνεται να έχει βασιστεί στα προλεγόμενα του ίδιου του Αριστέα.

Ο Μάξιμος μας λέει στο έργο του «Αρχαία Ελληνικά Μεγαθέματα» (38.γ), ότι ο Αριστέας ισχυριζόταν ότι η ψυχή του έβγαινε από το σώμα και πετούσε προς τον αιθέρα και ότι υπερίπτατο πάνω από όλη την Ελλάδα, τους βαρβαρικούς λαούς, και τα νησιά, όλα τα βουνά και ποτάμια και ότι το τέρμα του ταξιδιού του ήταν οι Υπερβόρειοι και ότι αυτό του επέτρεψε να αποκτήσει μία μοναδική σοφία.

Ο J.D.P. Bolton ήταν ο πρώτος που απέρριψε τη θρησκευτική ερμηνεία και πρότεινε ότι ο Αριστέας αντί για Έλληνας σαμάνος του 8ου αι. π.Χ. ήταν Έλληνας περιηγητής του 8ου αι. π.Χ., ο οποίος θα μπορούσε να έχει διηγηθεί στο έπος του ένα πραγματικό ταξίδι στη Μογγολία, ακολουθώντας τον Τανάϊν και το Βόλγα, μέσω των κτήσεων των Μαιωτών και των Σαυροματών, με κατεύθυνση το Πέρασμα της Τζουγγαρίας (κατ’ εκείνον, η πατρίδα του Βορέα και επομένως τα σύνορα της γης των Υπερβορείων). Κατά τον S. West ο Αριστέας, συνεχίζει την παράδοση της Οδύσσειας και των Αργοναυτικών μυθικών επών, και προπορεύεται του είδους της ουτοπικής ταξιδιωτικής λογοτεχνίας.

Η ιστορικός Φ. Ζαφειροπούλου στο άρθρο της «Υπερβόριοι», αναφέρει μια έμμεση παράδοση εμπνευσμένη από το πρωτότυπο κείμενο των Αριμασπείων Επών. Το κείμενο είναι γνωστό άμεσα, είτε στο σύνολό του, είτε αποσπασματικά, αλλά είναι κυρίως γνωστό με έμμεσο τρόπο μέσω των Πυθαγορείων ή ακόμα και μέσα από τα έργα του Ηρακλείτου του Ποντικού.

Αποδεικνύει, λοιπόν, ότι τα έπη που αφηγούνταν την ιστορία του Αριστέα, ο οποίος, έχοντας καταληφθεί από τον Απόλλωνα («Φοιβόλαμπτος γενόμενος») έφθασε στους Ισσηδόνες, έναν έντιμο και παραδοσιακό λαό του βορρά που ζούσε πέρα από τη Μαύρη Θάλασσα, μεταξύ των γνωστών Σκυθών και των μυστήριων μονόφθαλμων Αριμασπών, οι οποίοι πολεμούσαν τους Γρύπες, φύλακες του χρυσού και γείτονες των Υπερβορείων.

Όποτε και αν έζησε, ο Αριστέας πα­ραμένει μια μοναδική προσωπικότητα, αφού κάνεις αρχαίος δεν γνωρίζουμε να είχε διεισ­δύσει τόσο βαθιά στην Ασιατική Ήπειρο όσο αυτός, εκτός ίσως από τον πολύ μεταγενέ­στερο περιηγητή Maes Titianus (ρωμαϊκής και συριακής καταγωγής, αλλά ελληνικής Παιδεί­ας), τον οποίο χρησιμοποίησε ως πηγή και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος.

Βέβαια, κάποιοι άλλοι αποδίδουν στον φιλόσοφο Φερεκύδη τον Σύρο (7ος – 6ος αί. π.Χ.) τα «Αριμάσπεια ‘Έπη» του Αρι­στέα. Κατά την γνώμη μου, το πιθανότερο είναι ότι ο Φερεκύδης τα αντέγρα­ψε απλά, ώστε να τα διασώσει. Ίσως κάτι να ήξερε, ίσως γνώριζε, ότι το έργο του Αριστέα κινδύνευε από κάποιους που δεν ήθελαν να υπάρχει.

Ο Αριστέας, ο Φερεκύδης και ο Έπιμενίδης είναι, πάντως, οι τελευταίοι λεγόμε­νοι «Θείοι» άνδρες (έχοντες υπερφυσικές δυ­νάμεις) που μας είναι γνωστοί, ευρισκόμενοι σχεδόν μεταξύ Μύθου και Ιστορίας. Από το τέλος τους και μετά, το σιδηρούν γένος κυριάρχησε ολοκληρωτικά, με τα γνωστά αποτελέσματα για τη «φθίνουσα» Ιστορία και την καθαρά υλιστική πλέον πορεία του ανθρώπου.

Διαβάστε εδώ το 1ο Μέρος

“Ο Άριστέας ο Προκοννήσιος”

Στο επόμενο 3ον Μέρος: “Οι Άριμασποί”

Πηγές:

  • Ηρ. 4.13.
  • Ηρ. 4.27.
  • Ηρ. 3.116.
  • Διόδ. Σ. 2.43.5.
  • Σχόλ. στον Πίνδ., Ολ. 3.24.137.
  • Ευστ., Σχόλ. στο Διον. Περ. 31.
  • Αισχ., Πρ. 802-806· Παυσ. 1.24.5· Πλίν., ΦΙ. 7.2.10· Solin. 15.20-22.
  • Ντορέτα Πέππα : Αριμάσπεια έπη – Αριστλεας ο Προκονήσιος
  • Δοκίμιο του Alberto Bernabé, “Un extraño viajero: Aristeas de Proconeso”, στο βιβλίο, Viajes en el Mediterráneo, Madrid, Editorial Universitaria, Ramón Areces
    Ηρόδοτος, Μελπομένη 
  • Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Εύξεινος Πόντος
  • Ερευνα -συλλογή πληροφοριών Γιώβη Βασιλική
  • West, S., “Herodotus on Aristeas
  • Δημήτριος Σαραντάκος : Οι πρώτες Αρχαίες Ελληνικές Εξερευνήσεις
  • Phillips, E.D., “The Legend of Aristeas
  • Huxley, G., “Aristeas and the Cyzicene
  • J.D.P. Bolton [Aristeas of Proconnesus (Oxford 1962)],    
  • Σ. Δωρικου & Κ. Χατζηγιαννάκη. Ελληνοππελασγικά γλωσσικά στοιχεία στις Υπερβόρειες Ευρωπαικές Γλώσσες
  • Τσαβέλλα-Evjen, Χ., Τα πτερωτά όντα της προϊστορικής εποχής του Αιγαίου (Αθήνα 1970),
  • Αισχ., Πρ. 802-806· Παυσ. 1.24.5· Πλίν., ΦΙ. 7.2.10· Solin. 15.20-22.
  • Παναγιώτης Λέντζος. Η κυριαρχία των Κιμμερίων στον Β Εύξινο πόντο και η υπο των Σκυθών διώξεις τους.
  • Richard Μπρεζίνσκι, Mariusz Mielczarek, Gerry Embleton, Οι Σαρμάτες 600 π.Χ.-450 μ.Χ. (με σειρά Men-at-Arms 373), Oxford: Osprey Publishing , 2002. ISBN 9781841764856 .
  • Davis-Kimball, Jeannine. 2002. “Πολεμιστές Γυναίκες: Αναζήτηση ενός αρχαιολόγου για κρυφές Ηρωίδες της Ιστορίας . Warner Books, Νέα Υόρκη. πρώτη έκδοση, 2003. ISBN 0-446-67983-6 (PBK).
  • Tadeusz Sulimirski , “Οι Σαρμάτες” (vol. 73 στην σειρά “Αρχαίοι λαοί και τόποι») London: Thames & Hudson / Νέα Υόρκη: Praeger, 1970.
  • Αλέξανδρος Guagnini (1538-1614), “Sarmatiae Europeae
  • Ηρόδοτος «Ιστορίαι»  4. 110-116 Loeb Κλασσική Βιβλιοθήκη έκδοση 1914
  • Πολύβιος «Ιστορία»  20.4-6 38.1 Τύμφη. Evelyn S. Shuckburgh London: Macmillan, 1889
  • Πλίνιος «Φυσική Ιστορία» 4.80 J. M. Dent & Sons, Ltd., London, 1905
  • Βαλέριος Φλάκος Αργοναυτικά 6 Loeb Κλασσική Βιβλιοθήκη έκδοση 1914
  • Ηροδότου Ιστοριών πρώτη επιγραφομένη Κλειώ Ι, 215-216
  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
  • Παυσανίας, Ἀττικά 24.6.5. Εκδώσεις Κάκτος
  • Διονύσιος ο Περιηγητής. Οἰκουμένης Περιήγησις,. Εκδώσεις Κάκτος
  • Ηρoδώτου Ιστορια  3.116 Εκδώσεις Κάκτος
  • Wells. Academik Greek Dictionaries and Encyclopedias
  • Νόννος, Διονυσιακά 48. 395 ff, 48. 449 ff
  • Ηρόδοτος, Ιστοριών 3. 116. 1, 4. 13. 1, 4. 27. 1, 4. 79. 1, 4. 152. 4 
    Invisible Lucans team. Περιοδικό Μυστήρια
  • Στράβων, Γεωγραφικά 8. 3. 12 
    Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις 1. 24. 6, 8. 2. 7, 1. 31. 2 
    Φιλόστρατος, «Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον» 3. 48, 6. 1 
  • Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, Στρωματείς, 6.12.7.
  • Αριστοφάνου Ερήνης στ.1270
  • Ηροδότου Ιστορια 4,6
  • Στράβων , Γεωγραφία , 11.8.1
  • Γεωργιάδης, Θανάσης (2002). Περίπλους Ευξείνου, Σύγχρονοι Ορίζοντες, Αθήνα
  • Τ. Sulimirski. Οι Σμαρτιανοί στη σειρά Αρχαίοι λαοί και μέρη (Θάμς & Hudson, 1970).
  • ED Phillips, “Ο μύθος του Αριστέα: Γεγονός και φαντασία στις πρώιμες ελληνικές έννοιες της Ανατολικής Ρωσίας, της Σιβηρίας και της εσωτερικής Ασίας” Artibus Asiae 18,2 (1955), σελ. 161-177
  • Λεξικό των Αρχαίων Ελληνικών και Περι-ελλαδικών φύλων, Δημητρίου Δ. Ευαγγελίδη

«Χριστός Αλλάχ και οι γυναίκες αχ και βαχ…», γράφει η Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Εκείνο το Σαββατοκύριακο έγινε ένας χαμούλης με τους μπάτσους να μπουκάρουν σε δυο σινεμάδες για να βγάλουν τα ανήλικα και καλά απ’ τις αίθουσες όπου παιζόταν το «Joker».  Βγήκαν δημοσιογράφοι, η υπουργέσα, αρμόδιοι και αναρμόδιοι και μίλησαν για τον αναχρονιστικό νόμο του 1937 – επί Μεταξά – και πως πρέπει να τροποποιηθεί και αν το δείτε εσείς αυτό εγώ θα πάω να κουρευτώ αγορέ.

Τώρα θα μου πεις: να και να πάς, να κι αν δεν πας. Και σωστά θα σκεφτείς.

Σκηνή από την ταινία «Σουφραζέτες» (Suffragette) της Σάρα Γκάβρον με τους: Κάρεϊ Μάλιγκαν, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, Μέριλ Στριπ, Αν Μαρί Νταφ, Μπρένταν Γκλίσον

Όμως παιδιά αν μιλάμε για αναχρονισμούς, αυτός του 1937 μ.Χ. είναι μια μασχαλότριχά μου μπροστά σ’ εκείνον του 340 μ.Χ. και στη σύνοδο της Γάγγρας, γάγγραινα θα την έλεγα εγώ. Εκεί μαζεύτηκαν κάτι ιεράρχες τύπου Ευσέβιος και Ευλάλιος (αυτός θα είπε πολλά ο στόμας του), Πάππος (άκου όνομα τώρα) και πολλοί άλλοι και άρχισαν τα αναθέματα.

Αναθέματα που αφορούσαν τις γυναίκες.

Πήγες και έκοψες τα μαλλάκια σου μαντάμ; Ανάθεμα! Φόρεσες και καλά τύπου ανδρικά ρούχα γιατί σε είχε κάνει η ίδια η Εκκλησία να σιχαίνεσαι το σώμα σου και ήθελες να το κρύψεις και να μεταμορφωθείς σε άντρα; Ανάθεμα!

Καλά εντάξει το αναθεματισμένο το ανάθεμα αλλά τόσους αιώνες, τόσα σχίσματα στις χριστιανικές εκκλησίες και τους ιεράρχες και κανένας δεν σκέφτηκε: Α καλά αυτές τις αναθεματισμένες μήπως, λέω εγώ τώρα, να τις συγχωρέσουμε;

Και πάμε σε μια άλλη σύνοδο, αυτή την φορά στην Καθολική Εκκλησία το 1545 (Σύνοδος του Τρέντο) όπου οι ιεράρχες αποδέχονταν ότι οι γυναίκες έχουν ψυχή… Ο- ε- ό!

Τι δηλαδή; Μέχρι τότε ο καλός γεράκος Θεούλης με την άσπρη γενειάδα του έτρωγε κάθε βράδυ σκόρδο, σκορδαλιά, σκορδοστούμπι και έλεγε: «Αχ μωρέ είναι σωστό; Τα κοριτσάκια με το που γεννιούνται να τα βρωμοκοπήσω φυσώντας στο στόμα τους για να τους δώσω ψυχούλα;»

Και εν έτη 2019 ντάλα καλοκαίρι, Ιούλιο μήνα στο τρόλεϊ μια γυναίκα του Ισλάμ, να φορά μπούργκα και να βλέπει τον κόσμο μέσα από τα πάνινα τετραγωνάκια της. Αυτή τη ρώτησε κανένας Ιμάμης, ο γεραμπής της αν θέλει να τα βλέπει όλα τετραγωνισμένα στους 39 βαθμούς Κελσίου υπό σκιά; Όχι!

Σκηνή από την ταινία «Τα κορίτσια του ήλιου» (Filles de Soleil) της Εβά Ουσόν, στην οποία η Γκολσιφτέχ Φαραχανί υποδύεται μια Κούρδα που μάχεται κατά των εξτρεμιστών στην πατρίδα της.

Κοίτα κοπέλα μου, ποια είναι η διαφορά μας με την μαυροφορούσα του 2019. Πάνω από αυτήν δεν πέρασε μια βιομηχανική επανάσταση, ίσως δεν την άγγιξαν εκεί, στα βάθη της Ανατολής οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι. Δεν της είπαν μια μέρα «θα βγεις τώρα από το σπιτάκι σου, θα αφήσεις τα παιδάκια σου και θα πας στο εργοστάσιο να φτιάχνεις πολεμοφόδια, αυτοκίνητα, μηχανές, μίξερ γιατί ο άντρας σου πολεμά για να είσαι εσύ καλά.» Λέμε τώρα.

Και μετά; Γυρίζει και έχει χάσει το χέρι του, μπορεί και το πόδι του και δεν μπορεί να αποδώσει στη βιομηχανία μου. Τώρα θα δουλέψεις εσύ. Ανύπαντρη, παντρεμένη, χήρα. Ο κόσμος θέλει ψυγεία, ηλεκτρικές κουζίνες, είδη κομμωτηρίου. Είδες; Επιστρέψαμε και στο μαλλάκι, γιατί και στο μαλλάκι στηρίζεται μια ολόκληρη βιομηχανία. Δεν θα το αφήσω ακούρευτο να σκουπίζει την Πανεπιστημίου. Θα το βάψω, θα το κόψω, θα το λούσω.

Ωραία μου κοπέλα, τόση ώρα θέλω να σου πω πως εμείς γεννηθήκαμε εις την Δύση. Αναθεματισμένες μεν αλλά με ψυχή πια. Το ιερατείο έδωσε την αδειούλα του στον βιομήχανο να βαφτούμε, να σενιαριστούμε για να δουλεύουμε σαν βόδια.

Μα και να φαινόμαστε καρακουκλάρες για να καταναλώνουμε.

Και η μουσουλμάνα θα καταναλώσει, μα δεν θα το δει κανείς. Οι συνθήκες και μόνον αυτές δεν την άφησαν να εξισωθεί ακόμα.

Μη φανταστείς. Και μερικές μαντηλωμένες μπορεί να έχουν μόρφωση να είναι εργαζόμενες, στρέιτ ή λεσβίες όπως και εμείς οι δυτικές, αλλά αυτή η εικόνα έφτασε σε εμάς μόνο τα τελευταία χρόνια και μόνο μέσα από τα Μ.Μ.Ε. εν μέσω επαναστατικών διαδικασιών. Αίγυπος, Συρία, Υεμένη, Ιράκ…

Είναι σειρά τους να προσπεράσουν την έμφυλη εξουσία χωρίς να σημαδεύουν ή να σημαδεύονται από ένα όπλο._

«Έφυγε ο Γιάννης Σπανός», γράφει η Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Aυτή την βροχερή φθινοπωρινή ημέρα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 χρονών ο Γιάννης Σπανός, ο πιο πολυτραγουδισμένος συνθέτης. Πήρε μαζί του τα νιάτα μας, αφήνοντας όμως σπουδαία παρακαταθήκη τα υπέροχα τραγούδια του και φτωχότερη την τέχνη που με πάθος και αγάπη υπηρέτησε.

Ο Γιάννης Σπανός ήταν σπουδαίος συνθέτης και άνθρωπος.

Είχα την τύχη να τον γνωρίσω, κι εκείνο που με εντυπωσίασε ήταν η ταπεινότητά του, που δεν ταίριαζε με αυτό το λαμπερό ταλέντο. Σε κάποιες τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχαμε, μιλούσε με μεγάλο καμάρι για τον κήπο του στο σπίτι του λίγο έξω από το Κιάτο. Περιελάμβανε 600 είδη φυτών και δένδρων που κάλυπταν τα τέσσερα στρέμματα που τα φρόντιζε ο ίδιος.

Κοντά στη φύση εμπνεόταν και μέσα στα χρώματα, τα λουλούδια, τις μυρωδιές ανακάλυπτε την αρμονία. Αυτός ο δρόμος ήταν κοντά στη ψυχή του.

Την θλιβερή είδηση του θανάτου έκανε γνωστή μέσα από το Fb η αγαπημένη του συνεργάτης του και εκλεκτή ερμηνεύτρια, Πένυ Ξενάκη.

Ο Γιάννης Σπανός γεννήθηκε στο Κιάτο, Κορινθίας. Ο πατέρας του ήταν οδοντίατρος και η μητέρα του ασχολείτο με τα οικιακά. Είχε μια αδερφή κι έναν αδερφό μεγαλύτερους από εκείνον.

Στο σπίτι τους είχαν ένα πιάνο και ο ίδιος όπως έλεγε ό,τι άκουγε το έπαιζε. «Ήμουν από τα τυχερά παιδιά. Μεγάλωνα σε μια αγαπημένη οικογένεια, χωρίς καβγάδες. Τα παιδικά μου χρόνια μοιάζουν με τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου στην Οδό Αριστοτέλους. Παίζαν οι μικρότεροι κλέφτες κι αστυνόμους κι ήταν αρχηγός ένα αγοροκόριτσο, μόνο που δεν την έλεγαν Αργυρώ. Μέσα από το συγκεκριμένο τραγούδι που έγραψα τη μουσική, περιγράφονται όχι μόνο τα δικά μου παιδικά χρόνια, αλλά αρκετών ανθρώπων της εποχής μου. Άγγιξε τον κόσμο γιατί αποτελεί μέρος της ζωής της επαρχίας στην Ελλάδα», έλεγε ο ίδιος.

Σε ηλικία 20 χρονών πήγε στο Παρίσι κι εκεί αναγνωρίστηκε το ταλέντο του. Στην πόλη του Φωτός συνδέθηκε φιλικά με τον Κώστα Γαβρά, συνόδευσε με το πιάνο του τον Σερζ Γκενσμπούργκ, την Μπαρμπαρά, έγραψε τραγούδια για τη Μπριζίτ Μπαρντό, ενώ  η Ζιλιέτ Γκρεκό ηχογράφησε 18 δικά του τραγούδια. Αλλά πάντα στο νου είχε την επιστροφή του στην Ελλάδα.

Αφήνοντας μια μεγάλη καριέρα στη γαλλική πρωτεύουσα  επιστρέψει μετά από τέσσερα χρόνια και συγκριμένα το 1963  στην πατρίδα και κυκλοφορεί το  πρώτο του τραγούδι, «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», σε στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου, που τόσο όμορφα ερμήνευσε η Καίτη Χωματά, χρίζοντας τον Γιάννη Σπανό ως τον πατέρα του Νέου Κύματος, που αποτέλεσε μια ολόκληρη μουσική εποχή.

Ο Γιάννης Σπανός επρόκειτο να συνευρεθεί προσεχώς στην ίδια μουσική σκηνή με το Μίμη Πλέσσα και τον Γιώργο Κατσαρό, αλλά ήρθε ο θάνατος.

Καλό ταξίδι να έχει και τον ευχαριστούμε για τους μουσικούς αδάμαντες που μας χάρισε.

«Εκθέτοντας τη Βία»: Ομαδική έκθεση στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή (Κασσαβέτη 18, Κηφισιά) εγκαινιάζει την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 19:30 την ομαδική έκθεση 59 σύγχρονων εικαστικών με τον τίτλο: «Εκθέτοντας τη Βία» με έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας.

Την έκθεση επιμελείται η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη, ενώ για το concept, την  οργάνωση και την  επικοινωνία της έκθεσης την ευθύνη έχει ο Δημήτρης Λαζάρου.  Η έκθεση μεταφέρει μήνυμα υποστήριξης του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού”.

Christina Pancess, Little Christina - No more abusing children, 100x100cm, Ακρυλικά σε καμβά
Christine Abou Negm, Μαζί, 70x50cm, Ακρυλικά σε καμβά
Lydia Z., Η δική μου Αφροδίτη, 95x70cm, Ακρυλικά σε καμβά
Άσπα Παπαλεξανδρή, Αισθησιασμός II, 38x29x24cm, Κεραμικό-stonewer-ακρυλικό χρώμα
Zaxaroula Bongard, Stop War, 50x70cm, Μικτή τεχνική
Βεκιαροπούλου Ευαγγελία, 55x45cm, Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο, Μεικτή τεχνική
Γιώργος Κεβρεκίδης, Like father like son(s), 85x90cm, Ακρυλικά σε καμβά
Γιάννης Γιγουρτάκης, Ο Καρδινάλιος, 90x60cm, Λάδι σε καμβά

Έργα τους παρουσιάζουν οι εικαστικοί:

Christina Pancess, Christine Abou Negm, Kim Roberts, Lydia Z., Zaxaroula Bongard, Χριστίνα Αγγελά, Αθανασία Αγοραστίδου, Νεκτάριος Αντωνόπουλος , Έλενα Αρσενίδου, Δημήτρης Αστερίου, Λίζα Μέρλιν Βασιλάτου, Νίκη Βασιλοπούλου, Ευαγγελία Βεκιαροπούλου, Νίκη Γαργαλιάνου, Γιάννης Γιγουρτάκης, Σωτήρης Γιολδάσης, Κωστής Δάρας, Βασιλική Δημητράκου, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Ήλια Λιακάκου Θεοφιλίδου, Μανώλης Καλουδάς, Γιάννης Καμίνης, Μαρία Καραγεωργίου, Μαρία Καρασαββίδου, Στέλλα Κατεργιαννάκη, Χριστίνα Κατεργιαννάκη, Γιώργος Κεβρεκίδης, Γεωργία Κοκκίνη, Ιάκωβος Κολλάρος, Νίνα Κοταμανίδου, Μίνα Κουζούνη, Μαρίνα Κουτσοσπύρου, Αγγελική Κώσταλου, Λίνα- Ηράκλεια  Θάνου- Μπάρμπα, Ελένη Λουκή, Κέλη Μελά, Νίκη Μιχαηλίδου, Κώστας Μπαρδώσας, Θεόδωρος Μπρουσκομάτης, Μαρία Ντάρλα, Αναστάσιος Νυφαδόπουλος, Όθων Ξενικουδάκης, Όλγα Ξυθάλη, Σωτήρης Παπαγιάννης, Χρήστος Παπαγιαννόπουλος, Άσπα Παπαλεξανδρή, Εύα Παρσωτάκη, Γιάννης Πέτρου, Φαίδρα Ρητορίδου, Υρώ Ρούση, Αναστασία Ζωή Σουλιώτου, Μαρία Σταμάτη, Μανταλένα Τάνη, Τζώρτζια Τουλιάτου, Σουλτάνα Τρεπεκλή, Δήμητρα Φακάρου, Θωμαΐς Φέκα, Σέντη Χανιαδάκη, Μαρία Χαρκούτση

Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος 32 σελίδων, ο οποίος διανέμεται δωρεάν.

Το Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2019, τελευταία μέρα της έκθεσης και ώρα 14:00′, θα πραγματοποιηθεί διάλεξη που θα επιμεληθεί το Χαμόγελο του Παιδιού με θέμα τη Βία.

Η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη επισημαίνει στο κείμενό της για την έκθεση:

«Από το σχολείο και τη δουλειά μέχρι το δρόμο και τα γήπεδα, πίσω από κλειστές πόρτες και μέσα σε καταδικασμένες ανθρώπινες σχέσεις, η βία βάζει τη ζοφερή σφραγίδα της σημαδεύοντας ανεξίτηλα την αισιοδοξία και την αθωότητα. Δεν χρειάζονται παρά λίγες στιγμές για να περάσει κανείς από την όχθη της χαράς και της ξεγνοιασιάς στον εφιάλτη του φόβου και της ταπείνωσης. Ο εκμηδενισμός συχνά συντροφεύει τα θύματα στο υπόλοιπο της ζωής τους, και λίγες μόνο είναι οι φωτεινές εξαιρέσεις ανθρώπων που με δύναμη και αποφασιστικότητα κατορθώνουν να επουλώσουν πλήρως τις βαθειές πληγές, είτε σωματικής, είτε ψυχολογικής βίας.

Ποιος όμως ο λόγος μια εικαστική έκθεση να ασχοληθεί με τη βία δίνοντάς της βάρος και υπόσταση; Η απάντηση είναι πως η τέχνη μπορεί όχι μόνο να τέρψει και να ψυχαγωγήσει, αλλά έχει και τη δύναμη να εγείρει ερωτήματα και να αφυπνήσει συνειδήσεις. Έτσι, εκθέτοντας τα έργα στο χώρο, δε δημιουργούμε απλώς μια εικαστική έκθεση, αλλά παράλληλα εκθέτουμε, με την αρνητική έννοια της λέξης, τη βία, φωτίζοντας κυριολεκτικά όλες τις σκοτεινές της πλευρές. Τα 62 σύγχρονα εικαστικά έργα της έκθεσης, αποτελούν 62 βροντερές φωνές ενάντια στη βία σε κάθε της μορφή, φανερή ή καλυμμένη πίσω από δοξασίες και στρεβλές ιδέες.

Το πνεύμα, λοιπόν, ενάντια της βίας, ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή της: μια μάχη που δίνεται από τους καλλιτέχνες, το έργο τους, και κατ’ επέκταση από τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους που κινητοποιούνται και παίρνουν σαφή θέση απέναντί της. Η τεράστια δύναμη της τέχνης ενάντια στη βία μπορεί να λειτουργήσει με χειρουργική ακρίβεια στην εξάλειψη του μορφώματος αυτού και να μας κάνει να πιστέψουμε πραγματικά σε έναν κόσμο απαλλαγμένο από την καταπίεση και τις φοβίες, δίνοντας χώρο στα όνειρα και την ελπίδα.»

Kim Roberts, Χωρίς τίτλο, 23x23cm, Μικτή τεχνική
Αγοραστίδου Αθανασία, Transition, 140x120cm, Μικτή τεχνική σε καμβά
Αναστασία Ζωή Σουλιώτου, Ιθάκη, 40x40cm, Ακρυλικά σε καμβά
Γεωργία Κοκκίνη, Με γυμνά πόδια, 60x80cm, Ακρυλικά σε καμβά
Ελένη Λουκή, Αποκάλυψη, 100x70cm, Ακρυλικά σε καμβά
Εμμανουηλίδης Αλέξανδρος, Raw, 50x70cm, Φωτογραφία
Καμίνης Γιάννης, Scream for internal change, 100x100cm, Ακρυλικά σε καμβά
Ηλια Λιακάκου - Θεοφιλίδου, Ο χορός της αστραπής, 60x50cm, Ακρυλικά σε καμβά
Αγγελική Κώσταλου, Γροθιά, 50x70cm, Ακρυλικά σε καμβά
Κέλη Μελά, Δαβίδ, 110x100cm, Λάδι σε καμβά

Γενικές Πληροφορίες:

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com // dimitriolazarou@gmail.com

Επιμέλεια & κείμενο έκθεσης: Όλγα Λατουσάκη

Επιμέλεια video έκθεσης και ραδιοφωνικού σποτ: Τάσος Πέτσας (Tasos P. Music)

Η instrumental σύνθεση «Give High Love» που συνοδεύει μουσικά το video της έκθεσης και το ραδιοφωνικό spot είναι του δημιουργού Τάσου Πέτσα.

Μεταφράσεις στα Αγγλικά: Μαρία Συρρή

Δημιουργικό – Επιμέλεια εντύπων: Σοφία Παπαδοπούλου

Εγκαίνια: Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 7:30μ.μ. – 10:30μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 6 έως 30 Νοεμβρίου 2019

Facebook link: https://www.facebook.com/events/2328428033953627/

Υρώ Ρούση, Χωρίς τίτλο, 60x80cm, Λάδια σε καμβά
Αστερίου Δημήτρης, Οι πυγμάχοι, 37x27cm, Ακουαρέλα σε χαρτόνι
Δήμητρα Φακάρου, Once upon a time...a forest, 70x100cm, Ακρυλικά και τέμπερες σε καμβά
Γιάννης Πέτρου, Escaping her darkness, 120x70cm, Ακρυλικά σε καμβά

Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή

Κασσαβέτη 18

145 62 Κηφισιά

Τηλ: 210 80 19 975

email: info@iett.gr   website: www.iett.gr

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Σάββατο: 10π.μ. – 5μ.μ.

Κυριακή – Δευτέρα κλειστά

Είσοδος Ελεύθερη