fbpx

banner αεροδρομίου

«Χριστός Αλλάχ και οι γυναίκες αχ και βαχ…», γράφει η Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Εκείνο το Σαββατοκύριακο έγινε ένας χαμούλης με τους μπάτσους να μπουκάρουν σε δυο σινεμάδες για να βγάλουν τα ανήλικα και καλά απ’ τις αίθουσες όπου παιζόταν το «Joker».  Βγήκαν δημοσιογράφοι, η υπουργέσα, αρμόδιοι και αναρμόδιοι και μίλησαν για τον αναχρονιστικό νόμο του 1937 – επί Μεταξά – και πως πρέπει να τροποποιηθεί και αν το δείτε εσείς αυτό εγώ θα πάω να κουρευτώ αγορέ.

Τώρα θα μου πεις: να και να πάς, να κι αν δεν πας. Και σωστά θα σκεφτείς.

Σκηνή από την ταινία «Σουφραζέτες» (Suffragette) της Σάρα Γκάβρον με τους: Κάρεϊ Μάλιγκαν, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, Μέριλ Στριπ, Αν Μαρί Νταφ, Μπρένταν Γκλίσον

Όμως παιδιά αν μιλάμε για αναχρονισμούς, αυτός του 1937 μ.Χ. είναι μια μασχαλότριχά μου μπροστά σ’ εκείνον του 340 μ.Χ. και στη σύνοδο της Γάγγρας, γάγγραινα θα την έλεγα εγώ. Εκεί μαζεύτηκαν κάτι ιεράρχες τύπου Ευσέβιος και Ευλάλιος (αυτός θα είπε πολλά ο στόμας του), Πάππος (άκου όνομα τώρα) και πολλοί άλλοι και άρχισαν τα αναθέματα.

Αναθέματα που αφορούσαν τις γυναίκες.

Πήγες και έκοψες τα μαλλάκια σου μαντάμ; Ανάθεμα! Φόρεσες και καλά τύπου ανδρικά ρούχα γιατί σε είχε κάνει η ίδια η Εκκλησία να σιχαίνεσαι το σώμα σου και ήθελες να το κρύψεις και να μεταμορφωθείς σε άντρα; Ανάθεμα!

Καλά εντάξει το αναθεματισμένο το ανάθεμα αλλά τόσους αιώνες, τόσα σχίσματα στις χριστιανικές εκκλησίες και τους ιεράρχες και κανένας δεν σκέφτηκε: Α καλά αυτές τις αναθεματισμένες μήπως, λέω εγώ τώρα, να τις συγχωρέσουμε;

Και πάμε σε μια άλλη σύνοδο, αυτή την φορά στην Καθολική Εκκλησία το 1545 (Σύνοδος του Τρέντο) όπου οι ιεράρχες αποδέχονταν ότι οι γυναίκες έχουν ψυχή… Ο- ε- ό!

Τι δηλαδή; Μέχρι τότε ο καλός γεράκος Θεούλης με την άσπρη γενειάδα του έτρωγε κάθε βράδυ σκόρδο, σκορδαλιά, σκορδοστούμπι και έλεγε: «Αχ μωρέ είναι σωστό; Τα κοριτσάκια με το που γεννιούνται να τα βρωμοκοπήσω φυσώντας στο στόμα τους για να τους δώσω ψυχούλα;»

Και εν έτη 2019 ντάλα καλοκαίρι, Ιούλιο μήνα στο τρόλεϊ μια γυναίκα του Ισλάμ, να φορά μπούργκα και να βλέπει τον κόσμο μέσα από τα πάνινα τετραγωνάκια της. Αυτή τη ρώτησε κανένας Ιμάμης, ο γεραμπής της αν θέλει να τα βλέπει όλα τετραγωνισμένα στους 39 βαθμούς Κελσίου υπό σκιά; Όχι!

Σκηνή από την ταινία «Τα κορίτσια του ήλιου» (Filles de Soleil) της Εβά Ουσόν, στην οποία η Γκολσιφτέχ Φαραχανί υποδύεται μια Κούρδα που μάχεται κατά των εξτρεμιστών στην πατρίδα της.

Κοίτα κοπέλα μου, ποια είναι η διαφορά μας με την μαυροφορούσα του 2019. Πάνω από αυτήν δεν πέρασε μια βιομηχανική επανάσταση, ίσως δεν την άγγιξαν εκεί, στα βάθη της Ανατολής οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι. Δεν της είπαν μια μέρα «θα βγεις τώρα από το σπιτάκι σου, θα αφήσεις τα παιδάκια σου και θα πας στο εργοστάσιο να φτιάχνεις πολεμοφόδια, αυτοκίνητα, μηχανές, μίξερ γιατί ο άντρας σου πολεμά για να είσαι εσύ καλά.» Λέμε τώρα.

Και μετά; Γυρίζει και έχει χάσει το χέρι του, μπορεί και το πόδι του και δεν μπορεί να αποδώσει στη βιομηχανία μου. Τώρα θα δουλέψεις εσύ. Ανύπαντρη, παντρεμένη, χήρα. Ο κόσμος θέλει ψυγεία, ηλεκτρικές κουζίνες, είδη κομμωτηρίου. Είδες; Επιστρέψαμε και στο μαλλάκι, γιατί και στο μαλλάκι στηρίζεται μια ολόκληρη βιομηχανία. Δεν θα το αφήσω ακούρευτο να σκουπίζει την Πανεπιστημίου. Θα το βάψω, θα το κόψω, θα το λούσω.

Ωραία μου κοπέλα, τόση ώρα θέλω να σου πω πως εμείς γεννηθήκαμε εις την Δύση. Αναθεματισμένες μεν αλλά με ψυχή πια. Το ιερατείο έδωσε την αδειούλα του στον βιομήχανο να βαφτούμε, να σενιαριστούμε για να δουλεύουμε σαν βόδια.

Μα και να φαινόμαστε καρακουκλάρες για να καταναλώνουμε.

Και η μουσουλμάνα θα καταναλώσει, μα δεν θα το δει κανείς. Οι συνθήκες και μόνον αυτές δεν την άφησαν να εξισωθεί ακόμα.

Μη φανταστείς. Και μερικές μαντηλωμένες μπορεί να έχουν μόρφωση να είναι εργαζόμενες, στρέιτ ή λεσβίες όπως και εμείς οι δυτικές, αλλά αυτή η εικόνα έφτασε σε εμάς μόνο τα τελευταία χρόνια και μόνο μέσα από τα Μ.Μ.Ε. εν μέσω επαναστατικών διαδικασιών. Αίγυπος, Συρία, Υεμένη, Ιράκ…

Είναι σειρά τους να προσπεράσουν την έμφυλη εξουσία χωρίς να σημαδεύουν ή να σημαδεύονται από ένα όπλο._