InTownPost

Ακολουθήστε μας :

27
Σαβ, Νοε
Tο διάβασαν 446 άτομα (446 Views)

«Υεμένη, Αφγανιστάν, όπως Κόλαση», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

YEM8889-ITP0098


Κάθε χούϊ: κάθε κωλοτουρλωμένη instagrammer, κάθε σιλικονιασμένη παρουσιάστρια, κάθε αργόσχολος fan ή hater που όλη μέρα ποστάρει, σχολιάζει, κάνει like ή στέλνει emoji's, κάθε ανάλγητο οπορτουνιστικό πολιτοικονομικοθρησκευτηλεοπτικό κατακάθι – κάθε υπάλληλος στο σφαγείο, κάθε καμμένο κουτορνίθι hip-hopper, dj κλπ, κάθε πιτσιρίκι κολλημένο σ' ένα tablet: όλοι κι όλες θύματα ενός Νέου Γουρουνοκεφαλισμού.

Έτσι φαντάζει η απανθρωπότητα τούτη, η 'δυτική', μέσα από την οπτική γωνία ενός iphone, ενός laptop κλπ.

Και νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα μ' αυτά τα μαραφέτια – ακόμη και να ζωγραφίσουν ή να κάνουν μουσική με δαύτα, (γι' αυτό την λέμε και εικονική αυτήν την πραγματικότητα), με γελοία αποτελέσματα.

Σύγχρονα αντικείμενα, υποκατάστατα αληθινών οργάνων, προορισμένα για φαντασμένα, παραστρατημένα, αλλοπαρμένα υποκατάστατα αληθινών ανθρώπων.

Ηθικός και πνευματικός, θρασύδειλος ξεπεσμός της (απ-)ανθρωπότητας έναντι όσων δεν έχουν 'εξοπλισμό' σ' αυτόν τον παγκόσμιο, πανανθρώπινο πόλεμο. 


Οι Αναλώσιμοι

Ναι, η κάθε πανδημία φαντάζει σαν ένα ηχηρό χαστούκι της ανθρωπότητας στο ίδιο της το μάγουλο – γυρνάει και τ' άλλο μάγουλο μετά, και ξαναχτυπάει, ξαναγυρνάει, ξαναχτυπάει, ξανά και ξανά και ξανά.

Κι απασχολημένη με τα χαστούκια, παραβλέπει τις μαχαιριές.

Μαχαιριές στο σώμα το πανανθρώπινο.

Οι Υεμένες, τα Αφγανιστάνια αυτού του κόσμου.

Πέντε χρόνια μαστίζει την Υεμένη ένας εμφύλιος πόλεμος, που για να κατανοήσεις πρέπει να κάνεις μαθήματα Υεμένικης ιστορίας.

Η ίδια Ιστορία, αιώνες τώρα, σε κείνες τις forsaken μεριές του κόσμου, ένα πεδίο βολής για κάθε οπλικό κατασκεύασμα.

Κι ως γνωστόν: όταν εμφανίζεται σε μια τέτοια χώρα ένας τέτοιος αποδεκατιστικός λιμός – κάθε τέτοιος λιμός είναι άμεσο αποτέλεσμα ενός εμφυλίου πολέμου.

Κι όπου ακούς τη λέξη 'πόλεμος', πάει να πει ότι οι οπλοβιομηχανίες τρίβουν τα χέρια τους κι ετοιμάζουν τα νέα τους οπλικά μοντέλα, για περισσότερο και αποτελεσματικότερο (!) θάνατο.

(Συνεπώς, αναρωτιέσαι: αυτοί θα κληρονομήσουν τον κόσμο; Οι οπλοβιομήχανοι κι οι τραπεζίτες;)

Τις λένε τριτοκοσμικές κείνες τις χώρες, λες και οι κάτοικοι εκεί κάνανε καμιά επιλογή προς ηθελημένη μιζέρια και δυστυχία: αναλώσιμοι σύμφωνα με την λογική των …πολιτισμένων.

Το ταλαιπωρημένο κι αποστεωμένο τους πρόσωπο είναι χαραγμένο γλαφυρά στην σκοτεινή πλευρά του νομίσματος, του συναλλάγματος μεταξύ ανθρωπότητας και απανθρωπότητας.

Υπάρχουν κι αυτοί που λένε:

-Σάμπως εγώ θα τους σώσω, που βαλθήκανε να φαγωθούνε μεταξύ τους;

Δεν υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ της ανθρωπότητας.

Είναι: «εμείς» κι «αυτοί», «αυτοί» κι «εμείς».

Αλλά πάλι: και τι μπορεί να κάνει ένας Έλληνας πολίτης, κάτοικος μιας χώρας που ακόμη δοκιμάζεται από ένα μάτσο μάστιγες, (κρίση, διαφθορά, πανδημία, πυρκαγιές), για το Αφγανιστάν ή την Υεμένη;

Σαν καλοί ή κακοί χριστιανοί λοιπόν, οι κάτοικοι της γης οι 'πρωτοκοσμικοί' κι οι 'δευτεροκοσμικοί' φαίνονται ν' αποδέχονται ότι το κοκτέηλ της εύθραυστης ευημερίας και ευτυχίας τους, θα περιέχει κι αυτά τα disturbing spots που εμφανίζονται σαν διαφημίσεις ή απειλητικές Ερινύες πριν από τα videos της αρεσκείας τους και στα κατάπτυστα Δελτία των ΜΜΕ.

Και σάμπως μπορούν οι περισσότεροι από δαύτους να βοηθήσουν; 

Τσίμα-τσίμα, όπως-όπως τα βγάζουν πέρα, δεν περισσεύει και τίποτα για να στείλουν βοήθεια στην επί της γης κόλαση – της Υεμένης, του Αφγανιστάν.



-Απ' τη μία: άνδρες-πίθηκοι προϊστορικοί, ζωσμένοι πολυβόλα και χατζάρες, μεθυσμένοι από ζήλο για βία και αίμα. 

-Απ' την άλλη: γυναίκες καταπιεσμένες από την πρώτη στιγμή της ζωής τους, φασκιωμένες με τις μαύρες τους κελεμπίες μέσα στον φονικό καύσωνα, μόνο τα μάτια τους, ίσα που τα βλέπεις, και λένε ότι δεν θ' αντέξουν να χάσουν κι άλλο ένα απ' τα σκελετωμένα παιδιά τους.

Κάνε «παράλειψη μηνύματος», περάσανε τα πέντε δευτερόλεπτα. Αν σου περισσεύει τίποτα κάνε μια δωρεά, έστω κι ένα ή μισό ευρώ.

Κι ούτε που ξέρεις αν θα φτάσει στο σκοπό του - μπορεί και να το ψάξεις λίγο, πως, ίσως, να πάει η δωρεά σου σε σωστό προορισμό.

Άλλωστε, όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να στείλουν substantial βοήθεια δεν πρόκειται να το κάνουν, είναι απασχολημένοι με το πώς θα κάνουν φιγούρα μεταξύ τους, ξοδεύοντας αλόγιστα: το ακριβό γιώτ, μαγιώ, παρεό, καπέλο, τσάντα, δώρο, κέρασμα.

Κι η φρεσκοκαμμένη, εμπρησμένη Ελλάδα ακόμα καπνίζει, στο φόντο.

Η φράση 'Ζήτω που καήκαμε' σχεδόν βγάζει νόημα.

Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος

Ποιος το 'λεγε αυτό; Ο Σολωμός; 

«Ο Πολιτισμός Είναι για Όλους τους Έλληνες»
«Τι να τις κάνω τις συγγνώμες τους», της Σμαράγδας...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/