fbpx

Το Φαινόμενο Greta Van Fleet και οι Led Zeppelin, του Νάσου Καββαθά

 

 

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Είναι η μπάντα για την οποία μιλάει αυτές τις μέρες όποιος έχει την παραμικρή σχέση με το Rock εν γένει. Καταγράφοντας τις πρώτες εντυπώσεις και τις πρώτες παρατηρήσεις μου, βλέποντας & ακούγοντας για πρώτη φορά τους GVF αποφάνθηκα:

Αυτό που βλέπω και ακούω τώρα είναι πρώϊμοι Led Zeppelin, ok. Η μπάντα αποτελείται από τέσσερις «πιτσιρικάδες» -οι τρεις είναι αδέρφια. Και είναι καλοί. Που σημαίνει: είναι τόσο καλή «αντιγραφή» των Zeppelin, που προερχόμενη από τόσο νέα παιδιά έχει μια αγνότητα. Τα παιδιά είναι μόλις 20, 21 είναι ο μεγαλύτερος νομίζω.

Η αρχική αντίδρασή μου ήταν: «Kι άλλοι μίμοι των Led Zeppelin;» Όμως πάλι.. χάρηκα που έβλεπα αυτά τα παιδιά να παίζουν τα (καλούτσικα) τραγούδια τους, χρησιμοποιώντας τους Zeppelin ως genre σαν τους αριστούχους ενός σύγχρονου School of Rock. Γιατί όχι;   

Ακόμη και μεγαλύτεροι σε ηλικία να ήταν, χομπίστες ή επαγγελματίες, πάλι θα εντυπωσίαζαν με αυτό, το ηχητικό τους αποτέλεσμα. Και όσον αφορά το σύνολο, αλλά ειδικότερα όσον αφορά τη φωνή της μπάντας, τον Josh Kizska.

Φρέσκος αέρας: από την «εξοχή» στην κορυφή του Billboard

Ξεκίνησαν το 2012, στην μικρή κωμόπολη, σχεδόν χωριό, Frankenmuth, στο Michigan, Αμερική. Μεγάλωσαν στα λιβάδια δηλαδή, (όπως λένε κι οι ίδιοι σε συνεντεύξεις). Άρχισαν να παίζουν ζωντανά, τοπικά, σε κοντινές πόλεις, ως παιδιά, έφηβοι ακόμα. Θέλω να πω: είναι αληθινή, ‘οργανικά’, η ιστορία τους, δεν είναι το project κανενός παραγωγού. Φαντάζομαι τα πρώτα τους ακροατήρια να ενθουσιάζονται. Κι από ‘κει άρχισε να ανθίζει το φαινόμενό τους. ‘Από  στόμα σε στόμα’ μαθευτήκανε, πρώτα τοπικά, μετά ευρύτερα στον χάρτη της πολιτείας κι αργότερα των υπολοίπων πολιτειών των USA. Κυκλοφόρησαν τα EP’s τους από το 2014 ως το 2016 και μόλις τον περασμένο Οκτώβρη (2018) κυκλοφόρησαν το πρώτο τους full album Anthem of the Peaceful Army”. Το οποίο πήγε στην κορυφή των πωλήσεων στην Αμερική.

Από τις ταπεινές τους καταβολές και τα νεανικά τους αλματώδη βήματα ‘στην πιάτσα’, τα παιδιά, οι Greta Van Fleet, αυτή τη στιγμή γεμίζουν γήπεδα, είναι η πιο πρόσφατη No1 Charting Rock μπάντα στην Αμερική. Έχουν προταθεί για 4 Grammy’s και προβλέπεται να σηκώσουν τουλάχιστον κανα δυό απ’ αυτά.

Χαίρομαι αλλά και ..ανησυχώ για τα παιδιά. Όμως βλέποντας μια καλή δόση ωριμότητας δίπλα κι αντάμα με το νεανικό χιούμορ και τη σπιρτάδα τους, τα παιδιά φαίνονται μια χαρά. Ξέρουν τι τους γίνεται κι ο δρόμος είναι ορθάνοιχτος προς όλες τις κατευθύνσεις, αφού γράφουν και παίζουν τη μουσική, ενώ ξέρουν κι από παραγωγή.

Ειδικά πάλι όσον αφορά τον υψίφωνο τραγουδιστή τους: ο Josh έχει βάλει βάσεις για μέλλον. Πολλοί θα ήθελαν να είναι “οι νέοι Robert Plant”, νάτος λοιπόν, με το δικό του ύφος και look. Και βέβαια, αν μείνει μακριά από τις αποδεδειγμένες κακοτοπιές, (ναρκωτικά, καβάλημα καλαμιού-υπεραυτοεκτίμηση, business κλπ), προφανώς έχει τα φόντα να ξεδιπλώσει και ευρύτερα -κι από τα Zeppelin standards- τα ταλέντα του.

Βλέπεις: και οι ‘παλιοί’ μπορούν να χαρούν τους ‘νέους Zeppelin’, (με την ‘έγκριση’ του Robert Plant που έχει πει κάποια ευνοϊκά σχόλια), αλλά ακόμη περισσότερο: οι νέοι ακροατές -που δεν έχουν ιδέα ποιοί ή ‘τι’ είναι οι Led Zeppelin- μόλις απέκτησαν τους ‘δικούς τους’ Led Zeppelin, και σε ήχο και σε ‘vibe’. Το μέλλον θα δείξει αν είναι ‘φούσκα’ κι αν θα ατονήσει το ‘φαινόμενο’. Αλλά, κυρίες και κύριοι, έχω την απάντηση:

Τα τραγούδια θα μιλήσουν. Όσο hype/διαφήμιση να γίνει ή να μη γίνει, τα καλά τραγούδια είναι γενικότερα μια σπανιότητα σήμερα στα charts. Τα τραγούδια λοιπόν των GVF είναι ‘σχεδόν εκεί’, έχουν ‘υπόσχεση’ ωρίμανσης, έχουν potential.

Αλλά μόνο, έστω, μια ‘κομματάρα’ στον επόμενο δίσκο τους θα μπορούσε να τους φέρει ‘εκεί’. (Και μετά: όχι μόνο ένα ή δύο τραγούδια βέβαια). Προς το παρόν έχουν αυτά τα ‘Zeppelin genre’ κομμάτια, κάποια απ’ αυτά είναι ενός επιπέδου ποιότητας που οι αληθινοί (ουπς!) Zeppelin θα άφηναν έξω απ’ το δίσκο ως bonus tracks. More ‘filler’ than ‘killer’. Αλλά οι Greta Van Fleet είναι ακόμα νέοι, πρώϊμοι στο παιχνίδι, δεν έχουν δώσει το δικό τους ‘Black Dog’ ή -Page μου συγχώρα με!- το δικό τους ‘Stairway to Heaven’. Τότε μιλάμε.

Zeppelin-o-λογία

Από τα μέσα ως τα τέλη της δεκαετίας του ’80, οι Led Zeppelin αναγνωρίστηκαν και ξαναγαπήθηκαν, αφού τότε το Hard Rock ήταν στο peak του. Σχεδόν όλες οι μπάντες της εποχής ήταν φανς τους ως πιτσιρικάδες ή τουλάχιστον τους παραδέχονταν ως masters. Ακούς και βλέπεις την επιρροή σε μπάντες τουHair metal’ όπως οι Vinnie Vincent Invasion, Slaughter, Great White, Badlands, ακόμη και Cinderella, Bad English, Poison, Warrant, κ.α., όχι βέβαια πλήρες κοπιάρισμα, αλλά ‘στοιχεία’. (Ακόμη και οι The Mission που είχαν κάνει τότε έναν απ τους καλούς τους δίσκους με παραγωγό τον John Paul Jones (των Zeppelin) ‘κατηγορήθηκαν΄-λανθασμένα- για ‘πλαγιάρισμα’ του ήχου των Zeppelin). H επιρροή είναι εκεί ακόμη και στο άλμπουμ ‘Grace’ του Jeff Buckley (RIP).

Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις πιο ‘κυριολεκτικού’ πλαγιαρίσματος του ήχου, ως και πλήρους κοπιαρίσματος των Led Zeppelin. To περίφημοStill of the Night’ των Whitesnake είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα χρήσης του ‘Zeppelin way’ ως ‘είδος’: είναι ένα αυτοδύναμο ισχυρό τραγούδι με πολλά μουσικά μέρη – κάποια απ’ αυτά είναι “Tips off’ to Zeppelin”. Και βέβαια, το άλμπουμ συνεργασία του David Coverdale, (Deep Purple, Whitesnake), με τον Jimmy Page, τον αρχιμάστορα των Led Zeppelin, είναι ό,τι καλύτερο και  σχετικότερο με την άμεσα συγγενική δισκογραφία. Διαβάστε περισσότερα στο άρθρο για «Coverdale/Page», (εδώ).

Μια ξεκάθαρη περίπτωση είναι αυτή της μπάντας των Kingdom Come που με το κομμάτι τους ‘Get it on’ απλά ξανασύστησαν στον κόσμο το ‘Kashmir’ των Zeppelin, (με διαφορετικούς στίχους) , ενώ το 2ο single του ίδιου άλμπουμ, η μπαλάντα  ‘What love can be’ φέρνει στο νου το ‘Since I’ve been loving you’ των LZ. Το αξιοσημείωτο είναι ότι μόνο αυτά τα δύο κομμάτια του δίσκου θυμίζουν/πλαγιαρίζουν Zeppelin – το υπόλοιπο, πολύ καλό άλμπουμ δεν έχει άλλες ομοιότητες, αντιθέτως έχει την επιρροή ‘όσο πρέπει’, όπως στα κομμάτια ‘Living out of touch’ και ‘Now forever after’ π.χ.  

Είναι κι άλλες πολλές οι περιπτώσεις που θα μπορούσα να αναφέρω, θα αρκεστώ σε δύο περιπτώσεις από τα early 70s κιόλας, όταν δηλαδή ήταν ενεργοί κι οι ίδιοι οι LZ.  

To 1ο άλμπουμ των Rush μου θυμίζει πολύ την περίπτωση των Great Van Fleet. Είναι διάχυτη και ξεκάθαρη η επιρροή των  LZ.  Όμως από τον επόμενο δίσκο τους και μετά οι Rush έφτιαξαν τη δική τους ταυτότητα και έγιναν ένα από τα μεγάλα ονόματα του Progressive Rock.

Και βέβαια, η περίπτωση του εξαιρετικού Victim of Changes’ των Judas Priest που έχει τα LZ στοιχεία του αλλά και την στάμπα της ίδιας της μπάντας, μια απ’ τις τρεις-τέσσερεις μεγαλύτερες στον ευρύ χώρο του heavy rock.

Μελλοντικά σενάρια

Ως γνωστόν, οι ίδιοι οι Led Zeppelin δεν σχεδιάζεται να επιστρέψουν, κυρίως λόγω άρνησης του Robert Plant. O Page έχει να διαλέξει ανάμεσα σε όλους τους Rock τραγουδιστές του κόσμου – έχει κάνει πρόβες με διάφορους, (Steven Tyler, Myles Kennedy), αλλά στο τέλος δεν κάνει κίνηση, ούτε καν με τον Coverdale.

Όλα αυτά τα χρόνια, από τα 90s ως και σήμερα, έχουν πλασαριστεί ένα σωρό wannabe-zeppelin κατώτερες μπάντες, όπως οι The Answer, οι Rival Sons κι ένα σωρό μιμητές 2ας κατηγορίας που δεν έχουν ούτε ένα κομμάτι της προκοπής. Θυμηθείτε που σας λέω: τα καλά τραγούδια είναι που κάνουν τη διαφορά.

Πρέπει να αναφέρω τους εξαιρετικούς Black Country Communion, (το supregroup των Glenn Hughes, Joe Bonamassa, Jason Bonham, Derek Sherinian), που μπαίνει στη συζήτηση μόνο και μόνο λόγω του ότι παίζει μέσα ο ντράμερ-γιος του John Bonham, Jason. (Φανταστική μπάντα με 4 άλμπουμς οι Black Country Communion με τον ασύγκριτο Glenn Hughes σε υπερανθρώπινα φωνητικά επιτεύγματα).

Μέσα λοιπόν σε όλα τα σενάρια ‘Zeppelin-o-λογίας’ μπήκαν και οι νεαροί και φερέλπιδες Greta Van Fleet αναζωογονώντας την όλη μυθολογία. Είναι ωραίο που είναι ‘αληθινά’ παιδιά, (κι όχι κάποιο ‘εταιρικό δημιούργημα), που ανακάλυψαν, αγαπούν και παίζουν μουσικές που ούτε καν ξέρουν οι συνομήλικοί τους. Τους χαίρομαι, αλλά περιμένω περισσότερα: καλά τραγούδια δηλαδή. Για να δούμε/ακούσουμε και το επόμενό τους  άλμπουμ που θα βγάλουν εντός του 2019, τώρα στα ντουζένια τους.

Το άλλο ωραίο είναι ότι -απ’ ότι μυρίζομαι- η αυξανόμενη επιτυχία των Greta Van Fleet έχει προκαλέσει το δικό της κύμα και σούσουρο στην υπάρχουσα μουσική βιομηχανία. Κάτι που σημαίνει, ότι το ίδιο το είδος του classic rock θα επωφεληθεί, με ευκαιρίες σε νέες μπάντες και μια στροφή του κοινού στο να ανακαλύψει καλά ακούσματα που παραμέλησε και κακολόγησε το mainstream. Ανέκαθεν! 

Στο video των Greta Van Fleet για το καλό τους single ‘When the Curtain Falls’, η κιθάρα συνδέεται κατευθείαν με το βράχο της ερήμου, εν είδει ενισχυτή – Earth Power.  You gotta love that stuff!

Artwork by Nasos Kavathas