fbpx

«Το Σουτιέν»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(The Bra)    

 

  • Είδος: Κωμωδία
  • Παραγωγή: Γερμανία, Αζερμπαϊτζάν (2018)
  • Σκηνοθεσία : Βάιτ Χέλμερ
  • Με τους: Μίκι Μανόλοβιτς, Ντενί Λαβάν, Παθ Βέγκα
  • Διάρκεια: 90’
  • Διανομή: Filmtrade

Ένα εμπορικό τρένο διασχίζει μια ατελείωτη, εύφορη κοιλάδα στους πρόποδες του Καυκάσου. Στην καμπίνα του οδηγού ο μηχανοδηγός Νουρλάν. Μέρα με τη μέρα οδηγεί το τραίνο διασχίζοντας ένα προάστιο του Μπακού, όπου τα κτήρια είναι τόσο κοντά στις γραμμές που αναγκάζεται να περνά ξυστά από τις αυλές και τα κτίσματα. Κάθε φορά που το τρένο πλησιάζει, οι άνδρες που πίνουν τσάι και οι γυναίκες που απλώνουν τα ρούχα τρέχουν να το αποφύγουν, μαζεύοντας στα γρήγορα τα υπάρχοντα τους.

Ο Αζίζ, ένα μικρό ορφανό παιδί, όταν βλέπει το πράσινο φως να ανάβει, τρέχει με τη σφυρίχτρα του κατά μήκος των γραμμών και ειδοποιεί τους κατοίκους να μαζέψουν τα πράγματα τους και να μπουν στα σπίτια τους. Ό,τι δεν προλαβαίνουν να μαζέψουν και τα παρασύρει το τρένο, ο Νουρλάν τα συγκεντρώνει στο τέλος της διαδρομής: Φτερά κοτόπουλων, παιδικές μπάλες, ακόμα και σεντόνια, που τα οποία χρήσιμα τα παραδίδει ο ίδιος στους κατόχους τους.

Την τελευταία μέρα πριν τη συνταξιοδότησή του, ο μηχανοδηγός βρίσκει σκαλωμένο στο τρένο ένα κάπως ιδιαίτερο σουβενίρ: ένα δαντελωτό, γαλάζιο σουτιέν. Η σκέψη του σουτιέν αναστατώνει τον Νουρλάν που πια δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια. Η απέραντη μοναξιά του τον οδηγεί να επιστρέψει στη γειτονιά και να αναζητήσει την ιδιοκτήτρια του στηθόδεσμου, χρησιμοποιώντας διάφορα τεχνάσματα για να πλησιάσει τις κυρίες των διαφόρων ηλικιών.

Η ταινία είναι βωβή μηδέ άηχη. Δεν έχει διαλόγους, διατηρώντας παράλληλα όλους τους φυσικούς ήχους που περιβάλλουν την ιστορία. Κατά βάση η ταινία του 51χρονου Γερμανού σκηνοθέτη  Βάιτ Χέλμερ διαθέτει μια γοητεία, καθώς το κάθε τι που συμβαίνει στα 90 λεπτά προβολής διεκπεραιώνεται σιωπηλά με έμφαση στην σωματική κίνηση και τις γκριμάτσες, όσο αφορά την ερμηνευτική του θέματος.

Με συναίσθημα, χιούμορ, αλλά και βαθιά πίκρα, ο Σέρβος ηθοποιός Μίκι Μανόλοβιτς, γνωστός από τις ταινίες του Εμίρ Κουστουρίτσα («Underground» και «Άσπρο Γάτος Μαύρος Γάτος»), στον ρόλο του μηχανοδηγού Νουρλάν αγκαλιάζει καταλυτικά το βλέμμα του θεατή, δίνοντας μια πνοή ζωής στις κινηματογραφικές φόρμες του Ζακ Τατί. Δεν είναι, βέβαια, ο Ιλό, αλλά ο ευσυνείδητος μηχανοδηγός που βιώνει απέραντα την μοναξιά, ψάχνοντας να βρει την συντροφικότητα και την αγάπη στην ξεκούραστη σκιά μιας γυναίκας, ενώ τα χρόνια και η προχωρημένη ηλικία έχουν νικήσει τον ζήλο. Υπ΄ όψιν, ότι στο σενάριο, παρά τον «πικάντικο» τίτλο της ταινίας «Το Σουτιέν» δεν υπάρχει ίχνος χυδαιότητας και σεξουαλικών στιγμών, αλλά μόνο ερωτισμό.   

Η μαγευτική φωτογραφία του Φελίξ Λίμπεργκ, η υπέροχη μουσική του Σιρίλ Μοράν, αντικαθιστούν την ανθρωπολαλιά, φτιάχνοντας ο Βάιτ Χέλμερ, πάντα στο δικό του σύμπαν, μια διαφορετική ταινία, ποιητική, ατμοσφαιρική, σκερτσόζικη, ολίγον παραμυθένια και γόνιμα μελαγχολική.