fbpx

banner αεροδρομίου

«Το Ξέρουν Όλοι»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Hot Summer Nights)

 

  • Είδος: Δράμα
  • Παραγωγή: Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία 2018
  • Σκηνοθεσία: Ασγκάρ Φαραντί
  • Με τους: Πενέλοπε Κρουζ, Χαβιέρ Μπαρδέμ, Ρικάρντο Νταρίν, Ίμα Κουέστα, Εντουάρντ Φερναντέζ, Κάρλα Κάμπρα, Ιβάν Σαβέρο
  • Διάρκεια: 132’
  • Διανομή: Seven Films

Με την ψυχή και το βλέμμα του εστιασμένα στο νευρικό σύστημα της ιρανικής κουλτούρας, ο Ασγκάρ Φαραντί, ένας από τους πιο πολυλογάδες story tellers του παγκόσμιου σινεμά («Τι Απέγινε η Έλι;», «Ένας Χωρισμός», «Το Παρελθόν» και ο «Εμποράκος»), αποφάσισε να δοκιμάσει τα κότσια του και εκτός περσικής επικράτειας. Είναι ο σκηνοθέτης που κατά ένα παράξενο λόγο σαρώνει τα ευρωπαϊκά βραβεία, καταγράφοντας ηθογραφίες της χώρας του, με προσωπικά σχόλια (καλά κάνει), τα οποία όμως ένεκα της σεναριακής και σκηνοθετικής του φλυαρίας σε εξαντλεί σε σημείο τέτοιο ώστε να εγκαταλείπεις το όποιο ενδιαφέρον σου. Ο Φαραντί άφησε το Ισφαχάν και πέρασε στην Δύση για να ράψει το πρώτο του ευρωπαϊκό κοστούμι με Ευρωπαίους ηθοποιούς και μεσογειακό, νότιο οξυγόνο εμπλουτισμένο στην μεσογειακή αύρα. Ωίμε!!!

Και εδώ, όπως οι περισσότεροι άλλωστε ομότεχνοι του, άλλων πολιτισμικών σφαιρών που επιθυμούν δια καώς τον ευρωπαϊκό άνεμο να ραπίζει τους φακούς τους, μαζί με τον εαυτό του στην Ευρώπη, μετέφερε, εκτός των άλλων και τα ελαττώματα του, αμελώντας το βασικό, δηλαδή να μετασχηματίσει νοοτροπία και συναίσθημα, μπας και δούμε άσπρη μέρα. Η Μεσόγειος, βέβαια, δεν είναι Ιράν, οι χειμαρρώδεις Ισπανοί έχουν εκ διαμέτρου αντίθετα αντανακλαστικά από τους Ιρανούς και φυσικά οι θερμόαιμες, τσαούσες Ισπανίδες γυναίκες, μάνες και ερωμένες δεν σκεπάζουν την κεφαλή τους με μαντήλα, δεν είναι άλαλες και δεν ρίχνουν το βλέμμα τους χαμέ. Τους είπες, τους έκανες κάτι σε πήρε ο διάολος και σε σήκωσε, καημένε…

Κοινώς, ο Φαραντί κινηματογραφεί το μεσογειακό ταπεραμέντο με την ίδια ιρανική καρδιά, όπως στις τελευταίες του ταινίες και αυτή είναι αποτυχία του στην εν λόγω ταινία. Ισπανικό, αυστηρό χωριό επέλεξε ο αθεόφοβος για να στήσει την ιστορία του, ούτε καν ζύγισε τις δυνάμεις του σε κάποιο αστικό, πολύβουο, ευρωπαϊκό σημείο, μπας και ισοφαρίσει κάπως την χασούρα στον πολυφυλετικό, ορυμαγδό μιας πόλης. Φλύαρος τα μάλα, ως είθισται, έως αδέξιος στην σεναριακή γραφή, αρκετά κενά στην πλοκή και το σούπερ καστ – ζεύγος με την Πενέλοπε Κρουζ και τον Χαβιέρ Μπαρδέμ, αλλά και τον συμπαθή Αργεντινό Ρικάρντο Νταρίν, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλέσει.

Στο δραματικό διάκοσμο που είναι ενταγμένη η ταινία, ραντισμένη, μάλιστα με δόσεις θριλερικών γεύσεων σαν την κανέλα πάνω σε σερραϊκή μπουγάτσα, δεν καταφέρνει τίποτα το αξιόλογο όσο κι αν οι άμοιροι οι ηθοποιοί προσπαθούν να δώσουν παλμό και ένταση. Τα μυστικά που ξέρουν όλοι, αλλά κανείς δεν ανοίγει το στόμα του, ο ρόλος της αστυνομίας στις κλειστές κοινωνίες, οι παλιοί, αξέχαστες έρωτες και οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε ανθρώπους αυτών των κοινωνιών είναι τόσο παρωχημένα και χιλιοειδομένα, τουλάχιστον στο κινηματογραφικό, ευρωπαϊκό γήπεδο, που νισάφι πια. Όλη η ταινία πάσχει από βαρύ, αθεράπευτο αλληθωρισμό, απουσία νεύρου, καθηλώνοντας, πρωτίστως, τον Ιρανό σκηνοθέτη για μια φορά ακόμα στην αδιέξοδη μανιέρα του και τον θεατή σε απέλπιδη βαρεμάρα.

Η Λάουρα (Πενέλοπε Κρουζ) επιστρέφει στη γενέτειρά της, μια μικρή πόλη έξω από τη Μαδρίτη, μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια απουσίας στην Αργεντινή, προκειμένου να παραβρεθεί στο γάμο της μικρότερης αδελφής της, της Άννα (Ίμα Κουέστα). Μαζί της είναι η 16χρονη, πανέμορφη κόρη της, η Ιρένε (Κάρλα Κάμπρα) και ο πιτσιρικάς γιος της, ο Ντιέγκο (Ιβάν Σαβέρο). Ο σύζυγός της Αλεχάντρο (Ρικάρντο Νταρίν) αναβάλλει την παρουσία του στο γάμο την τελευταία στιγμή, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων.

Η Λάουρα έχει και μία μεγαλύτερη αδελφή, τη Μαριάνα (Ελβίρα Μινγκέζ), που είναι η ιδιοκτήτρια ενός μικρού ξενοδοχείου στην πόλη, το οποίο διαχειρίζεται μαζί με τον σύζυγό της, Φερνάντο (Εντουάρντ Φερναντέζ). Η κόρη τους, η Ρόσιο (Σάρα Σαλάμο), ζει μαζί τους κι έχει μαζί της τη μικρή της κόρη, ενώ με τον σύζυγό της είναι χωρισμένη. Η Λάουρα είναι πραγματικά χαρούμενη που βλέπει όλους του αγαπημένους συγγενείς της αλλά και τον φίλο της από τα παλιά, τον Πάκο (Χαβιέ Μπαρδέμ).

Με το Πάκο υπήρξαν εραστές στο παρελθόν. Πλέον, ο Πάκο είναι παντρεμένος με μια άλλη γυναίκα, την Μπέα (Μπάρμπαρα Λένι), με την οποία είναι τρελά ερωτευμένος και είναι ιδιοκτήτης ενός αμπελώνα, που δίνει δουλειά σε πολλούς ανθρώπους στην περιοχή. Η Ιρένε, που πάσχει από άσθμα, δείχνει ιδιαίτερη συμπάθεια στον ανιψιό του Πάκο, τον Φελίπε Σέρτζιο Καστελάνος) και περνούν πολλές ώρες μαζί.

Και μετά, έρχεται η τελετή του γάμου. Όλα πηγαίνουν μια χαρά και στο καθιερωμένο γλέντι που ακολουθεί το κέφι εκτινάσσεται στα ύψη. Ακόμα και η διακοπή ρεύματος που συμβαίνει αναπάντεχα, δεν φαίνεται να επηρεάζει κανέναν. Η ξαφνική απαγωγή της Ιρένε από το γλέντι και η απαίτηση λύτρων, όμως, συγκλονίζει τη Λάουρα. Με αφορμή το γεγονός της απαγωγής και της αναζήτησης του χρηματικού ποσού για την απελευθέρωση της Ιρένε θα αποκαλυφθούν μυστικά και ψέματα από το παρελθόν.