fbpx

«Το Νησί της Αποπλάνησης»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Serenity)       

 

  • Είδος: Ερωτικό noir θρίλερ
  • Παραγωγή: ΗΠΑ (2019)
  • Σκηνοθεσία : Στίβεν Νάιτ
  • Με τους: Μάθιου ΜακΚόναχεϊ, Αν Χάθαγουεϊ, Ντάιαν Λέιν, Τζέισον Κλαρκ, Τζέρεμι Στρονγκ, Ντζιμόν Χονσού
  • Διάρκεια: 100‘
  • Διανομή: Odeon

Ένας καπετάνιος αλιευτικού που έχει αποσυρθεί σε ένα μικρό νησί της Καραϊβικής θα έρθει αντιμέτωπος με το σκοτεινό παρελθόν του που έρχεται για να τον στοιχειώσει και να τον εγκλωβίσει σε μια νέα πραγματικότητα που δεν είναι αυτό που δείχνεi.

Από τον υποψήφιο για Όσκαρ σεναριογράφο και σκηνοθέτη Στίβεν Νάιτ (Σε Λάθος Χρόνο, Επικίνδυνες Υποσχέσεις, Peaky Blinders), τον βραβευμένο με Όσκαρ παραγωγό Γκρεγκ Σαπίρο (The Hurt Locker, Zero Dark Thirty) και τους βραβευμένους με Όσκαρ ηθοποιούς Μάθιου Μακ Κόναχι (Interstellar, Ο Λύκος της Wall Street, Dallas Buyers Club) και Αν Χάθαγουεϊ (Interstellar, Οι Άθλιοι, Ο Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή) έρχεται ένα συναρπαστικό θρίλερ γεμάτο ανατροπές και μυστήριο.

 

Η ιδέα για την ταινία γεννήθηκε όταν ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Στίβεν Νάιτ ψάρευε και παρατηρούσε τον καπετάνιο. «Ο καπετάνιος ήταν μια πολύ ξεχωριστή φυσιογνωμία. Όλοι οι ψαράδες έχουν εμμονή με κάποιο συγκεκριμένο ψάρι που θέλουν να πιάσουν. Η ιδέα ότι κάποιος είναι τόσο εμμονικός με κάτι εμφανίστηκε στο μυαλό μου και ξεκίνησα να εξερευνώ τον χαρακτήρα αυτού του ανθρώπου, ποιος είναι, πού ήταν, γιατί ήταν εκεί», αναφέρει ο Νάιτ.

Με μια πρώτη ματιά η ταινία είναι η ιστορία κάποιου ψαρά που επιδιώκει να πιάσει ένα συγκεκριμένο ψάρι, όμως ο σκηνοθέτης θέλει οι θεατές να δουν το βαθύτερο νόημα, μπορούν να επιλέξουν να δουν το ως ένα κλασικό θρίλερ ή να επιλέξουν να το δουν σαν κάτι διαφορετικό. «Με ιντριγκάρει πάντα η ιδέα ότι καλοί άνθρωποι κάνουν άσχημα πράγματα για καλό λόγο και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην ταινία. Με ενδιαφέρει η ιδέα της επιλογής και της ελεύθερης βούλησης. Ήθελα να πάρω έναν χαρακτήρα και να τον βάλω σε έναν κόσμο που κάνει τις δικές του επιλογές και σιγά σιγά να αρχίσει να αναρωτιέται αν είναι δικές του οι επιλογές ή αν του επιβάλλονται με κάποιον τρόπο», εξηγεί ο Νάιτ.

Αν και δεν πρόκειται για ένα κλασικό νουάρ θρίλερ η ταινία είναι ένα φόρος τιμής σε κλασικά φιλμ του είδους όπως και στη λογοτεχνία. «Από πλευράς διαλόγων και αίσθησης είναι ένα κλείσιμο του ματιού στον Ερνεστ Χέμινγουεϊ και στον Γκράχαμ Γκριν, όπως επίσης σε κάποιες ταινίες του ’40 και του ’50», σχολιάζει ο Νάιτ. Η φωτογραφία και τα κοστούμια συνηγορούν σε αυτή την άποψη και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό. Η ατμόσφαιρα της ταινίας έχει στοιχεία από νουάρ φιλμ και μυθιστορήματα.