27
Σαβ, Φεβ
Tο διάβασαν 565 άτομα (565 Views)

Το Ημερολόγιο της Νότας Punk

-11123

Μαρί Κλερ: Μια γυναίκα με κότσια, Αυτή

Το σπίτι είναι σε κατάσταση αποσύνθεσης. Η γενιά μου ήταν το ίζημα του φεμινισμού. Εμείς περνούσαμε έξω απ την κουζίνα, θεωρώντας πως εκεί κατοικοεδρεύουν ζοφερά φαντάσματα άλλων εποχών. Εποχών δουλείας. Η καραντίνα όμως ήρθε για να αλλάξει πολλές θεωρήσεις.

Έτσι λοιπόν την πρώτη εβδομάδα, εγώ η ρουγοπόρτα, που τις περισσότερες μέρες γύριζα σπίτι αργά το απόγευμα, που το εστιατόριο «Μικρή Βενετία», ήταν το δεύτερο σπίτι μου, που το χόμπι μου ήταν να πλένω τα πιάτα τους καλοκαιρινούς μήνες και μόνο, που το σκούπισμα ήταν καταναγκαστικό έργο, Εγώ ασχολήθηκα με τόση ζέση με τις δουλειές του σπιτιού, που αν ζούσε η μητέρα μου σίγουρα θα έπαιρνε την εκδίκηση της, για τα τόσα λόγια νουθεσίας προς την απόλαυση της νοικοκυροσύνης.

Ως και δύο τζαμόπορτες έκανα να λάμπουν με «διπλό αμμωνιαζόλ». Προσπαθούσα να κουραστώ για να μπορέσω να κοιμηθώ μια κανονική ώρα το βράδυ. Εις μάτην. Το μάτι γαρίδα. Χρησιμοποίησα όλα τα είδη καθαριστικών που υπήρχαν στο σπίτι, μα και στο σούπερ μάρκετ. Τα χέρια μου κοκκίνισαν, κόπηκαν. Έβαζα κρέμες για τις φτέρνες για να τα συνεφέρω. Έτσι μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο Γιάννης, τουλάχιστον για τα πιάτα. Δεν αποδίδει βέβαια και σωστά, γιατί μετά πρέπει να σφουγγαρίζω για πολλοστή φορά την κουζίνα.

Τώρα πια τα βασικά. Λίγο τα μπάνια, λίγο η κουζίνα και μάρτυς μου ο Θεός, το σύμπαν και όπου αλλού πιστεύει ο καθένας δεν θα ξαναμαγειρέψω. Ποτέ όμως.

Πλησιάζουν οι μέρες που τα μέτρα θα αρθούν. Έτσι ελπίζω τουλάχιστον. Είναι λοιπόν η σειρά μου να πάρω την εκδίκηση μου από την Μαρί Κλερ. Είναι η γυναίκα που έρχεται για να ξελεριάσει το σπίτι. Κάθε φορά ακούω τα εξ αμάξης για το πόσο ανοικοκύρευτη είμαι, για τις φίλες μου που δεν βλέπουν την σκόνη στα φωτιστικά οροφής, που να τα δουν, αφού ανάβουμε πλαϊνά φώτα και οι περισσότερες έχουν και «τυφλοποντικίαση».

Τη γουστάρω τη Μαρί Κλερ. Δεν κολώνει πουθενά. Η καταγωγή της από το Κονγκό, μια χώραπου επί βασιλείας του Λεοπόλδου Β, σφαγιάστηκαν πάνω από 10 εκατομμύρια Αφρικανοί κόβοντας τους τα χέρια και τα γεννητικά όργανα. Τους μαστίγωναν μέχρι λιποθυμίας και πολλές φορές μέχρι θανάτου. Τους έκαιγαν και βίαζαν τις γυναίκες. Όλα αυτά από το 1885 ως το 1908.

Τόσο κοντά, τόσο μακριά.

Στο κύτταρο όμως της Μαρί Κλερ υπάρχει το τσαγανό, η ανυποταγή, η σπιρτάδα.

Μαρί Κλερ σε περιμένω να με βρίσεις για άλλη μια φορά!

«Ο Mia Couto και Το Τελευταίο Πέταγμα του Φλαμίνγκ...
Το Ημερολόγιο της Νότας Punk

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/