fbpx

banner αεροδρομίου

«Τίποτα πιο εμπορικό από το ποιοτικό;», γράφει η Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

 

 

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Ένας χρόνος «λειτουργίας»!

Σ’ αυτή μας τη σημερινή «συνάντηση» αποφασίσαμε να αφήσουμε για λίγο στην άκρη τα “ευχολόγια” και τις κοινότυπες σκέψεις, προωθώντας λίγο περισσότερο τη δημιουργία και τον προβληματισμό.

Με τον όρο “προβληματισμό” φυσικά, δεν αναφερόμαστε μόνο στους κοινωνικούς ή τους οικονομικούς προβληματισμούς που μπορεί να ταλανίζουν τον καθένα.

Σίγουρα το προχωράμε κάπως παραπέρα και εισερχόμαστε σε ότι έχει να κάνει και με τη μουσική.

Έτσι…

…Σκεπτόμενοι τα δικά μας, την τελευταία εβδομάδα ”γεννήθηκε” σχεδόν αυτόματα ο προβληματισμός που αφορά τις μουσικές προτιμήσεις των νέων σήμερα.

Παρατηρώντας δε τις επιλογές τους, όσον αφορά τη διασκέδαση, ο προβληματισμός εντεινόταν και το συμπέρασμα θα καθυστερούσε να σχηματιστεί.

 Όλες οι επιλογές ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους.

Τι εννοώ;

Σάββατο βράδυ στο κέντρο.

Πληθώρα ανθρώπων επέλεξαν να διασκεδάσουν σε κάποιο γωνιακό club.

Άλλοι πάλι, προτίμησαν να περάσουν το Σαββατόβραδό τους ακούγοντας τζαζ, ενώ πολλοί ήταν κι εκείνοι που υποδέχθηκαν το πρωινό της Κυριακής παρέα με τη δική τους, γνώριμη ροκ συντροφιά.

Παρατηρώντας όλα τα άτομα ως τρίτος, πιθανόν να φαίνεται δύσκολο για κάποιον το να καταλήξει σε συμπέρασμα για το ποιος απ’ όλους διασκέδασε περισσότερο ή πέρασε καλύτερα. Πιθανόν όλοι. Πιθανόν και κανείς.

Αντί προλόγου…

Οι μουσικές μας επιλογές κατ’ εμέ είναι συνάρτηση τεσσάρων πολύ βασικών παραγόντων:

α) Παρέα

Με ποιους ήμαστε, με ποιους θα περάσουμε το βράδυ μας;

Δεν είναι λίγες οι φορές που καταλήγεις στα “μπουζουξίδικα” γιατί

“το ήθελε η παρέα”.

β) Χώρος

Αναλόγως το μέρος που έχετε κανονίσει με την παρέα, διαμορφώνεται νοητά και μια “λίστα” με το ποιες είναι οι πιθανές επιλογές σας εκεί.

π.χ. Είναι Ιούλιος και βρίσκεστε στην παραλιακή.

Ίσως και να καταλήξετε σε ελληνάδικο.

γ) Χρόνος

Μπορεί το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά σου να βάζεις τα ακουστικά και να συντονίζεσαι στον πιο soft σταθμό των fm. Δεν σου εγγυάται όμως κανείς πως το βράδυ δεν θα είσαι έτοιμος να ανέβεις σε τραπέζι ακούγοντας στη σειρά τσιφτετέλια! Δίκαιο.

δ) Ψυχική Κατάσταση

Είναι δεδομένο πως άλλη μουσική θα ακούσεις όταν είσαι χαρούμενος, άλλη όταν είσαι στεναχωρημένος, άλλη όταν είσαι μέσα στον έρωτα και την ευτυχία και άλλη όταν είσαι στα πατώματα, αμέσως μετά τον χωρισμό. Η ψυχική σου διάθεση άλλωστε παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στο όλο “παιχνίδι”.

Ωστόσο, οι μουσικές μας επιλογές επηρεάζονται, διαμορφώνονται, μεταλλάσσονται θα λέγαμε και από το τι προβάλλεται τριγύρω μας.

Εν έτη 2019, οι περισσότεροι θα λέγαμε πως με τις επιλογές τους δείχνουν να  τάσσονται υπέρ των εμπορικών τραγουδιστών.

Οι δισκογραφικές κι αυτές εξακολουθούν να κάνουν τις επιλογές τους, όσον αφορά την προβολή δουλειών αλλά και καλλιτεχνών που ακολουθούν πιστά το εμπορευματοποιημένο μοτίβο.

Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που επιλέγουν την εναλλακτική σκηνή ως μέσο έκφρασής τους, διαλέγουν ήχους διαφορετικούς από το συνηθισμένο ή το καθιερωμένο και… “αντιπαθούν” οτιδήποτε εμπορικό ή τους καλλιτέχνες της “απέναντι όχθης”.

Ποια είναι λοιπόν τα βαθύτερα αίτια που κρύβονται πίσω από τις επιλογές των νέων;

Mήπως τα όρια μεταξύ “εμπορικού” και “ποιοτικού” έχουν αρχίσει να ξεφτίζουν;

Σκοπός μας δεν είναι σε καμία περίπτωση να κατονομάσουμε πρόσωπα και καταστάσεις.

Παρόλα αυτά, τα παραδείγματα θα καταστήσουν όσα λέμε λίγο πιο σαφή…

Μου ζητήθηκε να καταγράψω τις σκέψεις μου σχετικά με το τι κάνει αυτά τα δύο “στρατόπεδα” τόσο διαφορετικά.

Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των εναλλακτικών καλλιτεχνών και των λίγο πιο…”αναγνωρίσιμων” (επονομαζόμενων πλέον και εμπορικών) δεν είναι άλλη από τις επιλογές τους.

Στην πρώτη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους ταλαντούχους, οι οποίοι δεν δέχονται να τραγουδήσουν κάτι που ενδεχομένως να μην τους εκφράζει. Κι αν θέλετε την άποψη μου, μπράβο τους.

Από την άλλη μεριά του νομίσματος, τόσοι και τόσοι μπορεί να έβγαλαν ένα δυνατό “hit” και λίγο αργότερα η φουρτούνα που προκάλεσαν να κόπασε…

Και θα ρωτήσει κάποιος τώρα: Αυτοί θεωρούνται εμπορικοί;

Εξαρτάται είναι η απάντηση μου.

Ας πούμε, όλοι θυμόμαστε αυτό εδώ…

Στην περίπτωση του Γιώργου Ρους έχουμε να κάνουμε με έναν επιτυχημένο στο είδος του καλλιτέχνη. Έβγαλε μια μεγάλη επιτυχία, όπως πολύ καλά θυμάστε όμως, σύμφωνα με πολλούς, δεν συνέχισε με την ίδια ένταση την πορεία του καθώς “το όνομα του δεν ακούγεται όσο άλλων”. Μην ξεχνάτε όμως πως κάτι τέτοιο μπορεί και να συμβαίνει ίσως επειδή ο ίδιος το επέλεξε.

Αυτό φυσικά δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο Ρους δημιούργησε (και δημιουργεί) μικρά διαμάντια κατά τη διάρκεια της μουσικής του πορείας.

Στην δεύτερη περίπτωση, αυτή της εμπορικότητας, έχουμε να κάνουμε με πλάσματα επίσης ταλαντούχα, τα οποία όμως μπορεί να ξεφύγουν λίγο από τα πιστεύω και τα ιδεώδη τους προς χάριν του… “θορύβου” που κάνει το όνομά τους στις πίστες και στα club.

Για να μην είμαστε απόλυτοι, υπάρχουν και οι περιπτώσεις που τα ιδεώδη των καλλιτεχνών ταιριάζουν, συμπίπτουν, συναντιούνται θα λέγαμε με τις εκάστοτε “τάσεις” του κοινού.

Αν κάποιος εκφράζεται τραγουδώντας λαϊκά τραγούδια, αναφερόμενα σε πόνο ή ερωτική απογοήτευση, στοχεύει και στην αντίστοιχη μερίδα κοινού η οποία, με τη σειρά της, θα εκφραστεί ακούγοντάς τον.

Υπάρχουν παραδείγματα καλλιτεχνών που ενώ ασπάζονταν την εναλλακτική σκηνή, ξεκίνησαν να “απασχολούν” ολοένα και μεγαλύτερη μερίδα του κοινού (είτε επειδή οι ίδιοι προώθησαν μια τέτοια κατάσταση με τις επιλογές τους, είτε επειδή “έγινε μόδα”, είτε λόγω της προβολής τους, κοκ).

Το αποτέλεσμα είναι ένα:

Οι εν λόγω “εναλλακτικοί” έκαναν εγγραφή και στο club των “εμπορικών”.

Τρανταχτό παράδειγμα αυτής της περίπτωσης, ίσως και λόγω της τόσης προβολής της, δεν είναι άλλο από τη Νατάσα Μποφίλιου.

Η συγκεκριμένη καλλιτέχνης με την τόσο μαγική φωνή, είναι από τις λίγες τραγουδίστριες που δεν θεωρώ ότι έχει αλλάξει το ύφος και το χρώμα στα τραγούδια της απλά και μόνο για να κάνει επιτυχίες.

Διατηρεί πανομοιότυπο στυλ σε όλες τις δουλειές της.

Είναι αυτό που είναι και καθ’ όπως φαίνεται… “πουλάει”.

Έχουμε δει αρκετές φορές πως το ποιοτικό μπορεί να είναι και εμπορικό.

Όσοι ασχολούνται με το έντεχνο μονοπάτι της ελληνικής μουσικής μπορούν να το επιβεβαιώσουν άλλωστε.

Τα όρια λεπταίνουν και σχεδόν εξαφανίζονται όσο τα χρόνια περνούν…

Όπως αναφέραμε όμως και πιο πάνω είναι και η “μόδα” που παίζει το ρόλο της.

Το 2012 και σε ηλικία μόλις 29 ετών, κάνει την εμφάνιση του ανεβάζοντας αυτοσχέδια video στο youtube.

Το τραγούδι του “Δεν ταιριάζετε σου λέω” με τον ίδιο να τραγουδάει απλά με την κιθάρα του στο χέρι γίνεται αμέσως viral και τραγουδιέται σχεδόν παντού.

Οι περισσότεροι χλευάζουν, όμως εκείνος κυνηγάει το όνειρό του.

Σύντομα δέχεται την πρώτη του πρόταση για συνεργασία με δισκογραφική κι έτσι, το 2013 κυκλοφορεί την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, υπογεγραμμένη φυσικά από τον ίδιο.

Η φήμη του εκτοξεύεται, παρόλα αυτά οι επικριτές του παραμένουν πολλοί.

Τον ίδιο δεν φαίνεται να τον απασχολεί η γνώμη του κόσμου.

Τραγουδάει ασταμάτητα, γράφει τραγούδια σε συναδέλφους του και βήμα βήμα κάνει το όραμά του πραγματικότητα.

Όλα αυτά μέχρι εκείνο το μοιραίο πρωινό Φεβρουαρίου του 2016 όπου χάνει τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα.

Μιλάμε φυσικά για τον Παντελή Παντελίδη.

Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης όσο ήταν στη ζωή αγαπήθηκε από πολλούς και αυτό δεν αμφισβητείται.

Ωστόσο, όντας εμπορικός τραγουδιστής, εκπλήρωσε κι αυτός το δικό του ρόλο, έστω και μετά θάνατον, στο “παιχνίδι” της μόδας στη μουσική βιομηχανία. Τα views των κομματιών του στο διαδίκτυο ανέβηκαν κατακόρυφα λίγο μετά της αποχώρησης του από την ζωή, ακόμα κι από ανθρώπους που ήταν μέχρι πρότινος εντελώς ανίδεοι με το είδος που τραγούδαγε ο Παντελής Παντελίδης.

Εκατοντάδες άνθρωποι “χτύπησαν” τατουάζ με τα αρχικά του και μέχρι και τη στιγμή που μιλάμε, αρκετοί είναι αυτοί που θα βάλουν να ακούσουν τα κομμάτια του, ακόμα κι αν δεν το έκαναν πριν.

Αντί επίλογου…

Βάζοντας τα πράγματα στη ζυγαριά, ένα είναι το μόνο βέβαιο:

Ο τρόπος έκφρασης για τον καθένα είναι κάτι μοναδικό, ξεχωριστό και πολύ προσωπικό τις περισσότερες φορές.

Πίσω από τη μουσική θα κρύβονται πάντα, καλώς ή κακώς, πολλά ακόμη πράγματα τα οποία μόνο αν κάποιος κάνει τον κόπο να εμβαθύνει, μπορεί έστω και λίγο να διακρίνει.

Κι επειδή δεν θέλουμε να σας “κουράσουμε” άλλο, ξέρουμε καλά πως σάς έχουμε πλέον “συνηθίσει” σε μουσικά τελειώματα. Κάτι τέτοιο λοιπόν θα κάνουμε και τώρα. Το InTownPost σας παραθέτει μερικά πολύ αγαπημένα κομμάτια καλλιτεχνών της Ελληνικής εναλλακτικής μουσικής σκηνής.

Φιλιά,

Μαρκέλλα