fbpx

banner αεροδρομίου

«Σοφία»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 (Sofia)     

 

  • Είδος: Κοινωνικό
  • Παραγωγή: Γαλλία, Κατάρ (2018)
  • Σκηνοθεσία : Μυριάμ Μπεν’ Μπαρέκ
  • Με τους: Μαχά Αλεμί, Λούμπνα Αζαμπάλ, Σάρα Πέρλες
  • Διάρκεια: 86’
  • Διανομή: One From the Heart
  • Διακρίσεις: Βραβείο Σεναρίου «Ένα Κάποιο Βλέμμα» φεστιβάλ Κανών – Βραβείο Fipresci (Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου) φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Ντεμπούτο σε μεγάλου μήκους ταινία για την Μαροκινή σεναριογράφο και σκηνοθέτιδα Μυριάμ Μπεν’ Μπαρέκ, η οποία διαμένει στο Βέλγιο και έπειτα από πέντε μικρού μήκους ταινίες, εφορμά αρτίστικα και γοητευτικά, πρώτα στην καταγραφή κι έπειτα στην γεφύρωση των κοινωνικών αντιθέσεων που επικρατούν στην αραβική γενέτειρά της. Οι σκληροί και απάνθρωποι νόμοι του Μαρόκου, που αφορούν τις γυναίκες, τις σεξουαλικές σχέσεις εκτός γάμου με την απόκτηση τέκνων και την οικογενειακή υπόληψη, στοιχίζονται καλοβαλμένα στον φακό της Μπεν’ Μπαρέκ σε σενάριο της ίδιας.

Ο νόμος 409 του μαροκινού, ποινικού κώδικα είναι αυτός που επιβάλλει βαριά ποινή φυλάκισης σε γυναίκες που συμμετέχουν σε σεξουαλικές περιπτύξεις εκτός γάμου. Ακόμα πιο σκληρά γίνονται τα πράγματα, για τα θήλεα, όταν οι «παράνομες», ερωτικές «συναντήσεις» φέρουν και καρπούς αγνώστου πατρός ή πατρός που αποποιείται την πατρότητα του τέκνου.

Σε πρώτη ανάγνωση αυτή είναι η ιστορία της ευκατάστατης, νεαρής Σοφία, που ναι μεν κατέστη έγκυος – κάτι που δεν το ήθελε -, αλλά ο ερωτικός σύντροφος της, που τον αποκαλύπτει έπειτα από την γέννα, είναι ένας νεαρός από την αντιπέρα κοινωνική όχθη της Καζαμπλάνκα, αυτή της φτωχολογιάς και των κατώτερων ανθρώπων.

Η δεύτερη ανάγνωση είναι η αντιμετώπιση της εύπορης οικογένειας στο «ατύχημα» της Σοφία, όπου εδώ να πούμε, ότι η εννεάμηνη κυοφορία της ήταν σχεδόν «αόρατη» λόγω της μη αποδοχής της εγκυμοσύνης από την ίδια την Σοφία. Η δε τρίτη και τελευταία αναφορά που προσφέρει στον θεατή η Μυριάμ Μπεν’ Μπαρέκ είναι η ίδια η Σοφία στο πως ξεδιπλώνει στις γυναίκες της οικογένειας (μάνα, θεία και ξαδέλφη), το χρονικό αυτής της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης.

Το καταπληκτικό της ταινίας, ενώ εντάσσεται στο οικογενειακό δράμα – αποφεύγει τα μελό και τα δακρύβρεχτα του είδους – είναι ότι ναι μεν ως θεατής είσαι αφοσιωμένος στο άνευ ανάσας ράλι για να προλάβουν εντός εικοσιτετραώρου να δηλώσουν στο νοσοκομείο τον πατέρα του νεογέννητου (αυστηρός μαροκινός νόμος), ξαφνικά αναπτύσσεται μια τρομερή σε μέγεθος συμμαχία γυναικών, που στρατηγικά προσπαθούν να κρατήσουν στην επιφάνεια αλώβητη την νεαρή Σοφία, μακριά από το ανδροκρατούμενο μένος των αυστηρών ηθο-θρησκευτικών νόμων, αλλά και να προστατεύσουν την τιμή της οικογένειας από ένα γεγονός-ανατροπή, βαρύτερο και απροσπέλαστο από θεόρατη, άβατη οροσειρά.

Εξαιρετική η σκηνοθετική ακολουθία και για πρώτη «μεγάλη» ταινία της Μπεν’ Μπαρέκ… μπράβο της!             

Η εικοσάχρονη Σοφία ζει με τους γονείς της στην «πολιτισμένη» κοινωνία της Καζαμπλάνκα. Ανακαλύπτει μαζί με την ξαδέρφη της και φοιτήτρια της ιατρικής, ότι βρίσκεται σε άρνηση εγκυμοσύνης και γεννάει εκτός γάμου. Στο Μαρόκο η εγκυμοσύνη εκτός γάμου είναι παράνομη και τιμωρείται με φυλάκιση.

Το νοσοκομείο της δίνει ακριβώς 24 ώρες για να δηλώσει την ταυτότητα του πατέρα πριν την καταγγείλουν στις αρχές. Η Σοφία δηλώνει τον νεαρό και φτωχό Ομάρ, ο οποίος πέφτει από τα σύννεφα όταν πληροφορείται το νέο. Οι δυο οικογένειες έρχονται σε συνάντηση για να πείσουν το νέο να αναλάβει τις ευθύνες του και να προχωρήσουν γρήγορα στον γάμο, πριν εκπνεύσει η προθεσμία.

Ο συναισθηματικά εύθραυστος Ομάρ που αισθάνεται σαν αρνί για σφαγή, δεν μπορεί να αντιδράσει στην καταιγίδα που έπεσε στο κεφάλι του, καθότι σε τέτοια σημαντικά θέματα τον λόγο έχει η μάνα του, που καταλαβαίνει γρήγορα τι συμβαίνει και πώς μπορεί να κερδίσει από την κατάσταση. Βλέπει τον γάμο σαν έναν τρόπο να ξεφύγει από τη φτώχεια ο γιός της και να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειας του, χάρις στη δουλειά που θα του προσφέρει η ευκατάστατη οικογένεια της Σοφίας.