fbpx

«Σκότωσα το Αφεντικό Μου»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Rebelles)

 

  • Είδος: Κωμωδία, δράση
  • Παραγωγή: Γαλλία (2018)
  • Σκηνοθεσία : Αλάν Μοντουί
  • Με τους: Σεσίλ Ντε Φρανς, Γιολάντε Μορό, Όντρεϊ Λαμί
  • Διάρκεια: 87’
  • Διανομή: Seven Films

Χωρίς δουλειά ή προσόντα γενικότερα, η Σάντρα (Σεσίλ Ντε Φρανς), μια πρώην νικήτρια καλλιστείων, μετακομίζει ξανά με τη μητέρα της, μετά από 15 χρόνια. Βρίσκει δουλειά σε ένα τοπικό εργοστάσιο κονσερβοποίησης ψαριών, αλλά δεν τα πάει καλά με το άξεστο αφεντικό της, ο οποίος στην προσπάθεια του να την βιάσει στα εργατικά αποδυτήρια, κατά λάθος η Σάντρα τον ευνουχίζει. Στην παραζάλη του γεγονότος ότι έμεινε χωρίς μόριο, ο άνδρας πέφτει από τις σκάλες και σκοτώνεται.

Δύο κωλοπετσωμένες, γυναίκες συνάδελφοί της Σάντρα, που κι αυτές υποφέρουν από μυριάδες προβλήματα, είναι μάρτυρες του συμβάντος. Στα αποδυτήρια ανακαλύπτουν το σακ βουαγιάζ του αφεντικού γεμάτο ευρώ και αποφασίζουν να τα μοιραστούν, κρατώντας φυσικά τον θάνατο του  επτασφράγιστο μυστικό. Οι γυναίκες στήνουν τα όνειρα τους για το πως θα χρησιμοποιήσουν τα ουρανοκατέβατα ευρώ, τα οποία είναι πολλά, περιμένοντας την στιγμή να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους.

Τα χρήματα όμως ανήκουν στην τοπική μαφία, που εκτός των άλλων διακινεί ναρκωτικά και οι Αρχές, μαζί με τους μαφιόζους κυκλώνουν τις γυναίκες που προσπαθούν να γλυτώσουν.

Γαλλικό σινεμά, ξανά, με σεναριακό ιστό πλεγμένο ξανά γύρω από τα προβλήματα της σύγχρονης εργατικής τάξης, την φτώχεια, την ανεργία και την οικονομική ανέχεια. Αυτή την φορά όμως το όποιο μαύρο δράμα του θέματος μετασχηματίζεται σε μαύρη κωμωδία, ραντισμένο εξόφθαλμα και αρκετά αδέξια από το ταραντινιακό συστατικό: «τα σπάμε όλα και δεν καταλαβαίνουμε τίποτα».

Ο Γάλλος σκηνοθέτης Αλάν Μοντουί στην δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του ( συν-σκηνοθέτης της κωμωδίας «Vilaine») και ως συν-σεναριογράφος, στην προσπάθεια του να ξεφύγει από την μετριότητα μιας τηλεταινίας και να φτιάξει κάτι διαφορετικό γλιστράει άτσαλα στο υγρό σοκάκι του χιλιοειπωμένου θέματος και πέφτει με κωμικό τρόπο στην μαρμίτα του βαρετού.

Η  όμορφη Βελγίδα ηθοποιός Σεσίλ Ντε Φρανς («Για Καλό και Για Κακό», «Η Ζωή Μετά») πραγματικά γεμίζει την οθόνη, αλλά όταν το σενάριο και εν γένει όλο το ταινιακό οικοδόμημα σκορπίζεται σαν στάχτη κάτω από την φωτιά της απομίμησης, της χαζομάρας και της προχειρότητας, τα πάντα βυθίζονται στην ανελέητη κρίση της λήθης. Τελειώνει η ταινία και τα ξεχνάς όλα.

Ακόμα ένα φιλμικό ξεφόρτωμα από την υπερφίαλη Φραγκία για το φετινό, ελληνικό θέρος.