fbpx

banner αεροδρομίου

 

«Ραντεβού στο Belle Époque»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(La Belle Époque)     

 

 

  • Είδος: Ερωτική κομεντί
  • Παραγωγή: Γαλλία (2019)
  • Σκηνοθεσία : Νικολά Μπεντό
  • Με τους: Ντανιέλ Οτέιγ, Γκιγιόμ Κανέ, Ντόρια Τίλιερ, Φανί Αρντάν, Πιερ Αρντιτί
  • Διάρκεια: 115’
  • Διανομή: Rosebud 21 – Seven Films

Ο αστός, εξηντάχρονος Βικτόρ (Ντανιέλ Οτέιγ – καλός) με όλα τα προβλήματα που υπάρχουν στην ζωή του, διάγει την καθημερινότητα ήσυχο-ταραγμένα, όπως λένε, καθώς θεωρεί ότι το σήμερα όπως έχει διαμορφωθεί δεν τον αγγίζει καθόλου. Τα δεδομένα ανατρέπονται όταν ο νεαρός Αντουάν (Γκιγιόμ Κανέ – καλός) προσφέρει μια μοναδική, πρωτοποριακή μορφή ψυχαγωγίας στον Βικτόρ. Χάρη σε έναν μοναδικό συνδυασμό θεατρικών τεχνασμάτων και ιστορικής αναπαράστασης, η εταιρεία τού Αντουάν χαρίζει την ευκαιρία στους πελάτες της να επιστρέψουν σε όποια χρονική περίοδο επιλέξουν.

Ο Βίκτορ αποφασίζει να χρησιμοποιήσει την πρόταση του Αντουάν και να ταξιδέψει στη Λιόν του 1974 για να ξαναζήσει την πιο αξέχαστη εβδομάδα της ζωής του, τότε, όταν συνάντησε τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Στο πλατό το ντεκόρ στήνεται, οι πρωταγωνιστές είναι έτοιμοι και ο Βικτόρ αναβιώνει εκείνη την βραδιά, όπως ακριβώς ήταν στο καφέ που άλλαξε την ζωή του.

Γουστόζικη, ερωτική ταινία, που αποδεσμεύει χαριτωμένα το πνεύμα του έρωτα μην τυχόν καταφέρει να λύσει τα δεσμά της ανθρώπινης ρουτίνας, προσδίδοντας παράλληλα όμορφο συναίσθημα, ως κινητήρια δύναμη, στην αυτοκτονική απραξία μιας ζωής χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. «Amour, amour», όπως λένε και οι σύμμαχοι μας οι Φράγκοι, ειδικά όταν ο μέγας και αξέχαστος έρωτας στην πορεία του ανθρώπου, παρουσιάζεται απρόσκλητος στα πιο απίθανα σημεία με σκοπό να μετασχηματίσει την εσωτερική του γεωγραφία.

 Ο Γάλλος σκηνοθέτης Νικολά Μπεντό, σε συνέχεια του κινηματογραφικού του ντεμπούτο με την «Ο Κύριος και η Κυρία Αντελμάν», στήνει ξανά το παιχνίδι του παρόντος και του παρελθόντος με την γυναικεία παρουσία, one more time, ως κυρίαρχο στοιχείο στο δικό του σενάριο, αυτή την φορά όμως όχι αφηγηματικά όπως ήταν στην πρώτη ταινία, αλλά επί της ουσίας, καθώς η έμπνευσή του ρολάρει ευχάριστα και αρκετά φιλόδοξα στα plots του γουντιαλενικού «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» και της πάλαι ποτέ επιτυχημένης, τηλεοπτικής σειράς των ‘70’s: «Το Νησί της Φαντασίας» με τον αξέχαστο Ρικάρντο Μονταμπλάν.

Λιγότερο φλύαρος ο Μπεντό, πιο συγκεντρωμένος και με νοσταλγικές πινελιές χρωματίζει άλλες εποχές, έχοντας, βέβαια, τον γλυκύτατο Ντανιέλ Οτέιγ σε πρώτο πλάνο, την παρουσία της Φανί Αρτάν, αλλά και την θυελλώδη Ντοριά Τιλιέρ. Το αισιόδοξο είναι, ότι ισορροπεί ικανοποιητικά την ερωτική ιστορία του με ευαισθησία και προσεγμένο χιούμορ. Παρότι η θέση μου για το σύγχρονο, γαλλικό σινεμά δεν είναι αβανταδόρικη, η ταινία έφτιαξε την διάθεση μου και μέρες που είναι χρειαζόμαστε οπωσδήποτε την καλή διάθεση. Ας είναι λοιπόν ο έρωτας ο βατήρας για την πρώτη, την επόμενη και για την κάθε βουτιά στα πολύχρωμα νερά της καλής ψυχαγωγίας και της χαράς.

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη