fbpx

banner αεροδρομίου

 

Πρόταση για διάβασμα: «Το Τατόι στα Όρια», της Βιβής Μήλιου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 

 

  • Είδος: Εικαστική Έρευνα
  • Σελίδες: 202
  • Τιμή: € 21
  • Εκδόσεις: Περίπλους

Το «Τατόι στα όρια» είναι μία διαχρονική και δια-εποχιακή εικαστική ματιά στο χώρο των πρώην ανακτόρων. Ένα χώρο ξεχασμένο και παρεξηγημένο, επειδή κατασκευάστηκε και αποτέλεσε κατοικία των βασιλέων της Ελλάδος, αφημένο στην καταστροφική φθορά του χρόνου. Από το φθινόπωρο του 2016 έως και το καλοκαίρι του 2017, τα 16.000 περίπου στρέμματα που καλύπτει σήμερα το Κτήμα Τατόι, αποτέλεσαν αντικείμενο καθημερινής αυτοψίας, φωτογράφισης και βιντεοσκόπησης της Βιβής Μήλιου. Τα επιμέρους στάδια της έρευνας και της περιήγησης στο Κτήμα έχουν αποτυπωθεί στο παρόν βιβλίο.

Τα τριάντα πέντε κτίρια και οι ελεύθεροι χώροι του αποτυπώνονται φωτογραφικά και τοπογραφικά και τεκμηριώνονται σε χάρτη. Σημειώνεται η θέση τους και παρατίθενται στοιχεία για την προγενέστερη χρήση τους, τη χρονολογία κατασκευής, το όνομα του αρχιτέκτονα. Επίσης, υπάρχει μία αναλυτική πρόταση αποκατάστασης της χρήσης και της λειτουργίας των κτιρίων, καθώς και των ελεύθερων χώρων του Κτήματος, δηλαδή τα περιβόλια, τους χώρους αναψυχής, τις καλλιέργειες και τους κήπους.

Τέλος, παρατίθεται χάρτης, όπου σημειώνεται μία προτεινόμενη διαδρομή, την οποία ο επισκέπτης μπορεί να ακολουθήσει και σε διάστημα περίπου τριών ωρών να επισκεφθεί το 80% των κτιρίων και μεγάλο μέρος των ελεύθερων χώρων. Το βιβλίο αυτό στοχεύει μέσα από 350 φωτογραφίες και 18 χάρτες να αποτελέσει μία γνωριμία με το Κτήμα Τατόι και φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως έναυσμα επίσκεψης για τον αναγνώστη και ως οδηγός ξενάγησης για τον επισκέπτη.

Αναφέρει η συγγραφέας: «Στη διάρκεια της μελέτης μου στο Τατόι, το εργαστήριο γλυπτικής στο οποίο ανήκω –με υπεύθυνη καθηγήτρια την κ. Λίτη Αφροδίτη- επισκέφτηκε και συνεργάστηκε με εργαστήριο του Βιολογικού Πανεπιστημίου Αθηνών και την υπεύθυνη καθηγήτριά του κ. Ριζοπούλου, προκειμένου να εκπονήσει εργασία της Documenta 14. Έτσι είχα την ευκαιρία να πειραματιστώ με τους σπόρους των φυτολογίων που είχα βρει. Με την καθοδήγηση των διδασκόντων ακολούθησα όλες τις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να δω αν θα αναπαραχθούν οι σπόροι. Οι προσπάθειές μου δεν ευοδώθηκαν εξαιτίας των κάκιστων συνθηκών φύλαξης των σπόρων και της παλαιότητάς τους, όπως μου ανέφερε η κ. Ριζοπούλου».

Απόσπασμα από το βιβλίο:

«20 Φεβρουαρίου: O κήπος μπροστά από το Ανάκτορο είχε ήδη διαμορφωθεί πριν την ανέγερση του ιδίου του Ανακτόρου. Αναπτύσσεται σε επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται το γλυπτό του «Κοζάκου Κυνηγού». Στο δεύτερο επίπεδο φτάνει κανείς μέσω διπλής συμμετρικής καμπυλωτής μαρμάρινης κλίμακας, η οποία στην απόληξή της διακοσμείται από δύο περίτεχνες και μεγάλες ανθοδόχους, αναγεννησιακού ρυθμού, φιλοτεχνημένες σε πεντελικό μάρμαρο.

Στο σημείο όπου απολήγει η κλίμακα, βρίσκεται και η «σπηλιά», μία εσοχή που εμπεριέχει μία οβάλ μαρμάρινη γούρνα, ίδιας τεχνοτροπίας και ίδιου τεχνίτη με αυτήν της Πλατείας Συντάγματος στην Αθήνα «1872». Επιπλέον από μία κρήνη σε σχήμα κεφαλής λιονταριού έτρεχε νερό. Στα μεταγενέστερα χρόνια κατασκευάστηκε εκεί μία πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων, που όμως δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ λόγω κατασκευαστικών ελαττωμάτων.

Το χαμηλότερο επίπεδο, το οποίο είναι πρανές σε όλο του το μήκος, απέκτησε την τελική του μορφή γύρω στο 1890 και έκτοτε δεν έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές. Ήταν ιδιωτικός χώρος αποκλειστικής χρήσης της εκάστοτε βασιλικής οικογένειας και των καλεσμένων τους. Περιλαμβάνει δάση, αγρούς, ένα γήπεδο τένις με κατεστραμμένη περίφραξη, ένα μικρό θερμοκήπιο που τροφοδοτούσε τα άνθη του κήπου και ένα σπειροειδή λαβύρινθο. Ένα χαμηλό πέτρινο τοιχίο με μεταλλικό κιγκλίδωμα οριοθετεί τον κήπο από την οδό που οδηγεί στο Ανάκτορο και διακόπτεται από τη μεταλλική περίτεχνα φτιαγμένη δίφυλλη πόρτα.»

Η Βιβή Μήλιου γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα. Το πρώτο της πτυχίο ως Αρχιτέκτονας Μηχανικός το απέκτησε στο Λονδίνο. Στις μεταπτυχιακές της σπουδές εντρύφησε στις περιβαλλοντικές και ενεργειακές μελέτες. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας,. Καθοριστικής σημασίας ήταν η συνεργασία της σε μελέτες αποκατάστασης, επίβλεψης, διάθεσης παλαιών βιομηχανικών χώρων και μονοκατοικιών.

Από το 2012 φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, που πάντοτε αποτελούσε όνειρο ζωής. Κατά τη διάρκεια των άνω σπουδών μελέτησε τους γνώριμους και αγαπημένους ανενεργούς βιομηχανικούς χώρους, προκειμένου να διαφυλάξει τη μνήμη αυτών, όπως κλωστήρια, οινοποιεία καθώς και εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία, πονήματα τα οποία εξέθεσε ως εγκαταστάσεις, σε ομαδικές εκθέσεις. Αποφοίτησε τον Ιούνιο του 2017 από το Γ’ Εργαστήριο Γλυπτικής, με υπεύθυνη την καθηγήτρια γλυπτικής κα Αφροδίτη Λίτη.