fbpx

banner αεροδρομίου

«Ποτέ Δεν Είναι Αργά Κύριε Καθηγητά»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Richard Says Goodbye)

 

 

  • Είδος: Κοινωνικό
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2018)
  • Σκηνοθεσία: Γουέιν Ρόμπερτς
  • Με τους: Τζόνι Ντεπ, Ρόζμαρι ΝτεΓουίτ, Ντάνι Χιούστο
  • Διάρκεια: 90’
  • Διανομή: Odeon

Ο καθηγητής πανεπιστημίου Ρίτσαρντ (Τζόνι Ντεπ – καλός),  διαγνώστηκε με μη αναστρέψιμο καρκίνο των πνευμόνων. Ο γιατρός τού δίνει ενάμιση χρόνο ζωής αν κάνει θεραπεία, όμως εκείνος αποφασίζει να μην κάνει, μειώνοντας τον χρόνο στους έξι μήνες. Μετά το σοκ εγκαταλείπει τα προσχήματα, τις κοινωνικές συμβάσεις για να ζήσει όσο του απομένει έντονα και ελεύθερα.

Πέφτει με τα μούτρα σε κάθε πιθανή «αμαρτία»: Πίνει, καπνίζει μαριχουάνα, κάνει σεξ με αγόρια και κορίτσια, ξεστομίζοντας αδιανόητες προσβολές, εισπράττοντας έτσι περισσότερη χαρά από ποτέ. Με τον νέο τρόπο ζωής και καθώς ο χρόνος του εξαντλείται, ο Ρίτσαρντ θα καταλάβει πολλά πράγματα για τη ζωή, ενώ θα έρθει κοντά με τους ανθρώπους που αγαπά, για ένα τελευταίο αντίο.

Η ρεαλιστική πληροφορία, η προερχόμενη από επίσημα ιατρικά χείλη, που κόβει τα ανθρώπινα ήπατα και έχει να κάνει με την ημερομηνία λήξης της βιολογικής μας ύπαρξης, πάντα θα είναι ένα περιζήτητο «γλύκισμα» για συγγραφείς και σκηνοθέτες. Ένα «γλύκισμα», βέβαια, καλυμμένο σε συνηθισμένο, απλό περιτύλιγμα, που το περιεχόμενο του, το «γλυκό» δηλαδή, διαφοροποιείται από τον τρόπο που θα το παρασκευάσει ο κάθε «patiser» για να προκύψει δελεαστικό.

Το μυστικό κρύβεται στην ουσία του εδέσματος και στα συστατικά που θα χρησιμοποιηθούν στην συνταγή, ώστε να αιχμαλωτίσουν αισθαντικά, γλυκά και με γνώση τον αναγνώστη ή τον θεατή στο νόημα του μεγαλείου της ανθρωπινής ζωής απέναντι στο επικείμενο τέλος και όχι στον ανθρωπάκο που όταν έλαβε την πληροφορία ότι θα εγκαταλείψει τα γήινα να επιδίδεται σε χοντράδες και βλακείες ως προς την στρεβλή έννοια της κοινωνικής απενοχοποίησης, επειδή τελειώνει η ζωή του. Αυτό ορίζει τον ημιμαθή και καταπιεσμένο άνθρωπο, που οδηγεί το στραπατσαρισμένο όχημα του θυμού, αντί του ανάλαφρου της ελευθερίας.

«Ελεύθερος» άνθρωπος δεν γίνεσαι όταν πληροφορηθείς ότι, οσονούπω φτάνει το τέλος σου, αλλά είσαι ελεύθερος και απολαμβάνεις με γνώση και φρόνηση τον ερχομό τού τέλους σου. Ο μοναδικός σκηνοθέτης που διαχειρίστηκε σωστά τούτο το δύσκολο και πολύπλοκο κινηματογραφικό «γλύκισμα», από διαφορετική γωνία θέασης είναι ο Πίτερ Γουίαρ στην ταινία «Σχέση Ζωής» (Fearless – 1993) με τον Τζεφ Μπρίτζες, σε σενάριο του συγγραφέα και σεναριογράφου, Ραφαέλ Ιγκλέσιας. Στην τρίτη ηλικία, που προκύπτει ξανά ο μετασχηματισμός της ανθρωπινής συμπεριφοράς στην πληροφορία του θανάτου, η ταινία του Ρομπ Ράινερ «Επιθυμίες… στο Παρά Πέντε!» (The Bucket List – 2007) με τον Τζακ Νίκολσον και τον Μόργκαν Φρίμαν, η ιστορία θα κινηθεί γλυκερά, χιουμοριστικά ανθρώπινα και ώριμα στην σφαίρα των ανθρώπινων επιθυμιών που δεν εκπληρώθηκαν.

Η ταινία του Γουέιν Ρόμπερτς «Ποτέ Δεν Είναι Αργά Κύριε Καθηγητά» είναι μια ανοησία για καταπιεσμένους, ανελεύθερους, ενήλικες μεσοαστούς που μαθαίνουν το νέο τού τέλους τους και αποφασίσουν να βγάλουν χολή και να δοκιμάσουν ανούσιες γεύσεις ζωής. Το δυσάρεστο είναι, ότι ο Τζόνι Ντεπ, βγάζει τον ρόλο καλά, υποδυόμενος τον καθηγητή αγγλικής λογοτεχνίας, που, διάολε, το διάβασμα, τουλάχιστον, ανοίγει ορίζοντες. Αντιθέτως, μεταμορφώνεται σε έναν ξινό, σημαιοφόρο της απάθειας και της βλακείας, ένα κακέκτυπο του μηδενιστή ήρωα Μερσό από τον «Ξένο» του Αλμπέρ Καμί.  Ρηχοί και  ανούσιοι προβληματισμοί σε ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα.

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Γουέιν Ρόμπερτς στην δεύτερη ταινία του, για το πασάλειμμα του άκρως σημαντικού θέματος, αυτού της αναγγελίας του πρόωρου θανάτου που φέρνει τα επάνω κάτω, προσθέτει, εκτός των άλλων, ως βέρος θιασώτης της αμερικανιάς, άφθονη, παχυντική σαντιγί, οικογενειακών, συναισθηματικών εκκρεμοτήτων, ένεκα πατρικής και συζυγικής παρελθούσης αδιαφορίας, που πρέπει να κλείσουν άμεσα προ της αναχώρησης του ήρωα. Παχυντικό, κινηματογραφικό έδεσμα άπειρων θερμίδων, που δεν μεταβολίζεται με τίποτα.        

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη