fbpx

«Ποιος Σκότωσε τη Λαίδη Γουίνσλεϊ;»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Who Killed Lady Winsley?)

 

 

  • Είδος: Αστυνομική περιπέτεια, κοινωνική
  • Παραγωγή: Γαλλία, Τουρκία, Βέλγιο (2018)
  • Σκηνοθεσία : Χινέρ Σαλίμ
  • Με τους: Μεχμέτ Κουρτουλούς, Εργκούν Κουγιουτσού, Εζγκί Μολά, Τουργκάι Αϊντίν, Αρίν Κουσακσιζόγλου, Μεσούτ Ακούστα
  • Διάρκεια: 100’
  • Διανομή: Rosebud 21 – Seven Films

Η Λαίδη Γουίνσλεϊ, μία Αμερικανίδα συγγραφέας, δολοφονείται σε ένα από τα Πριγκηπόνησα. Ο διάσημος επιθεωρητής Φεργκάν, απόμακρος αλλά και μεθοδικός στην δουλειά του, καταφθάνει από την Κωνσταντινούπολη για να αναλάβει την έρευνα.

Γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπος με καλά κρυμμένα μυστικά σε αυτό το πανέμορφο νησί, όπου τα ταμπού αφθονούν, οι οικογενειακοί δεσμοί παραμένουν δυνατοί και οι παραδόσεις είναι ισχυρότερες απ’ οτιδήποτε άλλο.

Μετά το «γουέστερν» «My Sweet Pepper Land», o Χινέρ Σαλίμ θέλησε να κάνει το εντελώς αντίθετο, όταν ήρθε η ώρα να επιλέξει το νέο του πρότζεκτ. Αν και ο σκηνοθέτης αγαπάει τις νουάρ αμερικανικές ταινίες από τις δεκαετίες του ’40 και του ’50, δεν ήθελε να περιοριστεί στους κώδικες του είδους για την νέα του ταινία. Όπως λέει και ο ίδιος, «το σημείο εκκίνησης ήταν μια σταγόνα αίμα, αυτή που βρίσκεται στο μάτι της Λαίδης Γουίνσλεϊ και η οποία υποθέτουμε ότι ανήκει στον δολοφόνο της. Η Βερονίκ Βούτριχ, που έγραψε μαζί μου το σενάριο, αγαπάει τις ιστορίες της Άγκαθα Κρίστι και χάρη σε εκείνη πραγματοποιήθηκε, ενδεχομένως υποσυνείδητα, μία ολίσθηση προς μία “ρετρό” ατμόσφαιρα που αγάπησα αμέσως. Οι ταινίες μυστηρίου είναι ένα είδος, το οποίο έχει οικειοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό η τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, οπότε χρειάστηκε να χαράξουμε την δική μας διαδρομή, με βάση την φαντασία μας, για να βρούμε τον σωστό τόνο για την ιστορία.»

Ο Χινέρ Σαλίμ επεδίωξε να πλησιάσει μετωπικά το ερώτημα της μοιχείας σε μια συντηρητική κοινωνία. Στην κοινωνία αυτή, η άπιστη γυναίκα συστηματικά θεωρείται ένοχη, την στιγμή που δεν συμβαίνει το ίδιο με τον άνδρα, όπως λέει ο σκηνοθέτης.

«Η απιστία μπορεί ακόμη και να ενισχύσει την αρρενωπότητά του άνδρα, ενώ η γυναίκα καταδικάζεται από όλους. Αυτή είναι μία από τις συνέπειες ενός πατριαρχικού συστήματος, που το συζητάμε λίγο ή και καθόλου. Παρόλ’ αυτά, δεν ήθελα να αναλωθώ στην κοινωνιολογική ανάλυση.  Έτσι λοιπόν, η οπτική γωνία της ταινίας μυστηρίου και της κωμωδίας ταίριαζαν απόλυτα με την αρχική μου πρόθεση. Υπάρχει κάτι το παράλογο σ’ αυτήν την απιστία που γενικεύεται για όλες τις γυναίκες του νησιού, αλλά η αντίδραση των συζύγων τους σηματοδοτεί την διάθεση ολόκληρης της κοινωνίας.»