fbpx

«Ο Χορός της Ζωής Μου»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Yuli)

 

 

  • Είδος: Βιογραφία
  • Παραγωγή: Ισπανία, Κούβα, Αγγλία, Γερμανία (2018)
  • Σκηνοθεσία: Ισιάρ Μπολέιν
  • Με τους: Κάρλος Ακόστα, Σαντιάγο Αλφόνσο
  • Διάρκεια: 115’
  • Διανομή: Seven Films

«Yuli» είναι το παρατσούκλι που δόθηκε στον σπουδαίο χορευτή Κάρλος Ακόστα από τον πατέρα του, Πέντρο και αφορά το όνομα του θεού του πολέμου Ογκούν των ιθαγενών της Κούβας. Η μόνη μόρφωση που έλαβε ο μικρός Yuli (ο πιτσιρικάς Έντισον Μανουέλ Ολβέρα απολαυστικός) ήταν στους δρόμους μιας υποβαθμισμένης γειτονιάς στην Αβάνα. Αλλά ο Πέντρο ήξερε ότι ο γιος του έχει φυσικό ταλέντο στο χορό και τον ανάγκασε να πάει στην Εθνική Σχολή Χορού της Κούβας.

Παρά τις αρχικές αντιδράσεις και την άρνηση να παρακολουθεί τα μαθήματα στην σχολή, ο Κάρλος Ακόστα  μαγεύτηκε από τον κόσμο του χορού και δημιούργησε τον δικό του μύθο ως ένας από τους καλύτερους χορευτές της γενιάς του κι ως ο πρώτος μαύρος καλλιτέχνης που ενσάρκωσε τον Ρομέο στο Βασιλικό Μπαλέτο του Λονδίνου, στο οποίο συνέχισε την καριέρα του για 17 χρόνια.

Το σενάριο της ταινίας είναι εμπνευσμένο από την αυτοβιογραφία του Κάρλος Ακόστα, «No way home: Α Cuban dancer’s story» δημοσιευμένη το 2007 από τη Harper Collins UK, τη Scribner US και τη Schott στη Γερμανία. Την ίδια χρονιά, μάλιστα, εμφανίστηκε στην ταινία που σκηνοθέτησε η Νάταλι Πόρτμαν για το «New York, I Love You».

Η Ισπανίδα σκηνοθέτις Ιθίαρ Μπολάιν («Η Ελιά», «Ακόμα κι η Βροχή»), έχοντας μαζί της τον σεναριογράφο του Κεν Λόουτς, Πολ Λάβερτι («Ο Άνεμος Χορεύει το Κριθάρι», «Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ»), αλλά και τον ίδιο τον Κάρλος Ακόστα να παίζει τον εαυτό του, συνθέτει ένα υπέροχο βιογραφικό πίνακα, παρουσιάζοντας σε φίνο και καλά φορμαρισμένο, σκηνοθετικό πλαίσιο, άλλοτε ξέγνοιαστα, άλλοτε δραματουργικά, κι άλλοτε αποθεωτικά την ζωή του χορευτή από τα πρώτα του βήματα, έως την παγκόσμια καταξίωση του.

Με ντοκιμαντερίστικη οπτική, δίχως όμως να είναι doc-fiction αλλά καθαρή μυθοπλασία στηριγμένη σε αληθινά γεγονότα, η ταινία συναρπάζει, δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη εικόνα τόσο στον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του Ακόστα, όσο στο περιβάλλον και την κουλτούρα που μεγάλωσε και ενηλικιώθηκε.

Τα βιογραφικά στοιχεία του χορευτή  ξεδιπλώνονται έξυπνα και με στυλ στα κινηματογραφικά καρέ να θυμίζουν την «Κάρμεν» του Κάρλος Σάουρα, καθώς οι έντονες βιωματικές στιγμές του ήρωα τονίζονται από εξαιρετικές χορευτικές performances από τον ίδιο και τους χορευτές της σχολής χορού, «Acosta Danza», που έχει ιδρύσει στην Αβάνα, κι έχει δημιουργήσει το «Carlos Acosta international Dance foundation».