fbpx

Ο Χάρης Σώζος σε μια εκ βαθέων συνέντευξη στη Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

«Την δεκαετία του ΄50 και του ΄60 η οικονομική κρίση σε μια χώρα που έβγαινε από έναν παγκόσμιο πόλεμο και ένα εμφύλιο ήταν χειρότερη. Αλλά η σημαία των αξιών των περισσότερων ανθρώπων, κυμάτιζε ψηλά…»

Ο Χάρης Σώζος μπολιάστηκε με το κλειδί του σκηνοθετικού κώδικα του Καρόλου Κουν, που αντιμετώπιζε τα έργα «ως προσωπικά κάτοπτρα». Αυτό κάνει και στον «Ιατροδικαστή» του Κώστα Λεϊμονή , που δρέπει δάφνες στη σκηνή του θεάτρου «Αλκμήνη και χειροκροτείται θερμά από την κατάμεστη πλατεία.

Πρόσωπο οικείο αλλά και μακρινό, γνώριμο αλλά και απρόσιτο με ένα βλέμμα γεμάτο ερωτηματικά, που προσπαθεί να βρει απαντήσεις στην παράνοια που μας έχει κυκλώσει.

Γι΄ αυτό γίνεται μελτέμι επιεικώς, μπουρίνι πιο σωστά, όταν η κουβέντα φθάνει σε αυτούς που ασχολούνται με τα κοινά.

Ο Χάρης Σώζος μιλά σπάνια. Θα έλεγα ότι δεν έχει και τις καλύτερες σχέσεις με τους δημοσιογράφους, αφού επέλεξε να διεκδικεί την αυτονομία του. Όσο για το δρόμο του, τον βρήκε χωρίς να στηρίζεται στο παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων και ευδοκίμησε. Τον ευχαριστώ πολύ που βρήκε το χρόνο γι΄ αυτή τη κουβέντα και τις αλήθειες που εκστόμισε αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη των λόγων του.

Αυτή τη σαιζόν κ. Σώζο ερμηνεύετε τον ομώνυμο ρόλο στο έργο «Ο Ιατροδικαστής» του Κώστα Λεϊμονή.  Έναν Άνθρωπο που κοντράρεται με το σύστημα, αφού δεν εξυπηρετεί τα προσωπικά συμφέροντα των εκπροσώπων του.  Είναι μεγάλο το τίμημα που πληρώνει κανείς, όταν τάσσεται υπέρ της αλήθειας;

Δυστυχώς, δεν είναι μεγάλο, είναι τεράστιο το τίμημα που πληρώνει κανείς, γιατί στις μέρες μας «η Αλήθεια δεν είναι αποδεκτή από κανέναν, παρά μόνον αν εξυπηρετεί  συμφέροντα». Ο Ιατροδικαστής είναι ένα πρόσωπο που συνθλίβεται προσπαθώντας να υπερασπιστεί την αλήθεια.Του ζητούν να εκδώσει αντικρουόμενα πορίσματα, που να «Ικανοποιούν» τους δικούς τους ιδιοτελείς σκοπούς. Ένα πρόσωπο που ανθίσταται σε κάθε είδους πιέσεις και στο τέλος συνθλίβεται μεν επαγγελματικά, αλλά καταφέρνει να ξεφύγει από τις μυλόπετρες των εξουσιών, πριν συντριβεί ψυχικά και ηθικά.

 «Αν θέλετε να ζήσετε αξιοπρεπώς, πρέπει να ξεχάσετε την αξιοπρέπεια…». Αυτή τη φράση λέει ο ιατροδικαστής, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με υψηλόβαθμους φορείς της διαφθοράς , αλλά δεν το βάζει κάτω. Τελικά πόσο σωστό είναι αυτό που λέγεται, ότι οι άνθρωποι μπορούν να σε προδώσουν, αλλά οι αξίες σου ποτέ;

Όλοι μας φαντάζομαι κάποια στιγμή της ζωής μας έχουμε αισθανθεί ότι έχουμε προδοθεί από κάποιους ανθρώπους. Όλοι μας έχουμε δεχθεί σε κάποια φάση της ζωής μας πιέσεις, ώστε να απενεργοποιήσουμε τις ηθικές μας αξίες και να ενδώσουμε σε πράξεις που δεν συμφωνούμε.

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος που πορεύεται στην ζωή του με βάση τις  αξίες που κουβαλάει μέσα του, αποκλείεται να προδώσει. Δυστυχώς σε ακραίες καταστάσεις, όταν φτάνει ο άνθρωπος στα όρια του, είναι πολύ φυσικό προσπαθώντας να «επιβιώσει» και να «ζήσει αξιοπρεπώς» να αναγκάζεται να ξεχάσει την αξιοπρέπειά του και να κάνει πράγματα, που κάτω από άλλες συνθήκες δεν θα τα έκανε. Είναι πράγματι λυπηρό να σε αναγκάζουν να χάσεις την αξιοπρέπειά σου για να μπορέσεις να επιβιώσεις. Παρ όλα αυτά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αντιστέκονται. Υπάρχουν άνθρωποι με αξίες που δεν θα προδώσουν ποτέ, αλλά το τίμημα θα είναι μεγάλο.

«Μια κλεψύδρα οι αρχές μας», θα μας δηλώσει ο εξαίρετος ηθοποιός Χάρης Σώζος, με τον οποίο έχω την τιμή να συνεργάζομαι και ο οποίος σέβεται κάθε στίξη, κάθε παύση του έργου κεντώντας αριστοτεχνικά τον ψυχικό διάκοσμο του ιατροδικαστή» σχολιάζει ο πολλά υποσχόμενος συγγραφέας Κώστας Λεϊμονής. Η κλεψύδρα είναι εργαλείο μέτρησης χρόνου. Χρησιμοποιείτε τον όρο αυτό με την έννοια, ότι τι η τέχνη νικά το χρόνο και δημιουργεί κόσμους από το τίποτα;

Αυτό είναι σίγουρο. Η διαχρονικότητα της τέχνης ανά τους αιώνες είναι αυταπόδεικτη. Από την αρχαιότητα έως και σήμερα τα στέρεα Έργα Τέχνης υπάρχουν και θα εξακολουθούν να υπάρχουν για να διδάσκουν εμάς τους νεότερους για την αναγκαιότητά τους.Οι καλλιτέχνες είναι από την μοίρα τους πλασμένοι –Ζωγράφοι ,γλύπτες μουσικοί συγγραφείς ηθοποιοί- να δημιουργούν έργα που αυτόνομα πια ακολουθούν την πορεία τους στον χρόνο.

Όσον αφορά τους ηθοποιούς είναι μαγικό το γεγονός, ότι αφαιρώντας το μελάνι από μια σελίδα κειμένου και αντικαθιστώντας το με αίμα βλέπουμε ανθρώπινους χαρακτήρες που ζουν και πορεύονται αυτόνομα πάνω στο θεατρικό σανίδι, που ζουν αναπνέουν και πάσχουν για δύο ώρες και περιμένοντας την επόμενη ημέρα για να ξανά υπάρξουν και να μεταφέρουν αυτές οι αυθύπαρκτες οντότητες τα μηνύματά τους στους θεατές.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα σήμερα εκλαμβάνεται και ως κρίση αξιών κι εκεί θεωρώ έγκειται η σπουδαιότητα του έργου Κώστα Λεϊμονή. Διαφθορά, διαπλοκή, αναξιοκρατία  κυριαρχούν. Είναι δύσκολο να αλλάξουμε νοοτροπία ως λαός;

Την δεκαετία του ΄50 και του ΄60 η οικονομική κρίση σε μια χώρα που έβγαινε από έναν παγκόσμιο πόλεμο και ένα εμφύλιο ήταν χειρότερη. Αλλά η σημαία των αξιών των περισσότερων ανθρώπων, κυμάτιζε ψηλά. Η πλασματική ευμάρεια του ΄80 και του ΄90, ο εύκολος πλουτισμός και το εύκολο χρήμα, ευνόησε την  λαμογιά, την διαφθορά, την διαπλοκή, και την  αναξιοκρατία, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.

Έχω την ελπίδα, ότι επειδή έχουμε φτάσει στον πάτο, σιγά σιγά αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα και η συμπεριφορά μας θα αρχίζει να αλλάζει και να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, για ένα καλύτερο μέλλον.

Ο Χάρης Σώζος και ο Χρίστος Ευθυμίου στην θεατρική παράσταση Ο Ιατροδικαστής του Κώστα Λεϊμονή σε σκηνοθεσία του Παντελή Παπαδόπουλου

«…Θα πρέπει ως ενεργοί πολίτες να βρούμε τη δύναμη να αντιταχθούμε σε ότι τρελό συμβαίνει γύρω μας»

Έχετε συμπληρώσει ήδη 44 χρόνια συνεχούς παρουσίας  στο θεατρικό σανίδι έχοντας μια πολύ αξιόλογη πορεία στο χώρο με σημαντικές συνεργασίες σε παραστάσεις-σταθμούς. Με ποια κριτήρια επιλέγετε μια δουλειά;

Βασικοί παράμετροι είναι: Το στέρεο έργο και οι συνεργάτες. Όλα τα άλλα βρίσκονται.

Η μητέρα σας ήταν η πρώτη που πίστεψε στο ταλέντο σας , ενώ είσαστε ακόμη μαθητής δημοτικού. Άρα εκτός από το ευ ζην τις χρωστάτε και τη θεατρική σας πορεία.

Είχα μια πολύ σπουδαία ΜΑΝΑ, που της χρωστάω πάρα πολλά και ελπίζω από εκεί που είναι να καμαρώνει για μένα.

Είχατε την τύχη να σας δώσει τα κλειδιά της υποκριτικής ο Κάρολος Κουν. Τί πήρατε από τον σπουδαίο θεατράνθρωπο που άλλαξε τον ρου της ιστορίας του Ελληνικού Θεάτρου το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα;

Την Αγάπη και την προσήλωση του στην Τέχνη του θεάτρου.  Ακόμα ηχεί στα αυτιά μου αυτό που έλεγε: «…Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας». 

Όλα αυτά τα χρόνια που υπηρετείτε το θέατρο έχετε ζήσει τον ανταγωνισμό;

Προσωπικά , ποτέ δεν υπήρξα ανταγωνιστικός. Το θέατρο είναι Τσάμικος χορός «Λεβέντικος». Κάνουμε μία τέχνη όπου πρέπει όλοι μαζί να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να βγάλουμε ένα θετικό αποτέλεσμα και να το προσφέρουμε στο κοινό.

Όταν οι άνθρωποι αγαπούν πραγματικά την τέχνη του θεάτρου και όχι «τον Εαυτούλη τους» και έχουν ως σκοπό να προσφέρουν πραγματική Γνώση και Ψυχαγωγία στους θεατές και να περάσουν τα μηνύματα του έργο μέσα από τον παιδαγωγικό χαρακτήρα που ενυπάρχει στην τέχνη, ανόητοι ανταγωνισμοί δεν χωράνε.

Στην προσωπική μου πορεία λοιπόν στο θέατρο όλα αυτά τα χρόνια δεν έχω ζήσει ούτε έχω αισθανθεί ανταγωνιστικά με κανέναν. Ίσως γιατί οι επιλογές που έκανα και οι θίασοι στους οποίους συμμετείχα είχαν άλλο στόχο και σκοπό.

«Ένα από τα ωραία με την ηθοποιία είναι ότι σου επιτρέπει να ζεις ζωές άλλων ανθρώπων  χωρίς να χρειάζεται να πληρώσεις το τίμημα» υποστηρίζει ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Εσείς βρήκατε  κομμάτια του εαυτού σας στους ήρωες που έχετε ενσαρκώσει όλα αυτά τα χρόνια στο θέατρο;

Πραγματικά η μαγεία του θεάτρου είναι αυτή.Ό,τι δηλαδή σου επιτρέπει να ζεις πολλές ζωές. Διαφορετικές ζωές, διαφορετικές εμπειρίες, καταστάσεις ακραίες, που ούτε στα πιο τρελά όνειρά σου δεν θα μπορούσες να τις ζήσεις. Γι αυτό είναι μαγικό το θέατρο. Γιατί έχει μέσα του τη μεταμφίεση. Ο ηθοποιός αλλάζει. Κάθε ρόλος είναι διαφορετικός, κάθε χαρακτήρας που καλείσαι να προσεγγίσεις, είναι διαφορετικός. Αλλιώς σκέφτεται αλλιώς ενεργεί. Είναι μία μαγική διαδικασία.

Ψάχνοντας μέσα στους χαρακτήρες  που καλείσαι να ερμηνεύσεις, βρίσκεις πάρα πολλά κομμάτια του εαυτού σου που υπάρχουν σε ρόλους και κάθε φορά καλείσαι να επιλέξεις το κομμάτι αυτό που του ταιριάζει για να μπορέσεις να τον ερμηνεύσεις όσο το δυνατόν πιο κοντά και πιο στέρεα σε αυτό που ο συγγραφέας είχε φανταστεί.

Το θέατρο είναι και ψυχοθεραπευτικό. Ζεις Πολλές ζωές. Έντονες καταστάσεις που στην προσωπική σου ζωή μπορεί να μην τις νιώσεις και να μην της συνάντησης πότε. Και αυτό κατά βάθος είναι λυτρωτικό.

Η αγάπη του κοινού αποτελεί τη μόνη απόδειξη για την αξία ενός καλλιτέχνη;

Η αγάπη του κοινού είναι η κινητήριος δύναμη για έναν καλλιτέχνη να υπάρξει επάνω στη σκηνή και να δώσει το καλύτερο κομμάτι του εαυτού του για να μπορέσει να μεταφέρει και να μεταδώσει τα συναισθήματα και τις έννοιες του συγγραφέα. Είναι δύσκολη η επικοινωνία του καλλιτέχνη με το κοινό. Αυτός ο ομφάλιος λώρος που κρατάει τον υποκριτή με τον θεατή είναι πάρα πολύ ευαίσθητος.

Αν ο ηθοποιός δεν έχει τα ψυχικά αποθέματα να συγκρουστεί με τον εαυτό του πάνω στην σκηνή δεν θα μπορέσει ποτέ να καταφέρει να επικοινωνήσει με το κοινό, να τον οδήγηση στη μέθεξη και να κερδίσει την πραγματική αγάπη του. Δεν νομίζω όμως ότι η αγάπη του κοινού αποτελεί απόδειξη για την αξία ενός καλλιτέχνη. «Άλλο το Αρέσω και άλλο το είμαι Καλός».

Μπορεί να «αρέσεις» και να έχεις ένα ευρύ κοινό που να σε ακολουθεί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι και καλός ηθοποιός.

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πολλές φορές ο κόσμος που αγκαλιάζει μία παράσταση δεν την αγκαλιάζει και για την αξία του ηθοποιού. Το  ιδανικό θα ήταν η αγάπη του κοινού να ισοβαδίζει με την αξία του καλλιτέχνη.

«Αγαπώ την υποκριτική. Είναι πολύ πιο πραγματική από τη ζωή» αναφέρει σε μια ρήση του ο αντισυμβατικός Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Όσκαρ Ουάιλντ. Εσείς γιατί αγαπάτε την τέχνη του ηθοποιού κ. Σώζο;

Αγαπώ την τέχνη του ηθοποιού γιατί με μετατρέπει σε έναν μικρό ντετέκτιβ. Ψάχνω να βρω κάθε φορά σε κάθε ρόλο που μου ανατίθεται όλα αυτά τα μικρά, κρυφά χαρακτηριστικά που υπάρχουν μέσα στο κείμενο και να προσπαθήσω να ζωντανέψω έναν χαρακτήρα. Έναν χαρακτήρα που υπάρχει μόνο σε λέξεις γραμμένες σε μία λευκή κόλλα χαρτιού. Όσο βέβηλο και αν ακουστεί πιστεύω ότι ο ηθοποιός είναι ένας μικρός θεός.

Από το τίποτα, από λέξεις τυπωμένες πάνω σε μια κόλα χαρτιού, φυσάει πνοή και δημιουργεί έναν καινούργιο χαρακτήρα με τα δικά του ξεχωριστά, προσωπικά χαρακτηριστικά, και συναισθήματα. Πού περπατά, κινείται, μιλάει, συναναστρέφεται, αγαπάει, πονάει ,κλαίει, ερωτεύεται και γενικά υπάρχει. Όλη αυτή η διαδικασία είναι μαγική. Όλες αυτές οι μεταμφιέσεις που έχει ο ηθοποιός, κατά τη διάρκεια της θεατρικής ζωής του, δίνουν την ευκαιρία να βιώσει πράγματα και καταστάσεις συγκλονιστικές.

Οι αγωνίες σας σε σχέση με τη δουλειά έχουν ατονήσει με το πέρασμα του χρόνου;

Το πέρασμα του χρόνου και η συνεχής ενασχόληση μου με τη θεατρική τέχνη με έχουν εκπαιδεύσει έτσι ώστε να μπορώ να αντιμετωπίζω όλες τις δυσκολίες των χαρακτήρων που καλούμαι να ερμηνεύσω.

Η αγωνία μου σε σχέση με «το επάγγελμα» σε αυτές τις δύσκολες εποχές που ζούμε, σε αυτές τις περιόδους κρίσεως, έχει να κάνει με το κατά πόσο θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε οικονομικά. Είναι γνωστό ότι σε περιόδους κρίσεως το πρώτο πράγμα που πλήττεται είναι ο πολιτισμός. Από την άλλη μεριά οι πνευματική  τροφή είναι πάρα πολύ σημαντική για όλους μας. Η ψυχή μας έχει ανάγκη από τροφή, έχει ανάγκη από σκέψη, έχει ανάγκη από ψυχαγωγία.

Πόσο σας επηρέασε η οικονομική κρίση, αφού ζείτε αποκλειστικά  από το επάγγελμά σας;

Τρομακτικά. Δεν νομίζω ότι υπάρχει ηθοποιός, καλλιτέχνης, εικαστικός, μουσικός, χορευτής, που να μην πλήττεται από αυτή την τεράστια κρίση που υπάρχει στις μέρες μας. Όταν δε  καλείσαι να ζήσεις αποκλειστικά από το επάγγελμά σου, χωρίς να έχεις άλλους πόρους τα πράγματα οδηγούνται σε ακραίες καταστάσεις.

Ξέρω πάρα πολλούς συναδέλφους που βρίσκονται σε οικτρή οικονομική κατάσταση με τεράστια χρέη σε σημείο που να μη μπορούν να επιβιώσουν. Ακόμα και πετυχημένους, αγαπημένους από το κοινό ηθοποιούς. Έχουμε υποστεί τεράστιο πλήγμα από την οικονομική κρίση. Αυτό βέβαια δεν αφορά μόνο το δικό μας το επάγγελμα αλλά όλα τα επαγγέλματα.

Για το θέατρο του παραλόγου που υπάρχει γύρω μας και στο οποίο είμαστε συχνά θεατές τι έχετε να πείτε κ. Σώζο;

Πιστεύω, ότι το θέατρο του παραλόγου θα συνεχίσει να υπάρχει γύρω μας για αρκετό καιρό. Δεν πιστεύω ότι θα ξεφύγουμε εύκολα από αυτή την περιδίνηση που υπάρχει. Είμαστε πραγματικά «θεατές και παίκτες» σε ένα καθημερινό παραλογισμό στην κοινωνική και πολιτική ζωή μας, που δεν έχει αρχή μέση τέλος και που δεν ξέρω αν κάποια στιγμή θα έχει αίσια έκβαση.

Νομίζω, ότι αν δεν αντιδράσουμε, αν δεν σηκωθούμε από τις καρέκλες μας, δεν φορέσουμε «τα κίτρινα γιλέκα μας» να διεκδικήσουμε και να παλέψουμε, αν δεν απαιτήσουμε να αλλάξουν τα πράγματα, για αρκετά χρόνια ακόμα, θα συνεχίσουμε να είμαστε καναπεδάτοι θεατές σε καταστάσεις που θα υποβαθμίζουν όλο και περισσότερο την αξιοπρέπειά μας και θα δυσκολεύουν την επιβίωσή μας. Θα πρέπει ως ενεργοί πολίτες να βρούμε τη δύναμη να αντιταχθούμε σε ότι τρελό συμβαίνει γύρω μας.

«…Η γνώση είναι δύναμη. Είναι ισχύς. Αυτή η φράση με ακολουθεί από τα νεανικά μου χρόνια και προσπαθώ όλα αυτά τα χρόνια να την έχω στον νου μου. Γι αυτό εξακολουθώ να σπουδάζω την Τέχνη μου»

Έχετε δύο υπέροχα τέκνα,  τον γιο σας Λεωνίδα, ο οποίος κάνει καριέρα στη μουσική και είναι πραγματικά πολύ ταλαντούχος και την 11χρονη κόρη σας, την Βενέτα. Φοβάσθε για το μέλλον τους;

Τρομάζω τη στιγμή που θα ακούσω από τα παιδιά μου να μου πουν: «Σε τι κόσμο μας έφερες μπαμπά;» Πραγματικά είναι δύσκολα τα πράγματα για τους Νέους Ανθρώπους. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρουν τον βηματισμό τους, τον προσανατολισμό τους. Να βρουν εργασία. Να μπορούν να υπάρξουν. Παρατηρώντας τον κόσμο γύρω και την κοινωνία, βλέπεις το φόβο στα μάτια τους για το μέλλον. Βλέπεις την αγωνία τους για το «πώς;» θα ζήσουν. Βλέπουν, ότι τα όνειρά τους δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν.

Βλέπεις το αδιέξοδο και την αγωνία στα μάτια τους. Ως γονιός, έχω και εγώ αυτή την αγωνία. Το τι θα κάνουν τα παιδιά μου στη ζωή τους και πώς θα πορευτούν.

Πραγματικά φοβάμαι για το μέλλον τους. Εύχομαι τα καλύτερα για όλα τα παιδιά του κόσμου. Εύχομαι αυτό το κράτος να καταφέρει να γίνει ένα κράτος δικαίου, με αξιοκρατία και ανάπτυξη για να μπορέσουν οι άνθρωποι να παραμείνουν σε αυτή την όμορφη χώρα και να μπορέσουν να ζήσουν και να αναπτύξουν τα δημιουργικά ταλέντα τους.

Είσθε εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Βύρωνα. Έχετε σκεφθεί στις ερχόμενες εκλογές να διεκδικήσετε και μια θέση στο κοινοβούλιο, που έχει ανάγκη από αγνούς ανθρώπους όπως εσείς;

Δυστυχώς η εμπειρία μου τα τελευταία πέντε χρόνια που είμαι δημοτικός σύμβουλος δεν μου επιτρέπει οποιαδήποτε σκέψη να ξανά ασχοληθώ με τα κοινά. Μπήκα με μία ρομαντική διάθεση για να βοηθήσω την πόλη μου. Την πόλη που μεγαλώνω δυο παιδιά και η απογοήτευσή μου είναι τρομακτική. Δεν νομίζω ότι στην πολιτική χρειάζονται άνθρωποι, οι οποίοι ρομαντικά αλλά ουσιαστικά, να θέλουν να προσφέρουν και να βοηθήσουν για μία καλύτερη κοινωνία. Οι άνθρωποι που εμπλέκονται είναι κομματικοί υφιστάμενοι οι περισσότεροι, οι οποίοι προσπαθούν περισσότερο να στηρίξουν τις κεντρικές πολιτικές επιλογές ή προσωπικές ματαιοδοξίες, παρά τις τοπικές ανάγκες του δήμου για τον οποίον έχουν εκλεγεί. Η απογοήτευσή μου από την εμπειρία μου αυτή είναι τέτοια, που με αναγκάζει να μην ξανά ανακατευτώ. Δεν νομίζω ότι η πολιτική χρειάζεται ανθρώπους με όραμα, με ιδέες, με σκέψεις και με μεγάλη αγάπη για προσφορά. Δεν μπορώ να δεχθώ «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», που άλλα λένε και άλλα κάνουν μετά.

Ποιους στόχους  ή όνειρα έχετε θέσει στον εαυτό σας για το άμεσο μέλλον;

Ποτέ δεν βάζω μεγάλους στόχους ή ανεκπλήρωτα όνειρα. Πρώτα από όλα θέλω να έχω την υγεία μου για να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπάω  πολύ. Να ασχολούμαι με την τέχνη μου και να μπορώ να είμαι χρήσιμος στην οικογένειά μου. Πιστεύω, ότι  η επόμενη πρόταση που θα μου γίνει και αυτό που θα επιλέξω θα είναι και το καλύτερο. Και θα το υπηρετήσω με όλη μου την ψυχή και όλη μου την καρδιά.

Πείτε  μια ενδιαφέρουσα φράση που καταγράφηκε στο νου σας από την εφηβεία σας.

Η γνώση είναι δύναμη. Είναι ισχύς. Αυτή η φράση με ακολουθεί από τα νεανικά μου χρόνια και προσπαθώ όλα αυτά τα χρόνια να την έχω στον νου μου. Γι αυτό εξακολουθώ να σπουδάζω την Τέχνη μου. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι και η δουλειά μας είναι η διά Βίου Μάθηση. Δεν σταματάει ποτέ. Δεν μπορείς να πεις ότι έγινα ηθοποιός. Η ότι είμαι ηθοποιός. Πάντα προσπαθείς για το καλύτερο και πάντα με τη γνώση  ισχυροποιείσαι, για να μπορείς να ανταπεξέλθεις στις δυσκολίες  τις επαγγελματικές και τις προσωπικές σου, στη διαδρομή και πορεία σου στη ζωή.