fbpx

banner αεροδρομίου

«Ο Πύργος του Downton»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Downton Abbey)        

 

 

  • Είδος: Κοινωνικό ιστορικής περιόδου
  • Παραγωγή: Αγγλία (2019)
  • Σκηνοθεσία : Μάικλ Ένγκλερ
  • Με τους: Χιου Μπόνβιλ, Τζιμ Κάρτερ, Μισέλ Ντόκερι, Ελίζαμπεθ ΜακΓκάβερν, Ιμέλντα Στόντον, Μάγκι Σμιθ
  • Διάρκεια: 122’
  • Διανομή: Tulip Entertainmen

Η άφιξη του βασιλιά Γεωργίου Ε΄ της Αγγλίας μετά της συζύγου του, βασίλισσας Μαίρης, θα σημάνει συναγερμό στο «επάνω» σπίτι όπου διαμένει η οικογένεια του φεουδάρχη λόρδου Κρόλεϊ, αλλά κυρίως στο «κάτω» σπίτι με το υπηρετικό προσωπικό, καθώς τα πάντα πρέπει να είναι στην εντέλεια και ο χρόνος είναι περιορισμένος για μια επίσκεψη τέτοιων απαιτήσεων.

Βρισκόμαστε στα τέλη της ταραγμένης δεκαετίας του ’20 και τα χρόνια της μεγάλης, αγγλικής δόξας έχουν παρέλθει. Η αριστοκρατική τάξη βρίσκεται στα πρόθυρα μιας νέας εποχής και η άλλοτε καλογυαλισμένη μηχανή του σπιτιού αρχίζει και παρουσιάζει προβλήματα στη λειτουργία της. Φυσικά το δείπνο πρέπει να είναι άριστο σε κάθε του λεπτομέρεια, η υποδοχή οφείλει να είναι αλάνθαστη και η ψυχαγωγία του βασιλικού ζεύγους αντάξια της φήμης της οικογένειας Κρόλεϊ.

Όλες οι πτυχές αυτής της σημαντικής επίσκεψης έχουν προσχεδιαστεί άριστα, μέχρι την τελευταία τους λεπτομέρεια και το πιστό, υπηρετικό προσωπικό του Downton Abbey καλείται να ξεπεράσει κάθε δύσκολο εμπόδιο προκειμένου να τιμήσει την ιστορία της φιλοξενίας του σπιτιού.

Το τηλεοπτικό φαινόμενο «Ο Πύργος του Downton», μετά από μια δεκαετία ζωής, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη σε σκηνοθεσία του Αμερικανού, θεατρικού παραγωγού και σκηνοθέτη Μάικλ Ένγκλερ, που είχε αναλάβει 4 τηλεοπτικά επεισόδια της σειράς, αλλά και 8 επεισόδια του, επίσης επιτυχημένου «Sex and the City».

Ουδέποτε παρακολούθησα το τηλεοπτικό «Ο Πύργος του Downton», οπότε ο οποιοσδήποτε παραλληλισμός της ταινίας με την σειρά δεν υφίσταται στα γραφόμενα. Συστήθηκα απ΄ ευθείας με το κινηματογραφικό προϊόν το οποίο όλο το set είναι μια κορυφαία αγγλούρα με την θεατρική, σεξπηρική εκφορά του λόγου των, εμφατικά, τονισμένων λέξεων στην προπαραλήγουσα και την παραλήγουσα, κουρδισμένη από την αμερικάνικη, σκηνοθετική μπαγκέτα του Ένγκλερ. Δηλαδή, ρυθμός θανατικά αργός, πλοκή γεωμετρικά επίπεδη συνδυαζόμενα από κορυφαία ντεκόρ και άριστη ενδυματολογία, που οφείλεται όμως στην εργασία της αγγλικής παραγωγής στην ταινία.

Μην αυταπατάστε, δεν είναι αγγλικό σινεμά. Άγγλοι ηθοποιοί πρωταγωνιστούν γυρισμένη η παραγωγή εξ’  ολοκλήρου στην αγγλική ύπαιθρο, έτσι για τον αέρα και το άρωμα της υπόθεσης, προφανώς όπως και στο σήριαλ. Οι Άγγλοι κινηματογραφιστές θα το δούλευαν διαφορετικά το θέμα, με τσεκουράτη θέση και κρομγουελινή άποψη, εν όψει μάλιστα των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων της γηραιάς Αλβιόνας. Εδώ παίζουν μπάλα οι Γιάνκις, οπότε καταλαβαίνετε τι μέλει γενέσθαι.  

Το ψιλοπροοδευτικό αμερικανάκι στρέφει την πυξίδα του αδέξια στον επερχόμενο απομονωτισμό της Αγγλίας με τους φεουδάρχες και την πλέμπα ενωμένους σε μια γροθιά για την εύρυθμη συνέχεια της μικρής κοινωνίας, σε μια ταινία να μιμείται ακατέργαστα τον αγγλικό ακαδημαϊσμό.

Ανασύρω αυτό που είχε ειπωθεί, εάν ενθυμούμαι καλώς από τον Άρη Βελουχιώτη: «τον γιό της πλύστρας να φοβάσαι» και εδώ αποδεικνύεται περίτρανα, βλέποντας όλους τους καταπιεσμένους και ανασφάλιστους δούλους να υποκλίνονται και να επιδίδονται σε ρεβεράντζες και γλειψίματα στο βασιλικό ζεύγος, όμοια με την άρχουσα τάξη προς τους μονάρχες της.

Το σεναριακό ενδιαφέρον είναι ανάλαφρα στραμμένο στις πολιτικές και πολιτισμικές αλλαγές της Αγγλίας εκείνης της εποχής (1927), που δεν διαφέρουν από τις σημερινές, με κάποιες, μικρές, πινελιές παλ χρωμάτων κοινωνικού απόηχου σε ενδοεσωτερικά ζητήματα των «άνω» και των «κάτω» περί αγγλοσαξωνικής παράδοσης, κληρονομιάς, πολιτισμού και έρωτα, έτσι, για να μην πάει άπατη η δίωρη, βαρετή υπόθεση.

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα

* * * * Εξαιρετική

* * * Ενδιαφέρουσα

* * Προβληματική

* Αδιάφορη

@ : Κάκιστη