fbpx

«Ο Παραλίας»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(The Beach Bum)    

 

  • Είδος: Δράμα
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2019)
  • Σκηνοθεσία : Χάρμονι Κορίν
  • Με τους: Μάθιου ΜακΚόναχι, Σνουπ Ντογκ, Ζακ Εφρον, Άιλα Φίσερ, Τζίμι Μπάφετ
  • Διάρκεια: 95’
  • Διανομή: Odeon

 Ο ξεπεσμένος ποιητής Μούντογκ (Μάθιου ΜακΚόνεχι – βολεμένος και ρόλος με πατήματα για τον υπέροχο ηθοποιό), που ζει πλέον ανάμεσα σε ποτάμια αλκοόλ, σύννεφα καπνού χασισιού και τα μαλακά μαξιλάρια της πλούσιας γυναίκας του (Άιλα Φίσερ) στο Μαϊάμι, χάνει την γυναίκα του σε αυτοκινητικό ατύχημα ενώ είναι «κομμάτια» και οι δυο τους από την ντρόγκα και το πιώμα.  

Η διαθήκη της πλούσιας αναφέρει πως η μισή περιουσία της θα περάσει στον Μούντογκ, μόνο, εάν και εφόσον στρωθεί να ξαναγράψει μια μεγαλειώδη ποιητική ανθολογία, ενώ η άλλη μισή μεταφέρεται στα χέρια της κόρης του. Από τη μια στιγμή στην άλλη ο ασυμβίβαστος ποιητής θα βρεθεί άστεγος και θα πρέπει να τελειώσει το βιβλίο του ώστε να αντιμετωπίσει την οικονομική καταστροφή.

Σε αυτό το ταξίδι έμπνευσης θα τον βοηθήσουν οι φίλοι του: ένας πυρομανής (Ζακ Έφρον), ένας καπετάνιος με εμμονή στα δελφίνια (Μάρτιν Λόρενς), ένας ευγενικός ειδήμων του χόρτου (Snoop Dogg) και ένας παγκοσμίου φήμης τραγουδιστής που έχει κάνει καριέρα με το στυλ του μποέμ τύπου (Τζίμι Μπάφετ).

Από την κορυφή έως τα νύχια ο Μάθιου ΜακΚόνεχι στον ρόλο του Μουντογκ είναι μια καρικατούρα ένα γκροτέσκο υβρίδιο μποέμ και αντικομφορμιστή, ένα λιγδερό, κινούμενο ον ενδυματολογικά απαράδεκτο, που συνεχώς γελάει, απαγγέλει στίχους τύφλα στο μεθύσι και λιώμα από την ντρόγκα. Απελπιστικά κουραστική, κινηματογραφική φόρμα «ψαγμένου» ποιητή, που τα έχει όλα γραμμένα στα παλαιότερα των υποδημάτων και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να πίνει, να μαστουρώνει και να πηδάει διάφορες, ροκανίζοντας την περιουσία της τρελάρας συζύγου του.

Στάση ζωής που δεν αγγίζει καθόλου την «καταραμένη» γενιά της αμερικανικής διανόησης, ούτε τις δικές μου προοπτικές περί πνευματικής δημιουργίας. Δεν πειραματίζεται ο ήρωας στις ουσίες και τις κραιπάλες, αλλά είναι ο σταθερός πυλώνας, η θέση της ζωής του. Είναι άκρως παρωχημένο, καθώς ο δυτικός σαμανισμός των μπίτνινγκς που μεσουράνησε στις μεταπολεμικές δεκαετίες ανήκει στο μακρινό παρελθόν. Η πνευματικότητα έχει ναδίρ και ζενίθ ακόμα και στον καλλιτεχνικό χώρο της Εσπερίας και είμαι εντελώς αντίθετος στην άποψη, ότι μεγάλα αριστουργήματα γράφτηκαν υπό του καθεστώτος τριπαρίσματος και μαστούρας.

Ο Μούντογκ είναι το ημίαιμο τέκνο του Μπουκόσφσκι με την απόλυτη παρακμή, έχοντας ως μαιευτήρα τον «dude» Λεμπόφσκι και νονό τον Λένι τον Βρομόστομο. Ο 46χρονος, Καλιφορνέζος σκηνοθέτης Χάρμονι Κορίν, που μέχρι σήμερα δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτα το ενδιαφέρον φιλμικά, παρά μόνο βίντεο κλιπς, καταθέτει μια επιφανειακή, stone ταινία δίχως σεναριακές σταθερές, εξυμνώντας, επίσης, άνοα τις όποιες διατάσεις πνευματικής δημιουργίας, που προέρχονται από την χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών. Μόνο οι όχθες της καφρίλας και της βαρβαρίλας είναι ορατές σε αυτή την ταινία, άντε και ο ήλιος του χλιδάτου Μαϊάμι.