fbpx

banner αεροδρομίου

«Ο Ιρλανδός»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 

 

  • Είδος: Περιπέτεια
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2019) – για την μικρή οθόνη Netflix
  • Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε
  • Με τους: Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Αλ Πατσίνο, Τζο Πέσι, Χάρβεϊ Καϊτέλ
  • Διάρκεια: 209’
  • Διανομή: Odeon και για την μικρή οθόνη Netflix (έναρξη: 27 Νοεμβρίου 2019)

Η μεταπολεμική Αμερική, μέσα από τα μάτια του βετεράνου του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου Φρανκ Σίραν Ρόμπερτ Ντε Νίρο – καλός), ενός απατεώνα και εκτελεστή της μαφία με το ψευδώνυμο «Ιρλανδός», που συνεργάστηκε με τον μαφιόζο Ράσελ Μπουφαλίνο (Τζόε Πέσι – απίθανος!)

Καλύπτοντας διαφορετικές δεκαετίες, η ταινία παρουσιάζει ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια της σύγχρονης, αμερικανικής ιστορίας, την εξαφάνιση του θρυλικού ηγέτη, του πιο δυνατού, εργατικού συνδικάτου μεταφορέων, Τζίμι Χόφα (Αλ Πατσίνο – καλός), ενώ μας περιγράφει τα αθέατα μονοπάτια του οργανωμένου εγκλήματος, τις εσωτερικές διαδικασίες, τις αντιπαλότητες και τις διασυνδέσεις της αμερικανικής μαφίας με την πολιτική σκηνή.

Η εργασία μου, ως δημοσιογράφου που γράφει για ταινίες προβαλλόμενες στους κινηματογράφους, είναι να συντάξω άρθρο με γνώμονα τις γνώσεις, την εμπειρία, επιστρατεύοντας ταυτόχρονα και την προσωπική μου αίσθηση εντός της σκοτεινής αίθουσας, καταθέτοντας σε εσάς την θέση και την γνώμη μου στο φιλμικό προϊόν που παρακολούθησα. Αναφέρομαι πάντα σε ταινίες που έχουν προγραμματιστεί από την εγχώρια διανομή, έτοιμες να αναμετρηθούν με το ελληνικό, κινηματογραφόφιλο κοινό στον δικό τους ιδανικό χώρο, αυτόν που απλά ονομάζουμε κινηματογραφική αίθουσα. Εκεί δηλαδή που με τα σβηστά φώτα και το μεγάλο πανί απέναντι σου για δυο, δυόμιση ώρες θα απελευθερωθούμε από κάθε σκέψη, πίεση, άγχος, έννοιες και θα αφεθούμε στην μαγεία των εικόνων της ιστορίας που σου προτείνει ο κάθε δημιουργός της 7ης Τέχνης.

Σινεμά, προσωπική άποψη εκφράζω, είναι η αρμονική συνάθροιση πολλών τεχνών μαζί και γι αυτό τον σημαντικό λόγο το περιβάλλον προβολής αυτού του σοβαρότατου είδους ψυχαγωγίας, όπως και το θέατρο άλλωστε, απαιτεί συγκεκριμένες συνθήκες θέασης, κάτι σαν τελετουργική διαδικασία για τις ανάγκες της μύησης του θεατή στο κινηματογραφικό δρώμενο. Όταν το περιβάλλον της κινηματογραφικής ταινίας μεταφέρεται στο σπίτι, οι συνθήκες θέασης είναι εντελώς διαφορετικές και η ψυχολογία του θεατή σκορπίζει στους ανέμους της αδιαφορίας και της αποστασιοποίησης για τους λόγους που πολύ καλά γνωρίζετε. Η όποια μαγεία εξαϋλώνεται και το ενδιαφέρον θρυμματίζεται από τις δεκάδες οικιακές παρεμβολές, οπότε όσο καλό, δυνατό, έντονο και μαγευτικό είναι το φιλμ παιζόμενο στην μικρή οθόνη, ευθύς υποβαθμίζεται και η όποια μαγεία του στο προτεινόμενο θέαμα αποχαιρετά θλιβερά τον προς «μύηση» θεατή.

Μέλημα μου είναι να γράφω για να βρισκόμαστε στις κινηματογραφικές αίθουσες, να αισθανόμαστε, να μοιραζόμαστε μαζί με άλλους εκατό, διακόσιους άγνωστους ανθρώπους τα λογής συναισθήματα, τις όμοιες ή τις διαφορετικές αντιδράσεις σε αυτό που βλέπουμε χρησιμοποιώντας έναν αόρατο, σιωπηλό κώδικα με οικοδεσπότη τον ήσυχο και φιλόξενο χώρο της σκοτεινής αίθουσας προβολής. Δεν γράφω για να σας στήσω πυζαμάτους στον καναπέ του σπιτιού σας απέναντι από την γυάλινη επιφάνεια της τηλεόρασης σας. Γράφω για να σας προϊδεάσω, να σας ιντριγκάρω να βγείτε από το σπίτι και να ψυχαγωγηθείτε βλέποντας μια ταινία, είτε συμφωνούμε, είτε όχι ως προς την οπτική της. Θα συμφωνήσουμε όμως στα σίγουρα, πως κακή, μέτρια ή καλή η ταινία η κάθε επίσκεψη μας στο σινεμά είναι ξεχωριστή και συνθέτει ακόμα μια μαγευτική εμπειρία.

Ο «Ιρλανδός» του Μάρτιν Σκορσέζε γυρίστηκε για την τηλεοπτική streaming πλατφόρμα, της γνωστής εταιρείας Netflix αποκλειστικά για το τηλεοπτικό κοινό, καθώς και η μεγάλη χρονική διάρκεια της ταινίας, από τον «Λόρενς της Αραβίας» και τον «Μπεν Χουρ» έχουμε να δούμε τέτοιους χρόνους, συνάδουν με την σπιτική ψυχαγωγία. Πατάς pause και ρίχνεις ένα τηλεφώνημα, συνεχίζεις, ξαναπατάς pause απαντάς σε ερωτήσεις διάφορες περί λογαριασμών και εργασίας, συνεχίζεις, ξαναπατάς pause για να φτιάξεις ή να παραγγείλεις φαγητό λόγω λιγούρας, συνεχίζεις, το κλείνεις εντελώς γιατί είσαι αλοιφή από την κούραση και νύσταξες, οπότε θα το τελειώσεις την αυριανή ημέρα ή όποτε ευκαιρήσεις, όσο καλή και να είναι η ταινία. Υπό το καθεστώς αυτών των συνθηκών και περιβάλλοντος θα παρακολουθήσει τον «Ιρλανδό» το ενενήντα τοις εκατό των ενδιαφερόμενων θεατών. Το υπόλοιπο δέκα τοις εκατό, που αγαπάει το σινεμά έχει την ευκαιρία μόνο των έξι ημερών να το απολαύσει στις αίθουσες, μέχρι να ξεπροβάλει η παραγωγή αυτοκρατορικά στις μικρές οθόνες την 27η Νοεμβρίου 2019.

Τα διάφορα παιχνίδια που στήνονται την τελευταία τριετία με τις τηλεοπτικές πλατφόρμες, λανσάροντας στο λεύκωμα τους μεγάλα ονόματα της 7ης Τέχνης και για μικρό, έως ελάχιστο χρονικό διάστημα ταξιδεύουν τις παραγωγές τους στις κινηματογραφικές αίθουσες για να παίξουν στα βραβεία Όσκαρ (βλέπε το περσινό «Ρόμα») με αφήνουν παντελώς αδιάφορο. Όσο για τον φλύαρο σε διάρκεια χρόνου «Ιρλανδό» τον παρακολούθησα και τελικά επιβεβαίωσα αυτό που χρόνια προσπαθώ να ερμηνεύσω στο σινεμά του Σκορζέσε, αφού έχω δει όλη την φιλμογραφία του σκηνοθέτη. Με κορυφαίες στιγμές του «Το Ορισμένο Είδωλο» και τα «Καλά Παιδιά», όλες οι υπόλοιπες είναι μέτριες, επαναλαμβανόμενες μόντες, άψογα σκηνοθετικά ρυθμισμένες με καλές ερμηνείες. Άλλωστε είναι ο σκηνοθέτης για να φτιάχνει ηθοποιούς και μόνο.

Ο βαθιά θρησκευόμενος Μάρτιν Σκορζέσε, τώρα στα 77 χρόνια της ζωής του, ως δεύτερος στωικός «αυτοκράτωρ» Μάρκος Αυρήλιος, με τον «Ιρλανδό» γράφει τα δικά του «Τα Εις Εαυτόν» και στο τέλος σταυροκοπιέται ένδοξα, αφού βρήκε χρηματοδότηση από το Netflix για να γυρίσει την πιο φλύαρη, γερασμένη και κουραστική ταινία του με τους αγαπημένους φίλους του, πλασάροντας εν μέσω εγκλήματος και μαφιόζικων ξεκαθαρισμάτων διάφορα χριστιανικά περί ματαιότητας και θανάτου.

Όσο για τους σπουδαίους Ντε Νίρο, Πατσίνο και Πέσι, οι δυο πρώτοι είναι οι γνωστοί ηθοποιοί που δεν μας ξαφνιάζουν, παρότι οι μεταμορφώσεις τους σε νεότερες ηλικίες με την τεχνολογία CGI είναι σχεδόν καρτουνίστικες, την διαφορά την δίνει ο εξαιρετικός Τζο Πέσι που κοντά 13 χρόνια απουσίαζε από την μεγάλη οθόνη, να βρίσκεται σε ρόλο απόλυτης ηρεμίας και στοχασμού, αν και μαφιόζος. Τα περί Τζον Κένεντι και Τζίμι Χόφα, που είναι ανακατεμένη η Μαφία, λίγο έως πολύ είναι γνωστά. Βeatus Dei, Martin…

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη