fbpx

banner αεροδρομίου

Ο ηθοποιός Σπύρος Μπιμπίλας συνομιλεί με την Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

 

 

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

 «…Η αγάπη, η καλοσύνη και ο αλληλοσεβασμός δεν προέρχονται από τις θρησκείες, που εν πολλοίς είναι φόβητρα  για τους ανθρώπους, αλλά από την βαθειά πίστη,  ότι για να λειτουργήσει το σύστημα και το σύμπαν  χρειάζονται μεγάλες άξιες»

Χάρη στα χιλιάδες καπάκια που συγκεντρώνουν οι αθηναϊκοί θίασοι ενισχύονται οι προμήθειες σε τρόφιμα ηθοποιών που  φυτοζωούν. Πρόκειται για χαμηλόμισθους εργάτες του θεάτρου που παίρνουν συντάξεις πείνας και τους συναδέλφους τους, που στα περισσότερα θέατρα αμείβονται με ελάχιστα χρήματα. Αμοιβές δεν τους επιτρέπουν να εξασφαλίσουν ούτε τα προς το ζην αναγκαία.

Ο πρόεδρος του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο καλύτερος που πέρασε από την ηγεσία του ΤΑΣΕΗ, όπως λέει ο κλάδος, με το που μπήκαμε στην κρίση  έθεσε εαυτόν στην υπηρεσία των συναδέλφων του και τρέχει ως καλός Σαμαρείτης να τους σταθεί για να μπορέσουν να αντέξουν.

Ο ίδιος μιλάει στο intownpost.com γι΄ αυτό το δρομολόγιο της αγάπης, που δεν έχει τέλος και κάνει έναν απολογισμό της καλλιτεχνικής του ζωής από τα πρώτα του βήματα στην «Πορνογραφία» του Μάνου Χατζιδάκι, που τον ξεχώρισε, δανείζοντας λίγο από το ιδιότυπο φως του ομορφαίνοντας το ξεκίνημά του.

Τώρα, συνταξιούχος ων, αυτός ο χαριτωμένος έφηβος, ο Σπύρος Μπιμπίλας, που χρόνια είχε την ευλογία να επικοινωνεί με τους συνανθρώπους του μέσα από την ανθρώπινη τέχνη, όπως είναι το θέατρο, αρχίζει μια δεύτερη καριέρα κρατώντας την θέση που κέρδισε προσκομίζοντας παιδεία, συνέπεια και ευσυνειδησία.

Μιλήστε μου για το δρομολόγιο της αγάπης με τα χιλιάδες καπάκια που κάνετε μία φορά την εβδομάδα για να εξασφαλίσετε τα τρόφιμα συναδέλφων σας που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας;

Η προσπάθεια που κάνουμε με την συλλογή καπακιών από ηθοποιούς και θέατρα είναι μέσα στο κλίμα αλληλεγγύης που αναπτύξαμε τα τελευταία χρόνια μέσα από το ΤΑΣΕΗ και αποδίδει καρπούς. Λάτρης της ανακύκλωσης από χρόνια μετέδωσα σιγά- σιγά αυτήν την ιδέα και τώρα με πολύ αγώνα και κόπο μεταφέρουμε χιλιάδες κιλά καπακιών στον σύλλογο «Διογένης» στον Πειραιά που μας προμηθεύει τρόφιμα για απόρους ηθοποιούς κι αυτός με την σειρά του δίνει τα καπάκια στις εταιρείες που παράγουν αμαξίδια για τους ΑΜΕΑ.

Το αυτοκίνητο είναι φίσκα  και έχει κατεύθυνση τον Πειραιά. Θα παραδώσω τα καπάκια στον Πολιτιστικό Σύλλογο «Διογένης», που θα τα προωθήσει στο εργοστάσιο που φτιάχνει τα αναπηρικά αμαξίδια.  Ο Σύλλογος που διανέμει  και τρόφιμα σε ευπαθείς ομάδες ενισχύει και εμάς.  Μεγάλη βοήθεια δεχόμαστε ακόμα από τη δομή «Δεσμοί Αλληλεγγύης» της Αγίας Παρασκευής, όπου είναι εθελόντρια εκεί η Γωγώ Ατζολετάκη και δίνει τη ψυχή της, από τον Επιμορφωτικό Σύλλογο Φρεατίδας και από την Ελληνική Εθελοντική Εταιρεία Συμπαράστασης των ομογενών της Αμερικής που μέσω της προέδρου του Μαρίας Σούρδη στέκεται στο πλάι μας.

Στη χώρα που γέννησε το θέατρο πόσοι ηθοποιοί σήμερα κ. Μπιμπίλα υποφέρουν γιατί τους εγκατέλειψε το κουράγιο λόγω έλλειψης πόρων;

Είναι πολύ περισσότεροι από εκατό. Αυτοί  που εργάζονται παίρνουν 300 ευρώ μηνιαίως, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων και οι συνταξιούχοι των 450 ευρώ με το ζόρι τα βγάζουν πέρα. Πολλές φορές δεν τους φθάνουν να πληρώσουν ούτε το νοίκι τους και τους ενισχύουμε από το ταμείο όπως μπορούμε, αλλά δεν έχουμε και χρήματα. Πέρσι είχαμε επιδοτηθεί για την έκδοση του ημερολογίου μας, που πουλάμε γι΄ αυτό το σκοπό αλλά φέτος για να κυκλοφορήσει έβαλα εγώ το ποσόν των 27.000 ευρώ που υποχρέωσε τον Λιάγκα το δικαστήριο να μου καταβάλει μετά το γνωστό θέμα.

Μέσα στην κρίση οι ηθοποιοί έπεσαν θύματα άγριας εκμετάλλευσης χωρίς συλλογικές συμβάσεις και παίρνουν ψυχία. Πάνω από  500 μέλη μας έχουν πολύ σοβαρά προβλήματα επιβίωσης και αποπληρωμής χρεών.

Προσπαθούμε να ξαναγίνουν οι συλλογικές συμβάσεις, ώστε οι ηθοποιοί να πληρώνονται αξιοπρεπώς.

Με το που έδειξε τα δόντια της η κρίση, με την ιδιότητά σας ως πρόεδρος του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, θέσατε εαυτόν στην υπηρεσία των ομότεχνών σας και τρέχετε να τους εμψυχώσετε παντοιοτρόπως. Είναι τελικά όνειρο θερινής νυκτός να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες, σε μέρες που οι καλλιτέχνες και όσοι συνάνθρωποί μας υποφέρουν δεν θα έχουν ανάγκη το συσσίτιο και το κιβώτιο με τα τρόφιμα μακράς διάρκειας για να ζήσουν;

Έδωσα νόημα στην ζωή μου με όλη αυτή την προσπάθεια και το έργο μέσα από το ΤΑΣΕΗ. Μαζί με τα εκάστοτε συμβούλια και από όποια θέση κι αν βρέθηκα μετέδωσα το μήνυμα της αλληλεγγύης σε τέτοιο βαθμό που μπορούμε να λέμε, ότι πράγματι ελπίζουμε σε  ένα  μέλλον που θα φέρει καλύτερες μέρες στον κλάδο μας και σε όλον τον κόσμο.

Παρότι δηλώνετε άθεος, τηρείτε την εντολή του Κυρίου «Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν». Φθάσατε μάλιστα στο σημείο να πάρετε δάνειο για να μην χάσει το σπίτι της η αγαπημένη Δροσούλα, κατά κόσμον Όλγα Δαλέντζα, που τη φροντίσατε σαν γιός της και απαλύνατε τις έγνοιες της με τη ζεστασιά σας. Τελικά κ. Μπιμπίλα «Η αρετή γίνεται από την ανάγκη», όπως ισχυρίζεται ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ;

Η αγαπημένη Όλγα είναι  προστατευμένη πια σε μια καλή θέση στο Γηροκομείο Πειραιώς , όπως και άλλοι συνάδελφοι που τους μεταφέραμε σε γηροκομεία για να μην είναι μόνοι κυρίως και να έχουν βοήθεια. Το ότι είμαι άθεος και άθρησκος  δίνει ένα  μήνυμα. Η αγάπη, η καλοσύνη και ο αλληλοσεβασμός δεν προέρχονται από τις θρησκείες, που εν πολλοίς είναι φόβητρα  για τους ανθρώπους, αλλά από την βαθειά πίστη,  ότι για να λειτουργήσει το σύστημα και το σύμπαν  χρειάζονται μεγάλες άξιες.

Πράγματι, το ότι μεγάλωσα  σε χριστιανικό περιβάλλον είναι τύχη μιας κι αυτή η θρησκεία όπως κι άλλες εμπεριέχουν μεγάλα μηνύματα. Όμως η γενική μου φιλοσοφία ζωής, η γνώση και άλλων πολιτισμών και θρησκειών με έκαναν να διαθέτω μια πανανθρώπινη αγάπη κι όχι αγάπη μέσα σε πλαίσιο. Φανταστείτε πόσοι άθλιοι χριστιανοί της Ευρώπης διώκουν  τους κυνηγημένους πρόσφυγες και λαθρομετανάστες.

«… έδωσα ένα μήνυμα: παίξτε μικρούς και μεγάλους ρόλους εναλλάξ. Δεν είναι κακό. Και οι μικροί ρόλοι για ηθοποιούς φτιάχτηκαν»

Εξακολουθείτε να είσθε εκλεγμένο μέλος σε έξι διοικητικά συμβούλια διαφορετικών οργανισμών, χωρίς απολαβές φυσικά και ποιοι είναι αυτοί;

Αυτή τη στιγμή, επειδή συνταξιοδοτήθηκα, είμαι μόνο Πρόεδρος του ΤΑΣΕΗ  ΚΑΙ στο ΔΣ του «Διονύσου» για τα συγγενικά  δικαιώματα. Ήμουν Γ.Γ. Του ΣΕΗ και μέλος των Δ.Σ. ΤΟΥ ΟΕΘ (Οργανισμού Εταιρικών Θιάσων), του Δ.Σ. του ΚΘΒΕ (Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος) και συμμετέχω στις δράσεις του «Σπιτιού του Ηθοποιού», στον οργανισμό «ΑΘΗΝΑ» για τα πνευματικά δικαιώματα και εξακολουθώ να είμαι μέλος του Πειραϊκού Συνδέσμου Αποφοίτων της Ιωνιδείου Σχολής από την οποία αποφοίτησα.

Είσθε από τους τυχερούς αυτής της ζωής γιατί καταφέρατε να πραγματοποιήσετε το όνειρο που είχατε παιδί: να γίνεται ηθοποιός. Στην πορεία ήταν όπως το είχατε φανταστεί;  Αγαπήσατε την υποκριτική γιατί είναι πολύ πιο αληθινή από τη ζωή όπως υποστηρίζει ο Όσκαρ Ουάιλντ;

Είμαι από  τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους γιατί πραγματοποιώ με επιτυχία το παιδικό μου όνειρο, το Θέατρο και τα ταξίδια. Γέμισε η ζωή μου όμορφες εμπειρίες και βαθειά γνώση. Γνώρισα σημαντικούς ανθρώπους  και κάνω ένα πολύτιμο και ενδιαφέρον ταξίδι ζωής. Αυτό δεν λέγεται ευτυχία;

Στο ξεκίνημά σας παίξατε ένα μεγάλο ρόλο στην «Πορνογραφία» που σκηνοθέτησε ο Μάνος Χατζιδάκις, με τον οποίον ήρθατε πολύ κοντά. Τι πήρατε από αυτή τη σπουδαία προσωπικότητα;

Αυτός ο αιώνιος έφηβος που με αγάπησε ήταν σταθμός και παράδειγμα προς μίμηση στην ζωή μου. Η ενέργεια και η προσήλωση στο έργο του ήταν για μένα πολύ σημαντικές αρετές που ακολούθησα. Μεγάλη τύχη που τον γνώρισα μέσα από τη δουλειά.

Και βεβαίως ο Μάνος δεν είναι ο μόνος. Γνωρίσατε πολύ σημαντικούς ανθρώπους στο χώρο σας. Τι έχετε να θυμηθείτε;

Σπουδαίοι άνθρωποι ήρθαν στον δρόμο μου και πήρα πολλά από αυτούς. Γέμισαν τη ζωή μου και με έκαναν  καλύτερο άνθρωπο: Ζυλ Ντασσέν, Γιώργος Μιχαηλίδης, Κωνσταντίνος Μάριος, Μελίνα Μερκούρη, Γιώργος Μεσσάλας, Γιάννης Κακλέας. Θανάσης Βέγγος, Μάρθα Καραγιάννη, Γιάννης Δαλιανίδης. Bar Bar, Ελένη Μαβίλη, Γιώργος Χαραλαμπίδης, Άννα Καλουτά, Σμάρω Στεφανίδου, Καίτη Λαμπροπούλου, Ροζίτα Σώκου, Σπεράντζα Βρανά, Μάγια Μελάγια και τόσοι άλλοι, που πράγματι έπαιξαν μεγάλο σπουδαίο ρόλο στην ψυχοσύνθεση και την ζωή μου.

Έχουν περάσει 40 χρόνια κι όμως κάποιοι θυμούνται ακόμα την ερμηνεία σας ως Κασσάνδρα, όταν ανεβάσατε με το Ασκητικό Θέατρο στο εξωτερικό τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου, παιγμένο μόνο από άνδρες. Γιατί δεν συνεχίσετε να παίζετε αρχαίο δράμα;

Για τον ρόλο αυτό παίρνω ακόμα και σήμερα συγχαρητήρια με πολλή συγκίνηση. Ξαναέπαιξα αρχαίο δράμα, λίγο όμως, γιατί με ενέταξαν στην κωμωδία και έκανα πολύ Αριστοφάνη. Ξέρετε οι καριέρες των ηθοποιών είναι σαν το πλοίο που έχει άλλον καπετάνιο κι όχι εσένα, σε πάει όπου αυτός θέλει. Έτσι κι εγώ ταξίδεψα με καπετάνιους όπου αυτοί με πήγαιναν. Χε χε…

Έχετε παίξει σε περίπου 160 σίριαλ, από μικρούς έως πρωταγωνιστικούς ρόλους. Τί σας έμεινε από όλα αυτά;

Η αγάπη του κόσμου. Η τηλεόραση έχει τη δύναμη και την δυνατότητα, αν είσαι και συμπαθής, που είμαι, να σε κάνει πλατειά γνωστό. Επίσης έδωσα ένα μήνυμα: παίξτε  μικρούς και μεγάλους ρόλους εναλλάξ.. Δεν είναι κακό. Και οι μικροί ρόλοι για ηθοποιούς φτιάχτηκαν. Κι έτσι σπουδαίοι κριτικοί έγραψαν  για μένα: «Μεγάλος ηθοποιός για μικρούς ρόλους ή έκανε πέρασμα που δεν ξεχνιέται!» Χαίρομαι πολύ γι΄ αυτό.

«Στη χώρα που γέννησε το θέατρο και τον πολιτισμό δεν επιτρέπεται να μην υπάρχει μουσείο. Είναι  ντροπή όλων των κυβερνήσεων αυτό… Σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν θεατρικά μουσεία παλάτια.. Εδώ τίποτα, ντροπή!!!»

Ήσασταν μέλος στο πολιτιστικό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά αποχωρήσατε και στη συνέχεια βρεθήκατε στην Πλεύση Ελευθερίας και στη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Γιατί απογοητευτήκατε από τον ΣΥΡΙΖΑ;

Ο  ΣΥΡΙΖΑ, που τον  υποστήριξα με τόση θέρμη, με απογοήτευσε γιατί άλλαξε πορεία. Δεν έκανε έργο σύμφωνα με αυτά που υποσχέθηκε. Κυρίως η Συνθήκη των Πρεσπών με εξόργισε, αλλά και πολλά άλλα. Ευτυχώς που πέρασε κάποια προοδευτικά νομοσχέδια.

Η Ζωή με ενέπνευσε με τη στάση της, με τον πατριωτισμό της, με την βαθιά της γνώση στη νομική επιστήμη και κυρίως γιατί δεν φοβήθηκε τη σύγκρουση. Είμαι πλάι της για να υποστηρίξω τη δίκαιη και δυνατή φωνή της και θα δώσει ζωή στη βουλή. Δεν με ενδιαφέρει προσωπικά να βγω εγώ, αλλά να μπει η «Πλεύση Ελευθερίας» στη Βουλή.

Σε τι σας βοήθησε το πτυχίο της Νομικής;

Το πτυχίο της νομικής με βοήθησε στο να γίνω ένας καλός συνδικαλιστής και να προασπίζομαι τα δικαιώματα των ηθοποιών. Πολύ συχνά βρίσκομαι σε αίθουσες δικαστηρίων για να υποστηρίξω τα δικαιώματα των ηθοποιών.

Διδάσκετε ακόμα σε Δραματικές Σχολές, κι αν ναι, από την επαφή σας με τους νέους είσθε αισιόδοξος για το μέλλον;

Δίδαξα 10 έτη στην Αθηναϊκή Δραματική Σχολή και στα  ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Τώρα δεν προλαβαίνω και  σταμάτησα. Οι νέοι άνθρωποι έχουν πολύ δύναμη και κουράγια μέσα τους για να παλεύουν έτσι μέσα στην κρίση.

Στον κλάδο μας δουλεύουν και αμισθί ακόμα για να κάνουν το κέφι τους. Όμως θα τους ήθελα  πιο μαχητικούς και διεκδικητικούς. Έχουν αποδεχθεί σαν κάτι φυσικό την κρίση και δεν παλεύουν, δεν βροντοφωνάζουν, δεν διαδηλώνουν και πολλοί εγκαταλείπουν τη χώρα. Μέγα λάθος. Έτσι γίνονται συνυπεύθυνοι μιας πιο μεγάλης κρίσης που θα έρθει.

«Η αλήθεια είναι η περιοχή της Τέχνης, όχι η φυσικότης… Υποκαθιστώντας την αλήθεια με την φυσικότητα, το δραματικό θέατρο στερήθηκε την ικανότητα να συλλαμβάνει το βαθύτερα αληθινό. Γιατί η αλήθεια της Τέχνης είναι ζωή συμπυκνωμένη, εντατική εν δράσει, με χαρακτήρα οικουμενικό, ενώ η φυσικότητα είναι απατηλό στιγμιότυπο.» Σας αντιπροσωπεύει η παραπάνω σύντομη ανάλυση του Άγγελου Τερζάκη για την αλήθεια στο θέατρο;

Με αντιπροσωπεύει πλήρως. Κάπως έτσι καταστρέφουν οι μοντερνισμοί τα σπουδαία κλασικά κείμενα. Τα κάνουν μικρά και ευτελή, όταν βάζουν στόχο να τα κάνουν καθημερινά.

Τα τελευταία χρόνια είσθε από αυτούς που παλεύουν για να ξανανοίξει το Θεατρικό Μουσείο. Έγινε κάτι προς αυτή την κατεύθυνση κ. Μπιμπίλα;

Είμαι μέσα στις συνεχείς δράσεις για την επανασύσταση του Θεατρικού Μουσείου . Στη χώρα που γέννησε το θέατρο και τον πολιτισμό δεν επιτρέπεται να μην υπάρχει μουσείο. Είναι  ντροπή όλων των κυβερνήσεων αυτό. Μέλημά μας είναι να  πιέσουμε προς αυτή την  κατεύθυνση.

Σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν θεατρικά μουσεία παλάτια.. Εδώ τίποτα, ντροπή!!!

Τώρα που βγήκατε στη σύνταξη, είσθε έτοιμος για ένα νέο ξεκίνημα;

Έλεγα πάντα, πως όταν βγω στη σύνταξη θα είναι μια νέα αρχή και αυτό συμβαίνει. Μηδένισα το κοντέρ και ξανάρχισα και είμαι πανευτυχής. Τώρα δουλεύω ακόμη περισσότερο με τη δύναμη του 20άρη. Δεν πρέπει να παραιτείσαι.

Στις 8 Ιουλίου 2019 έχω πρεμιέρα στο Χυτήριο με το έργο του Άγγελου Μοσχονά «Ανεβαίνοντας την σκάλα» και για το χειμώνα ετοιμάζουμε το «Αλίμονο στους νέους» στο Κόροινετ και τρέχωωωωω…